Περί blogging και ύπαρξης απόψεως

Αγαπητέ μου συνblogger

Ας μιλήσουμε λίγο σοβαρά....

Δεν σε έχω συνηθίσει σε τέτοια εδώ μέσα, το ξέρω, αλλά έχουν συμβεί αρκετά μεταξύ μας τον τελευταίο καιρό και τα έχω πάρει στο κρανίο. Οπότε, θα σοβαρευτώ λίγο, έστω και για ένα μόνο post.

Περί blogging και ύπαρξης απόψεως ο λόγος. Οπότε θα σου αναλύσω δύο βασικά θέματα. Πρώτον, γιατί σχολιάζουμε σε μια ανάρτηση και δεύτερον κατά πόσο οφείλουμε να έχουμε άποψη αλλά και να σεβόμαστε την άποψη των άλλων.

Γιατί σχολιάζουμε σε μια ανάρτηση; Έλα μου ντε! Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα. Εγώ η ανόητη μέχρι τώρα το έβλεπα σαν μια μεγάλη παρέα όπου θα περάσω να χαιρετήσω και να αστειευτώ με κάποιους ανθρώπους που έχομε κοινό χιούμορ και ως δημόσιο διάλογο όπου ο καθένας καταθέτει την άποψή του σχετικά με το θέμα της ανάρτησης. Στο κάτω κάτω της γραφής κανείς δεν τα γνωρίζει όλα. Λογικό είναι ένα θέμα να εξετάζεται σφαιρικά. Διαβάζεις απόψεις άλλων ανθρώπων, με διαφορετικά βιώματα και άλλη κοσμοθεωρία, προβληματίζεσαι, καταθέτεις την δική σου άποψη, αναθεωρείς και βλέπεις αν έχεις σφάλει κάπου. Αν πάλι νομίζεις ότι κάποιος άλλος σφάλλει του ζητάς ευγενικά να σου αναλύσει την άποψή του και τον αντικρούεις με λογικά επιχειρήματα. Φυσικά, αυτό εμπεριέχει και ένα ρίσκο. Εφόσον καταθέτεις δημόσια μια άποψη εννοείται ότι την υποβάλεις στην κριτική του καθενός. Σωστά; Έτσι μου το μάθαν στο σχολειό μου, ειλικρινά. Το ονόμαζαν μάλιστα διάλογο. Αλλά φαίνεται ότι είχα κακούς εκπαιδευτικούς....

Γιατί από τότε που σε συνάντησα στο διαδίκτυο αναθεώρησα σε μεγάλο βαθμό. Υπέθεσα πως δεδομένου ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές (πόσο μάλλον το blogging) δεν είναι και ό,τι πιο διαδεδομένο σε ακαλλιέργητους ανθρώπους (το τονίζω, ακαλλιέργητους, όχι αμόρφωτους, υπάρχει ουσιαστική διαφορά), θα είχα να κάνω με έναν άνθρωπο που δεν έχει αφήσει τα γρανάζια του εγκεφάλου του να σκουριάσουν από την αχρησία. Ε, προφανώς έκανα λάθος εκτίμηση! Από τον μετριασμό σχολίων στο blog σου όπου όλα τα σχόλια που αντιτίθενται στην άποψή σου απλά δεν εμφανίστηκαν ποτέ έως το ξεκατίνιασμα και τις ύβρεις.

Άντε, να δεχτώ ότι κάπου είσαι έντιμος όταν “εξαφανίζεις” ό,τι δεν συμφωνεί με την άποψή σου. Ενεργοποίησες τον μετριασμό και μου λές εμμέσως πλην σαφώς “φιλενάδα, ΑΝ σου αρέσει! Αν όχι, μην μπαίνεις εδώ”. Δικαίωμά σου είναι στον χώρο σου να επιβάλεις τους δικούς σου κανόνες. Όπως είναι δικό μου δικαίωμα το να μην ξαναπατήσω το ρημάδι το ποντίκι πάνω στο ιστολόγιό σου ξανά. Μπορεί να γουστάρεις υμνολόγια που τονώνουν την χαμηλή σου αυτοεκτίμηση ή απλά να μην μπορείς να δεχτείς αντίθετη άποψη ή οτιδήποτε άλλο. Από πού κι ως πού θα σε κρίνω εγώ; Δεν είμαι ψυχαναλυτής για να λύσω τα υπαρξιακά σου προβλήματα. Εφόσον επανέρχομαι σημαίνει ότι το δέχομαι.

