21 Απριλίου, μια ημερομηνία σταθμός στο ημερολόγιο του Έλληνα. Την Παρασκευή 21 Απριλίου 1967 και ώρα 1.15’ μετά τα μεσάνυχτα εξορμούν από το Γουδί τανκς υπό τας διαταγάς του ταξιάρχου Στυλιανού Παττακού. Πριν ξημερώσει οι τρεις καμπαλέρος Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Παττακός και Ν. Μακαρέζος εκθέτουν τους λόγους της επανάστασης. Ο πρώτος είναι η άμεση απειλή κομμουνιστικής επαναστάσεως και συνεπώς διολισθήσεως της Ελλάδος στο παραπέτασμα. Ο δεύτερος η εξυγίανση της Ελλάδας από τους κομμουνιστάς. (Τα στοιχεία από το βιβλίο του Β. Ραφαηλίδη «ΙΣΤΟΡΙΑ (κωμικοτραγική) του ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830- 1974»)Σήμερα, 43 χρόνια μετά, ο κομμουνιστικός κίνδυνος μοιάζει εξωπραγματικός, για να μην πω γελοίος. Το λιοντάρι του σιδηρούν παραπετάσματος έχει ξεδοντιαστεί εδώ και πολύ καιρό και τρέφεται με pizza Hat, που έχει μαλακή ζύμη. Αντίθετα, τον τελευταίο χρόνο βρεθήκαμε ενώπιον του καπιταλιστικού κινδύνου παγκοσμίως, αλλά και ειδικώς σε αυτή τη χώρα. Δεν θα αναμασήσω τα ίδια και τα ίδια, καθένας μπορεί καθημερινά να τρομοκρατηθεί από τα δελτία ειδήσεων, δεν χρειάζεται κι εδώ. Απλά μια απορία μου ήρθε στο μυαλό καθώς κλείνει η μέρα.
Το πουλί πόσα Viagra θα ήθελε σήμερα για να σηκωθεί;
Μήπως ήρθε η ώρα να ξυπνήσει μέσα μας ο αθάνατος ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ;
Τί άλλο πρέπει να περιμένει;
