Πάρε πάλι μια πολιτική ανάρτηση...

Είπα να αγιάσω και δεν με αφήνουν... Να αφήσω στην άκρη τα πολιτικά και τα στραβά της άτιμης της κενωνίας και να διατηρήσω τον χιουμοριστικό χαρακτήρα αυτού του blog. Αλλά δεν γίνεται, δεν γίνεται όταν τα νεύρα βαράνε κόκκινο και η μπούκλα ισιώνει άνευ κομμωτή κάθε τρεις και λίγο από την απύθμενη βλακεία που παρατηρώ ολόγυρα εντός και εκτός δικτύου (πχ αυτό κι αυτό). 

Το θέμα μου, βέβαια, για τον Νίκο Ρωμανό σήμερα, καθώς και για τα γνωστά αιγοπρόβατα των Εξαρχείων, που βρήκαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία να αποδείξουν πόσο μα πόσο τους δέρνει αυτή η λευκή κυρία με το μαστίγιο. Πρόκειται για δύο ξεχωριστά θέματα και προβληματισμούς, που το μόνο κοινό τους είναι ότι το πρώτο αποτέλεσε αυτές τις μέρες αφορμή για το δεύτερο.

Φάκελος Νίκος Ρωμανός.

Όσοι δεν το γνωρίζατε το όνομα, το μάθατε αυτές τις μέρες. Ή ζείτε στην κοσμάρα σας και ταυτόχρονα δεν κατεβαίνετε και καθόλου Κέντρο, πράγμα που εύχομαι να ίσχυε και για μένα. Εν τάχει, λοιπόν, ο Νίκος Ρωμανός πρωτομπήκε στη ζωή μας ως το πιτσιρίκι που γιόρταζε την αποφράδα 6/12/08, και έβγαλε στα 15 του τα φιλαράκια του στα Εξάρχεια για να τα κεράσει ένα σουβλάκι σαν παιδιά κι αυτά. Ανάμεσα στους φίλους του ήταν και ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, ο οποίος σκοτώθηκε αργότερα το ίδιο βράδυ από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Γνωστή η ιστορία, δεν θα ασχοληθούμε πάλι με αυτή. Τον Ρωμανό τον βλέπαμε σποραδικά όσο κράτησε η δίκη του Κορκονέα (ο οποίος να θυμίσω ότι καταδικάστηκε σε ισόβια), μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013, όπου τον ξαναείδαμε στην πιο ερασιτεχνική διπλή ληστεία Τράπεζας που έχω την τιμή να έχω υπόψιν μέχρι σήμερα, στον Βελβεντό Κοζάνης. Με τη σύλληψή του ο Ρωμανός απευθείας δηλώνει ότι τα κίνητρά του είναι πολιτικά, και ότι δεν είναι μέλος των “Πυρήνων της Φωτιάς”, αλλά απλός αντάρτης πόλεως (wtf?). Στην δίκη που ακολούθησε, ο Ρωμανός κρίθηκε αθώος για τρομοκρατία, αλλά ένοχος για τη ληστεία και την απαγωγή και φυλακίστηκε (τουτέστιν, βλίτα, δεν καταδικάστηκε για τα πολιτικά του φρονήματα αλλά για τις ποινικά κολάσιμες πράξεις του. Πιο λιανά, είναι κοινός ποινικός κρατούμενος, και η όλη παπάντζα περί πολιτικών διώξεων και τα τοιούτα εκτός του ότι είναι ανυπόστατη, είναι και γελοία). Λίγους μήνες μετά και όντας φυλακισμένος, παντρεύεται (να ζήσετε) και δίνει και Πανελλήνιες, επιτυγχάνοντας την εισαγωγή του στο ΤΕΙ Αθηνών, ασκώντας τα δικαιώματά του ως ποινικός κρατούμενος. Τον καλεί ο Υπουργός Δικαιοσύνης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μαζί με τους υπόλοιπους επιτυχόντες φυλακισμένους, αρνείται να πάει, γιατί, λέει, είναι πολιτικός κρατούμενος (από πού κι ως πού ρε τζιτζιφιόγκο;) της Δημοκρατίας μας, την οποία σιχαίνεται περισσότερο κι από το κακό σπυρί του απαυτού του (κάπως έτσι τέλος πάντων, δεν θυμάμαι ακριβώς τη δήλωση). Ταυτόχρονα όμως, ζητάει την άδεια από το Συμβούλιο της φυλακής να αποφυλακιστεί για να ζήσει τη φοιτητική του ζωή, του την αρνούνται, γιατί λέει, είναι επικίνδυνος (πώς το σκέφτηκαν αυτό άραγε;). Του δίνουν με το ΤΕΙ την εναλλακτική να σπουδάσει in absentia, αλλά αρνείται (γιατί;). Προσφεύγει μετά σε δικαστικό Συμβούλιο, σαν κοινός ποινικός εγκληματίας (κοινός ποινικός δηλώνει ο ίδιος εδώ, σημείωνε βλίτο, όπως “όλοι οι άλλοι”), του λένε τα ίδια. Και μετά κάνει απεργία πείνας για να του επιτρέψουν του παιδιού να πάει να σπουδάσει. Και καίγεται πάλι όλο το Κέντρο από τα ούγκανα, κάτι λεωφορεία, κλειστά τα Εξάρχεια, μποτιλιάρισμα κλπ κλπ.

THESE ARE THE FACTS.

Όπως έχουν καταγραφεί στα ειδησεογραφικά. Για πάμε και στα σχόλια τώρα....

Σχετικά με τον προβληματισμό αν πρέπει ή δεν πρέπει να σπουδάσει ο Ρωμανός, με καλύπτει σε μεγάλο βαθμό αυτή η άποψη, και δεν θα πλατειάσω. Ναι, σαν κρατούμενος έχει αναφαίρετα δικαιώματα, όχι όμως και όλα όσα απολαμβάνει ένας ελεύθερος πολίτης. Σοκάρεσαι βλίτο, έ; Αυτό ακριβώς σημαίνει “φυλάκιση”, στέρηση κάποιων δικαιωμάτων. Γιατί; Γιατί απαγορεύεται να κυκλοφορείς στην κοινωνία!!! Άμα ο Ρωμανός θέλει να πάρει πτυχίο, να το κάνει όπως κάθε άλλος κρατούμενος, χωρίς να ζητάει ειδική μεταχείριση για την πάρτη του. Επιπλέον όμως μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες για το παλικαράκι, κι όποιος καταφέρει να μου τις λύσει κερδίζει Σ/Κ στον Ευαγγελισμό, γιατί πού να τρέχω να το βρω.

1. Ρε μάστορα, τελικά έχεις αποφασίσει αν είσαι πολιτικός κρατούμενος ή όχι; Μήπως να σου πάρω τώρα στη γιορτή σου έναν Χρόνη Μίσσιο να διαβάσεις, να δεις τη διαφορά; Να μορφωθείς δεν θες στο κάτω κάτω; Ξεκίνα με το να ανοίξεις κανά βιβλίο να ξεστραβωθείς και να προβληματιστείς. Ίσως, ίσως λέω εγώ, να σε βοηθήσει να ξεμπλέξεις και μερικά πράγματα στο κεφαλάκι σου. Επιπλέον, δεν ξέρω αν στο είπαν οι συμπαθούντες σου, αλλά όταν τη μια λες πολιτικός, την άλλη ποινικός, την τρίτη συμπαθών, την τέταρτη σφυρίζεις κλέφτικα, το μόνο που καταφέρνεις είναι να μας εδραιώνεις την πεποίθηση ότι είσαι τρικυμία εν κρανίω και δεν πιστεύεις τελικά και σε τίποτα.
2. Αφού δεν σου αρέσει η Δημοκρατία μας και η εν γένει κοινωνία μας, την οποία μάχεσαι και αντιμάχεσαι, και μας δηλώνεις το μίσος σου κάθε τρεις κι εκάστη και μπλα μπλα μπλα και μπίρι μπίρι, πράγμα που είναι δικαίωμά σου προφανώς, όσο δεν κακοποιείς τους γύρω σου, γιατί στο διάολο σκοτώνεις τον εαυτό σου για ένα πτυχίο- αναγνώριση από την σάπια καπιταλιστική κοινωνία μας; Μήπως δεν ξέρεις ότι μπορείς να μορφωθείς και να καλλιεργηθείς και αλλιώς; Μήπως επειδή ο διακαής σου πόθος δεν είναι όντως οι σπουδές και η μόρφωση, αλλά το ότι μπήκες φυλακή και σφίξανε τα πράγματα; Μήπως πάλι αποφάσισες να αυτοηρωποιηθείς για λόγους που κάνουν συνειρμό μέσα στο δικό σου κεφάλι; Μήπως επειδή δεν σου πέρασε αλλιώς αυτό που ήθελες και το έριξες στον οίκτο της σαπροκοινωνίας;

Αυτά και άλλα πολλά με τον πιτσιρικά, και εύχομαι να μην ξανακούσω ποτέ το όνομά του. Υπάρχουν και άλλα, προβληματισμοί, απορίες και σχόλια, αλλά είπαμε να ασχοληθούμε μόνο με το επίμαχο θέμα των σπουδών.

Και περνάω στο δεύτερο μέρος αυτού του post- σεντόνι υπέρδιπλο με παπλωματοθήκη και δώρο 2 μαξιλάρια, μιας και πλησιάζει του Αγίου Γρηγορόπουλου (βοήθειά μας) και θα ξαναγίνει του κακού χαμού, οπότε δράττομαι της ευκαιρίας να πω και δυο λογάκια στα αριστεροφασιστάκια.

Μάγκα της πλατείας, τί έγινε πάλι και ξύπνησες από το λήθαργο, ήρθε κάτω από το καμένο άγαλμα κανας επαναστοπατέρας και σου μάζεψε τα τριφύλλια; και τί ακριβώς νομίζεις ότι κάνεις όταν κλείνεις δρόμους, καις κάδους, αυτοκίνητα, λεωφορεία και αδέσποτα που έχουν την ατυχία να περνάνε; Ποιός κερατάς σου είπε ότι έτσι βοηθάς το Ρωμανό να διεκδικήσει τα δικαιώματά του; Σ' αυτόν να πας να βάλεις φωτιά.

