Ενοικιάζεται μπουρδέλο 60 τετραγωνικών- τιμή συζητήσιμη

Όλα άρχισαν το καλοκαίρι, όταν ο συγκάτοικός μου πήγε διακοπές. Ουδέν το μεμπτόν ως εδώ. Και μάλιστα πήγε διακοπές μαζί με την κοπέλα του. Ακόμη καλύτερα, καλά πέρασαν, μου έφεραν και δώρο ένα γαμάτο καπελίνο- τέντα. Μπλε. Κι αρχίδια εμπριμέ τα νέα. Τα παιδιά πέρασαν τόσο καλά και όμορφα και αρμονικά, και είναι τόσο ερωτευμένοι, που αποφάσισαν να παντρευτούν. Μαγκιά τους, και γρήγορα με απογόνους, μας χρειάζονται κάνα δυο για να καταπολεμήσουμε το idiocracy. Σ' αυτό το σημείο έρχεται η παράπλευρη απώλεια... ΕΓΩ!!!! Και πριν βιαστείς αναγνώστα να με πεις εγωκεντρική κλώσσα, αναρωτήσου αν ΕΣΥ θα καθόσουν παρέα με τα νιόπαντρα, να κρατάς φανάρι. Έεεετσιιιι.. Κι αφού το λύσαμε κι αυτό, πάμε παρακάτω.

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή δεν τα βίωσα τα νέα ως προσωπική απώλεια. Χάρηκα πολύ, τους ευχήθηκα, και μόνο 4 μέρες μετά σκέφτηκα ότι αφού το σχεδιάζουν για το τέλος του χρόνου, έχω μπόλικο καιρό μπροστά μου για να βρω ένα άλλο μέρος να στεγάσει τα συμπράγκαλά μου. Θυμάμαι μάλιστα ότι σε ένα σχετικό σχόλιο της νύφης, απάντησα ανέμελα ότι θα περιμένω να ψάξω προς Οκτώβριο- Νοέμβριο, που θα έχουν κατασταλάξει και οι φοιτητές με τις κωλογκαρσονιέρες τους και δεν θα βαράνε και τα νοίκια οι πλίνθοι που τους άφησε ο μπαμπάς τους 4 ντουβάρια και ζητάνε μηνιαίως έναν βασικό μισθό (προ κρίσης) για τον κόπο του συμβολαιογράφου, γαμώ το γαρμπίλι τους.

Χα! Έλα Ηώ, τί είπες;;;; Προκάλεσες την μήνιν των Θεών των απανταχού ιδιοκτητών τούβλων, κουτσαβάκι; Φάε σκατά τώρα, να τρως στη μάπα κάθε τσιμεντόλιθο που πάει να σου πασάρει το μπουρδέλο του για 500 από τα σκληρά δουλεμένα Ευρουλάκια σου το μήνα...

Αλήθεια, τί στο διάολο νέο κόλπο είναι αυτό με τα 500€; Έχουν αλφαδιαστεί σε μυστική σύναξη οι μπετόβλακες και έβαλαν ταρίφα; Μικρό- μεγάλο, ισόγειο- ρετιρέ, νεόδμητο- παλιό, όλα στα 500€!!! Τόσα σας λείπουν πυρότουβλα; Άει σιχτίρ, πάτε κάθε διαμέρισμα με το τετραγωνικό σε σταθερή ανά περιοχή τιμή, να ξέρουμε κι εμείς πού να ψάχνουμε και πού να μην ψάχνουμε. Στην τελική, πόση λογική έχει το να δίνεις στην ίδια τιμή ένα διαμέρισμα 60 τετραγωνικά και ένα 100; Και μάλιστα στον ίδιο όροφο; Ποιος σας έκανε μαθηματικά στην τετάρτη δημοτικού ρε μπαζόκαδοι, να του κάνω μια επίσκεψη;

Και η ταλαιπωρία ξεκίνησε εδώ και 1 μήνα... Σέρνω το κουφάρι μου μετά από 15 ώρες δουλειάς στου διαόλου τη μάνα, για επίσκεψη 5' μέχρι να εντοπίσει το καλοεκπαιδευμένο μάτι μου τουλάχιστον 3 λόγους για να μην θέλω να ζήσω εκεί... Μούχλα στις γωνίες, σπασμένα ντουλάπια/ πλακάκια/ κουφώματα, βεράντες που δεν χωράει ούτε η γάτα που δεν έχω να κάτσει να κλάψει, μπάνια τόσο αντιαισθητικά που με το που τα είδα θέλω να μείνω άπλυτη μέχρι την Τρίτη μετά τη Δευτέρα Παρουσία...

Α pro po, από πότε το ισόγειο είναι πρώτος όροφος, και από πότε η αυτόνομη θέρμανση ισοδυναμεί με κάδο άστεγου στο σαλόνι; Στην Αθήνα ψάχνω σπίτι ρε τσιμεντογωνία, όχι στη Σεούλ!