Αλλά το ατελείωτο ξεκατίνιασμά σου δεν παίζεται με τίποτα! Είσαι άτομο που κατά τα φαινόμενα δεν έχει εκφράσει ούτε μία αυθεντική σκέψη (τουλάχιστον δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου κάτι τέτοιο) και δεν έχεις ίχνος χιούμορ. Μολαταύτα, προβαίνεις σε φθηνούς χαρακτηρισμούς των υπολοίπων και σε ακόμη φθηνότερες ειρωνικές παρατηρήσεις. Για ανθρώπους που δεν γνωρίζεις!! Φυσικά ένα από τα αγαπημένα μου blogoπαίχνιδα είναι να τσιγκλάω την επίπεδη προσωπικότητά σου (Α prop o, μην κοιτάς που το κάνω και σε άλλους, που συμπαθώ και εκτιμώ, αυτοί αντιλαμβάνονται το χιούμορ μου και διασκεδάζουν μαζί μου). Το διασκεδάζω, γιατί κατά κανόνα τρελαίνεσαι όταν σε πληρώνω με το ίδιο νόμισμα που πασάρεις στους άλλους. Μερικές φορές μάλιστα παρασύρθηκα από το μεσογειακό μου ταμπεραμέντο και σε ξεμάλλιασα λεκτικά. Άνθρωπος είμαι κι εγώ, χάνω την ψυχραιμία μου ενίοτε. Συγγνώμη όμως δεν σου ζητώ, το άξιζες.

Αλλά τουλάχιστον υπερηφανεύομαι ότι είμαι άνθρωπος με άποψη. ΑΠΟΨΗ. Καταλαβαίνεις τί εννοώ; Ότι ζω σε αυτόν τον κόσμο, παρατηρώ και εκφέρω γνώμη για τα περισσότερα θέματα γύρω μου. Αν διαφωνείς, καλά κάνεις. Πες μου σε ποιό σημείο και θα σου εξηγήσω τί εννοώ και ποιό βίωμά μου με οδήγησε σε αυτή την πίστη. Μπορεί να έχεις εσύ δίκιο κι όχι εγώ. Τί είναι κι αυτό πάλι, στα πλαίσια της politically correct συμπεριφοράς να μην μπορώ να πω αυτό που πιστεύω μπας και παρεξηγηθείς... Ε, παρεξηγήσου, αν είσαι τόσο κομπλεξικός εγώ τί να κάνω; Αν δεν μπορείς να δεχθείς ότι πιθανόν να λανθάνεις, πρόβλημά σου! Εγώ το δέχομαι και ανέχθηκα έως τώρα την κριτική σου. Και θα συνεχίσω να την ανέχομαι, γιατί θυμάσαι τί είπε ο Βολταίρος; “Δεν συμφωνώ με αυτό που λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΟΥ να το λες”. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα σου χώνομαι όταν κάνεις τον νταή στους άλλους, ούτε ότι θα πάψω να εκφράζω την δική μου άποψη. Μην χαίρεσαι, το ίδιο δικαίωμα έχω κι εγώ.

Ξέρω ότι όλα αυτά που σου έγραψα οποιοσδήποτε λογικός και σκεπτόμενος άνθρωπος τα θεωρεί αυτονόητα. Για εσένα τελικά δεν είναι.

Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο σε έναν συνblogger που γεμίζει το mailbox μου με τις φαρμακερές του ανοησίες εδώ και πολύ καιρό. Τον παρακαλώ από τούδε και στο εξής να σκέφτεται δύο φορές πριν τις γράψει. Αφορμή στάθηκαν δύο μικρότερα σχετικά πρόσφατα περιστατικά που με έπεισαν ότι τελικά κάποια πράγματα δεν είναι τόσο αυτονόητα. Θα ήθελα την άποψη όλων επί του θέματος. Όχι περί της συγκεκριμένης διαμάχης, την οποία δεν γνωρίζετε. Για τις ιδέες που εκφράστηκαν. Μπας και γίνει διάλογος όπως τον εννοώ εγώ.  

Και ένα τραγουδάκι που ο "φίλος" μου αυτός δεν έχει ακούσει προφανώς ποτέ. 

Άρχισε το ντόμινο

Ε, ρε, γλέντια!!!!!

Τι άκουσαν σήμερα τα ωραία ροζ αυτιά μου; Μεγάλες πτώσεις σε χρηματιστήρια Πορτογαλίας, Ιταλίας και Ισπανίας, με την πρώτη να στέκεται στην ουρά για βοήθεια από το ΔΝΤ. Τέλεια!!!! Το ντόμινο ξεκίνησε, είχαμε την τιμή να είμαστε το πρώτο καταστροφικό κομμάτι….

Το τι θα δούνε από τούδε και στο εξής τα ματάκια μας ούτε να το διανοηθώ μπορώ, δεδομένου ότι είμαι και περιορισμένης ευθύνης. Πάντως για καλό δεν το κόβω, μάλλον προς κατάρρευση όλου του Ευρωπαϊκού οικονομικού μοντέλου μου φέρνει, αλλά είμαι τόσο άσχετη με τα οικονομικά που η γνώμη μου δεν έχει απολύτως καμία αξία. Το ότι τα έλεγα και πιο πριν είναι καθαρά συμπτωματικό, δεν έχω κληρονομικό χάρισμα….

Η ξανθιά μου απορία είναι αν αυτό σημαίνει ότι θα την φάμε μόνο από τη μια πλευρά και όχι από την άλλη. Χμμμ, τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον όχι. Όπως και να το κάνεις όμως, τιμή και δόξα κερδίζει ο πρώτος. Άντε, και ο τελευταίος σε κάποιες περιπτώσεις. Αυτοί οι δύο είναι αξιομνημόνευτοι, τους υπόλοιπους τους τρώει το μαύρο σκοτάδι.