Πρώτον, ντουγάνι, άμα θες να βοηθήσεις τον πιτσιρικά, πιές καναν μπάφο λιγότερο και κάνε έρανο να του προσλάβεις σοβαρό συνήγορο κι όχι από αυτούς που αντί να διαβάζουν ποινική δικονομία αράζουν στα πεζούλια μαζί με σένα και τον Τζόνι το Μαύρο. Εντάξει, είσαι γνωστός ηλίθιος, αλλά τόση μαλακία πια δεν δικαιολογείται.

Δεύτερον, γιαλαντζί επαναστάτη, σε ποιό σύμπαν διεκδικείς τα δικαιώματα οποιουδήποτε με το να βιάζεις από τα αφτιά τα δικαιώματα όλων των άλλων; την Τετάρτη το απόγευμα ήμουν μποτιλιαρισμένη στην Ακαδημίας 2 ώρες και 45', ενώ από τα στενά των Εξαρχείων έβγαιναν τρομοκρατημένοι πολίτες. Πολίτες, ούγκανο, ούτε μπάτσοι, ούτε Υπουργοί. Κι άντε, για μένα, πες, ταλαιπωρήθηκα λίγο αλλά οκ, οι άλλοι τρόμαξαν πολύ, πάλι οκ (που δεν είναι). 3 οχήματα παραπίσω μου βρισκόταν κολλημένο ασθενοφόρο που μετέφερε επείγον περιστατικό. Ξέρεις, με φάρους, σειρήνες και τα τοιαύτα αναμμένα. Ο άνθρωπος που ήταν μέσα δεν είχε δικαιώματα; Την ώρα που καιγόταν ο κώλος του να φτάσει στο πλησιέστερο νοσοκομείο λες να τον ένοιαζε για τον Ρωμανό και την ανία που σε δέρνει;;; Αν δε το ξέρεις μάθε το, δεν έχεις μόνο εσύ και οι όμοιοί σου δικαιώματα, έχω κι εγώ που σου κατέβασα 4 τέμπλα, και το παιδάκι που ήταν μέσα στο λεωφορείο και θα έχει χρόνια εφιάλτες με τη μούρη σου και μολότωφ, κι ο τύπος μέσα στο ασθενοφόρο που έπρεπε να φτάσει στον τεχνητό νεφρό ή ό,τι άλλο! Κι όταν μας πατάς τα δικαιώματα τόσο βάναυσα, αυτομάτως δίνεις το δικαίωμα στον καθένα μας να ανταποδώσει τα ίσα παίρνοντας ένα καδρόνι για να ανοίξει την άδεια σου κεφάλα στη μέση.

Έχω το δικαίωμα να μην καις το αυτοκίνητό μου ή τη Δημόσια περιουσία που πληρώνω με τα λεφτάκια μου ως φορολογούμενος πολίτης, το δικαίωμα να κυκλοφορώ όπου, όπως και όποτε θέλω, χωρίς να φοβάμαι και να πηγαίνω στη δουλειά μου όταν βιάζομαι. Αφού καίγεσαι τόσο πολύ για τα δικαιώματα του ατόμου, γιατί αγνοείς τα δικά μου γαμημένα συνταγματικά δικαιώματα, αναρχοαυτόνομο παπάρι?

Πρόσεχε, γιατί έβαλα καδρόνι στο πορτ- μπαγκάζ. Και πάνω γράφει το όνομά σου....

Υ.Γ. Επειδή γνωστή εταιρία τηλεφωνίας παίρνεται, η σύνδεσή μου θα ξανάρθει στις 17/12. Έως τότε, θα απαντώ στα σχόλια όταν και όπως μπορώ. Ζητώ την κατανόηση :)

Με χαστούκισε ο ελεγκτής του Μετρό... Λάθος, ο πατέρας σου έπρεπε να σε έχει χαστουκίσει (updated)

Από χθες ό,τι ειδησεογραφικό και να ανοίξω στο ρημάδι το ίντερνετ πέφτω πάνω στην εξής είδηση και τα παίρνω στο κρανίο κάθε φορά. Έτσι, ενώ είχα στο μυαλό μου να θίξω άλλο θέμα, θα αναλωθώ στο να κράξω την ηλίθια γκομενίτσα. Θα κάνω απλώς σχόλια (με κόκκινα είναι τα δικά μου, έ!) πάνω στο δικό της κείμενο, για να μην βρεθεί κανείς να μου πει ότι “παραποιώ τα λεγόμενά της” και πρέπει του τραβήξω τακουνιά στο καλάμι και να τον στείλω να μελετάει με τους υπόλοιπους ΝεοΣυρριζαίους τί ακριβώς ήταν η Σεισάχθεια:

Γιατί έχω την εντύπωση ότι ψεύδονται όσοι κάνουν λόγο για κράτος δικαίου; Θεωρούσα μέχρι σήμερα ότι ζω σε μία χώρα όχι ονειρικά οργανωμένη αλλά τουλάχιστον ότι υπάρχουν νόμοι, σχετικά δίκαιοι που στοχεύουν στην εύρυθμη λειτουργία του τόπου αυτού (ναι, υπάρχουν! Για την περίπτωσή σου συγκεκριμένα είναι το 392 ΠΚ*) και όταν καταπατάται το δίκαιο μπορείς, αν όχι να το βρεις, να το διεκδικήσεις. Ίσως είχε δίκιο ο ελεγκτής που μου απέδωσε το χαρακτηρισμό «Ηλίθια» (Είχε). Ναι, τώρα αποδίδω κι εγώ στον εαυτό μου αυτό το χαρακτηρισμό, γιατί ζούσα εκτός τόπου και χρόνου. Δεν είχα βρεθεί ποτέ αντιμέτωπη με την τόση άμεση αδικία και τη βία. Στην οικογένεια μου, πάντα λύνουμε το όποιο πρόβλημα υπάρχει με το διάλογο, με τη συζήτηση, γιατί όπως λέει και ο πατέρας μου «Για όλα υπάρχει λύση». Έτσι, ποτέ δεν έφαγα ούτε χαστούκι, ούτε για το πιο μεγάλο λάθος μου (κακώς!), αλλά με τις συμβουλές καταλάβαινα το άδικο μου και διόρθωνα τα λάθη μου (με ποιόν τρόπο, αν όχι με το να τα πληρώσεις; με το να κάνεις μεγαλύτερες μαλακίες;)…Κι έρχεται ένας ξένος, ένας ελεγκτής εισιτηρίων να με χαστουκίσει για το λάθος μου ότι τελείωσα μία σχολή, η οποία δεν έχει άμεση επαγγελματική αποκατάσταση (όχι, επειδή ήσουν παράνομη σε έλεγξε. Γι' αυτό τον λένε ελεγκτή κουκλίτσα μου) κι έτσι όντας (ούσα, αμόρφωτη!) άνεργη δεν είχα να αγοράσω το εισιτήριο των 0,60ευρώ. Πραγματικά αναγνωρίζω το λάθος μου ότι δεν γεννήθηκα σε μία πλούσια οικογένεια, αλλά σε μία αγροτική οικογένεια που με τον κόπο και τον ιδρώτα τους με σπούδαζαν τέσσερα χρόνια (ενώ εμάς με το σπέρμα τους μας σπούδασαν οι δικοί μας), αλλά δεν έχουν πια τη δυνατότητα να με χορηγούν (γιατί εμείς είμαστε πρωτοξάδερφα της Αγγελοπούλου και μας ταΐζουν ακόμη). Είναι μεγάλο το φταίξιμο, ομολογουμένως….

Έχοντας οικονομικά προβλήματα, λοιπόν, πήγα το πρωί να δώσω το βιογραφικό μου, σε ένα κατάστημα υποδημάτων στο κέντρο. Γυρίζοντας, στο μέσο πάτωμα του μετρό της Ομόνοιας υπήρχαν πολλοί ελεγκτές, όμως έχοντας στο μυαλό μου άλλα πράγματα, πολύ σημαντικότερα από ένα εισιτήριο δεν τους είδα (άρα μας λες ότι το σφάλμα σου δεν ήταν η ποινικά κολάσιμη δόλια αποδοχή παροχής υπηρεσιών, αλλά ότι δεν τους είδες... πάμε παρακάτω), με σταμάτησε ο ένας από τους πολλούς ελεγκτές και μου ζήτησε το εισιτήριο μου. Και τι δεν είπα, και πόσο ευγενική δεν ήμουν… Του έλεγα ότι είμαι άνεργη, αλλά ζητούσα κατανόηση από έναν τοίχο (άλλα αντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα.... Εισιτήριο δεν είχες και άρχισες την κλάψα. Αξιοπρεπέστατο)... προφανώς και δε θα πω ζώο, όπως πολλοί λένε γιατί τα ζώα έχουν καρδιά (κι εσύ ΘΡΑΣΟΣ). Παρόλη την ευγένειά μου, μου είπε φωνάζοντας «Δεν έχεις να πας πουθενά, αν δε μας δώσεις τα στοιχεία σου». (Αυτή είναι η προβλεπόμενη διαδικασία κοπελιά, να παίρνουν τα στοιχεία σου για την μήνυση) Αρνήθηκα! (γιατί είμαι κακομαθημένη) Αρνήθηκα γιατί με τρόμαξε το ποσό των 36ευρώ (και είμαι κακομαθημένη).Αν είχα 36ευρώ, θα έβγαζα κάρτα (του Χόντου)…Αρνούμενη, του είπα ότι γνωρίζω τα δικαιώματά μου (τις υποχρεώσεις μου, πάλι, δεν είμαι και τόσο σίγουρη), δεν είμαι υποχρεωμένη να περιμένω την αστυνομία που κάλεσε, κι ότι έχω κλειστοφοβία. Το ύφος του τόσο ειρωνικό και χλευαστικό (ναι, βούρλο, ειρωνικό, ο σταθμός στην Ομόνοια μόνο κλειστοφοβία δεν προκαλεί. Δηλαδή στο ασανσέρ τί παθαίνεις, επιληπτικές κρίσεις;). «Κλειστοφοβία; Τίποτα δεν έχεις» κι άρχισε να με σπρώχνει για να μη φύγω, στην επιχείρηση διαφυγής μου. Κι όταν λέω για διαφυγή δεν εννοώ τρέξιμο απλά περπατούσα προς την έξοδο λέγοντας του «Αφήστε με να φύγω» (όχι, δεν προσπαθούσα να την κάνω με ελαφρά). Τόσο ευγενική που παρόλη τη συμπεριφορά του δεν κατήργησα τον πληθυντικό (αυτός με μάρανε). Ανέβηκα στις κυλιόμενες (δεν πήγαινα να φύγω είπαμε), αυτός ήρθε μπροστά μου, συνέχιζε να με σπρώχνει και μου είπε «Δε θα σου περάσει μωρή ηλίθια» και μου χάρισε απλόχερα ένα χαστούκι (Ο ΣΤΑΣΥ το αρνείται και έχουν παραδοθεί τα ντοκουμέντα από τις κάμερες ασφαλείας στον εισαγγελέα- θα δείξει). Το αριστερό μου σαγόνι για μία ώρα είχε τον πόνο που μου έδωσε αυτός. Μετά το χαστούκι μπήκε ένας άλλος ελεγκτής στη μέση και του είπε να σταματήσει και να ηρεμήσει. Αν δεν είχε μπει στη μέση δεν θέλω να φανταστώ τι θα μπορούσε να έχει συμβεί (να μην προλάβεις να την κοπανήσεις ήθελαν κουκλίτσα μου, όχι να σε κάνουν πρωταγωνίστρια σε τσόντα).