Για του λόγου το αληθές

Απόσταση από το έδαφος.... σίγουρα μικρότερη από το ύψος του διαρρήκτη. Εκτός κι αν είναι νάνος

1ος fucking όροφος!!!! 

Ηλιοροφή σε κρεβατοκάμαρα; Προχωρημένο!!!!  

Θερμοσυσσωρευτές το 2014;;;

Είσαι σοβαρός; 

όχι, τα ντουλάπια δεν κρέμασαν, η προοπτική τα κάνει έτσι!!!

Τώρα αλήθεια, μπάνιο που βγαίνει σε σχήμα Γ, με την μισή μπανιέρα χωμένη σε μια τρύπα στο ντουβάρι;;;; 

Ακόμη ξερνάω!!!!! 

Διάλεξε και πάρε, όλα τα είδα, όλα τα συναπάντησα, και πακέτο απαραιτήτως η αυτάρεσκη, γαμημένη κωλόφατσα του εκάστοτε ντουβαρονοικοκύρη που τολμάει να ζητάει τα κέρατά του τα τράγια (χωρίς απόδειξη εννοείται) για να ξύνεται ολημερίς με περισσή σπουδή. Και να με ρωτάει από πάνω και η κάθε αφρομπετονιέρα άμα έχω σκυλιά, γατιά ή γκόμενο! Γιατί μαντάμ, άμα πηδιέμαι μέσα στο σπίτι ΜΟΥ, εσύ θα χύνεις; Την τελευταία φορά που τσέκαρα, όσο σου πληρώνω την ταρίφα και δεν παίρνω βαριοπούλα να στο γκρεμίσω το ρημάδι, είναι σπίτι ΜΟΥ, οπότε και σκύλους και γάτες και παρτούζες άμα θέλω φιλοξενώ και κουβέντα δεν σου πέφτει, έτσι, για να 'χουμε και ξηγημένες κουβέντες από την αρχή. Εγώ κάνω κάστινγκ στο μπουρδέλο σου, όχι εσύ σ' εμένα για νύφη του Βούλγαρη!

Οι χειρότερος με διαφορά, όμως, μέχρι στιγμής είναι ένα υαλότουβλο που κάπου στη μέση της πεντάλεπτης επιθεώρησης μου κλείνει το μάτι όλο νόημα και πετάει τη μαλακία του: “φυσικά η τιμή είναι συζητήσιμη για σένα...”. Σιγά μην σου κάτσω κιόλας ρε πασσαλομπήχτη, για να μου κάνεις “την τιμή συζητήσιμη”, αγάμητο και άεργο ντουβάρι του κερατά, κάτσε και άνοιξε μια τρύπα στα τούβλα σου, βαλ' τον μέσα και περίμενε να γίνει σεισμός.

Υ.Γ. Οι φωτο είναι παρμένες από γνωστό site... επιβάλλεται ο πάς εις να τους στέλνει SMS μίσους νυχθημερόν. Και όποιον δεν του γουστάρει, περιμένω τη μήνυση για να τα πούμε στα δικαστήρια.

Το βιντεάκι μου το έστειλε χθες ο συγκάτοικος... μας δουλεύει κιόλας, κατάλαβες; 

https://www.youtube.com/watch?v=qTpXaBjgoIM

Εσύ τί ώρα πήγες για τρέξιμο το πρωί;

Καλησπέρα, καλησπέρα, μετά από 3 σχεδόν χρόνια απουσίας από το blogging, κάνω το μεγάλο comeback, μόνο και μόνο για να μην πάω να τα σκάσω κερατιάτικα στην ψυχανάλυση. Κι αν έχει μείνει ακόμη κανένας αναγνώστης που να κάνει τον κόπο να μπαίνει εδώ μέσα, ας πρόσεχε, γιατί επέστρεψα με 3 χρόνια ανωριμότητας επιπλέον από την προηγούμενη φορά, και διόλου διατεθειμένη να συγκρατήσω τις πολλαπλές εξεμέσεις που μου προκαλεί καθημερινά η ασύγκριτη βλακεία γύρω μου.

Το θέμα μας σήμερα είναι το εξής: ΤΙ ΣΤΟΝ (Μ)ΠΟΥΤΣΟ ΤΗΣ CONCHITA WURST ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΕΙ ΟΙ ΓΚΟΜΕΝΟΙ 35+???? Ξαφνικά ξύπνησαν όλοι μαζί ομαδικά, πήγαν στον καθρέφτη, κι αντί να δουν τη μούρη τους ως έχει, με όλο το χάλι της το μαύρο, την είδαν ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στις γυναίκες μετά τη σοκολάτα;

Οκ, το ξέρουμε ότι ο σύγχρονος Νεοέλλην 35+, για να είναι single την πετριά του την έχει... συνηθέστερα μέσα στο γεμάτο σκατά κεφάλι του θεωρεί ότι το λιγότερο που του αξίζει είναι γκόμενα με τουλάχιστον 10ετή προϋπηρεσία στο μόντελινγκ, κάτοχο Νόμπελ, πρέσβειρα καλής θελήσεως του ΟΗΕ, με ανελλιπή παρουσία στη λίστα του Forbes.... και να μαγειρεύει σαν τη μάνα του. Κι όλα αυτά, μόνο και μόνο για να έχει το προνόμιο η κοπέλα να του πλένει τις κάλτσες, να τον ακούει να ροχαλίζει σαν μοσχάρι και να τον παρηγορεί όταν δεν του σηκώνεται. Κι άντε, αυτός ίσως να έχει και τα φόντα για να απαιτεί όλα αυτά....

