Ο σπόνσορας

Αχ, το τί έπαθα απόψε δεν μπορεί να το φανταστεί κανείς! Εκεί που καθόμουν ήσυχα και ωραία στο γραφείο μου το πρωί και χάζευα διάφορα τρελά στο internet λόγω αναδουλειάς, εμφανίστηκε η φίλη μου η Μαρία για καφέ.

Το Μαράκι είναι μια εντυπωσιακή κορασίς 29 Μαΐων, περιποιημένη και καλοβαλμένη. Θεωρητικά ανήκει στο χώρο της εκπαίδευσης, όντας πτυχιούχος της Αγγλικής φιλολογίας, επί του πρακτέου ανήκει στις ουρές του ΟΑΕΔ, όντας αδιόριστη του ΑΣΕΠ. Την γνώρισα πριν λίγα χρόνια σε μια περίοδο δικής μου οικονομικής κρίσης που έκανα κάτι αρπαχτές σε ένα φροντιστήριο, αναπληρώνοντας μια άλλη αγγλικού, που αναγκάστηκε να αποχωρήσει στη μέση της χρονιάς λόγω ξαφνικής και προβληματικής εγκυμοσύνης. Να σημειώσω ότι εγώ καθηγήτρια δεν είμαι, αλλά ένεκα ότι κατέχω την γλώσσα και γνώριζα την ιδιοκτήτρια προσφέρθηκα ευγενικά να εξυπηρετήσω την επιχείρηση (και να βγάλω και τίποτα εξτρά, μιας που είχε πέσει πείνα).

Γνώρισα λοιπόν το Μαράκι στο φροντιστήριο και εκτίμησα πολύ τον ανοιχτόκαρδο χαρακτήρα της, την απλή λογική της και το κοφτερό μυαλό της. Αυτή δεν ξέρω τί εκτίμησε σ' εμένα, πάντα φοβόμουν να ρωτήσω. Έκτοτε κάνουμε αρκετά στενή παρέα και έχουμε περάσει μαζί αρκετές καταστάσεις, συνήθως γκομενοαπογοητεύσεις. Όλα αύτα μέχρι πέρυσι το καλοκαίρι, που η Μαρία αποφάσισε να πάψει να ζεύει εαυτόν στο εργασιακό μαγκανοπήγαδο για τρεις κι εξήντα μηνιαίως και να εκμεταλλευτεί τα προσόντα που απλόχερα της χάρισε η φύση, δηλαδή την τέλεια κορμάρα της και το υπέροχο πρόσωπό της, που κόντευε να μαραζώσει από τα “this is chair” και “that is a cat”. Απέκτησε σπόνσορα, τον Στέλιο.

Ο Στέλιος είναι ένας πενηνταφεύγα καράβλαχος φρουτέμπορας, κατοικοεδρεύων σε παρακείμενο νομό. Παντρεμένος από τα 22 του με μια συγχωριανή του, με τρία παιδιά και ανία μεγαλύτερη και από την απόσταση γης- σελήνης, διαθέτει ένα μεγάλο προσόν για άντρα. Πολλά λεφτά. Επίσης είναι και πελάτης μου. Και μια μέρα που ήμασταν στο γραφείο μου προς τον Σεπτέμβρη και συζητούσαμε για μια ακάλυπτη επιταγή, είδε το next top model μας που ήρθε να με ψήσει να πάμε για μπανάκι, του ήρθε ο νταλκάς κατακούτελα και τα υπόλοιπα είναι αρχαία ιστορία....