Πριν βγω στην έξοδο (και προλάβω να την κοπανήσω), ήρθε ο αστυνομικός που κάλεσαν και μου είπε να τον ακολουθήσω σε ένα γραφείο που έχουν εκεί στο σταθμό, όπως και έκανα. Η πρώτη μου κουβέντα στον αστυνομικό ήταν ότι με χαστούκισε και ο ελεγκτής είπε «Για να δω μελανιά; Τίποτα δεν έχεις» Μάλλον συνηθίζει να βαράει πιο δυνατά και να δημιουργεί μώλωπες οπότε εγώ που δεν μελάνιασα δεν πρέπει να μιλάω (είσαι και χοντρόπετση). Πήρε τα στοιχεία μου, καταγράφηκε η κλήση και ο ελεγκτής με κατηγόρησε, ενώπιον του αστυνομικού ότι μπαίνω, συνεχώς, χωρίς εισιτήριο, ότι με γράφουν και τη γλιτώνω, αλλά αυτή τη φορά δεν τη γλίτωσα. Κατηγορίες που δεν ισχύουν, αβάσιμες και αναπόδεικτες (και πάλι θα δείξει ενώπιον εισαγγελέα, από τις κάμερες).

Ζήτησα από τον αστυνομικό να ανοίξουν οι κάμερες, γιατί στις κατηγορίες μου ότι με χτύπησε ο ελεγκτής, ο τελευταίος δεν παραδέχτηκε τίποτα, φυσικά. Όμως η αλήθεια βρίσκεται καταγεγραμμένη, όμως αυτεπάγγελτα δεν μπορούσα να κάνω μήνυση, καθώς ο αστυνομικός δεν ήταν μπροστά στο συμβάν (αυτεπάγγελτα δεν μπορείς να κάνεις εσύ μήνυση, στόκεμον, αλλά ο εισαγγελέας, τί ναρκωτικά παίρνεις;). Έτσι, ή βρίσκω το δίκιο μου ασκώντας μήνυση σ’ αυτόν τον «άνθρωπο», πληρώνοντας τα 100ευρώ, που προφανώς δε διαθέτω (και αν έχεις δίκιο θα τα πάρεις πίσω πολλαπλάσια για την ηθική σου βλάβη), είτε υφίσταμαι να πληρώσω την κλήση και πληρώνω για το αδίκημα που διέπραξα, όταν η βιαιοπραγία και η σωματική όσο και η ψυχολογικά βία που υπέστη(ν) μένει ατιμώρητη και ούτε καταγράφεται (επειδή δεν υπήρξε ίσως; Αλλιώς έχει καταγραφεί. Στις κάμερες. Τα είπαμε αυτά).

Αυτό που με θλίβει και με συνθλίβει είναι ότι, λόγω των σπουδών μου στην Κοινωνιολογία, γνωρίζω, ότι τείνει να συμβαίνει άνθρωπος που ασκεί βία, σε ανάλογες συνθήκες θα ασκήσει ξανά (μάνα μου, άμα σου είχε ασκήσει βία δεν θα μπορούσες να πληκτρολογήσεις... θα μέτραγες παΐδια). Αυτός ο ελεγκτής δηλαδή, θα συνεχίζει να χτυπάει κόσμο, γυναίκες, άντρες, παιδιά και να πληρώνεται γι’ αυτές τις πράξεις, μέχρι να οδηγήσει κάποιον σε θάνατο (και να βιάζει καλόγριες, μωρά και αγάμητες σαβούρες)…Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι η Ελλάδα σκοτώνει τα παιδιά της (ναι, αλλά εσένα προσωπικά θέλω να σε σκοτώσω εγώ).

Σμάρω Κοκκόση

*Άρθρο 392 Ποινικού Κώδικα - Δόλια αποδοχή παροχών

1. Όποιος με την πρόθεση να μην καταβάλλει αντίτιμο παίρνει για άμεση κατανάλωση τρόφιμα ή ποτά ή δέχεται την παροχή καταλύματος ή υπηρεσιών, των οποίων το αντίτιμο είναι άμεσα πληρωτέο κατά τις συνήθειες των συναλλαγών, τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.

2. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση.

Τάδε έφη η μικρή φτωχιά πλην τίμια κορασίς. Η οποία κορασίς εκπροσωπεί επαξίως δύο από τις κατηγορίες ανθρώπων που σιχαίνομαι περισσότερο κι από μυξομάντιλο φυματικού παιδεραστή.

1) αυτούς που γνωρίζουν άριστα τα δικαιώματά τους, αλλά ”επιλέγουν” να αγνοούν με αξιοσημείωτο σνομπισμό τις υποχρεώσεις τους, όπως πχ αυτοί εδώ οι μαλάκες 

2) αυτούς που κρίνουν τα πάντα με δύο μέτρα και δύο σταθμά, ανάλογα με το τί βολεύει κάθε φορά τη σιχαμένη πάρτη τους.

Θα μπορούσα να γράψω κι επιπλέον καμιά 10αριά σελίδες, έτσι εκ του προχείρου, για την ηθική καθεμιάς από τις 2 κατηγορίες, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα τα αναπτύξουμε και στα σχόλια. 

Update!!!

To λοιπόν, επειδή η βλακεία είναι πιο εκτεταμένη από όσο νόμιζα, θα παραθέσω και κάποιες σκέψεις μου για το θέμα, γιατί αρκετά ανέχτηκα να διαβάζω κλαψομούνικα και αθεμελίωτα σχόλια από ταγάρια σαν τη δεσποινίδα, όπως αυτά που παραθέτω παρακάτω (τα link δεν θα τα βάλω για ευνόητους λόγους).

Πρώτα από όλα, η ιστορία της Σμαρούλας μας εμφανίζει περισσότερες τρύπες κι από κομμάτι έμμενταλ. Δηλώνει άνεργη, πτυχιούχος κοινωνιολογίας κλπ, ενώ κάνει λόγο για εισιτήριο των 0,60€, που το δικαιούνται οι πολύτεκνοι και οι φοιτητές. Τώρα εμένα αυτό τρεις πιθανότητες μόνο μου φέρνει στο μυαλό.

1) άρχισε να γεννοβολάει τα εξώγαμα του παππού της στα 15 και στα 22- 23 της είναι πολύτεκνη, πράγμα που προσωπικά το αποκλείω γιατί θα την έριχνε σίγουρα τη σχετική κλάψα,

2) είναι ακόμη φοιτήτρια, και όλο αυτό το παραμύθι είναι πιο σάπιο κι από αυγό στρουθοκαμήλου θαμμένο στην Καλαχάρι 6 μήνες, απλά η τζαμπατζού κοπελίτσα μας πέταξε ό,τι κατέβασε η κούτρα της για να μας δουλέψει ψιλό γαζί μπας και γλυτώσει το πρόστιμο. Στην περίπτωση αυτή ευθύνεται κατ' άρθρο 392 ΠΚ για δόλια αποδοχή παροχών υπηρεσιών σε χρηματική ποινή ή σε φυλάκιση έως 3 μηνών,

3) τελείωσε μεν τις σπουδές αλλά δεν παρέδωσε (ως όφειλε) το φοιτητικό της πάσο, άρα... κρατήσου... νομικά θεωρείται ότι το κάνει ΚΑΤ' ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ (13 ΠΚ), άρα αυξάνεται και η σχετική ποινή.

Επιπλέον, με θράσος μας λέει ότι μόλις έγινε αντιληπτή από τον ελεγκτή άρχισε να προχωρά με ευγενικές εκφράσεις αλλά σταθερά προς την έξοδο, σαν... δεν ξέρω... σαν να ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ; Πιθανόν, αλλά μπορεί να είναι και κάτι άλλο, αφού ήταν τόσο “αφηρημένη” που μέχρι και τους ελεγκτές ξέχασε να δει, πόσο μάλλον να θυμηθεί αν είχε επικυρώσει εισιτήριο! Το ότι “οπισθοχώρησε” για πίσω, για Ομόνοια, από την οποία έφευγε, μόνο μια ψυχαναγκαστική σαν εμένα θα το παρατηρούσε.