Συγχαρητήρια, καταφέραμε για άλλη μια φορά να λάμψουμε παγκοσμίως! Θα μας θυμάται η ιστορία ως τον λαό της ξεφτίλας!

Τώρα που είπα ξεφτίλα, θυμήθηκα και το άλλο γλέντι. Πρωί πρωί τα καλόπαιδα του ΠΑΜΕ έκαναν κατάληψη στην Ακρόπολη. Ξύπνησαν, νίφτηκαν, τεντώθηκαν και αναρωτήθηκαν «Τι να κάνουμε σήμερα; Δεν κλείνουμε την Ακρόπολη, να είμαστε και κοντά στην Πλάκα για καφεδάκι;» Κρέμασαν και 2 πανό πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, λες και είναι το τσιφλίκι του μπαμπά τους, και κατά το απογευματάκι που έπεσε ο ήλιος κίνησαν για το καφεδάκι που λέγαμε. Και ο μαλάκας ο εισαγγελέας, τους άφησε να φύγουν χωρίς να ασκηθούν ποινικές διώξεις γαμώ την αναρχία μου. Τι διάολο κάνουμε, ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΕ 200 ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΡΕΖΙΛΙ ΔΙΕΘΝΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΒΓΑΖΟΥΝ ΚΑΘΑΡΗ; Και μάλιστα τη στιγμή που χρειαζόμαστε και τα τελευταία ψήγματα αξιοπρέπειας που μας έχουν μείνει;

Πού ήσουν Αλέκα μου σήμερα; Κανα καυτό ραντεβουδάκι είχες και έπρεπε να κάνεις αποτρίχωση; Καλά, για τους συναδέλφους Αλέκο και Αλέξη δεν το συζητώ, αλλά από εσένα περίμενα κάτι καλύτερο. Ειδικά μετά το ανανεωμένο σου προφίλ. Διότι ανανέωση καλή μου γραμματέα δεν είναι να βάλεις μια κόκκινη καρδούλα στο λαιμό στο debate σαν να βγαίνεις με γκόμενο για του Αγ. Βαλεντίνου. Αλλά τι να περιμένεις από μια γραμματέα; Μια ζωή σε εκείνο το γραφείο είσαι, κι ακόμη δεν έμαθες να το διευθύνεις. Μας έστειλες και τον Παπακωνσταντίνου να κάνει δηλώσεις, αλλά σώζονται τα άσωστα Αλέκα μου; Πώς να σε σεβαστούν όταν εσύ δεν σέβεσαι τίποτα;

Την ίδια στιγμή έκανε πορεία και η ΑΔΕΔΥ, δυο δρόμους παρακάτω, είχαν αυτοί μεσημεριανή βάρδια στα καφέ. Καλά, φοβερό γλέντι κι αυτό! Ένας απροσάρμοστος εκπρόσωπος- όνομα δεν συγκράτησα, συγχωρήστε μου την επιλεκτική μνήμη αλλά δεν απομνημονεύω κοντόφθαλμα ανθρωπάκια- δήλωσε ανερυθρίαστα ότι θα είναι κάθε μέρα στο δρόμο έως ότου η κυβέρνηση αποσύρει το πακέτο των μέτρων. Τι μας λες τεράστιε; Σου πήρανε την κουτάλα και τσιτώθηκες; Πού ήσουν όταν βγήκε για δεύτερη φορά ο μπούλης, που από τότε τα λέγαμε, πόσα χρόνια πάνε αλήθεια; Φα’ την και σκάσε τώρα. Αν δεν σου αρέσει, θα σου συντάξω εγώ την επιστολή της παραίτησής σου. Ευκαιρία να ξεβρωμίσει και λίγο ο τόπος. Αν εμποδίσεις την δική μου τη δουλειά θα σε σφάξω στο γόνατο. Εκεί μας έχεις φτάσει Ιζνογκούντ. Που επειδή δεν έγινες ποτέ χαλίφης έβγαζες όλα σου τα κόμπλεξ μικροδικτάτορα του κερατά. Βρες πρώτα για ποιόν λόγο υπάρχει η ΑΔΕΔΥ, έτσι ρε παιδί μου, για να έχεις να συμπληρώσεις και κάτι στην ιστοσελίδα σου στο link ΣΤΟΧΟΙ

Αχχχχχχχχχχχ, τα είπα και ξέσπασα. Τώρα περιμένω. Περιμένω τα νέα γλέντια, εδώ θα είμαστε και θα τα δούμε. Τσιπουράκι έχω καβάντζα σπιτικό από το χωριό, για μεζέ κάτι θα βρω στα ντουλάπια αν ψάξω καλά, όποιος θέλει ας έρθει για παρέα. Εγώ πάντως αρνούμαι να συμμετάσχω ενεργά σε τέτοια γλέντια, και θα βάζω Σαββόπουλο στη διαπασών.