αλλά αυτός;

και αυτός;;

ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ;;;

Τέλος πάντων, αυτά τα συνηθίσαμε, όποια και να ρωτήσετε στο δρόμο θα σας τα αναλύσει δεόντως. Η νέα μόδα όμως που προστέθηκε στη λίστα είναι 

Ο ΥΓΙΕΙΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ.

Το πρώτο hint μου ήρθε από ένα ιντερνετογκομενάκι, τον Νίκο, την άνοιξη του '13, όταν βγήκαμε πρώτο ραντεβού και μου έπρηξε τις ωοθήκες σχετικά με την χορτοφαγία. Μάλιστα ο τύπος ήταν τόσο ψυχάκιας με το θέμα, που επέμεινε να μου στείλει και με mail  "έρευνες επιστημόνων"  που αποδεικνύουν ότι τα φυτά δεν πονάνε άμα τα κόβουμε στα σωστά σημεία... Πας καλά ρε τζιτζιφιόγκο, σιγά μην κάτσω να κάνω χειρουργείο στον βασιλικό που έχω στη γλάστρα για τα mojito μου, στουρνάρι. Σε λίγο θα μου ζητάς και να χορεύω τελετουργικά γύρω από την πρασινάδα σαν Βουσμάνος που μόλις πέρασε την Καλαχάρι.

Και το κακό συνεχίστηκε..

Λίγους μήνες μετά, ένας συνάδελφος, ο Θόδωρος, μου έπρηξε τα συκώτια με το πόσο προσέχει τη διατροφή του και το σώμα του... Στο αιδοίο μου γαρδένιες και γύρω γύρω μέλισσες υποκριτή μαλάκα, είσαι δικηγόρος, οπότε εξ' ορισμού το μόνο που σε νοιάζει είναι η σιχαμένη πάρτη σου, αυτό το ξέραμε και χωρίς το δελτίο τύπου. Κι άμα θες να χτίσεις κορμί, τράβα κουπί στη βάρκα σου (που αποκαλείς και σκάφος, φλώρε!), της οποίας η εξωλέμβιος απελευθερώνει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα κάθε φορά που πας μια βόλτα στον Σαρωνικό από όσο όλοι οι κάτοικοι της Αναβύσσου και γύρω περιχώρων μαζί σε μια βδομάδα. Κάνε και μια οικολογική πράξη αντί να τραβολογιέσαι στα πλαστικά σου γυμναστήρια συνωμοσιολογώντας μαζί με τους άλλους βαρεμένους για το πώς θα επαναφέρετε την καλλιέργεια της ζέας, πρηξαρχίδη. 

Όμως ο αρχιμαλάκας υγιεινός που κερδίζει πραγματικά το βραβείο είναι ο Κωστάκης, ο οποίος αφού μου έπρηξε 10 μέρες τις σάλπιγγες να κοιμηθώ σπίτι του, ήρθε και με ξύπνησε στις 6.30 το πρωί για να πάμε για τρέξιμο!!! Ρε μπετόβλακα, πλάκα με κάνεις; Με τί θα έρθω για τρέξιμο, με την γόβα; Πού στο διάολο να το βρω το αθλητικό μέσα στα άγρια χαράματα; Κι ακόμη κι αν το έβρισκα, πού θες να πάμε αξημέρωτα για τρέξιμο, στην Ποσειδώνος;;; ΣΟΒΑΡΕΨΟΥ, τράβα για τρέξιμο μόνος σου κι όπως θα γυρνάς, φέρε κι έναν φραπέ σκέτο, γιατί εμένα με περιμένουν 15 ώρες δουλειάς, ηλίθιε.

Οκ, σε ακούω να λες αναγνώστα, ένας ακόμη μαλάκας οικολόγος του καναπέ, άντε να το καταπιούμε κι αυτό... όμως όχι, είσαι λάθος, πέρασαν πολλοί και πολλοί ανάλογοι σε καφέ, μπαράκια, γραφεία και δρόμους, εδραιώνοντάς μου κάθε φορά την πεποίθηση ότι η καταπιεσμένη μαλακία βγαίνει σε λανθάνουσα οικολογία. Οι περισσότεροι, βέβαια,  πετάνε μονίμως τον ίδιο μονόλογο: "Εγώ γυμνάζομαι... μπλα... ΕΓΩ προσέχω τί τρώω... μπλα, μπλα... ΕΓΩ σέβομαι το σώμα μου... άπειρο μπλα μπλα.”