Αλλά άντε, να το προσπεράσω ότι η κοπελιά διέπραξε ποινικό αδίκημα. Ας πούμε ότι το θέμα μας είναι το χαστούκι. Εραπίσθη η κορασίς ή όχι; Γιατί δεν καταφεύγει στη δικαιοσύνη για να αποκατασταθεί τέλος πάντων η αξιοπρέπεια που υποτίθεται ότι έχει; (εγώ δεν την είδα, μου το είπαν). Οι κάμερες στο Μετρό δεν είναι για την πλάκα, και στάνταρ θα παραδοθούν σε εισαγγελέα αν υποβληθεί μήνυση. Και μην ακούσω για μοντάζ και τα τέτοια, είναι τραγελαφικά. Υπόψιν ότι ΑΝ υποβάλλει μήνυση, θα πάρει πίσω ΚΑΙ τα χρήματα του παραβόλου (τα περίφημα 100€), ΚΑΙ αποζημίωση από τον ελεγκτή για την όποια αξιόποινη πράξη του. Αν, βέβαια, έχει καθαρή την φωλίτσα της, που πολύ αμφιβάλλω. Μπορεί όμως και να διστάζει γιατί ΑΝ υποβάλλει μήνυση, αλλά είναι λερωμένη η φωλίτσα, ευθύνεται για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμιση. Κι όσο περισσότερο δίνει αναρμόδια δημοσιότητα στο θέμα (δλδ στα ΜΜΕ), τόσο περισσότερο συκοφαντεί ελεγκτή, ΣΤΑΣΥ κλπ, άρα τόσα περισσότερα θα της ζητήσουν για το ρεζίλεμα, και καλά θα κάνουν δηλαδή.

Και από μια πορτογύρα που έκανα στον ιστό, δείτε τί διαμάντια διάβασα και κόντεψα να σπάσω τα πλακάκια στα πατώματα από τους σπασμούς: 

• Ντροπή! Άνεργη που το Ελληνικό Κράτος την έκανε να χαστουκίζεται γιατί δεν είχε 0,60 λεπτά !!! Ντροπή για τους 300 της Βουλής που την περνάνε καλά! Ντροπή για εμάς που συνεχίζουμε να τα ανεχόμαστε. Ντροπή (άσχετο, αλλά είμαι αγανακτισμένος)
• Prepei na yparksei mia syntonismeni kinisi pollwn gia na min plirwnei kanenas eisitirio ws mia antidrasi sto egklima pou synteleite ston kosmo afta ta xronia kai oso anafora sta mesa metafores tis dithen meiwseis koroidia( me exairesi tin karta aperioristwn) pou eginan sta eisitiria. Giati dn ginetai na meiwneis to eisitirio kai taytoxrona na meiwneis tin wra. Loipon opoios einai anergos i opoios pairnei xamilomisthos na min plirwnei an den mporei. (και να αποφασίζει ο ίδιος αν δεν μπορεί)
• Tha ithela na thesw omws kapoia erwtimata kai stous ''filous'' mas tous elegktes. Alithia eiste perifanoi gia afto pou kanete? Pou zeite eis varos allwn anthrwpon kai koitate na kerdisete apo afto? Eiste perifanoi pou gineste kai eseis me ton tropo sas lakedes kai organa tis exousias twn dosilogwn? Eiste perifanoi toso gi afto pou kanete opou polloi apo esas(oxi oloi eftixws) epideiknyetai toso megalo zilo les kai kanete den xerw kai egw ti? Kai kati allo. Tous allodapous giati den tous peirazete opou polloi apo aftous mpainoun kai xrisimopoioun ta MMM xwris na xtipane eisitirio? Kai na thimaste oti to peristatiko me to paidi pou skottwthike epeidi dn eixe eisitirio einai akoma prosfato. Stamatiste loipon na eiste toso afstiroi kai na to paizetai toso eksousia orismenoi apo esas (φαντάσου να μιλούσε σε βιαστές δηλαδή)
• τα γελοια υποκειμενα που χωθηκαν ως ελεγκτες απο τα βισματα τους θα πρεπει να καταλαβουν τον ρολο τους. η κοπελα πρεπει να υποβαλλει μηνυση και να του παρει πολυ πολυ περισσοτερα απο το προστιμο. Φιλια. (βασικά εγώ δεν έχω βίσμα και το πετάω όπου βρω, οκ? γιατί μια ιδιωτική εταιρία προσλαμβάνει με βίσμα τους σεκιουριτάδες της)
• Αντι να τα βάλετε με αυτούς που εξαθλίωσαν μια ολόκληρη κοινωνία φτάνοντας να μην έχει ούτε για ένα εισιτήριο τα βάζετε με την κοπέλα....Μπράβο σου κοπέλα μου πολύ καλά έκανες....Το περιστατικο με το 19χρονο παιδί που σκοτώθηκε εξ αιτίας ενός τέτοιου μαλάκα για 1 ευρώ εισιτήριο μάλλον ξεχάστηκε γρήγορα.... (εκεί δεν ήταν που απεδείχθη ότι δεν τον έσπρωξε ο ελεγκτής; Αλλά σκοτίστηκες για follow up, ό,τι σου πασάρουν τα πρώτα 5' είσαι)
• Πιστεύω πως ο ελεγκτής προέταξε το χέρι του λεγοντάς της "Talk to the hand" και η κοπέλα, στην προσπάθειά της να βγει από το σταθμό, έπεσε πάνω του. Παρεξήγηση δηλαδή. Σε 25 χρόνια από σήμερα πιστεύω θα τους δούμε να συμφιλιώνονται στο πάμε πακέτο. Ο συνταξιοδοτημένο πια ελεγκτής θα λάβει πακέτο με ένα εισιτήριο των 0,60euro και θα καταλήξουν και οι δύο αγκαλιασμένοι, με δάκρυα στα μάτια, στο στούντιο. Εγώ βουρκώνω... (κι εγώ βουρκώνω πασά μου)

ΚΑΙ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΡΕΤΙΝΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ, ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ....

• Χωρις καμμια διαθεση , να υπερασπιστω την μια η την άλλη πλευρα, καθως δεν ημουν μπροστα στο περιστατικο, νομιζω πως καποιοι από τους σχολιαστες εχουν λιγο μπερδευτεί. Το θεμα πρεπει να το πιασουμε από την αρχη, και από τις 2 πλευρες. Αρχικα : Ολοι οσοι χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ, πρεπει να πληρωνουμε αυτό που μας αναλογει. (εισητηριο) 2) Όταν καποιος δεν πληρωνει εισητηριο, απλως εχει χρησιμοποιησει μια υπηρεσια ΔΩΡΕΑΝ, χωρις την εγκριση αυτου που την παρεχει δηλαδή του Οργανισμου Συγκοινωνιων. Το να χρησιμοποιείς μια υπηρεσια χωρις να την πληρωσεις όμως και μαλιστα Συγκοινωνια, δεν είναι Ποινικο αδίκημα. Δηλαδη δεν είναι λογος για να πας στη φυλακη. Είναι απλα μια Αστικη Διαφορα. Ενας ιδιώτης χρωσταει λεφτα σε καποιον άλλο Ιδιωτη, που τυχαινει να είναι ο ΣΤΑ.ΣΥ. Τι χρωστάει ο ιδιώτης που δεν πληρωσε? Το κοστος της Μεταφορας του, δηλαδή το κοστος της Υπηρεσίας που χρησιμοποιησε, χωρις να την πληρωσει. Το ποσο του προσιμου, είναι παραλογο, και εξοντοτικο, καθως και παρανομο, την στιγμη που δεν οριζεται πουθενα στον Αστικο, η οποιονδηποτε άλλο κωδικα δικονομιας το προστιμο από Ιδιωτη, προς Ιδιωτη. Πως μπορει να αμυνθεί ο οργανισμος που παρεχει τις υπηρεσίες των συγκοινωνιων, από την εισητηριο διαφυγη και να εξασφαλισει τα συμφεροντα του? Πολύ σωστα, με τις μεθόδους του ελεγχου εισητηριων, και γι αυτό υπαρχουν οι ελεγκτες. Όμως ποιος είναι ο ρολος τους και ποιος θα επρεπε να είναι συμφωνα με την κοινη Λογικη και συμφωνα με τους νομους ενός Οργανωμενου κρατους, και ενός Νομιμου Οργανισμου? Θα επρεπε να βρεθει τροπος, ώστε τα εισητηρια να ελέγχονται πριν την χρηση της Υπηρεσίας. Δεν χρησιμοποιείς, αρα δεν χρωστας. Αν παρολα αυτά εντοπιστεί λαθρεπιβάτης, η αντιμετωπιση θα πρεπει να είναι συγκεκριμμενη. Δηλαδη, ειτε να πληρωσει εκεινη την στιγμη τον τιτλο Μεταφορας του (εισητηριο), ειτε να καταγραφουν τα στοιχεια του και να δεσμευτεί ότι θα πληρωσει την υπηρεσια που χρησιμοποιησε με αυξημενο Κοστος, αν δεν εχει τη δυνατοτητα να το πληρωσει εκεινη τη στιγμη που εντοπίζεται.Αν δηλαδή το εισητηριο στοιχιζει 1,20 αλλα το πληρωνεις την επομενη μερα, να το πληρωσεις 2 ευρω, ώστε να συμφερει να προμηθεύεσαι εισητηριο πριν χρησιμοποιησεις την υπηρεσια. Στην περιπτωση που ο επιβάτης δεν συμμορφώνεται ουτε με το ενα , ουτε με το άλλο, θα πρεπει να διακόπτεται η χρηση της Υπηρεσίας. Δηλαδη να αποβιβάζεται από το Μεταφορικο Μεσο που χρησιμοποιει. Που ακουστηκε ο ελεγκτης που είναι ενας απλος Ιδιωτικος Υπάλληλος, να εχει το Δικαιωμα να καταγραψει τα προσωπικα μας στοιχεια? .....ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΘΡΕΠΙΒΙΒΑΣΗ!!!

Συμπέρασμα του update: Αν το ίντερνετ αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας μας... τη γαμήσαμε μάγκες! Εκτός που είμαστε αλλ' αντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα, για όλα φταίει το Κράτος, μας πηδάει η εργοδοσία και μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι.

Όσοι δεν συμφωνείτε μαζί μου είστε φασίστες ρε, που θέλετε να έχετε και ίσα δικαιώματα! Σκάστε και πληρώνετε φόρους για να βολτάρει η Σμαρώ. 