Νέος Επαγγελματικός Προσανατολισμός

Έπεσα σήμερα πάνω σε μια έρευνα για την ανεργία και μου ίσιωσε το μαλλί! Οι συντάκτες της υποστήριζαν ότι η ανεργία αυξήθηκε σε σημαντικό ποσοστό την τελευταία διετία και θα εξακολουθήσει να έχει ανοδική πορεία και το 2010!!! Αηδίες!! Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχουν δουλειές, είναι ότι κανείς δεν ξέρει πού να τις ψάξει. Και δεν μιλάω για δουλειές των 700€ μηνιαίως, ούτε για 18ωρα ωράρια χωρίς ασφάλιση και επιδόματα.

Αλλά έτσι είναι. Χρειάζεται για άλλη μια φορά η σοφία μου να καλύψει την έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού του Νεοέλληνα. Και μιας και έχω καιρό να καννιβαλίσω με λίστα, θα παρουσιάσω τα 5 πιο ξεκούραστα και κερδοφόρα επαγγέλματα για το έτος 2010.

Κλέφτης τσιγάρων

Μην γελάς καθόλου. Με τις νέες ανατιμήσεις που γίνονται στα τσιγάρα τί νομίζεις ότι θα γίνει; Θα κόψει ο Έλληνας το κάπνισμα; Χα! Χα! Και πάλι χα! Αμ δε! Σε λίγο καιρό θα δούμε σε ΚΤΕΛ, Σιδηροδρομικούς Σταθμούς, πλατείες και ρούγες μικροπωλητές κλεμμένων τσιγάρων, με την κούτα στη μισή τιμή και θα είμαστε και ευχαριστημένοι από πάνω. Όσο δεν κλέβουν το δικό μου περίπτερο θα τα αγοράζω και θα αισθάνομαι και μάγκας. Άσε τα κορόιδα να πληρώνουν άδικους φόρους, εγώ είμαι έξυπνη και τσίφτισα, και θα καπνίζω.

Μπράβος πούρου

Μην ακούω αηδίες ότι δεν υπάρχουν λεφτά, θα πηδήξω από τον τέταρτο. Ο Έλληνας έχει στάνταρ σπίτι 180 τετραγωνικά, ένα τουλάχιστον υπερπολυτελές αυτοκίνητο, μηχανή για τις Κυριακάτικες βόλτες στη φύση, ρευστό σε καταθέσεις εσωτερικού, κλειστό χρήμα σε καταθέσεις εξωτερικού. Αν δεν τα έχεις αυτά, δεν είσαι Έλλην, αλλά κακομοίρης. Επομένως τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι. Αφού βάλεις τζακούζι μέχρι και στην κουζίνα μπας και σου έρθει η όρεξη να κάνεις ένα υδρομασάζ ενώ παρακολουθείς το ριζότο, πισίνα στο εξοχικό, home cinema στο αυτοκίνητο για το μποτιλιάρισμα, τι σου μένει; Ένας ολοζώντανος μπράβος, ντυμένος στα μαύρα για να κρατάει το πούρο σου. Γιατί είσαι Νεοέλληνας, και πρέπει να το δείχνεις. Ναι, με καρακιτσάτες επιδείξεις, την ώρα που κλαίγεσαι για την ανέχειά σου. Τι δηλαδή, έναν μπράβο δεν μπορείς να πληρώνεις;

Πωλητής αποδείξεων

Όχι, αν θέλει ας το αμφισβητήσει κανείς. Θα είναι το πιο επικερδές επάγγελμα σε έναν χρόνο από τώρα. Προτείνεται και ως εποχιακή εργασία, γι’ αυτό άρχισε να μαζεύεις από τώρα αποδείξεις για να τις μοσχοπουλήσεις όταν θα χρειάζονται μερικοί μερικοί τζίτζικες για να καλύψουν το τεκμήριο. Ούτως ή άλλως, εσύ δεν θα μπορείς να χρησιμοποιήσεις παρά μόνο ποσοστό αυτών. Διότι θα δηλώσεις εισόδημα 10.000€. Επομένως τι θα τις κάνεις τις αποδείξεις για 40.000€; Πόθεν έσχες και τα ξόδεψες; Εεεεεεε;;;;;;;;

Κατασκευαστής σαμπάνιας

Καλά, εδώ δεν νομίζω ότι χρειάζεται οποιαδήποτε διευκρίνιση… Ντον μουνιόν, η καλύτερη! Ελληνικό, εξαγώγιμο προϊόν. Τι Γαλλίες και αηδίες άκουσα; Τελείωσαν αυτά, ανήκουν στην παλιά γενιά. Μάλιστα έχει αντιγραφεί και η πατέντα της Κόκα Κόλα με το βαθουλωματάκι στο μπουκάλι. Όποιος βάλει πόδι σε αυτή την ανθούσα επιχείρηση, έχει πιάσει την καλή. Το ξέρω και το ξέρεις. Βουρ στον πατσά λοιπόν, με έτοιμο πελατολόγιο τον Σειρηνοτέτοιο. Δεν χρειάζεσαι άλλους, με έναν πελάτη καθάρισες.

