Απαπαπαπα, ούτε ραντεβού δεν μπορείς να βγεις την σήμερον ημέρα! Θες μια μέρα προετοιμασίας. Ας πούμε ότι έχεις ένα ραντεβού στις 10, και χρειάζεσαι περίπου μισή ώρα να πας εκεί. Πρέπει να ξεκινήσεις από τις 7 το απόγευμα, Τί, όχι???? Καλά. Εγώ είχα ένα την περασμένη βδομάδα και πάλι άργησα.
Φεύγω από την δουλειά κατά τις 19.15, κάνω την υποχρεωτική μου στάση στην είσοδο να κάνω ένα τσιγάρο και να πω 2 κουβέντες με την κοπέλα της security (μην με κράξετε, δεν θυμάμαι αν σας έχω πει την άποψή μου για τους σεκιουριτάδες αλλά η κοπέλα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα), είχε και λίγη κίνηση, με τούτα και μ' εκείνα φτάνω σπίτι στις 20.15.
Και αρχίζει το τρέξιμο. Θερμοσίφωνας, να βρω ρούχα μέχρι να ζεσταθεί το νερό, λούσιμο (χάλια ήταν το μαλλί), ντουζάκι, χτένισμα, ντύσιμο, βάψιμο, άσε με δεν προλαβαίνω να φάω τώρα, ούτε πεντικιούρ προλαβαίνω να φτιάξω και είναι άκυρο το χρώμα στο νύχι, ούτε να φρεσκάρω αποτρίχωση στο πόδι, χέσε με, θα βάλω άλλο φόρεμα, μακρύ, να μην φαίνεται ούτε το ένα ούτε το άλλο και καθάρισα, ξαναχώσου στην ντουλάπα να δεις τί διάολο σου χωράει σε μάξι, άλλαξε λίγο το μακιγιάζ ηλίθια, έβαλες πιο έντονο χρώμα φουστάνι και θέλει κάτι πιο παλ, είσαι σαν μπουζουκτσού στην Εθνική, χτυπάει το κινητό, σήκωσέ το, όχι μην το σηκώνεις, πελάτης είναι, μην πατήσεις και απόρριψη, πες μετά ότι δεν το άκουσες, σκάσε αναθεματισμένο με έπρηξες, κλείσε μπαλκονόπορτες, κλείσε φώτα, κλείσε μάτια, πάρε τσάντα, βρες κλειδιά μην τα ξεχάσεις και κλειστείς απέξω βραδιάτικα, κάλεσε ασανσέρ, κλείδωσε, κατέβα κάτω, πού στο διάολο πάρκαρα, α ναι εκεί, δεν το πήρε κανείς, άνοιξε, μπες μέσα..... Ουφ, όαση. Ανάβω τσιγάρο. Κρίμα που δεν σκέφτηκα να κάνω κι έναν καφέ να πάρω μαζί μου, τώρα που το σκέφτομαι δεν ήπια καφέ σήμερα το απόγευμα. Αλήθεια, τί ώρα είναι; Χμμμ, 21.15, άργησα πάλι....
Κάνε τώρα την διαδρομή Αγία Παρασκευή- Καβούρι σε 40' λεπτά να είσαι στην ώρα σου.... Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Και μετά με ρωτάς γιατί ήρθα αγχωμένη αγάπη μου....
Hi guys, sorry που χάθηκα, αλλά κάτι που έπεσε πολλή δουλειά, κάτι που είχα παραστάσεις με τα καλλιτεχνικά μου δρώμενα, έμπλεξα και με κάτι γκομενικά, πολύ θέλει ο άνθρωπος νομίζεις;;; Τέλος πάντων, επειδή γενικότερα είχα χαθεί από προσώπου γης και από καφετέριας σκαμπό, με πήραν μια μέρα οι φιλενάδες τηλέφωνο να βγούμε. Αλλά μιας και το οργάνωσαν, είπαν να κάνουν το καλό και να μαζευτούμε μεγάλη γυναικοπαρέα για ποτάκι, κι όχι οι τέσσερίς μας όπως πρότεινα εγώ.