11/11/11

Αχχχχχχ.....

Έχουμε μήνες να τα πούμε αγαπητέ μου αναγνώστη, το ξέρω, και συνέβησαν πολλά αυτό το καλοκαίρι- φθινόπωρο- οκ, έχω καιρό να γράψω. Πρώτα απ' όλα αποχαιρέτησα έναν πολύ καλό φίλο που έφυγε για κάμποσα χρόνια σε άλλη ήπειρο. Έγιναν γάμοι, βαφτίσια, μοιχείες και μπουρδουκλώματα και κατάφερα για άλλη μία φορά όχι μόνο να με ανακατέψουν σε όλες τις πιθανές και απίθανες ετοιμασίες αλλά και σε όλους τους καυγάδες, τα ψέματα και τα παραμύθια που ξεφούρνιζαν όλοι σε όλους αδιάντροπα. Όχι τίποτα άλλο αλλά ΠΑΛΙ δεν ήμουν εγώ αυτή που κεράτωνε ή κερατωνόταν... τσάμπα καυγάς ένα πράγμα, κι από πάπλωμα ούτε μυρωδιά! Επίσης με έχουν φάει τα πηγαινέλα στην μαμά Σαλονίκη. Σιχάθηκα την Εθνική ένα πράγμα, έπιασα φιλίες με όλες τις κοπέλες στα διόδια και όλους τους ελεγκτές εισιτηρίων του ΟΣΕ.

Γραφείο πάνω, δουλειά κάτω, ανακατώματα και απολύσεις, προετοιμάζω και το έδαφος για νέο δικό μου γραφείο, ε, δεν θέλει και πολύ, με πήρε από κάτω και αρρώστησα η γυναίκα. Ο λαιμός μου γέμισε χαλίκια, η φωνή μου βάρυνε έναν τόνο και η μύτη μου τρέχει σαν την βρύση του μπάνιου που δεν πρόκειται να φτιάξω ποτέ. Κι αυτό είναι που μου την δίνει πιο πολύ, η μύτη! Πρώτα απ' όλα δεν υπάρχει διακριτικός τρόπος ούτε για να την ρουφήξεις ούτε για να την φυσήξεις. Σε κάθε περίπτωση φαίνεσαι σαν μπάρμπας με τραγιάσκα. Πόσω μάλλον όταν η καταρροή έχει φτάσει στο δικό μου σημείο, όπου φαίνομαι σαν μπάρμπας με τραγιάσκα που προσπαθεί να κερδίσει στον διαγωνισμό για την ροχάλα με την μεγαλύτερη πυκνότητα. Επιπρόσθετα η μύτη μου είναι κατακόκκινη και έχει ερεθιστεί τόσο από τα Ζεβασόφτ, που όταν με πιάνουν μαζοχιστικές τάσεις ακουμπάω το σημείο κάτω από τα ρουθούνια με το μικρό μου νυχάκι και τιμωρούμαι για όλες μου τις αμαρτίες σε σύνολο και μάλιστα με τόκο.

Την περασμένη εβδομάδα που έπινα καφέ στο Σύνταγμα μαζί με τα περιστέρια και κοιτούσα την Βουλή συνειδητοποίησα ότι τώρα τελευταία Λιακοπουλίζω, γιατί για κάποιον ανεξήγητο λόγο μου καρφώθηκε στο μυαλό ότι έρχεται σε λίγες μέρες η 11/11/11. Ωραία ημερομηνία! Ασοημερομηνία. Γύρισα σπίτι, το πάτησα στον γκούγκλι και ξαναπείστηκα ότι ο κόσμος είναι χαζός από το πλήθος των πληροφοριών που βρήκα. Για παράδειγμα:

Πάρτε τα δύο τελευταία ψηφία του έτους κατά το οποίο γεννηθήκατε - Τώρα προσθέστε την ηλικία που έχετε φέτος, και το αποτέλεσμα θα είναι 111 για όλους! Πχ η Μαρία γεννήθηκε το 1979 και 79 + 32 = 111 καλό, ε !!! Αυτό είναι το έτος των χρημάτων!
Φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε 5 Κυριακές, 5 Δευτέρες και 5 Σάββατα. Αυτό συμβαίνει μόνο κάθε 823 χρόνια !!!!! Αυτά τα συγκεκριμένα έτη είναι γνωστά ως «Moneybags» ("σακούλες λεφτά")

ΜΠΟΥΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Το άκουσες αγαπητέ μου αναγνώστη;;;; Moneybags! Τί παγκόσμια οικονομική κρίση και άλλα κουζινικά μου λες; Τα άστρα και τα ζώδια το λένε σαφώς! Φέτος θα χεστούμε στο τάληρο! Ε, ρε, τί άλλο θα ακούσουμε... γι' αυτό μας έλεγε ο Τζέφρι πριν από κάμποσο καιρό ότι “λεφτά υπάρχουν”; Είχε τσεκάρει το ημερολόγιο;

Κι άντε, αυτό είναι και λίγο αισιόδοξο, όλα τα υπόλοιπα μιλάνε για την καταστροφή του κόσμου, πράγμα που με φέρνει στην τρέχουσα πολιτική κατάσταση. Βρε λες; Τελικά ίσως ο Μπένι να είναι ο Αντίχριστος και να περιμένει την 11/11/11 για να αναρριχηθεί στον αντιθρόνο του. Αυτό ναι, είναι μια θεωρία που θα μπορούσα να την πιστέψω κι εγώ. Ούτως ή άλλως σήμερα- αύριο ο Τζέφρι θα την κάνει με ελαφρά αφού μας έχωσε ακόμα πιο βαθιά μέσα στα σκατά και θα μας αφήσει να σαπίσουμε μόνοι μας. Ποιός είναι καταλληλότερος από τον Μπένι για να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη;

Έκτακτο Δελτίο Τύπου της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ

Εργαζόμενοι, φορολογούμενοι, άνεργοι, άεργοι, δημόσιοι υπάλληλοι, κυρίες και κύριοι (λέμε τώρα)

Εμείς, οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ αντιστεκόμαστε στην ιδιωτικοποίηση του κρατικού φορέα παροχής ενέργειας. Η ηλεκτρική ενέργεια είναι ένα κοινωνικό αγαθό που πρέπει να φτάνει και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας. Γι' αυτό κι εμείς σας κόβουμε το ρεύμα, για να εκτιμήσετε την αξία του.
Θέλουμε να σταθείτε δίπλα μας όπως εμείς στεκόμαστε ανέκαθεν δίπλα στον Έλληνα εργάτη με κάθε δυνατό τρόπο. Έτσι πρόχειρα μόνο να πούμε ότι μας κόστισε πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την ΕΜΥ για να επιλέξουμε τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο ως τους πιο καυτούς μήνες τον χρόνο για να αρχίσουμε τις απεργίες κατά της ιδιωτικοποίησης της υπηρεσίας μας. Δεν μπορείτε που δεν μπορείτε να δουλέψετε, να μπορείτε να πιάσετε καμιά παραλία σαν άνθρωποι. Αν πήρε σύνταξη ο παππούς σας και έχετε να πληρώσετε την βενζίνη εννοείται. Αν όχι, πιάστε τα πάρκα που υπάρχουν σε αφθονία (???) στις Ελληνικές πόλεις ούτως ώστε να μην βράζετε ζωντανοί σαν χρυσόψαρα στην γυάλα τώρα που κλιματιστικά γιοκ! Αν πάλι έχετε κανα πρόβλημα υγείας και χρειάζεστε ενέργεια για να επιβιώσετε, όπως μηχανήματα που διευκολύνουν την αναπνοή, ψοφήστε να γλυτώσουμε και την αναπηρική σύνταξη που τυχόν παίρνετε, σας έχουμε ήδη υπολογίσει ως παράπλευρες απώλειες. Κάθε αγώνας θέλει θυσίες, μην γίνεστε εγωιστές!
Ζητάμε την υποστήριξή σας στον δίκαιο αγώνα μας. Αυτοί οι κουτόφραγκοι μαζί με μια μερίδα αγανακτισμένα καπιταλόσκυλα της κοινωνίας μας που κρύβονται πίσω από συνθήματα της πλάκας του τύπου “Μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί, είναι δικαίωμά μας” όχι μόνο θέλουν να μας βάλουν να δουλεύουμε, αλλά παίζει να εμποδίσουν το μακρόπνοο σχέδιό μας που άρχισε προ αμνημονεύτων χρόνων για την μετατροπή μας σε Ολυμπιακή Αεροπορία. Πού τί να πει κι αυτή από απεργίες, την ξεπεράσαμε σε κόστος κατά τέσσερις φορές, να σκάσουν από το κακό τους οι ιπτάμενοι.
Στο πέος μας λουλούδια αν επιδοτούμαστε κάθε χρόνο με εκατομμύρια Ευρώ από τα λεφτάκια που δίνετε σε φόρους στο ασφαλιστικό μας ταμείο. Μην ακούτε τους κακοήθεις που ουρλιάζουν να παραιτηθούμε από τα εξτρά κεκτημένα μας. Είπαμε κοντά σας στεκόμαστε αλά δεν είμαστε και μαλάκες να πούμε όχι στα λεφτά!
Από την άλλη πλευρά και να μην την έχουμε την υποστηριξούλα χεστήκαμε, αφού ό,τι και να κάνετε εμείς χαβά μας έχουμε και διακόπτη δεν ανεβάζουμε. Καλό θα ήταν όμως να δηλώσετε συμπαράσταση στα γραφεία μας, καθώς αυτό θα μετρήσει υπέρ υμών ως καλή διαγωγή για όταν θα αρχίσουμε να δίνουμε ρεύμα στην μαύρη αγορά. Γι' αυτό να πείσετε και τους γείτονες, να μαζευτείτε όλοι μαζί να σας δώσουμε για 10' ρεύμα να φτιάξετε καμιά μακαρονάδα να ταίσετε τα παιδάκια σας. Δώρο οι μπαταρίες για το τρανζίστορ που θα ακούτε στο υπόγειο.
Άντε μην τα πάρουμε και πουλήσουμε τον χαλκό για πρώτη ύλη και μείνετε χωρίς δίκτυο, που μου θέλετε και ρεύμα καράβλαχοι, για να παίζετε πασιέντζες στο pc. Είχατε και στο χωριό σας ρε, και μου αγανακτείτε όλοι;