Τί στο διάολο, κασέτα το έχουν όλοι; Μπας και αποστήθισαν κανα εγχειρίδιο που εστάλη μαζικά την ώρα που εγώ κοιμόμουν;; Μα όλοι το ίδιο τροπάρι γαμώ την νέα μόδα μου γαμώ;;; Ναί, μαλάκα, έβρεξα το κιλοτάκι μου μόλις κατάλαβα πόσο ευαισθητοποιημένος είσαι, ενώ έτρεχα σε κλινική αποτοξίνωσης από την νικοτίνη και για λοβοτομή για να ξεχάσω τις μαλακίες που λες εσύ και οι όμοιοί σου!

Οκ, η γενιά μου ήταν φλώροι ανέκαθεν, το ξέρουμε ότι είσαι τσικό και αντί να τιμήσεις τις βερμούδες σου, προτιμάς να το παίζεις υπεράνω και να ξεκαβλώνεις με soft τσόντες και παρακαλώντας την κάθε καριολίτσα του ίντερνετ να σου στείλει φωτογραφία το βρακί της για να το μυρίσεις ψηφιακά. Αλλά 2 φορές το χρόνο που σου κάθεται κανονική γυναίκα, δείξε λίγο σεβασμό, απροσάρμοστε! Ή τράβα να βρεις την νοικοκυρούλα που σου αξίζει, να σου φτιάχνει χυμό ραδίκι κάθε πρωί μην οξειδωθείς.

Άσε μας κουκλίτσα μου...

Πολύ χάρηκα σήμερα που μπήκα στον blogger, γιατί ανακάλυψα ότι δεν έμεινα μόνο εγώ τόσους μήνες άφωνη σαν ψάρι αλλά και οι μισοί μου bloggoφίλοι. Τα κατέστρεψα τα παιδιά από παλιά και δεν θέλουν ούτε να τον δουν στα μάτια τους μάλλον. 

Τέλος πάντων, έπηξε το κεφάλι μου και οι ωοθήκες μου στην Χρυσαυγίτικη παραφιλολογία και πριν από αυτήν στην "βλέπουμε φως στο τούνελ της κρίσης/ το μόνο φως που βλέπετε χαϊβάνια είναι το κόκκινο φωτάκι στην εξώπορτα της μάνας σας" και πριν από αυτή στην "μνημονιακή/ αντιμνημονιακή/ δεν έχουμε λεφτά/ χεστήκαμε, η σύνδεση στο ιντερνέτι είναι πληρωμένη από την μαμά/ δεν σου χω πει εγώ να κόψεις τις ειδήσεις την μοίρα μου την χαρτορίχτρα". 

Γι' αυτά και γι' αυτά δεν είχα τίποτα σημαντικό να πω, τα είπαν όλα άλλοι.

Ας ξεφύγουμε, λοιπόν, από τα σοβαρά, να πάμε στα κλασικά. Την μαλακία που μας δέρνει. 

άνοιξα τα προχθές το φατσομπούκι να παίξω κανα Criminal Case, να πιάσω καναν κακό να χαρώ κι εγώ, και βλέπω σε κάμποσα ζωντανά (κυρίως ψευτοκουλτουριάρες χαζογκόμενες και των δύο φύλων που την έχουν δει άτομα με προσωπικότητα ενώ το εγκεφαλογράφημά τους είναι πιο επίπεδο κι από πεδιάδα του Καμντεμπού) ως status το κάτωθι κείμενο και μου έγινε πάλι η τρίχα ατσαλόσυρμα. 

"Γεια σε όλους από εσάς που είναι στη λίστα των επαφών μου από το Facebook . Θα ήθελα να ζητήσω μια χάρη από εσάς. Ισως να μην γνωρίζετε ότι το Facebook έχει αλλάξει τη διαμόρφωση της ιδιωτικής ζωής μας πάλι . Χάρη στο νέο "Γραφικές app" , κάθε πρόσωπο στο FB οπουδήποτε στον κόσμο μπορεί να δεί τις φωτογραφίες μας , " παρατηρησεις " μας και "σχόλια " μας . Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων , πρόκειται να κρατήσω αυτό το μήνυμα και σας ζητώ να κάνετε αυτό που ζητω πιο κατω και όταν το κανετε στο σχολιάσε (comment) να γραψετε "Τέλος" για να ξερω ότι το κανατε. Όσοι από τους φίλους μου δεν το κανουν θα πρέπει να διαγραφουν από τη λίστα των φίλων μου , γιατί θέλω τις πληροφορίες που θα μοιραστώ μαζί σας , τους φίλους μου , να παραμείνουν μεταξύ των φίλων μου και να μην είναι διαθέσιμες σε όλο τον κόσμο . Θέλω να είμαι σε θέση να δημοσιευω φωτογραφίες από τους φίλους και την οικογένειά μου , χωρίς ξένους να μπορούν να τις δουν , το οποίο συμβαίνει τώρα, όταν επιλέγετε "like " ή " σχόλιο" . Δυστυχώς δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτή τη διαμόρφωση , επειδή FB έχει κανει αυτό χωρις την αδεια μας, εκτος από αυτό τον τροπο πιο κατω
1. Έτσι , παρακαλούμε , τοποθετήστε το δείκτη του ποντικιού πάνω από τη φωτογραφία μου που εμφανίζεται σε αυτό το πλαίσιο ( χωρίς να κάνετε κλικ ) και θα ανοίξει ένα παράθυρο .
2 . Τώρα μετακινήστε τον κέρσορα τη λέξη "Friends" φιλους, και πάλι χωρίς να κάνετε κλικ και στη συνέχεια στο "Ρυθμίσεις" . Κάντε κλικ στο " Ρυθμίσεις "
3 . Un –check "Σημαντικές Προσωπικές Στιγμές/Γεγονότα ζωής " και "Σχόλια και Like " να είναι ( ) ετσι . Με αυτό τον τρόπο η δραστηριότητα με την οικογένεια και τους φίλους μου δεν θα δημοσιοποιούνται .
4. Τώρα , να αντιγράψετε και να επικολλήσετε αυτό το κείμενο για τη δική τοίχο σας (όχι share.) copy paste.. Όταν το δω στη σελίδα σας , θα κάνω un -check το ίδιο"


