XMas

Χριστούγεννα... ποιός ξέρει πού να είσαι... θυμάσαι τα Χριστούγεννα που περάσαμε μαζί; Το ξημέρωμα μας βρήκε στο αυτοκίνητο. Είχες αποκοιμηθεί με εμένα στην αγκαλιά σου. Μου έφτανε να με κρατάς, να με αγγίζεις με τις ώρες... θυμάσαι εκείνο το μπαράκι που πηγαίναμε στην γειτονιά μου, πόσο όμορφα ήταν στολισμένο; Το θαυμάζαμε σαν μικρά παιδιά. Έκλεισε πια... άνοιξα ένα μπουκάλι κρασί... το είχα πάρει για να το πιούμε μαζί την Πρωτοχρονιά. Απλά δεν προλάβαμε.... έφυγες από την ζωή μου όπως μπήκες... ξαφνικά. Ποτέ δεν έμαθα γιατί.

Μεγάλη παγίδα το κρασί... δεν του αρέσει να το πίνουν μόνοι... φώναξε για παρέα το φάντασμά σου... τελειώσαμε μαζί και το μπουκάλι... για τελευταία φορά παρέα... μου άφησε μια πίκρα...

Χρόνια πολλά έρωτά μου... ίσως μια μέρα να σε ξαναβρω.... αλήθεια, τί μορφή θα πάρεις; 

Να μου μιλάς σιγανά στ' αυτί.... γιατί σ' ακούνε την νύχτα αυτή... παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί... 

Ιούλιος

Με τούτα και μ' εκείνα, τον βγάλαμε τον Ιούνιο. Κάτι το μουντιάλ που την βγάζαμε στο σπίτι με πίτσες και μπίρες, κάτι ο καιρός που ελέγχεται επίσημα πλέον από το ΔΝΤ και με το που πλησιάζει Παρασκευή ρίχνει καρεκλοπόδαρα και σου κόβει κάθε διάθεση για έξοδο φτάσαμε στα μισά του καλοκαιριού και μόνο 5 μπάνια έκανα η καψερή.  'Οχι τίποτα άλλο, αλλά έλειπα και εκτός έδρας και δεν κατάφερα ούτε ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι να κάνω. Κάτασπρη έμεινα πάλι, με εξαίρεση το αριστερό μπράτσο που μαύρισε από το παράθυρο του αυτοκινήτου (μαύρισμα του ταρίφα- κι ας με συγχωρέσουν οι συμπαθείς επαγγελματίες) και τα σωθικά μου που μαύρισαν από το κακό μου (αλλά αυτά κι από τον χειμώνα ήταν έτσι).

Καλό μήνα λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξεχυθούμε στις παραλίες. Εύχομαι σε όλους να έχετε έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο ήλιο και θάλασσα. Η συμβουλή  του μήνα είναι να απομακρύνουμε όσους μας χαλούν το καλό feng shui. Στο πυρ το εξώτερο οι κακιασμένοι και οι ξινομούρηδες. Αυτό τον μήνα θέλω δίπλα μου γελαστούς ανθρώπους με όρεξη και κέφι. Για να πάει καλά το καλοκαίρι.

Τρέξιμοοοοοοοοοο

Αχ, μια μέρα κόλαση σήμερα. Ένεκα ασθένειας βρήκα δικαιολογία να παρακοιμηθώ το πρωί, κοινώς έκλεισα το ξυπνητήρι και άλλαξα πλευρό.... Καλά που με ξύπνησε μια ψυχή με το τηλέφωνο, που την ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου δηλαδή, διότι απεδείχθη ότι ήταν άσχημη μέρα για κοπάνα από τη δουλειά... Τώρα μόνο κατάφερα λίγο να ψιλοτελειώσω τα διάφορα και με περιμένουν εορτάζοντες για ποτάκι... Στα πολύ γρήγορα διότι πρέπει να φύγω, έχω στήσει πάλι κόσμο λέμε και γιορτάζει, δεν είναι σωστό, ένα μεγάλο και εκ βαθέων ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους εορτάζοντες. Χρόνια πολλά, χρόνια καλά (που δεν το βλέπω εύκολο), χρόνια τρελά, με χαμόγελο και ωραίες ειδήσεις. Α! Και με ένα τραγουδάκι για να φτιάξει το κέφι μας για το τριήμερο. Όσοι φύγετε, να προσέχετε στους δρόμους. Εγώ πάλι, εδώ θα είμαι, να σερφάρω στον ωκεανό του διαδικτύου, εξόν αν δεήσει το Σύμπαν (που δεν το βλέπω επίσης) να σκάσει μύτη κανας καλός ήλιος και πάω για κανα μπανάκι στην θάλασσα. Αλλά πάλι, έτσι δεν την πάτησα και το προηγούμενο Σ/Κ;

http://www.youtube.com/watch?v=1Ue65Qne7nc

Χρονια μου πολλά και τρελά!!!!!

Χρόνια μου πολλά, σήμερα κερνάω γλυκό, παγωτό, ποτάκι, έστω καζάν ντιπί άπευθείας φερμένο από Κομοτηνή. Μιας και τα χρόνια που μετρώ υπερβαίνουν το ένα τέταρτο του αιώνα έχω το δικαίωμα να τα φιλοσοφώ πριν ξημερώσει η συνονόματή μου τη μέρα....

Σαν σήμερα πριν από χρόνια πρωταντίκρυσα το φως του κόσμου, βιαστική και ανυπόμονη όπως πάντα. Στα χρόνια που πέρασαν μετάνιωσα για τη βιασύνη μου, ποτέ όμως για την ανυπομονησία μου. Η υπομονή είναι για τους τελειωμένους, το ίδιο όπως και η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους.

Οι φίλοι που απέκτησα εδώ μου είναι πολύτιμοι, ίσως περισσότερο από κάποιους "κανονικούς" μου φίλους. Πριν αρχίσει λοιπόν ο καταιγισμός των τηλεφωνημάτων, ήθελα να σας πω ότι κάποιοι από εσάς μου δίνετε λόγο για να ξημερώνω κάθε μέρα. Ευχαριστώ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Εύχομαι σε όλους και όλες ένα νέο έτος γεμάτο υγεία, ευτυχία και το δώρο του έρωτα με μια πολύχρωμη γαρνιτούρα χρημάτων. Συνοδέψτε το με ροζέ σαμπάνια και θα με θυμηθείτε........ Η Δημιουργικότητα, η Παραγωγικότητα και η Έμπνευση ας είναι οι καθημερινές μας φίλες που θα μας κάνουν πρωϊνό καφέ. Ο φόβος, η αβεβαιότητα και η μοναξιά μπορούν να εξοβελιστούν στο πυρ το εξώτερον, παίρνοντας μαζί του και τις κουτσομπόλες γεροντοκόρες γειτόνισσες, για να μην μας καρφώνουν εκεί που δεν πρέπει. Τί διάολο, ένας χρόνος είναι αυτός, θα κάτσουμε να τον φάμε θέλουμε δεν θέλουμε, οπότε ας το ευχαριστηθούμε δεόντως.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