Με τα πολλά τα φτιάξανε και το Μαράκι μας έλυσε τα εργασιακά της προβλήματα δια παντός διότι ο Στέλιος είναι άντρας σωστός και κιμπάρης (κατά τα λεγόμενά του) και δεν γουστάρει το κοριτσάκι του με τέτοια μόρφωση να σκίζεται όλη μέρα στη δουλειά (επίσης κατά τα λεγόμενά του). Αντιθέτως, προτιμά να σπονσοράρει τον τρόπο ζωής που της αξίζει προκειμένου να είναι πάντα εύκαιρη όποτε του περισσεύει κανα δίωρο να περάσει. Ενίοτε με το πρόσχημα της δουλειάς διανυκτερεύει στην πόλη και στην αγκαλιά της καλής του. Και ως γνήσιος καράβλαχος, πάντα όταν έρχεται πάει στα μπουζούκια. Στις περιπτώσεις αυτές λέει στο μόνιμο αμόρε της η Μαρία ότι έρχεται επίσκεψη η μάνα της από το χωριό και ησυχάζει. Επιπρόσθετα σέρνει κι εμένα μαζί τους για ξεκάρφωμα (λόγω κονέ με έχουν χρίσει επίτιμη κουμπάρα).

Έτσι, μόλις εμφανίστηκε η Μαρία για καφεδάκι στις 11 το πρωί στο γραφείο, κατάλαβα ότι με περίμεναν κακά μαντάτα. Πρώτον γιατί αυτή για να ξυπνήσει πριν τη μία το μεσημέρι πρέπει να υπάρχει σοβαρός λόγος και δεύτερον γιατί το χαμόγελό της ήταν πιο σαγηνευτικό κι από την αμαρτία. Κι από πικρή πείρα ξέρω ότι αυτό δεν προμηνύει ποτέ τίποτα καλό. Στο πεντάλεπτο μου σκάει τη βόμβα το Μαράκι. Έρχεται ο Στέλιος και θέλει το γνωστό. Μπουζούκια και ξεκάρφωμα. Από εδώ με είχε, από εκεί με είχε, με παρακάλια και απειλές με κατάφερε.

Έχουμε βρεθεί λίγο μετά τα μεσάνυχτα σε ψυχαγωγικό κέντρο της πόλης. Το ζεύγος μέσα στην γλύκα και την καλή χαρά διασκέδαζε. Εγώ χασμουριόμουν. Και ξαφνικά, σκάει πάνω στο κεφάλι μου ένα μπουκάλι! Ακριβώς στο δόξα πατρί! Πριν καταλάβω πάνω στη ζαλάδα μου τί ακριβώς γίνεται, βλέπω τον Αντωνάκη, το μόνιμο αμόρε της Μαρίας, να έχει πιάσει τον σπόνσορα από το λαιμό και να γίνεται της τρελής το πανηγύρι! Σε χρόνο dt έχουν πλακώσει και οι σεκιουριτάδες, μην τα πολυλογώ, του χάους έγινε, σηκωτοί σχεδόν φύγαμε.

Και τώρα κάθομαι με μια παγοκύστη στο καρούμπαλο, να βράζω στο ζουμί μου γιατί ο ηλίθιος δεν σημάδεψε καλά! Ε, όχι. Άλλος **** άλλον δέρνουν!!!!!!!!!!

Οικονομικη κριση σε ΗΠΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Ένας φίλος αυτού του blog μου έστειλε σήμερα μέσω e-mail αυτό και θα ήθελα να το σχολιάσετε

Ο Dr. Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, ολοκλήρωσε τη μηνιαία αναφορά του με τα παρακάτω σχόλια :


Dr. Marc Faber tells it how it is

"Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wal-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα.
Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Αραβες.
Αν αγοράσουμε PC, πάνε στην Ινδία.
Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα.
Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο, πάνε στη Γερμανία.

Τίποτε απ' αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.

Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ.
Εγώ κάνω ό,τι μπορώ...."


Λοιπόν... στην Ελλάδα οι μπύρες είναι Γερμανικές και οι πουτάνες είναι Ρωσίδες... άρα χέσε μέσα.

Υ.Γ. Η δική μου απάντηση ήταν ότι υπάρχουν και Ελληνίδες πουτάνες, η συντεχνία των επαγγελματιών συζύγων.
Παντρευτείτε γιατί χανόμαστε λοιπόν! Τίποτα άλλο δεν βγάζει η Ελλάς.