Η αλήθεια είναι ότι προβληματίστηκα λίγο, διότι κάτι κοριτσάκια από την εν λόγω γυναικοπαρέα ούτε να τα φτύσω δεν θέλω, αλλά μετά το κοφινάτο βιδωτό αποφάσισα ότι έχω μείνει πολύ πίσω και χρειάζομαι ιδιαίτερα. Εγώ κάτι κλασσικά πράγματα ήξερα, κάτι από πάνω, από κάτω, δεξιά, αριστερά, πάνω στο πατάρι, κάτω από το κρεβάτι και πολυέλαιους όλα κι όλα. Είδα όμως ότι κυκλοφορούν καινούρια κόλπα στην πιάτσα κι αν δεν θέλω να με ξεπεράσει η εποχή οφείλω αν μη τί άλλο να ενημερωθώ. Έψαξα και στο ίντερνετ, δεν είδα τίποτα ενδιαφέρον, μάλλον σκέφτηκα από στόμα σε στόμα θα κυκλοφορούν....
Οπότε, πήγα! Έβαλα το καλό μου το φουστάνι, την ψηλή την γόβα και έσκασα μύτη στο ραντεβού με τις άλλες ξεμαλλιασμένες που παίρνουν ελευθέρας από τον γκόμενο κάθε που έχει champions league και κοιτάνε να βγάλουν το άχτι τους.
Είπα άχτι και θυμήθηκα την Αλίκη. Αυτή είναι μια βλαμμένη που την φορτωνόμαστε υποχρεωτικά ένεκα του ότι ο σύζυγός της ο Γιωργάκης είναι κολλητός του γκόμενου της φίλης Αναστασίας, και κάθε φορά που θέλουν τα αφηρημένα να την ξεφορτωθούν μας την φορτώνουν εμάς. Τί να κάνει και η Αναστασία, πληρώνει το τίμημα του ελευθέρας για να διατηρήσει τις ισορροπίες το κορίτσι και μας την προσκολλά την λυσσασμένη.
Το Αλικάκι με έχει τρελό άχτι, δεν ξέρω γιατί. Πιθανότατα γιατί της την λέω για κάθε μαλακία που κάνει όποτε την συναντάω, πράγμα που ομολογώ ότι δεν βοηθά στο να την κάνω φίλη. Αλλά δεν θέλω κιόλας, οπότε δεν με νοιάζει. Επίσης παίζει να ζηλεύει τρελά, διότι την αρραβώνιασαν οι γονείς με τον χαλβά της από τα 19 για να μην έχουν να την ταίζουν την άχρηστη, είναι και πολύ μαντάμ για να βρει καμιά δουλειά, άσε που από προσόντα μηδέν, και τώρα περίπου 15 χρόνια μετά έχει την εντύπωση ότι οι singles όλη μέρα γκομενίζουν, τριγυρνάνε από το μεσημέρι και μετά από πάρτι σε πάρτι, με λαμπερά φορέματα και ακόμη πιο λαμπερά χαμόγελα και μαμιούνται κάθε βράδυ με άλλον. Πολλή Τόλμη και Γοητεία έβλεπε στα νιάτα της αυτό το κορίτσι, ή πολλές φαντασιώσεις δεν της ικανοποιεί ο Γιωργάκης και της έμειναν απωθημένα, δεν εξηγείται αλλιώς.
Γυναικοπαρέα λοιπόν, και βεβαίως η συζήτηση κινούνταν γύρω από την αιώνια διαμάχη μεταξύ των δύο φύλων, οπότε η αχώνευτη κολλιτσίδα αποφάσισε να μας κάνει επίδειξη δύναμης επί του συζύγου. Άρχισε να μας λέει πώς χρησιμοποιεί το σεξ ως όπλο για να να καταφέρει τον σύζυγο να κάνει αυτά που θέλει. Το ενδιαφέρον όμως της υπόθεσης δεν ήταν αυτό, διότι είναι γνωστή κλώσσα. Ήταν ότι ΟΛΕΣ οι άλλες συμφωνούσαν μαζί της!!!! Και μόλις διαφώνησα πέσαν να με φάνε! Για ελάτε στα συγκαλά σας ρε κορίτσια! Μαζευτείτε λίγο, που έχετε βάλει τα.... γεννητικά σας όργανα πάνω από τον ουρανό και τα άστρα! Δεν προσφέρετε με αυτόν τον τρόπο τίποτα παραπάνω από την πρώτη επαγγελματία που θα βρεθεί στον δρόμο του, και μάλιστα αυτή του κοστίζει και λιγότερο (πόσο πάει η ταρίφα ρε ναυτάκια ζουμπουρλούδικα; δεν ξέρω κιόλας!). Πάντως όσο και να πάει, από την Αλίκη σίγουρα λιγότερο του βγαίνει για να πάει με άλλη στην χώρα των θαυμάτων.