http://youtu.be/0O8xVoPocgM

Η πρώτη μου πορεία

To 2010 δεν είναι η χρονιά μου! Πάει και τελείωσε. Με το που πλησιάζει γιορτή, αργία ή κοσμοιστορικό γεγονός ο εαυτός μου αντιδρά περίεργα και πέφτω στο κρεβάτι. Την άλλη φορά έλκος δωδεκαδακτύλου. Τώρα ίωση με υψηλό πυρετό. Έλεος και σπορέλαιος. Μόνο όταν είναι για δουλειά είμαι καλά δλδ; Μέχρι που έχω αρχίσει να υποψιάζομαι ότι το ΔΝΤ ρίχνει κάτι στο Evian μου, μπας και αλλάξω συνήθειες και από Μεσογειακή Ελληνάρα γίνω ξενέρωτη Αγγλίδα με επιδερμίδα κρέμα και ρόδα (μλιαχ, μπλιαχ, μπλιαχ). Προσέξτε. Πιθανόν να είμαι εν αγνοία μου το πρώτο πειραματόζωο μιας παγκόσμιας συνωμοσίας για την μετάλλαξη των Ελλήνων και της γενοκτονίας του σταρχιδισμού/ ωχαδελφισμού/ κάθε τρεις και λίγο εκδρομισμού.

Έτσι έγινε και τώρα. Τη Δευτέρα αναρωτιόμουν άν θα πάω ή όχι στην πορεία για πρώτη φορά στη ζωή μου, την Τρίτη 38 πυρετό, την Τετάρτη κάπως καλύτερα καθότι κλινήρης. Επειδή όμως το έβαλα πείσμα, σηκώθηκα πρωί πρωί, μια φρεσκαδούρα δεν ήμουνα, το ομολογώ, έβαλα το χακί μου παντελονάκι με ένα κόκκινο μπλουζάκι, τα αθλητικά τα παλιά, τα άνετα, όχι τα φιρμάτα που αγόρασα σε κρίση καταναλωτικής μανίας, και τράβηξα να διαμαρτυρηθώ. Όχι φυσικά για τις ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ, αλλά για όλα αυτά που θεωρώ απαράδεκτα σε αυτή τη χώρα.

Για την σύνταξη των ηλικιωμένων που δούλευαν μια ζωή και τώρα θα καταλήξουν να ψάχνουν τα απορίμματα στις λαϊκές, για την ασφάλεια των μεσόκοπων που δεν έχουν το κουράγιο να ξαναρχίσουν, για τα όνειρα των νεότερων που είναι πια ασπρόμαυρα, για το αγέννητο παιδί μου που δεν θα δει ποτέ το φως του ήλιου όσο θα διαιωνίζεται αυτή η τριτοκοσμική κατάσταση. Για τις κλοπές που έγιναν και καλούμαι να πληρώσω, για τον φαρισαϊσμό των αρχόντων που εξέλεξα να με κυβερνούν, όχι να με μαμούν χωρίς σάλιο, για τον 15ο & 16ο μισθό των αρχόντων, για το ότι με πατούν για την καλοπέρασή τους.

Κατέβηκα στην πορεία για να τους δώσω να καταλάβουν ότι έχουν να κάνουν με ανθρώπους κι όχι με βόδια.

Ειρηνική η πορεία, το καταχάρηκα. Κάτι καλόπαιδα που πήρε το μάτι μου και πήγαν να παρεκτραπούν κάποια στιγμή, τα μάζεψαν στα γρήγορα οι διαδηλωτές και εξαφανίστηκαν πριν καλοκαταλάβω τί έγινε. Κι αυτό το χάρηκα ακόμη περισσότερο. Ελπίζω η φωνή μας να φτάσει εκεί που πρέπει. Διότι αν δεν φτάσει, δεν θα συνεχιστεί για πολύ το ειρηνικό κλίμα.

Δεν έκατσα μέχρι τέλους, το ομολογώ, διότι κατέβηκα μόνη και κάποια στιγμή ζαλίστηκα από τον πολύ κόσμο και είπα να συρθώ στην τρύπα μου μην μείνω εκεί δια παντός, δεν είχα και ταυτότητα μαζί μου Άμαθη γαρ... άλλη φορά θα ξέρω καλύτερα.

Oμολογώ ότι αυτό δεν το περίμενα.

Ναι, το ομολογώ. Δεν το περίμενα. Γενικά τις συνδικαλιστικές οργανώσεις τις έχω πολύυυυυυ χαμηλά στην εκτίμησή μου. Σήμερα περίμενα μια φλώρικη διαδήλωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, κάτι σαν αυτό που έκανε το ΠΑΜΕ πρωί πρωί (με την Αλέκα μπροστά, όλα κι όλα, με διάβασε μάλλον χθες βράδυ), που άφησε τη μαύρη σημαιούλα του στον άγνωστο στρατιώτη. Ως εκ τούτου αρνήθηκα να πάρω μέρος στις σημερινές κινητοποιήσεις.

Έκανα λάθος όμως! Ο κόσμος άρχισε να ξυπνά. Με την ευκαιρία της πορείας (γιατί σιγά που κατάφεραν να μαζέψουν 150.000 άτομα οι συνδικαλιστές) έγινε του πανικού. Ζητάμε πίσω τα κλεμμένα προς τη σωστή κατεύθυνση για πρώτη φορά! Σύνθημα των διαδηλωτών "να καεί, να καεί η πουτάνα η Βουλή"! Εμ να καεί, τί λέμε τόσο καιρό; Περνώντας μπροστά από τη Βουλή ο κόσμος φώναζε μια και μοναδική λέξη "ΚΛΕΦΤΕΣ"!!!!!!!!!!  Κόλλησα στην οθόνη να παρακολουθώ εξελίξεις, είδα αυτό που δεν περίμενα ποτέ. Τον κόσμο να στρέφει την οργή του προς την σωστή μεριά. Το Ελληνικό κοινοβούλιο.

Ομολογώ ότι μετάνιωσα που απείχα. Μπορεί να εξακολουθώ να έχω τις ίδιες απόψεις για τους συνδικαλιστές, μπορεί να εξακολουθώ να πιστεύω ότι το αίτημα για την άρση των νέων μέτρων είναι γελοίο, αλλά μου έδωσε ελπίδα η αβέβαιη συνειδητοποίηση ότι ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Άρχισε το ντόμινο

Ε, ρε, γλέντια!!!!!

Τι άκουσαν σήμερα τα ωραία ροζ αυτιά μου; Μεγάλες πτώσεις σε χρηματιστήρια Πορτογαλίας, Ιταλίας και Ισπανίας, με την πρώτη να στέκεται στην ουρά για βοήθεια από το ΔΝΤ. Τέλεια!!!! Το ντόμινο ξεκίνησε, είχαμε την τιμή να είμαστε το πρώτο καταστροφικό κομμάτι….

Το τι θα δούνε από τούδε και στο εξής τα ματάκια μας ούτε να το διανοηθώ μπορώ, δεδομένου ότι είμαι και περιορισμένης ευθύνης. Πάντως για καλό δεν το κόβω, μάλλον προς κατάρρευση όλου του Ευρωπαϊκού οικονομικού μοντέλου μου φέρνει, αλλά είμαι τόσο άσχετη με τα οικονομικά που η γνώμη μου δεν έχει απολύτως καμία αξία. Το ότι τα έλεγα και πιο πριν είναι καθαρά συμπτωματικό, δεν έχω κληρονομικό χάρισμα….

Η ξανθιά μου απορία είναι αν αυτό σημαίνει ότι θα την φάμε μόνο από τη μια πλευρά και όχι από την άλλη. Χμμμ, τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον όχι. Όπως και να το κάνεις όμως, τιμή και δόξα κερδίζει ο πρώτος. Άντε, και ο τελευταίος σε κάποιες περιπτώσεις. Αυτοί οι δύο είναι αξιομνημόνευτοι, τους υπόλοιπους τους τρώει το μαύρο σκοτάδι.

Συγχαρητήρια, καταφέραμε για άλλη μια φορά να λάμψουμε παγκοσμίως! Θα μας θυμάται η ιστορία ως τον λαό της ξεφτίλας!

Τώρα που είπα ξεφτίλα, θυμήθηκα και το άλλο γλέντι. Πρωί πρωί τα καλόπαιδα του ΠΑΜΕ έκαναν κατάληψη στην Ακρόπολη. Ξύπνησαν, νίφτηκαν, τεντώθηκαν και αναρωτήθηκαν «Τι να κάνουμε σήμερα; Δεν κλείνουμε την Ακρόπολη, να είμαστε και κοντά στην Πλάκα για καφεδάκι;» Κρέμασαν και 2 πανό πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, λες και είναι το τσιφλίκι του μπαμπά τους, και κατά το απογευματάκι που έπεσε ο ήλιος κίνησαν για το καφεδάκι που λέγαμε. Και ο μαλάκας ο εισαγγελέας, τους άφησε να φύγουν χωρίς να ασκηθούν ποινικές διώξεις γαμώ την αναρχία μου. Τι διάολο κάνουμε, ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΕ 200 ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΡΕΖΙΛΙ ΔΙΕΘΝΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΒΓΑΖΟΥΝ ΚΑΘΑΡΗ; Και μάλιστα τη στιγμή που χρειαζόμαστε και τα τελευταία ψήγματα αξιοπρέπειας που μας έχουν μείνει;