ΜΑ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ;;;;


Καλά ρε εγκεφαλικά τοστ, είναι δυνατόν; Πρώτον και κυριότερον, έχουν απαυτώσει τα εννιάμερα στα συνταγματικά σου δικαιώματα ποικιλοτρόπως άπαντες, από Σαμαρά μέχρι τον θυρωρό της ΕΡΤ, εσένα το φατσομπούκι σε πείραξε και μην κοιτάξει κανας άσχετος τα like σου; Που ποσώς τον ενδιαφέρει δηλαδή τον άσχετο, αφού κάνεις 9.416 like καθημερινά σε ό,τι σαχλαμάρα ανεβάσει καθείς. Ποιός θα κάτσει να ασχοληθεί την θεωρία συνωμοσίας μου μέσα; 



Δεύτερον, αν θυμάσαι καλά μωρή ύαινα της Ανδαλουσίας, το facebook είναι σελίδα κοινωνικής δικτύωσης!!! Δεν το φτιάξανε για να μιλάς με την ξαδέρφη σου όταν πίνετε πρωινό καφεδάκι, για τούτο φτιάξανε το msn (παλιά), το skype (επίσης παλιά, άσχετα αν εσύ το έμαθες όταν το πήρε ο Μπίλις) και άλλα τέτοια συναφή. Το facebook και άλλα σαν αυτό το φτιάξανε για να έρχονται σε επαφή και άνθρωποι άσχετοι μεταξύ τους. Τί σου λέω τώρα, έ; Ότι μπορείς πχ να μιλήσεις και με ανθρώπους που ζουν στην άλλη άκρη του πλανήτη για ενδεχόμενα κοινά σας ενδιαφέροντα και μπορείτε να ανταλλάξετε και απόψεις; ΟΥΑΟΥ! Πέρνα μετά να σου πω και για τον τροχό, να έχεις υπόψιν. 


Τρίτον, δεν έχεις ιδιωτική ζωή στο ίντερνετ ρε βούρλο της Αταλάντης. Ιδιωτική ζωή έχεις στο σπιτάκι σου. Άμα δεν γουστάρεις να φαίνεται σε όλο τον κόσμο το βρακί σου, αλλά μόνο στους θαμώνες του κλάμπ που χόρευες στην μπάρα χθες βράδυ, μην ανεβάζεις την φωτογραφία που έπινες το σφηνάκι. Έτσι προστατεύεις την ιδιωτική σου ζωή και την δική μας αισθητική. Που καθόμαστε και παίζουμε το "βρες την διαφορά" στις 30 ΙΔΙΕΣ κουνημένες φωτογραφίες σου (μαζί κι εγώ η βλαμμένη, δεν μπορώ να αντισταθώ σε αυτό το τρυπάκι). 


Τέταρτον και άσχετον. Αν σε ξαναδώ μωρή Μήδεια των ΒΠ να ανεβάζεις φωτογραφία από το ανήλικό σου, θα έρθω να σου κάνω στείρωση με κλειτοριδεκτομή Σομαλικού τύπου με στομωμένη φαλτσέτα ενώ ταυτόχρονα θα τραγουδάω Νταλάρα για να σε βασανίσω περισσότερο. Σιχτίρ, δεν θα κάνω ποτέ δικτατορία; Θα σε στείλω διακοπές διαρκείας, μαζί την περάσαμε μωρή την γκαστριά σου, κάθε μέρα μας πέταγες και μια φωτό στην μάπα, μου θυμήθηκες μόνο να μην σου βλέπουν τα σχόλιά σου, γελάδα του Γάγγη! Άντε, τα πήρα πάλι, βρες το θάρρος της γνώμης σου πρώτα και τα ξαναλέμε. 