Όχι, να επιμένουν τα κορίτσια... Αν δεν του τάξεις πώς θα πάρεις;;;; Κι αν το γάλα είναι τσάμπα, γιατί να πάρει αγελάδα; Ρε κορασίδες, γιατί να πρέπει να του τάξεις, δεν μπορείτε να απολαμβάνετε την συντροφικότητά σας και να επικοινωνείτε; Ξέρεις, να μιλάτε και λοιπά; Εκεί ήταν που σκάσανε όλες στα γέλια και αισθάνθηκα τελείως απροσάρμοστο. Και ξανάρχισαν τα ιδιαίτερα.... Τό κοφινάτο θες, εδώ αγνοείς τα βασικά κορίτσι μου, σεξ και αξιοπρέπεια δεν πάνε μαζί! Κι έλεγα τί κάνω λάθος μέχρι τώρα, τί κάνω λάθος....
AAAAAA Κι ένα τραγουδάκι από τον φίλο μας το youtube. Άσχετο, όπως συνηθίζω, αλλά τα θυμάμαι σε άσχετες στιγμές.
Από παλιά στις διακοπές διάβαζα ό,τι δεν είχα προλάβει ή βαριόμουν να πιάσω τον χειμώνα. Η σημερινή χρονιά δεν αποτελεί εξαίρεση, μιας και τίποτα δεν σου κάνει καλύτερη παρέα στην παραλία από ένα καλό βιβλίο. Μέσα σε ένα από αυτά που πήρα μαζί μου, διάβασα και έναν πολύ ενδιαφέροντα και απολαυστικό ινδικό μύθο για την ύπαρξη των γυναικών.
Λέει λοιπόν ο μύθος
Όταν ο Θείος τεχνίτης αποφάσισε να κατασκευάσει τη γυναίκα, διαπίστωσε ότι είχε καταναλώσει το σύνολο των υλικών που είχε μαζέψει για την δημιουργία του άνδρα.
Συνεπώς, του έλειπαν τα μέσα για να φτιάξει έναν άνθρωπο.
Άρχισε τότε να συγκεντρώνει ό,τι έβρισκε μπροστά του και τα περισσότερα από τα υλικά που του είχαν απομείνει ήταν εκείνα που περίσσεψαν από την κατασκευή των ζώων.
Κάποιο κομμάτι από τη δειλία του λαγού και κάμποση από τη ματαιοδοξία του παγωνιού, αρκετή από την απαλότητα του στήθος του παπαγάλου , μπόλικα κομμάτια από τη σκληρότητα της τίγρης και πολλή από την υποκρισία του γερανού.
Δεν έφταναν όμως αυτά και ο θείος τεχνίτης αναγκάστηκε να καταφύγει και στα υπολείμματα των φυτών.
Βρήκε μπόλικη ύλη από την ευλυγυσία της καλαμιάς, το ίδιο μπόλικο βελούδο από τα άνθη, όλη σχεδόν την ύλη από την ελαφρότητα των φύλλων και συμπλήρωμα από το γάντζωμα της κληματόβεργας και το τρεμούλιασμα της χλόης.
Είχε όμως ακόμη έλειμμα.
Κατέφυγε, λοιπόν, στα υπολείμματα του υλικού των στοιχείων της φύσης.
Μάζεψε αρκετή ευθυμία από τις ακτίνες του ήλιου, όλα τα περισσεύματα από τα δάκρυα των νεφών και ό,τι είχε απομείνει από την αστάθεια του ανέμου.
Και έφτιαξε τη γυναίκα.
Συμπέρασμα; Πρώτον, η γυναίκα δεν είναι άνθρωπος αλλά ομοίωμα
Δεύτερον, πολύ σεξιστές οι Ινδοί, αλλά και πολύ παρατηρητικοί επίσης!
Μας ταιριάζει γάντι στο σύνολο του φύλου. Το θυμήθηκα προχθές που συνάντησα μια απίστευτα ελαφρόμυαλη 27χρονη, η οποία σημειωτέον ετοιμάζεται να γίνει μάνα. Mon dieu, τί κληρονομιά κουβαλά αυτό το παιδί... η μάνα του εν μέσω οικονομικής κρίσης και όντας 2 χρόνια άνεργη παρήγγειλε κρεβατοκάμαρα αξίας 7.000€, διακοσμημένη με Schwarovski!!!!! Και κλαιγόταν επειδή δεν έχει χρήματα για να ξεχρεώσει... Τί να πω? Ότι το κάθε βούρλο θέλει.... schwarovski για να εμπνευστεί????