Βαφέας πούπουλων

Οκ, έχει μειωθεί το budget της Eurovision, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να συντηρήσει καμιά 300αριά παρατρεχάμενους!!! Κόπηκε το video clip, η καμπάνια προώθησης, οι σαμπάνιες στα δωμάτια των δημοσιογράφων άλλων χωρών. Αλλά το πούπουλο είναι πούπουλο! Αν κόψεις και αυτό πώς θα δώσεις φαντασμαγορική παράσταση; Οπότε βάσει της κοινής λογικής, το πούπουλο θα πολλαπλασιαστεί. Σε όλα τα χρώματα και μεγέθη. Αν δε δεν σιχαίνεσαι και τσουρομαδήσεις την κότα, χήνα και στρουθοκάμηλο, διπλασιάζεις τις μίζες αυτόματα, μιας και μετατρέπεσαι σε 3 παρατρεχάμενους μαζί. Αλκαίος μέσα στο πούπουλο…. Δεν είναι κακό!

Οι καλύτερες ιδέες μας έρχονται πάντα στο μπάνιο

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο! Ρωτήστε όποιον θέλετε. Οι καλύτερες ιδέες έρχονται στο μπάνιο. Δεν ξέρω αν έχουν σχέση τα πλακάκια ή το τρεχούμενο νερό, αλλά συμβαίνει.

Ενώ έλουζα τα μαλλάκια μου χθες (στο μπάνιο, όχι σε καμιά πηγή), συνειδητοποίησα μια πικρή πραγματικότητα. Η κοινωνία μας δεν αντέχει την αυθεντικότητα.

Η διαφορετικότητα είναι κατακριτέα τη σήμερον ημέρα. Αν τολμάς να ενδύεσαι, να εκφράζεσαι, να ζεις και κυρίως να σκέφτεσαι διαφορετικά, είσαι καταδικασμένος. Όλοι οι κομπλεξικοί κρυψίνοες βγήκαν στην επιφάνεια σαν σαλιγκάρια μετά από βροχή και έχουν κατακλύσει το σύμπαν. Αποτέλεσμα; Αν είσαι σχετικά ακομπλεξάριστος και έξω καρδιά άνθρωπος, αν τολμάς να εκφράζεις την άποψή σου, αυτομάτως κατατάσσεσαι στους γραφικούς. Ή στους λυσσασμένους. Ή στους λιγούρηδες/ τσουλίτσες (ανάλογα με το φύλο).

Γιατί κανείς δεν αντέχει την αυθεντικότητά σου.

Τώρα που εγώ δεν θέλω να το παίζω trendy κουλτουριάρα με μύτη ως το Θεό, όντας έχοντας πλήρη συνείδηση του Σωκρατικού "εν οίδα, ότι ουδέν οίδα", δεν μετράει στο ελάχιστο. Ελπίζω τουλάχιστον να με κατατάξουν στην κατηγορία των γραφικών, για να μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Πού ξέρεις, μπορεί να βγάλω και χρήμα έτσι, ως μαϊντανός τηλεοπτικών εκπομπών. Τα δικά μου 15 λεπτά διασημότητας έρχονται, με τίμημα μια ανευ προηγουμένου ξεφτίλα. Ελπίζω μόνο να μην έρθουν με γαϊδούρι και φτάσουν το καλοκαίρι. Έχω να πάω διακοπές φέτος.

Άντε πάλι κλειστή η Εθνική....