  

Της Κορέας!!! 기차

Μου ήρθε πάλι η όρεξη να αρχίσω να γράφω. Τόσους μήνες, ούτε να τον δω τον blogger, αλλά αυτός είναι μεγάλη καρδιά, και με συγχωρεί. Το ίδιο κι εσύ αγαπητέ μου αναγνώστη, το ξέρω. Σε τελική ανάλυση από το να διαβάζεις αρλούμπες με μισή καρδιά, καλύτερα πιο σπάνια αλλά με κέφι και καλή διάθεση.

Μιας και ήρθε το φθινόπωρο, το πιο επίκαιρο θέμα είναι οι διακοπές που πέρασαν. Και κρίμα που τελείωσαν. Κι άλλες τόσες να ήταν, πάλι θα γκρίνιαζες. Εσύ. Γιατί εγώ τις πέρασα φέτος αντισυμβατικά. Μιας και άδεια παίρνω πάντα τον Αύγουστο, που είναι παχιές οι μύγες, συνήθως την βγάζω (όταν πάω) σε μια ξαπλώστρα στην παραλία να λιώνω σαν παγωτό από τα ξύλινα σπαθιά. Κι όταν πέσει ο ήλιος και δροσίσει ελαφρώς, χτυπάμε και ένα ταβερνάκι παραθαλάσσιο, ουζάκι, χταποδάκι, καλαμαράκι και όλα τα συναφή.

Ξέρεις πώς έχουν αυτά, όλοι λίγο πολύ τα ίδια κάνουμε. Αφού ζούμε στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου αναγνώστα μου! Δεν το πιστεύεις; Τότε δεν έχεις κάνει καλοκαίρι αλλού αγαπητέ. Κι εγώ φέτος μόνο είχα αυτή την ωραία εμπειρία, και τα είδα όλα κωλυόμενα. Όσες φορές είχα βγει εξωτερικό βλέπεις, ήταν χειμώνας, εκτός από έναν δεκαπεντάυγουστο στην Ιταλία, αλλά εκεί είναι ούνα φάτσα, ούνα ράτσα, οπότε δεν μου 'λειψε.

Φέτος έκανα ανατροπή. Πήγα Ασία. Και πιο συγκεκριμένα, στην Κορέα. Φοβερή χώρα λέμε. Η λιγότερο τουριστική σε όλη την Ασία, και όχι άδικα. Έχουν σοβαρούς λόγους όοοολος ο κόσμος που την αποφεύγει. Διότι οι αμόρφωτοι κάγκουρες- λέγε με κοριοί- δεν μπορούν να συνεννοηθούν. Το μόνο που θα σου πω τώρα είναι ότι οι 8 στους 10 δεν μιλάνε καμία ξένη γλώσσα. Και μιλάμε για την Seoul, έτσι; Στο Bousan ο 1 στους 10 αντιλαμβάνεται κανα hallo στα Αγγλικά. Κι από πάνω, είναι και βόδια και δεν καταλαβαίνουν Χριστό από νοηματική. Για να βρεις τουαλέτα, κατουριέσαι πάνω σου. Ή σε καναν φίκο, άμα βρεις.

Τέλος πάντων, αυτά θα τα πούμε κατά καιρούς, ειδικά για το φαγητό τους, που είναι μια αηδία και μισή. Σήμερα θα μιλήσουμε για τις παραλίες τους. Και για τα μπάνια που κάναμε σε αυτές. Εμείς. Οι Ευρωπαίοι. Διότι οι Κοριοί, ούτε να ακούσουν για θάλασσα. Μα τω Θεώ, δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς γίνεται και σε μία χώρα με 2.413 χλμ ακτογραμμή δεν ξέρει κανείς κολύμπι. Δεν μπορείς να φανταστείς. Τα άτομα φοράνε στάνταρ life vests συν μια κουλούρα τεράστια κίτρινη. Ναι, σαν αυτές που βλέπεις σωρό στις φωτογραφίες. Αλλά πάλι, μπορεί να το κάνουν αυτό για να μην βουλιάξουν από το βάρος, μιας που μπαίνουν στο νερό με όλα τους τα ρούχα, μαζί και τα παπούτσια ενίοτε. Ναι, καλά διάβασες. Δεν φοράνε μαγιό! Πάνε παραλία ντυμένοι από τον λαιμό μέχρι τον αστράγαλο, μιας και έχουν το κόμπλεξ του Michael Jackson κι άμα μαυρίσουν μένουν στο ράφι. Κι επειδή δεν βολεύονται εκεί οκλαδόν το αποφεύγουν. Φοράνε λοιπόν ένα πρόχειρο τζινάκι, πιάνουν κι ένα μακουδάκι από την ντουλάπα, παίρνουν την σκηνή, τα κουζινικά και τα είδη κάμπινγκ τους και αράζουν στην παραλία. Κρίμα που δεν μπορώ να κάνω κανα ζουμ στις φωτογραφίες η άσχετη, να γελάσεις μέχρι δακρύων!