Πού ήσουν Αλέκα μου σήμερα; Κανα καυτό ραντεβουδάκι είχες και έπρεπε να κάνεις αποτρίχωση; Καλά, για τους συναδέλφους Αλέκο και Αλέξη δεν το συζητώ, αλλά από εσένα περίμενα κάτι καλύτερο. Ειδικά μετά το ανανεωμένο σου προφίλ. Διότι ανανέωση καλή μου γραμματέα δεν είναι να βάλεις μια κόκκινη καρδούλα στο λαιμό στο debate σαν να βγαίνεις με γκόμενο για του Αγ. Βαλεντίνου. Αλλά τι να περιμένεις από μια γραμματέα; Μια ζωή σε εκείνο το γραφείο είσαι, κι ακόμη δεν έμαθες να το διευθύνεις. Μας έστειλες και τον Παπακωνσταντίνου να κάνει δηλώσεις, αλλά σώζονται τα άσωστα Αλέκα μου; Πώς να σε σεβαστούν όταν εσύ δεν σέβεσαι τίποτα;

Την ίδια στιγμή έκανε πορεία και η ΑΔΕΔΥ, δυο δρόμους παρακάτω, είχαν αυτοί μεσημεριανή βάρδια στα καφέ. Καλά, φοβερό γλέντι κι αυτό! Ένας απροσάρμοστος εκπρόσωπος- όνομα δεν συγκράτησα, συγχωρήστε μου την επιλεκτική μνήμη αλλά δεν απομνημονεύω κοντόφθαλμα ανθρωπάκια- δήλωσε ανερυθρίαστα ότι θα είναι κάθε μέρα στο δρόμο έως ότου η κυβέρνηση αποσύρει το πακέτο των μέτρων. Τι μας λες τεράστιε; Σου πήρανε την κουτάλα και τσιτώθηκες; Πού ήσουν όταν βγήκε για δεύτερη φορά ο μπούλης, που από τότε τα λέγαμε, πόσα χρόνια πάνε αλήθεια; Φα’ την και σκάσε τώρα. Αν δεν σου αρέσει, θα σου συντάξω εγώ την επιστολή της παραίτησής σου. Ευκαιρία να ξεβρωμίσει και λίγο ο τόπος. Αν εμποδίσεις την δική μου τη δουλειά θα σε σφάξω στο γόνατο. Εκεί μας έχεις φτάσει Ιζνογκούντ. Που επειδή δεν έγινες ποτέ χαλίφης έβγαζες όλα σου τα κόμπλεξ μικροδικτάτορα του κερατά. Βρες πρώτα για ποιόν λόγο υπάρχει η ΑΔΕΔΥ, έτσι ρε παιδί μου, για να έχεις να συμπληρώσεις και κάτι στην ιστοσελίδα σου στο link ΣΤΟΧΟΙ

Αχχχχχχχχχχχ, τα είπα και ξέσπασα. Τώρα περιμένω. Περιμένω τα νέα γλέντια, εδώ θα είμαστε και θα τα δούμε. Τσιπουράκι έχω καβάντζα σπιτικό από το χωριό, για μεζέ κάτι θα βρω στα ντουλάπια αν ψάξω καλά, όποιος θέλει ας έρθει για παρέα. Εγώ πάντως αρνούμαι να συμμετάσχω ενεργά σε τέτοια γλέντια, και θα βάζω Σαββόπουλο στη διαπασών.

Το πουλί πόσα Viagra θα ήθελε σήμερα για να σηκωθεί;

21 Απριλίου, μια ημερομηνία σταθμός στο ημερολόγιο του Έλληνα. Την Παρασκευή 21 Απριλίου 1967 και ώρα 1.15’ μετά τα μεσάνυχτα εξορμούν από το Γουδί τανκς υπό τας διαταγάς του ταξιάρχου Στυλιανού Παττακού. Πριν ξημερώσει οι τρεις καμπαλέρος Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Παττακός και Ν. Μακαρέζος εκθέτουν τους λόγους της επανάστασης. Ο πρώτος είναι η άμεση απειλή κομμουνιστικής επαναστάσεως και συνεπώς διολισθήσεως της Ελλάδος στο παραπέτασμα. Ο δεύτερος η εξυγίανση της Ελλάδας από τους κομμουνιστάς. (Τα στοιχεία από το βιβλίο του Β. Ραφαηλίδη «ΙΣΤΟΡΙΑ (κωμικοτραγική) του ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830- 1974»)

Σήμερα, 43 χρόνια μετά, ο κομμουνιστικός κίνδυνος μοιάζει εξωπραγματικός, για να μην πω γελοίος. Το λιοντάρι του σιδηρούν παραπετάσματος έχει ξεδοντιαστεί εδώ και πολύ καιρό και τρέφεται με pizza Hat, που έχει μαλακή ζύμη. Αντίθετα, τον τελευταίο χρόνο βρεθήκαμε ενώπιον του καπιταλιστικού κινδύνου παγκοσμίως, αλλά και ειδικώς σε αυτή τη χώρα. Δεν θα αναμασήσω τα ίδια και τα ίδια, καθένας μπορεί καθημερινά να τρομοκρατηθεί από τα δελτία ειδήσεων, δεν χρειάζεται κι εδώ. Απλά μια απορία μου ήρθε στο μυαλό καθώς κλείνει η μέρα.

Το πουλί πόσα Viagra θα ήθελε σήμερα για να σηκωθεί;

Μήπως ήρθε η ώρα να ξυπνήσει μέσα μας ο αθάνατος ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ;

Τί άλλο πρέπει να περιμένει;

(Το σκίτσο από http://farm4.static.flickr.com/3546/3462201355_de6125a8f6_o.jpg)

Απαίδευτοι, βάρβαροι Έλληνες!!!!!!!!!

Σήμερα το απόγευμα έπινα καφέ με μια παλιά και καλή φίλη, που της αρέσει πολύ η σύγχρονη ποίηση. Πάνω στην κουβέντα, μου ανέφερε για την βράβευση της Κικής Δημουλά σήμερα στο Στρασβούργο. Θεωρώ περιττό να αναφέρω ότι την τελευταία εβδομάδα τουλάχιστον δεν είδα ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ στις εφημερίδες. Είδα όμως σήμερα την εξαιρετική ανάρτηση της φίλτατης Υπατίας, την οποία πήρα το θάρρος να αναδημοσιεύσω. Δεν λέω τίποτε άλλο. τα σχόλια δικά σας.

Ένα διαφορετικό Στρασβούργο

Σήμερα στο Στρασβούργο πρωταγωνιστεί πάλι η Ελλάδα. Όχι δεν διεξάγεται κανένα συμβούλιο κορυφής για τα οικονομικά της χώρας μας. Όχι δεν γίνεται καμιά διεθνής συνάντηση οικονομολόγων για την κοστολόγηση της Ακρόπολης ή κάποιων ελληνικών νησιών σε περίπτωση πώλησής των. Ας σοβαρευτούμε πια. Σήμερα στο Στρασβούργο ο πολιτισμός παραμερίζει την αγορά. Σήμερα στην πρωτεύουσα της Ευρώπης η Κική Δημουλά παραλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας. Θα την παρουσιάσει στο κοινό ο Michel Volkovitch, άξιος μεταφραστής των έργων της αλλά και αρκετών άλλων σημαντικών Ελλήνων ποιητών.

Κοντοστέκομαι προσπαθώντας να διαλέξω ένα ποίημα της Κ. Δημουλά, για να συνοδεύσω την είδηση. Έτσι κι αλλιώς, δεν χρειάζεται συστάσεις στο κοινό της ποίησης. Τώρα μάλιστα που έργα της έχουν συμπεριληφθεί στην εξεταστέα ύλη του μαθήματος της νεοελληνικής λογοτεχνίας στη θεωρητική κατεύθυνση... (Για το γεγονός αυτό, ως «διδάσκουσα», θα ζητήσω κι εγώ ταπεινά συγγνώμη από την ποιήτρια).

Έλεγα όμως για την επιλογή ή, μάλλον, για τη δυσκολία επιλογής ενός ποιήματος από το σύνολο του μέχρι τώρα έργου της. Μεγάλη η δυσκολία. Όχι μόνο γιατί δεν ξέρει τι να πρωτοδιαλέξει κανείς. Όχι μόνο γιατί η υποκειμενικότητα στοιχειοθετεί καθοριστικά τον τρόπο που προσλαμβάνουμε την ποίηση. Αλλά και γιατί η υποκειμενικότητα αυτή υποτάσσεται και στις επιταγές του χρόνου, της χρονικής στιγμής.

Τέλος πάντων. Προσπάθησα να εκλογικεύσω τη διαδικασία και να βάλω κάποια κριτήρια. Δύο είναι τα κυρίαρχα στοιχεία γοητείας στην ποίηση της Δημουλά: ο ριζοσπαστικός τρόπος, με τον οποίο μετατρέπει τη γλώσσα σε εργαλείο ανατροπής του σημασιολογικού κατεστημένου, και η αφόρμησή της από τα ασήμαντα και τετριμμένα καθημερινά αντικείμενα, που η πένα της τα αξιοποιεί ως μέσα αναμόχλευσης της μνήμης αυτού που δεν υπάρχει πια αλλά δηλώνει διαρκώς το «παρών» του στη συναισθηματική μας ζωή. Διάλεξα λοιπόν ένα ποίημα το οποίο, πέρα από την προσωπική συγκίνηση που μου προκαλεί το περιεχόμενό του, συνδυάζει στον τίτλο του τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά.Σήμερα στο Στρασβούργο πρωταγωνιστεί πάλι η Ελλάδα. Όχι δεν διεξάγεται κανένα συμβούλιο κορυφής για τα οικονομικά της χώρας μας. Όχι δεν γίνεται καμιά διεθνής συνάντηση οικονομολόγων για την κοστολόγηση της Ακρόπολης ή κάποιων ελληνικών νησιών σε περίπτωση πώλησής των. Ας σοβαρευτούμε πια.

Ωδή σε μια επιτραπέζια λάμπα

Στη μνήμη του θείου μου

Παναγιώτη Καλαμαριώτη

Παλιά επιτραπέζια λάμπα,

δουλεμένη από τεχνίτη Ανατολίτη

με φαντασία και πρόβλεψη.

Την έφερ’ ένας θειος μου δικαστής από τη Σμύρνη

και στο φως της

δεθήκανε οι νόμοι με τις πράξεις των ανθρώπων.

H πείρα της μεγάλη στα ελαφρυντικά,

στο τι βρασμός ψυχής, τι προμελέτη.