Έχοντας ζήσει από κοντά τα αγροτικά προβλήματα επί σειρά ετών, θα ήθελα κι εγώ να σχολιάσω αυτήν την απίστευτη σαχλαμάρα που βλέπουμε κάθε τρεις και λίγο και μας την πασάρουν ως διαμαρτυρία. Γάλατα χύνονται στους δρόμους, φρούτα και λαχανικά πετιούνται στις χωματερές. Στους δρόμους επίσης παρατάσσονται ολοκαίνουρια και γυαλισμένα τρακτέρ, παρακωλύοντας την κυκλοφορία μιας ολόκληρης χώρας. Ναι, τους εκμεταλλεύονται τους αγρότες σήμερα, τους έχουν υπό ομηρία με τις επιδοτήσεις, τα "σπασμένα" δικαιώματα και τον καθορισμό τιμών από τη Λάρισα. Αλλά φταίνε και οι ίδιοι για το χάλι τους. Φταίνε και παραφταίνε. Γιατί κι αυτοί οι ευλογημένοι είναι τελείως ερασιτέχνες στη δουλειά τους. Δεν ξέρουν ούτε πού καλλιεργούν τί, ούτε γιατί. Επειδή απλά έτσι τους είπαν, χωρίς να εξετάζουν καν ποιά καλλιέργεια είναι κατάλληλη για τα χωράφια τους. Έχουν γίνει αναδασμοί, σχεδόν σε όλη την Βόρεια Ελλάδα εξ όσων γνωρίζω, και αυτοί στην κοσμάρα τους. Αντί να ενοποιήσουν τις καλλιέργειες για να μειώσουν το κόστος, πετάνε αετό και με μακριά καλούμπα μάλιστα! Κάθονται και σκοτώνονται για δυο στρέμματα γη. Βάζουν μέσα στον ΟΓΑ την κάθε θείτσα που δεν έχει δουλέψει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ και γκρινιάζουν για τα χάλια του ταμείου και για τις χαμηλές συντάξεις. Δεκαετίες τώρα οι συνδικαλιστές τους τους πίνουν το αίμα με το καλαμάκι και πάνε και τους χρυσώνουν στην κυριολεξία. Στο χωριό μου οι συνδικαλιστές έχουν μαζέψει χρήμα και για τα εγγόνια τους, με κάτι καλλιέργειες της πλάκας. Και η συντριπτική πλειοψηφία της αγροτικής τάξης ΠΕΙΝΑΕΙ! Δουλεύουν σαν τα σκυλιά, και κάθε χρόνο βγαίνουν ολοένα και πιο χρεωμένοι. Και πάνε να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους πάντα με τον ίδιο μαλακισμένο τρόπο... κλείνοντας τους δρόμους. Όχι ρε παιδιά, δεν θα βγάλετε τίποτα κλείνοντας τις Εθνικές οδούς πέρα από το να κάνετε μάγκες τους συνδικαλιστές σας (ονόματα δεν λέμε, όλοι τους ξέρουμε λίγο πολύ). Διεκδικήστε αυτά που σας αξίζουν νόμιμα και με την αξιοπρέπεια που σας αρμόζει. Ναι, να ζήσετε αξιοπρεπώς, δεν λέει κανένας όχι, σας αξίζει μέγιστος σεβασμός, αλλά μάθετε επιτέλους πώς να δουλεύετε. Έχω φίλους αγρότες που βγάζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα ακόμη κι αν αφαιρέσουν τις επιδοτήσεις και λοιπά συναφή. Αλλά είναι άνθρωποι που έβαλαν και λίγο το μυαλουδάκι τους να δουλέψει, παραδειγματίστηκαν από συναδέλφους τους στο εξωτερικό κυρίως και μελέτησαν τη δουλειά τους. Αυτοί θα επιβιώσουν. Αν δεν γίνετε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες, λυπάμαι αλλά θα χάσετε. Τέλος, μην πετάτε τα προϊόντα σας και μην κλείνετε τους δρόμους. Η άσκοπη ταλαιπωρία όλων των άλλων πολιτών δεν θα σας προσφέρει τίποτα. Εμείς θα χάνουμε ολοένα την υπομονή μας κι εσείς το δίκιο σας και τη συμπάθειά μας.

Ο Καταναλωτισμός είναι απόλαυση

Ακούω και διαβάζω πολύ τελευταία σχετικά με τον υπερκαταναλωτισμό, πόσο μας φθείρει, ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, πρέπει να συγκρατηθούμε, κλπ κλπ κλπ......

Ως Υπερκαταναλωτισμός ορίζεται η τάση του σύγχρονου ανθρώπου να καταναλώνει σε υπερβολικό βαθμό αγαθά. Επομένως το θέμα είναι τί θεωρούμε υπερβολικό και τί όχι. Και αυτό είναι μια καθαρά υποκειμενική αξιολόγηση που εξαρτάται από το πόσο θέλουμε κάτι. Πριν ενάμισι χρόνο περίπου είχα μπουχτίσει να ξεσκονίζω και να μετακομίζω συνέχεια διάφορα μπιχλιμπίδια που αγόραζα κατά κόρον. Οπότε πήρα τη μεγάλη απόφαση. Να ιεραρχήσω τις ανάγκες μου έτσι ώστε να τις εξυπηρετώ πραγματικά. Το αποτέλεσμα ήταν θεαματικό. Πρώτον ανακάλυψα την αποταμίευση (κι αυτό για τον περιορισμένης ευθύνης εγκέφαλό μου ισοδυναμεί περίπου με την ανακάλυψη του τροχού από την ανθρωπότητα) και δεύτερον έκανα πάνω από 2 μήνες να πατήσω το πόδι μου σε οποιοδήποτε κατάστημα πλην περιπτέρου και του μανάβικου της γειτονιάς (τόσο μου πήρε για να αδειάσουν ντουλάπια κουζίνας και καταψύκτης και να ξαναμπώ σε σούπερ μάρκετ). Έφτασα στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου, έγινα non shopper και βρήκα την υγειά μου που λένε.....

Μετά συνειδητοποίησα ότι έπληττα αφόρητα. Κάτι μου έλειπε, κάτι που δεν μπορούσα να προσδιορίσω. Μια αποφράδα μέρα, χτύπησε το τηλέφωνο και μια φίλη μου ζήτησε να την συνοδεύσω σε μια βόλτα στην αγορά. Αυτό ήταν! Βρήκα τί μου έλειπε. Μου έλειπε η χαρά του shopping. Εντάξει, δεν έπεσα και με τα μούτρα, αυτό δεν το έκανα ούτε πιο πριν ούτως ή άλλως, αλλά πλέον ικανοποιώ τα μικρά μου καταναλωτικά βίτσια απενοχοποιημένα. Δεν κλέβω από κανέναν, πάντα ξοδεύω χρήματα που διαθέτω, ποτέ δανεισμένα ή προεξοφλημένα από κάρτες δάνεια κλπ (αυτό δεν είναι καταναλωτικό βίτσιο, είναι απύθμενη ανοησία) και σε τελική ανάλυση το χρήμα πρέπει να κινείται, και οι έμποροι δεν θα γίνουν κλέφτες.