Αμ το άλλο πού το πας; Οι σημαδούρες βρίσκονται στάνταρ σε βάθος αφαλού. Δικού μου, της κοντής, μιας και δεν διακρίνονται και για το ύψος τους αυτοί. Και, φυσικά, απαγορεύεται να πας παραμέσα. Δεν κατάλαβα όμως άμα είναι από φόβο για καρχαρίες ή απλά επειδή αυτοί πνίγονται ακόμα κι εκεί που πατάνε. Μυστήριο... πάντως καλού κακού πλατσούρισα κι εγώ στα ρηχά μόνο, μην βγει κανα καρχαριάκι του Ειρηνικού και με χάσετε άπαξ δια παντός.

Αχ, αυτά τα ρηχά! Μαζευόταν όοοολο το μπούγιο να δροσιστεί. Και είναι και πολλοί πανάθεμά την τύχη μου την χαρτορίχτρα. Σχεδόν 50 εκατομμύρια νοματαίοι, με θερμοκρασία 36 βαθμούς Κελσίου και σχετική υγρασία γύρω στο 80% το καταμεσήμερο! Για το βράδυ δεν το συζητάμε, ανέπνεες νερό. Σαν τις μύγες έμπαιναν να πλατσουρίσουν, τί να κάνουν, να σκάσουν; Κι όλοι μέχρι το γόνατο, μπορούσες να πατήσεις πάνω τους για να κάνεις βουτιά άνετα και χαλαρά. Πήγαινες δηλαδή στην άκρη του νερού, περνούσες 3 στρώματα Κοριούς και μετά έβρεχες ποδαράκι. Και δεν είχε και κανα μπιτσόμπαρο, να χτυπήσεις μια μπιρίτσα να στανιάρεις. Μέχρι και στην Haeundae, το Super Paradise της Κορέας έπρεπε να κάνεις 17 χιλιόμετρα για να βρεις ένα ποτήρι νερό. Ντιπ αναξιοποίητες παραλίες λέμε. Τούτοι νομίζουν ότι με μια ομπρελίτσα καθάρισαν.

Τί να πω, άντε, και του χρόνου σε κανα νησάκι εδώ, δικό μας, μπας και ευχαριστηθούμε καλοκαίρι. Πάρε κι έναν Κοριό ναυαγοσώστη να έχεις, έτσι, για να παρηγοριέσαι τον χειμώνα.

Φαντάσματα2- Το φάντασμα παντόφλα

Στο το μπι κοντίνιουντ είχαμε μείνει την άλλη φορά, όμως πέρασαν οι μέρες κι εγώ δεν αξιώθηκα να γράψω την συνέχεια. Κάλλιο αργά παρά ποτέ λένε, οπότε πάρ' τε να 'χετε περσινά ξινά σταφύλια.Για να μην μακρυγορώ, κάποτε στην ζωή μου (το 2007 συγκεκριμένα) είχα ερωτευτεί τον Στέλιο. Τρελή καψούρα. Εκ μέρους μου. Αυτός δεν θα έλεγα ότι ένιωθε το ίδιο. Περισσότερο τον βόλευε που βρήκε μια ηλίθια να πηδάει, παρά ερωτεύτηκε. Είχαμε και την σχετική απόσταση για να μην μπορώ και να θέλω να του σπάω τα νεύρα (εγώ Θεσσαλονίκη, αυτός Αθήνα), όλα καλά λοιπόν.

Μέχρι που λίγους μήνες μετά βαρέθηκε τα πηγαινέλα και τα ξανάφτιαξε με την πρώην του. Και με έφτυσε. Μα τί φτύσιμο, όμως. Χωρισμό με e-mail έχεις ξαναματαδεί αγαπητέ μου αναγνώστη; Άκου το κι αυτό, να δεις τί προχωρημένη ήμουνα εν έτει 2007! Καλά που δεν ήξερε πολύς κόσμος το φατσομπούκι τότε, που έκανα και τον κόπο ακόμα να μπαίνω, και γλύτωσα την τρελή ξεφτίλα της δημόσιας χυλόπιτας. Φαντάζεσαι αντί για το e-mail, που όσο και να το κάνεις προστατεύει τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, να μου κοτσάριζε καμιά φωτογραφία με την άλλη στο ιντερνέτι; Θα πάθαινα υστερική κρίση αντί για κατάθλιψη.

Prive, ξεπριβέ, δεν την γλύτωσα την τελευταία. Κάμποσους μήνες η αυτοπεποίθησή μου σφουγγάριζε το πάτωμα κάτω από τα πόδια της skinpop που άκουγε τις μυξιάρικες αρλούμπες μου. Έλα όμως που ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ... Και την κατάθλιψη ξεπέρασα, και ζωγραφιστό ούτε που τον ξαναείδα, και ήρθε κάποια στιγμή και μεταμορφώθηκε το κοπρόσκυλο σε φάντασμα. Τα ξέχασα όλα αυτά και θυμόμουνα μόνο τα καλά. Κι όποτε μου έκανε σάχλα κανας περίεργος, πετούσα και την ατάκα: "Ε, ρε Στέλιο, πού να είσαι τώρα..."