Μονογαμία είναι εκείνη η κατάσταση στην οποία υποπίπτει κάποιος όταν περιορίζεται ερωτικά, σεξουαλικά, συναισθηματικά και σε κάθε τομέα τέλος των πάντων με ένα ταίρι καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου του. Επειδή είμαστε ανώτερα θηλαστικά εμείς οι άνθρωποι το έχουμε τροποποιήσει ελαφρώς ως προς το τελευταίο σκέλος του. Δηλαδής μονογαμούμε όταν περιοριζόμεθα με ένα ταίρι για ένα χρονικό διάστημα. Ναι, καλά! Αυτά μπορεί να ισχύουν για τα δελφίνια και τις φάλαινες. Διότι στον κόσμο των ανώτερων (υμών) θηλαστικών γίνεται εξ όσων έχω αντιληφθεί του καραξεσκίσματος.
Περί απιστίας χθες η κουβέντα στην τακτική σύναξη των μπακουρόσαυρων (σιγά που θα ασχολούμασταν με τίποτα σοβαρό- χα!). Πες πες λοιπόν, βγάλαμε τους 5 κυριότερους λόγους για τους οποίους οι άντρες απατούν τις γυναίκες τους και οι γυναίκες τους άντρες τους μαμώντας την ταλαίπωρη τη μονογαμία. Για την ακρίβεια αναφερόμεθα μεταξύ συζύγων διότι τους μη αναγνωρισμένους νομικά δεσμούς τους διαλάς και εύκολα. Τους νόμιμους όμως; Μπα, ακρίβυναν τα διαζύγια τη σήμερον ημέρα…
Θα ασχοληθούμε πρώτα με τους λόγους για τους οποίους οι γυναίκες απατούν τους άντρες τους. Για αλλαγή θα κράξω θηλυκά σήμερα. Το αντίστροφο μόλις βρω λίγο χρόνο παραπάνω.
Λόγος νο1 (Πορτοφόλι): Το μέγεθος μετράει σε κάποια πράγματα και μην αφήσεις κανέναν να σε πείσει για το αντίθετο. Όσο μικρότερο είναι το πορτοφόλι σου τόσο απομακρύνεται το έτερόν σου ήμισυ. Προς όποια κατεύθυνση το βλέπει πιο παχυλό. Τι να κάνουμε, καταναλωτικά όντα οι γυναίκες, με μικρό δεν μπορείς να καλύψεις τις (καταναλωτικές) ανάγκες τους. Ως γνωστόν καράβι σέρνει και την πουτάνα πολλοί μπορεί να σιχάθηκαν, κανείς όμως δεν την έφτυσε. Φυσικά οι γυναίκες την πουτανιά τους έμαθαν και την εκμεταλλεύονται χρόνια τώρα. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι πέραν του να πουληθείς ολόκληρος, οπότε αν σου συμβεί απλά σιχτίρισέ την και φύγε από την άλλη πλευρά.
Λόγος νο2 (Μπάκα): αντιστρόφως ανάλογα προς το πορτοφόλι μετρά το μέγεθος της μπάκας σου. Όταν σε γνώρισε ήσουν η ενσάρκωση του αρσενικού πολεμιστή και τώρα είσαι η ενσάρκωση του Homer Simpson. Το μαλλί που κατάντησε διαδήλωση της ΚΝΕ το κατάπιε, την μπιροκοιλιά που σούρνεται στο πάτωμα δίπλα στις παντόφλες πώς να την ξεπεράσει; Αμ που της κλέβεις τα σουτιέν πλέον για να τα φορέσεις ο ίδιος να σου κρατήσουν τον μαστό και ουχί για να τη φαντασιωθείς το κόβεις για καλό τώρα; Σε αυτό δίκιο έχει η γυναίκα, τι να πω; Άντε τράβα σε κανα γυμναστήριο και ψάξε το λήμμα κοιλιακός στο λεξικό. Μύες θέλει, όχι πνεύμα, ξύπνα ταραμοκεφτέ!!!!