Τί έγινε ρε παιδιά, τον πετάξατε τον αετό;;;;

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι είμαι το πιο κακιασμένο πλάσμα που πέρασε ποτέ από αυτόν τον πλανήτη. Επειδή την Πέμπτη που μας πέρασε αναγκάστηκα να καταπιώ το δηλητήριό μου για να μην θρηνήσουμε θύματα, εμφάνισα αιφνίδια και οξύτατη κρίση έλκους δωδεκαδακτύλου. Σε ξανθά Ελληνικά, διπλώθηκα στα δύο από τον πόνο και δεν μπορούσα να πάω ούτε στο περίπτερο για τσιγάρα για ένα 36ωρο (μέχρι να πιάσουν τα χάπια). Έχασα τον εορτασμό των Απόκρεω, πάνε και τα κούλουμα περίπατο. Πάντως νηστίσιμη σούπα έκανα -δεν έβαλα λάδι στον φιδέ.

Όλα τα φίδια- φίλοι και γνωστοί- φρόντισαν να με πάρουν από πιο πριν τηλέφωνο για να μου ανακοινώσουν γεμάτοι καμάρι πού θα πάνε το τριήμερο. Παρήλασαν από το τηλέφωνό μου όλα τα Ελληνικά hot spots. Τί Αράχωβες άκουσα, τί Καϊμάκτσαλαν, Ξάνθη, Πάτρα, και κάθε χωριό του καθενός, δεν λέγεται. Επειδή όμως η παλιά το έχω περάσει άπειρες φορές αυτό, αντί να μου γίνουν τα νεύρα σερπαντίνες απλά χαμογελούσα με μακαριότητα. Χεχεχε, σκεφτόμουν, την Τρίτη θα κάνω εγώ πάρτι, άνοα πλάσματα....

Το πόσο έχει ανέβει η διάθεσή μου σήμερα, δεν λέγεται!! Πήγα στη δουλειά μια φρεσκαδούρα, ξεκούραστη και ανανεωμένη από ένα τριήμερο απόλυτης ηρεμίας και γαλήνης. Κούκλα η πόλη άδεια, δεν το συζητώ! Και τί έβλεπα γύρω μου; Ένα τσούρμο ξενυχτισμένους, ταλαιπωρημένους και με σπασμένα νεύρα από τα μποτιλιαρίσματα, τον πολύ κόσμο, τον άθλιο καιρό, την αθλιότερη εξυπηρέτηση (τί να κάνουν ρε παιδιά και οι πανδοχείς/ εστιάτορες και λοιποί; Αφού πέσατε όλοι μαζί σαν τις ακρίδες), τη γκαντεμιά που τους δέρνει, την γκρίνια του συντρόφου και πάει λέγοντας. Τελειωμό δεν είχε η μουρμούρα που άκουσα Η επιστροφή των εκδρομέων του τριημέρου έχει τελειώσει, ξαναρουτίνιασαν όλοι και η γκρίνια πάει σύννεφο.

Και μέσα σε όλα αυτά, τσουπ, κι εγώ με το χαμογελό μου διαφήμιση οδοντόπαστας να παίζω με τον πόνο τους μαντολίνο. Ρωτούσα με αθώο υφάκι τους πάντες.

Τί έγινε ρε παιδιά; Τον πετάξαμε τον αετό;;

Χαχαχαχαχαχαχα. Αν τον είχαν πρόχειρο τον αετό, στο κεφάλι θα μου τον πετούσαν όλοι, το ορκίζομαι.

Άντε, καλή μας Σαρακοστή. Και το Πάσχα τα ίδια θα κάνουμε αφού!!!!

Οι καλύτερες ιδέες μας έρχονται πάντα στο μπάνιο

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο! Ρωτήστε όποιον θέλετε. Οι καλύτερες ιδέες έρχονται στο μπάνιο. Δεν ξέρω αν έχουν σχέση τα πλακάκια ή το τρεχούμενο νερό, αλλά συμβαίνει.