Τελευταία φορά το είπα αυτό πριν από κανα εξάμηνο. Και κόλλησα (πάλι). |Κι άρχισα να το σκέφτομαι στα σοβαρά. Όχι να τα ξαναφτιάξουμε (που μεταξύ μας πολύ θα το ήθελα όπως τα θυμόμουνα), αλλά να δω τί κάνει, πού είναι και τα τοιαύτα.

6 μήνες δεν σήκωνα το κουλό μου να πάρω τηλέφωνο. Με είχε επηρεάσει και ο φίλος μου ο Κέρβερος που με έκραζε, κάτι και η περηφάνια και ο εγωισμός, το σκεφτόμουνα όμως. Ώσπου τα Χριστούγεννα δεν άντεξε άλλο η skinpop και μου λέει "Πάρε, αλλά προετοιμάσου για τα χειρότερα. Μετά από τόσα χρόνια μην περιμένεις τίποτα. Πάρε όμως, μπας και σκάσεις!"

Κοντός ψαλμός αλληλούια. Πήρα στο κινητό. Δεν το σήκωνε κανείς. Πήρτα στο άλλο κινητό. Κάποιος με γείωσε. Ο αριθμός μου εν τω μεταξύ, άλλος, μην διανοηθείς να πεις ότι αντελήφθην ότι είμαι εγώ. Ε, πήρα στο σταθερό του πατρικού, που το είχα σε μια ατζέντα. Και το σηκώνει μια κυρία με νεανική φωνή και ψιλοκαθαρευουσιάνικη ομιλία. Και ακολουθεί ο εξής διάλογος (με υποτίτλους αυτά που πραγματικά εννοούσαμε):

- Καλησπέρα σας, τον Στέλιο θα ήθελα...

(  Καλησπέρα σας, τον Στέλιο θα ήθελα)

- Ποιός τον ζητεί;

( Τί θες κι εσύ τώρα και θα μου καεί και ο τραχανάς;)

- Ηώς λέγομαι.

( δώσε μου τον Στέλιο μωρή, που θες και ΑΦΜ!)

- Και τί ακριβώς τον θέλετε;

( πάει ο τραχανάς, κάτσε να ανάψω την λάμπα των ανακρίσεων)

- Θα ήθελα να μιλήσω στον ίδιο.

( Με δουλεύετε μαντάμ;)

- Δεν μπορείτε.

( Τί έτσι εύκολα θα το πάρεις; Τσάμπα καίει η λάμπα;)

- Τί εννοείτε; Ξέρετε, είμαστε παλιοί φίλοι και έχουμε χαθεί εδώ και χρόνια, ελπίζω να είναι καλά.

( Λες να πέθανε;)

- Παντρεύτηκε και δεν μένει πια εδώ.

( περίπου. Απλά αναπνέει ακόμα)

- Ωραία, τουλάχιστον δεν μουγκάθηκε. Μήπως μπορείτε να μου δώσετε το τηλέφωνό του;

( Βαρέθηκα τις μαλακίες, άμα έχει πρόβλημα μαζί μου, μπορεί να μου το πει και ο ίδιος)

- Όχι. Τί πήρες, να του κλείσεις το σπίτι;

( ΤΣΟΥΛΑ)

- Κάποιο λάθος κάνετε, δεν είναι τέτοιας φύσεως το τηλεφώνημά μου, απλά ήθελα να δω τί κάνει. 

(κουβέντα θα ανοίξουμε μαντάμ;)

- Κοιτάξτε, δεν μπορώ να αναστατώσω την σύζυγό του.

( θα φάει παντόφλα μωρή, δεν το καταλαβαίνεις;)

- Μάλιστα.

(Ε, ρε, πώς ξεπέφτουν οι ισχυροί, παντόφλα, έ;)

- Από το Λιτόχωρο είσαι;

( εκείνη η τσούλα που τραβιότανε είσαι, και πήρες τώρα να μου πουλήσεις παραμύθι;)

-Όχι, Αθήνα μένω, καμία σχέση με Πιερία.

(Ρε συ, μήπως είσαι η γυναίκα του και λύσσαξες; Μπερδέψου τώρα κότα γεωγραφικά!)

-Μπορώ αν θέλεις να του δώσω το τηλέφωνό σου και άμα θέλει να σε πάρει.

(Άμα το σημειώσω να με χέσεις)

- Ναι, βέβαια, η διακριτικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

(Το ξέρω ότι δεν θα το δώσεις, αλλά τί να κάνω, που θα καρφωθώ άμα στο κλείσω τώρα)

-Σημειώνω.

(λέμε τώρα)

-Ηώς,69.....

(φέξε μου και γλίστρησα)

-Αναμείνατε στο ακουστικό σας.

(κάνω και χιουμοράκι, είδες;)

- Καλό σας βράδυ.

(Άει στο διάολο, κλώσσα)

5' μετά είχε φύγει το SMS προς skinpop: "Βάλε την τεκίλα στην κατάψυξη, έρχομαι"

Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε κι αυτόν. Μεγάλη εφέυρεση η παντόφλα τελικα....