Λόγος νο3 (Τεκνολύσσα): Εκεί γύρω στα 45++ +οο, ξέρεις, λίγο πριν την κλιμακτήριο, τις πιάνει όλες μα όλες μια κρίση ηλικίας. Από την μία αρχίζει να αισθάνεται ότι δεν μετράει πια σαν γυναίκα και δεν την κάνεις πια να αισθάνεται ξεχωριστή. Από την άλλη η λίμπιντο άδει το κύκνειο άσμα της. Από την παράλλη ο γιός εικοσάρισε πια και κουβαλάει τους φίλους του στο σπίτι, κάτι τεκνά σκέτο πειρασμό κι έχει να αγγίξει τέτοιο φιλέτο από φοιτήτρια (είσαι κι εσύ σπανακόριζο πανάθεμά σε). Είναι και το απωθημένο με το κόμπλεξ της δασκάλας στη μέση, ε, δεν θέλει παραπάνω φιλοσοφία. Την πέφτει στο τεκνό, το ξεζουμίζει και γίνεται ρόμπα ξεκούμπωτη με τον παλιμπαιδισμό. Φυσικά όταν αποκαλυφθεί σου κάνει ψυχολογία και εγωισμό περίπτερο στο Σεράγεβο επί Κλίντον. Το απόλυτο κενό.
Λόγος νο4 (Η επανάσταση της κατσαρόλας): Συναφής προς τον προηγούμενο λόγο ως προς τις συνέπειες αλλά με διαφορετικά κίνητρα και πρακτική. Η σύζυγος έχει σιχαθεί την ζωή της και τις 126.000 υποχρεώσεις που έχει φορτωθεί, δηλαδή πλύσιμο, σιδέρωμα, μαγείρεμα, τη μάνα σου, τα παιδιά, ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, το διάβασμα των παιδιών, το πήγαινέλα στο κολυμβητήριο των παιδιών, το πήγαινέλα της μάνας σου στο μπιριμποκαρέ, την δουλειά της, μαντάρισμα, το αφεντικό της, το πήγαινέλα στο φροντιστήριο των παιδιών, τα χαλιά που θέλουν σήκωμα, ξαναμανά τη μάνα σου με το δηλητήριό της, το δεύτερο φαΐ για τον σουλτάνο της (εσένα) που δεν τρώει το κανονικό κλπ κλπ κλπ. Βέβαια μπορεί πάντα να αποφύγει την πουτανιά και να σε χώσει να κάνεις καμιά δουλειά αντί να σε κερατώσει αλλά το δεύτερο είναι πιο εύκολο και διασκεδαστικό. Γλυτώνεις και την γκρίνια και το χώσιμο. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι θες 3 στρέμματα λεμόνια μετά για να αποφύγεις το σκορβούτο από την πολλή κονσέρβα.
Λόγος νο5 (Ο ρομαντικός): Πάντα υπάρχει στο παρελθόν κάθε γυναίκας ένας έρωτας παιδικός, ροζ, ποτισμένος με άρωμα γιασεμιού και νυχτολούλουδου που φοράει λιπ γκλός φράουλα. Και πάντα μα πάντα σπάει ο διάολος το πόδι του (πόσα έχει πια κι αυτός, σαρανταποδαρούσα είναι;) και τον συναντάει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου σας. Αρχίζουν αμέσως τα πρώτα συμπτώματα. Δεν κοιμάται πια τα βράδια, καπνίζει αμίλητη, ακούνητη και αγέλαστη στον καναπέ, κάτι υστερίες και νεύρα μην τα παίρνεις στα σοβαρά για ξεκάρφωμα είναι. Αναπολεί το παρελθόν, τα χαμένα όνειρα και μπλα μπλα μπλα έως ότου υποκύψει στο παιχνίδι της μοίρας. Από εκεί και πέρα η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη. Του τηλεφωνεί για να πιούν ένα ποτό και να θυμηθούν τα παλιά. Στο τέλος του κάθεται, ξεθολώνει και συνειδητοποιεί ότι οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο και ξαναγυρίζει σε εσένα. Άλλωστε η ξαναζεσταμένη σούπα δεν τρώγεται.
Η ουσία είναι μία και μπακλαβάς γωνία. Οι γυναίκες είναι σαν τις μαϊμούδες, δεν αφήνουν το κλαδί τους αν δεν πιάσουν το επόμενο. Συνεπώς το κέρατο δεν το γλυτώνεις. Οπότε σκάσε κι απόλαυσέ το, πάλι σε εσένα θα γυρίσει, πού θα πάει άλλωστε; Επιπροσθέτως υμείς εστέ ανώτερα θηλαστικά και μονογαμίες και τα τοιαύτα ουκ γιγνώσκετε.