Tόσα χτυπήματα στο στήθος από ζηλοτυπία,

βεντέτες για μια μεσοτοιχία,

για μια κατσίκα που μηρύκασε ξένο χορτάρι.

Γνώρισε πάμπολλους προτέρους έντιμους βίους

κι ερωτεύτηκε ενόχους.

Καημένε θείε,

πώς τα πας μ’ αυτόν το νέο νομοθέτη

και τους νόμους του –

ύλη αδίδακτη ο θάνατος.

Της ύπαρξής σου δεν πήγες συνήγορος.

Αλλ’ είναι η ζωή

απ’ τις χαμένες υποθέσεις,

ακόμα και για τους δυνατούς νομομαθείς,

όπως ήσουν.

Κληρονομιά μου τώρα η λάμπα.

Δουλεμένη με φαντασία

και προπαντός με πρόβλεψη.

Tο φως της, για νά ’ρθει να σταθεί

σαν άλλος ένας κουρασμένος αναγνώστης

του ίδιου μ' εμένανε βιβλίου

ή σαν διαιτητής ανάμεσα στο άγραφο χαρτί,

που νικητής πάλι βγαίνει απόψε

και νικημένα όσα σκόπευα να γράψω,

πηδάει μέσ’ από πλούσια φύλλα φοινικιάς.

Κι αυτό υποκινεί βλάστηση.

Κάτω απ’ τη φοινικιά

στέκει, σκυφτός και μειλίχιος, ένας γέροντας.

Είχε και φλέβα πείρας ο τεχνίτης:

μόνο φως, μόνο φύλλα φοινικιάς,

φόβων και καιρών αντίπαλοι δεν γίνονται.

Η μοναξιά φοβάται μόνο τον άνθρωπο δίπλα σου.

Καλά λοιπόν που είναι εδώ αυτός ο γέροντας.

Ανατολίτη τον δείχνει η κελεμπία, το σαρίκι

και το μαυριδερό άσαρκο πρόσωπο.

Tο χέρι του, απλωμένο σε σένα,

δεν ξέρεις αν σε καλεί να πλησιάσεις,

αν απαιτεί, εξηγεί, οδηγεί ή προβλέπει.

Όλ’ αυτά ένας τεχνίτης μπορεί να τα χωρέσει

στην ίδια κίνηση,

όπως κι η ζωή τα χωράει όλα στο ένα της πέρασμα.

Μπορεί να είναι μουεζίνης

κι ετούτη τη στιγμή να εξηγεί στο θεό του

τι λείπει από τον έναν κόσμο.

Μπορεί να είναι επαίτης.

Ή νυχτοφύλακας

της προεκτεινόμενης πέρ’ απ’ τη λάμπα τροπικότητας.

Ίσως ρήτορας ξεπεσμένος σε είδη διακοσμητικά,

ασκητής,

οδοιπόρος που πέτυχε ίσκιο αναπάντεχο

στην προεκτεινόμενη πέρ’ απ' τη λάμπα έρημο.

Ποιος ξέρει; Κανένας περιηγητής,

που έχασε το δρόμο

αλλά και το νόημα της περιηγήσεώς του.

Και τώρα, υψώνοντας το χέρι, με ρωτάει

ποιος είν’ ο δρόμος και ποιο το νόημά του.

Eμένα ρωτάει

ποιος είν’ ο δρόμος και ποιο το νόημά του;

Νυχτοφύλακας ή επαίτης,

περιηγητής, ρήτορας,

μωαμεθανός ή άπατρις,

εμένα δεν με νοιάζει.

Εγώ,

έτσι που πέρασαν τα χρόνια,

έτσι που ήρθανε τα πράγματα,

Προφήτη τον ορίζω.

Γιατί Προφήτη τον χρειάζομαι,

έτσι που χάθηκαν τα χρόνια,

έτσι που στέκουνε τα πράγματα.

(από Tο λίγο του κόσμου, Στιγμή 1994)

"Ναι το παραδέχομαι! Εγώ ξεμυάλισα τον Λάτσιο"

Μετά από προτροπή φίλου αναγνώστη , που βαρέθηκε να με βλέπει να γεμίζω τις αναρτήσεις του με σχόλια και αφού αποφάσισε να αποκαλύψει την μισή μόνο αλήθεια στο διαδίκτυο, έρχομαι να ολοκληρώσω την εξιστόρηση της θλιβερής ιστορίας που ταλανίζει αυτή τη στιγμή την Ελλάδα. Μην ακούτε τις ψευδείς φήμες για παράνομο δεσμό της Ελένης. Είναι κακοήθεις, ανυπόστατες και ουτοπικές. Η Ελένη στράφηκε σε άλλες αγκαλιές μόνο όταν έμαθε την αλήθεια για τα 6 παιδιά του Γιάννη που ζουν μαζί μου στον πλανήτη Βάλκαν. Επιτέλους η αλήθεια αποκαλύφθηκε. Ο Γιάννης έχει 6 εξωγήινα εξώγαμα. Πώς να το συναγωνιστεί αυτό η εθνική μας καφετζού; Είμαι νεότερη, με μεγαλύτερο στήθος, και στον πλανήτη μου οι εγκυμοσύνες δεν μας φιλοδωρούν με ραγάδες και 26 πόντους στην περιφέρεια έκαστη. Το γεγονός ότι δεν έχω φωνητικές χορδές και αναπαράγομαι με στοματικό σεξ εκλαμβάνεται από όσο κατάλαβα ως προτέρημα στον δικό σας πλανήτη....
Τέλος πάντων, δεν θα σας κουράσω πολύ, ήθελα απλά να βάλω τα πράγματα στη θέση τους, γιατί οι ψευδείς ειδήσεις διασπείρονται πιο γρήγορα κι από φως στο κενό. Πρέπει να φύγω, γιατί στο τηλέφωνο με περιμένει ο Αλέξης. Καληνύχτα

Άντε πάλι κλειστή η Εθνική....

Έχοντας ζήσει από κοντά τα αγροτικά προβλήματα επί σειρά ετών, θα ήθελα κι εγώ να σχολιάσω αυτήν την απίστευτη σαχλαμάρα που βλέπουμε κάθε τρεις και λίγο και μας την πασάρουν ως διαμαρτυρία. Γάλατα χύνονται στους δρόμους, φρούτα και λαχανικά πετιούνται στις χωματερές. Στους δρόμους επίσης παρατάσσονται ολοκαίνουρια και γυαλισμένα τρακτέρ, παρακωλύοντας την κυκλοφορία μιας ολόκληρης χώρας. Ναι, τους εκμεταλλεύονται τους αγρότες σήμερα, τους έχουν υπό ομηρία με τις επιδοτήσεις, τα "σπασμένα" δικαιώματα και τον καθορισμό τιμών από τη Λάρισα. Αλλά φταίνε και οι ίδιοι για το χάλι τους. Φταίνε και παραφταίνε. Γιατί κι αυτοί οι ευλογημένοι είναι τελείως ερασιτέχνες στη δουλειά τους. Δεν ξέρουν ούτε πού καλλιεργούν τί, ούτε γιατί. Επειδή απλά έτσι τους είπαν, χωρίς να εξετάζουν καν ποιά καλλιέργεια είναι κατάλληλη για τα χωράφια τους. Έχουν γίνει αναδασμοί, σχεδόν σε όλη την Βόρεια Ελλάδα εξ όσων γνωρίζω, και αυτοί στην κοσμάρα τους. Αντί να ενοποιήσουν τις καλλιέργειες για να μειώσουν το κόστος, πετάνε αετό και με μακριά καλούμπα μάλιστα! Κάθονται και σκοτώνονται για δυο στρέμματα γη. Βάζουν μέσα στον ΟΓΑ την κάθε θείτσα που δεν έχει δουλέψει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ και γκρινιάζουν για τα χάλια του ταμείου και για τις χαμηλές συντάξεις. Δεκαετίες τώρα οι συνδικαλιστές τους τους πίνουν το αίμα με το καλαμάκι και πάνε και τους χρυσώνουν στην κυριολεξία. Στο χωριό μου οι συνδικαλιστές έχουν μαζέψει χρήμα και για τα εγγόνια τους, με κάτι καλλιέργειες της πλάκας. Και η συντριπτική πλειοψηφία της αγροτικής τάξης ΠΕΙΝΑΕΙ! Δουλεύουν σαν τα σκυλιά, και κάθε χρόνο βγαίνουν ολοένα και πιο χρεωμένοι. Και πάνε να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους πάντα με τον ίδιο μαλακισμένο τρόπο... κλείνοντας τους δρόμους. Όχι ρε παιδιά, δεν θα βγάλετε τίποτα κλείνοντας τις Εθνικές οδούς πέρα από το να κάνετε μάγκες τους συνδικαλιστές σας (ονόματα δεν λέμε, όλοι τους ξέρουμε λίγο πολύ). Διεκδικήστε αυτά που σας αξίζουν νόμιμα και με την αξιοπρέπεια που σας αρμόζει. Ναι, να ζήσετε αξιοπρεπώς, δεν λέει κανένας όχι, σας αξίζει μέγιστος σεβασμός, αλλά μάθετε επιτέλους πώς να δουλεύετε. Έχω φίλους αγρότες που βγάζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα ακόμη κι αν αφαιρέσουν τις επιδοτήσεις και λοιπά συναφή. Αλλά είναι άνθρωποι που έβαλαν και λίγο το μυαλουδάκι τους να δουλέψει, παραδειγματίστηκαν από συναδέλφους τους στο εξωτερικό κυρίως και μελέτησαν τη δουλειά τους. Αυτοί θα επιβιώσουν. Αν δεν γίνετε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες, λυπάμαι αλλά θα χάσετε. Τέλος, μην πετάτε τα προϊόντα σας και μην κλείνετε τους δρόμους. Η άσκοπη ταλαιπωρία όλων των άλλων πολιτών δεν θα σας προσφέρει τίποτα. Εμείς θα χάνουμε ολοένα την υπομονή μας κι εσείς το δίκιο σας και τη συμπάθειά μας.