Εντάξει, το ξέρω ότι δεν μου χρειάζεται πραγματικά το τρίτο ζευγάρι μαύρες ψηλοτάκουνες γόβες που πήρα την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά το καταευχαριστήθηκα προχθές που τις φορούσα. 

Ο υπερκαταναλωτισμός υπήρχε, υπάρχει και θα εξακολουθήσει να υπάρχει για τον απλούστατο λόγο ότι είναι διασκεδαστικό να ψωνίζεις. Από τη στιγμή όμως που βάζεις μέτρο το λήμμα στερείται της πρόθεσης και σερβίρεται ως καταναλωτισμός σκέτος. Αν το καλοσκεφτούμε, πόσες χαρές μας έχουν μείνει σε αυτή τη ζωή; Γιατί να μην τις απολαμβάνουμε; Η αξία τους τελικά είναι ατίμητη ;) 

Για την μοναξιά φταίει η οικονομική κρίση!!

Το άκουσα κι αυτό σήμερα και κόντεψε να μου ισιώσει το μαλλί. Διότι, ανέλυε κάποιος, για να μην είσαι μόνος, πρέπει να κάνεις δεσμό. Και για να κάνεις δεσμό, πρέπει να βγαίνεις για κάποιο διάστημα έξω με κάποια. Και αν βγαίνεις έξω και κερνάς την κοπέλα 3-4 φορές την εβδομάδα, δεν βγαίνεις οικονομικά. Άρα, φταίει η οικονομική κρίση για το γεγονός ότι είναι μπακούρι, κι όχι το ότι είναι ανισόρροπος.


Σοφόν το σαφές. Οπότε είπα κι εγώ να προτείνω κάποιες οικονομικές λύσεις στο πρόβλημα, για να δω τι δικαιολογία θα μου πει μετά.

Όταν προτείνει κάποιος ένα ραντεβού, συνήθως προτείνει σινεμά, φαγητό ή ποτό, σωστά. Σήμερα βρήκα τους πιο ανέξοδους τρόπους και για τα τρία, και επιφυλάσσομαι για πιο πρωτότυπες εναλλακτικές λύσεις.

Σινεμά

Απλό και κλασσικό. Αν δε είναι φοιτήτρια η κοπέλα ή κατέχει Κάρτα Πολιτισμού κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η είσοδος στην αίθουσα Ολύμπιον είναι δωρεάν έως τις 15.00 και στο λιμάνι έως τις 13.00. Πρωινό σινεμά λοιπόν, θα κοστίσει περίπου 3€ για πατατάκια, και για τα 2 άτομα. Στην χειρότερη περίπτωση, εφόσον δεν μπορεί να περιμένει έως το φεστιβάλ κινηματογράφου, γνωστή αλυσίδα κινηματογράφων προσφέρει κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη εισιτήρια με 5,5€ με την συμπλήρωση μιας απλής αίτησης που σου δίνει μια κάρτα μέλους. Α, με την κάρτα μαζεύεις και πόντους για δωράκια (πχ κανένα αναψυκτικό κλπ). Οπότε, το ραντεβού για 2 κοστίζει 11€ άντε, και άλλα 5 για ποπκόρν, με 16€ εμφανίζεσαι extra large.

Φαγητό

Αν πρόκειται για μεσημεριανό φαγητό στο εργασιακό lunch brake, καφενεδάκι ΚΑΠΗ κάπου στην περιοχή της πανεπιστημιούπολης, προσφέρει και φαγητό καλομαγειρεμένο και σπιτικό στην απίθανη τιμή του 1,5€ το πιάτο. Συνεπώς ένα ορεκτικό, δύο κυρίως πιάτα και μια σαλάτα θα κοστίσουν 6€. Επίσης, γνωστό ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης, με στάση αστικού λεωφορείου ακριβώς μπροστά προσφέρει μπουφέ με 5€ το άτομο, συμπεριλαμβανομένου κι ενός ποτηριού κρασί. Σύνολο 2 ατόμων, 10€.

Αν πάλι δεν μπορεί κανείς να ξεμπλέξει το μεσημέρι, και αποφασίσει να βγει το βράδυ για φαγητό τα προαναφερθέντα δεν λειτουργούν. Λειτουργούν όμως πολλές και άψογες καντίνες, με βρώμικα σκέτη αμβροσία, τόσο στις Ανατολικές (μια νομπελίστρια μαμά που μας έβαλε 5-6 κιλά) όσο και στις Δυτικές συνοικίες της πόλης (πολύ μπούκοβο όμως μιλάμε, 2 μέρες κάνεις να ξαναφας). Το μόνο κακό είναι ότι δεν μπορώ να παραθέσω τιμές για τις εν λόγω καντίνες, διότι δεν τις έχω επισκεφθεί ποτέ σε κατάσταση που να δύναμαι να θυμηθώ τι ακριβώς πλήρωσα, οπότε όποιος μπορεί ας μου λύσει την απορία.