Ενώ έλουζα τα μαλλάκια μου χθες (στο μπάνιο, όχι σε καμιά πηγή), συνειδητοποίησα μια πικρή πραγματικότητα. Η κοινωνία μας δεν αντέχει την αυθεντικότητα.

Η διαφορετικότητα είναι κατακριτέα τη σήμερον ημέρα. Αν τολμάς να ενδύεσαι, να εκφράζεσαι, να ζεις και κυρίως να σκέφτεσαι διαφορετικά, είσαι καταδικασμένος. Όλοι οι κομπλεξικοί κρυψίνοες βγήκαν στην επιφάνεια σαν σαλιγκάρια μετά από βροχή και έχουν κατακλύσει το σύμπαν. Αποτέλεσμα; Αν είσαι σχετικά ακομπλεξάριστος και έξω καρδιά άνθρωπος, αν τολμάς να εκφράζεις την άποψή σου, αυτομάτως κατατάσσεσαι στους γραφικούς. Ή στους λυσσασμένους. Ή στους λιγούρηδες/ τσουλίτσες (ανάλογα με το φύλο).

Γιατί κανείς δεν αντέχει την αυθεντικότητά σου.

Τώρα που εγώ δεν θέλω να το παίζω trendy κουλτουριάρα με μύτη ως το Θεό, όντας έχοντας πλήρη συνείδηση του Σωκρατικού "εν οίδα, ότι ουδέν οίδα", δεν μετράει στο ελάχιστο. Ελπίζω τουλάχιστον να με κατατάξουν στην κατηγορία των γραφικών, για να μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Πού ξέρεις, μπορεί να βγάλω και χρήμα έτσι, ως μαϊντανός τηλεοπτικών εκπομπών. Τα δικά μου 15 λεπτά διασημότητας έρχονται, με τίμημα μια ανευ προηγουμένου ξεφτίλα. Ελπίζω μόνο να μην έρθουν με γαϊδούρι και φτάσουν το καλοκαίρι. Έχω να πάω διακοπές φέτος.

"Ναι το παραδέχομαι! Εγώ ξεμυάλισα τον Λάτσιο"

Μετά από προτροπή φίλου αναγνώστη , που βαρέθηκε να με βλέπει να γεμίζω τις αναρτήσεις του με σχόλια και αφού αποφάσισε να αποκαλύψει την μισή μόνο αλήθεια στο διαδίκτυο, έρχομαι να ολοκληρώσω την εξιστόρηση της θλιβερής ιστορίας που ταλανίζει αυτή τη στιγμή την Ελλάδα. Μην ακούτε τις ψευδείς φήμες για παράνομο δεσμό της Ελένης. Είναι κακοήθεις, ανυπόστατες και ουτοπικές. Η Ελένη στράφηκε σε άλλες αγκαλιές μόνο όταν έμαθε την αλήθεια για τα 6 παιδιά του Γιάννη που ζουν μαζί μου στον πλανήτη Βάλκαν. Επιτέλους η αλήθεια αποκαλύφθηκε. Ο Γιάννης έχει 6 εξωγήινα εξώγαμα. Πώς να το συναγωνιστεί αυτό η εθνική μας καφετζού; Είμαι νεότερη, με μεγαλύτερο στήθος, και στον πλανήτη μου οι εγκυμοσύνες δεν μας φιλοδωρούν με ραγάδες και 26 πόντους στην περιφέρεια έκαστη. Το γεγονός ότι δεν έχω φωνητικές χορδές και αναπαράγομαι με στοματικό σεξ εκλαμβάνεται από όσο κατάλαβα ως προτέρημα στον δικό σας πλανήτη....
Τέλος πάντων, δεν θα σας κουράσω πολύ, ήθελα απλά να βάλω τα πράγματα στη θέση τους, γιατί οι ψευδείς ειδήσεις διασπείρονται πιο γρήγορα κι από φως στο κενό. Πρέπει να φύγω, γιατί στο τηλέφωνο με περιμένει ο Αλέξης. Καληνύχτα