Για τους μη γνωρίζοντες ο Βαρδάρης είναι βόρειος άνεμος. Ως βόρειος είναι ξηρός και αρκετά ψυχρός. Όταν δε πιάνει και σηκώνεται τουρτουρίζει όλη η Θεσσαλονίκη. Για να τον τιμήσουν λοιπόν τα καρντάσια μιας και τους έχει βγάλει χιονίστρες ανα τους αιώνες, ονόμασαν έτσι το κέντρο της πόλης τους. Τώρα το spot Βαρδάρης πώς να το περιγράψω; Πλατεία να το πω, που είναι και επίσημα; Μπα, η πλατεία θέλει και το κατιτίς της μέσα στη μέση να καμαρώνει. Ένα συντριβανάκι, ένα άγαλμα, κάτι τέλος πάντων. Στον Βαρδάρη το βάλαν παραπέρα και είναι καταφρονεμένο. Διασταύρωση θα το πω, από όπου ξεκινάνε 6 βασικές οδικές αρτηρίες της πόλης. Όλα αυτά πριν το Μετρό βεβαίως βεβαίως, από τότε που άρχισε αυτό το καταραμένο έργα είναι απλά το σημείο- που- δεν- περνάω- με- το- αυτοκίνητο- που- να- ξεγεννάω- τετράδυμα.
Επίσης είναι ο παράδεισος του κέντρου αδυνατίσματος. Όλα τα ινστιτούτα που σέβονται τον εαυτό τους έχουν και ένα κατάστημα εκεί. Σχίνου, BodyClain, MediJaudore, New Jay κλπ κλπ κλπ. Καταλαβαίνεις ότι έρχεται το καλοκαίρι όταν όλοι αυτοί ξεχύνουν στην εν λόγω διασταύρωση έναν λόχο κοριτσάκια να σου την πέσουν για δώρα δωράκια και λοιπά κουζινικά.
Σήμερα είχα μια δουλειά στο Κέντρο και πέρασα πεζή από Βαρδάρη. Ξαφνικά, πετάγεται από το πουθενά μπροστά μου ένα παλικάρι, κουκλί το άτιμο, να το χαίρεται η μανούλα του, και μου αρχίζει την παπάντζα. Τι όμορφη που είσαι, τι ωραία μάτια που έχεις, ζαχαροπλάστης ήταν ο μπαμπάς σου, θέλω να κάνω 4 παιδιά μαζί σου και τέτοια. Κάνω ελιγμό, τον προσπερνάω, τρία βήματα πιο κάτω το ίδιο με άλλο κουκλί. Παίρνω τα πάνω μου, αρχίζω να χαμογελάω και να αναρωτιέμαι πόσο ομόρφυνα πια, τσακ, τα ίδια και ένας τρίτος. Βρε, τι γίνεται, δεν είναι φυσιολογικό αυτό, σκέφτομαι, και τους βλέπω όλους μαζεμένους λίγο παρακάτω να παίρνουν οδηγίες από έναν γυμνοσάλιαγκα που φορούσε μπλουζάκι κέντρου αισθητικής και αδυνατίσματος.
ΦΤΟΥ!!!! Μου πάγωσε το χαμόγελο απευθείας. Έφτασα σπίτι και ακόμη το σκεφτόμουν. Άσε που μόλις είδα καθρέφτη με έπιασαν τα υπαρξιακά μου. Βρε μήπως είμαι χοντρή και μου ήρθαν και οι τρεις; Μήπως είμαι χάλια και θέλω μια περιποίηση προσώπου; Άκρη δεν βρήκα πάντως, μια χαρά κούκλα μου φαινόμουν.
Πάνω που με μάτιαζα, ανοίγω τηλεόραση. Πρώτη διαφήμιση μια για ινστιτούτο αδυνατίσματος. Τι διάολο, βαλτοί είναι όλοι; Αλλάζω κανάλι, δημητριακά που αδυνατίζουν, ξαναλλάζω, πέφτω σε τύπισσα που μαγείρευε διαιτητικά. Στο τέταρτο κανάλι, διαφήμιση μαγιό, στο πέμπτο Gilligilli καρυοφύλλι Diet.
Ε, μα, πόσο να αντέξει μια γυναίκα; Ξαναφέρτε πίσω τα κοριτσάκια να ανασάνουμε κι εμείς! Να μπορούμε να περνάμε από το κέντρο άνετα βρε παιδάκι μου. Τι μας γεμίζετε με κόμπλεξ; Άει στο διάολο πια, αυτός ο κόσμος είναι φτιαγμένος μόνο για τους τέλειους. Δεν μπορώ, συγχίστικα πάλι. Πάω για ύπνο.