Ποτό (σε μαγαζί πάντα, οι μπίρες σε παγκάκι δεν πιάνονται)

Θα προσπεράσω κάποιες επιλογές φοιτητομάγαζων της καμάρας που προσφέρουν με 5€ το κοκτέιλ, διότι πάντα είμαι η μεγαλύτερη εκεί και παθαίνω κατάθλιψη, συνεπώς δεν πατάω το κομψό μου ποδαράκι.

Θα προτείνω τα περίεργα μπαράκια μέσα στις στοές της Αριστοτέλους, με 7€ το πολύ το ποτό, ή πάνω από τη Ρωμαϊκή αγορά (ναι, υπάρχουν χωμένα παντού), στις ίδιες τιμές πάντα. Για πιο προχωρημένα ραντεβού υπάρχουν Δυτικά μπουζούκια- σκυλάδικα με 40€ το μπουκάλι. Βέβαια είναι ψιλομπόμπες, και από ακούσματα…. Άντε να μην πω, αλλά αν έχεις καλή παρέα περνάς πραγματικά καλά. Η ουσία είναι ότι η κοπέλα ενθουσιάζεται, διότι την πας σε γνήσια μπουζουκλερί.

Αυτά προς το παρόν, αν γνωρίζετε κάτι φθηνότερο στην πόλη παρακαλώ είμεθα ανοιχτοί σε υποδείξεις. Επιφυλάσσομαι παντός δικαιώματος για πιο ρηξικέλευθες προτάσεις ραντεβού σε προσεχή ανάρτηση.

Άγιε μου Βασίλη………

Φέτος ήμουν πολύ καλό κορίτσι, οπότε δικαιούμαι να ζητήσω ό,τι θέλω.

Λοιπόν, αφού έκανα υπομονή και δεν σκότωσα κανένα στόκεμον και φέτος, θέλω να μου κάνεις ένα δώρο. Θέλω να εξαφανιστούν όλοι οι επαγγελματίες επαίτες από τους δρόμους. Που έχουμε καταντήσει άγιέ μου να καταλαβαίνουμε ότι ήρθαν τα Χριστούγεννα από τον μαγικό τρόπο που αυξάνονται και πληθύνονται. Και να πεις ότι έχουν ανάγκη, άντε, να δώσεις και τον οβολό για την ψυχή της μάνας σου ως άλλη Ψωροκώσταινα. Αλλά έχουν; Μεγαλύτερο μεροκάματο από όλα τα ξωτικά σου μαζί βγάζουν και με λιγότερες ώρες δουλειάς, ή μάλλον μιζέριας για να ακριβολογούμε. Τώρα το ποιοι και πώς εκμεταλλεύονται τη βιομηχανία είναι ένα θέμα Βασίλη μου, που θα έπρεπε να μας προβληματίζει περισσότερο. Μα καλά, δεν κοιτάς ότι έχουν κατέβει όλοι οι νομάδες των Βαλκανίων και κάνουν μπίζνες; Όχι ότι πάνε πίσω οι γηγενείς, που πήραν θάρρος κι αυτοί και έγιναν εξίσου επιθετικοί. Τι κάνεις ρε (Βασι)λάκη; Θα μου πεις, και τι σε νοιάζει εσένα. Μόνο τα ελαφάκια και τα κέρατα του τάρανδου σε νοιάζουν. Υπάρχουν υποτίθεται μηχανισμοί που μεριμνούν για παρόμοια θέματα. Έλα όμως που βρίσκεσαι στην Ελλάδα… και τέτοιες τριτοκοσμικές καταστάσεις είναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο, που έχουμε πάψει πλέον να δίνουμε σημασία, πόσο μάλλον να μεριμνούμε για αυτά. Και, φυσικά, το φαινόμενο διαιωνίζεται. Κι άντε, να αφορούσε μόνο ενήλικες, θα έλεγα να πάει στην ευχή. Εδώ μιλάμε όμως για μικρά παιδιά, που τα εκμεταλλεύονται ασύστολα!!! Τί κάνουμε για να τα προστατεύσουμε; Κι άντε, πες ότι έχουμε όλη την καλή διάθεση να τα βοηθήσουμε, πού να στραφούμε; Όλοι αναρμόδιοι δηλώνουν κατά την προσφιλή Ελληνική μας λεβεντιά. Γι’ αυτό σου λέω άγιε Βασίλη μου…. καταντήσαμε να κρεμόμαστε από εσένα μπας και διορθωθεί κανένα κακώς κείμενο αφού Κράτος είναι γνωστό ότι δεν έχουμε. Κόψε τις αηδίες με τα λαμπάκια, τις μπαλίτσες και τα χαζοδωράκια και κάνε κάτι ουσιαστικό. Αλλιώς πάρε το ελκηθράκι σου και περιπάτει. Πάνε κάπου αλλού, που έχουν όλα τα προβλήματά τους λυμένα και μπορούν να εκτιμήσουν τα ελαφάκια σου. Μην χαλιέσαι κι εσύ άδικα μέρες που είναι…