5/12/14

Πάρε πάλι μια πολιτική ανάρτηση...

Είπα να αγιάσω και δεν με αφήνουν... Να αφήσω στην άκρη τα πολιτικά και τα στραβά της άτιμης της κενωνίας και να διατηρήσω τον χιουμοριστικό χαρακτήρα αυτού του blog. Αλλά δεν γίνεται, δεν γίνεται όταν τα νεύρα βαράνε κόκκινο και η μπούκλα ισιώνει άνευ κομμωτή κάθε τρεις και λίγο από την απύθμενη βλακεία που παρατηρώ ολόγυρα εντός και εκτός δικτύου (πχ αυτό κι αυτό). 
Το θέμα μου, βέβαια, για τον Νίκο Ρωμανό σήμερα, καθώς και για τα γνωστά αιγοπρόβατα των Εξαρχείων, που βρήκαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία να αποδείξουν πόσο μα πόσο τους δέρνει αυτή η λευκή κυρία με το μαστίγιο. Πρόκειται για δύο ξεχωριστά θέματα και προβληματισμούς, που το μόνο κοινό τους είναι ότι το πρώτο αποτέλεσε αυτές τις μέρες αφορμή για το δεύτερο.

Φάκελος Νίκος Ρωμανός.
Όσοι δεν το γνωρίζατε το όνομα, το μάθατε αυτές τις μέρες. Ή ζείτε στην κοσμάρα σας και ταυτόχρονα δεν κατεβαίνετε και καθόλου Κέντρο, πράγμα που εύχομαι να ίσχυε και για μένα. Εν τάχει, λοιπόν, ο Νίκος Ρωμανός πρωτομπήκε στη ζωή μας ως το πιτσιρίκι που γιόρταζε την αποφράδα 6/12/08, και έβγαλε στα 15 του τα φιλαράκια του στα Εξάρχεια για να τα κεράσει ένα σουβλάκι σαν παιδιά κι αυτά. Ανάμεσα στους φίλους του ήταν και ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, ο οποίος σκοτώθηκε αργότερα το ίδιο βράδυ από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Γνωστή η ιστορία, δεν θα ασχοληθούμε πάλι με αυτή. Τον Ρωμανό τον βλέπαμε σποραδικά όσο κράτησε η δίκη του Κορκονέα (ο οποίος να θυμίσω ότι καταδικάστηκε σε ισόβια), μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013, όπου τον ξαναείδαμε στην πιο ερασιτεχνική διπλή ληστεία Τράπεζας που έχω την τιμή να έχω υπόψιν μέχρι σήμερα, στον Βελβεντό Κοζάνης. Με τη σύλληψή του ο Ρωμανός απευθείας δηλώνει ότι τα κίνητρά του είναι πολιτικά, και ότι δεν είναι μέλος των “Πυρήνων της Φωτιάς”, αλλά απλός αντάρτης πόλεως (wtf?). Στην δίκη που ακολούθησε, ο Ρωμανός κρίθηκε αθώος για τρομοκρατία, αλλά ένοχος για τη ληστεία και την απαγωγή και φυλακίστηκε (τουτέστιν, βλίτα, δεν καταδικάστηκε για τα πολιτικά του φρονήματα αλλά για τις ποινικά κολάσιμες πράξεις του. Πιο λιανά, είναι κοινός ποινικός κρατούμενος, και η όλη παπάντζα περί πολιτικών διώξεων και τα τοιούτα εκτός του ότι είναι ανυπόστατη, είναι και γελοία). Λίγους μήνες μετά και όντας φυλακισμένος, παντρεύεται (να ζήσετε) και δίνει και Πανελλήνιες, επιτυγχάνοντας την εισαγωγή του στο ΤΕΙ Αθηνών, ασκώντας τα δικαιώματά του ως ποινικός κρατούμενος. Τον καλεί ο Υπουργός Δικαιοσύνης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μαζί με τους υπόλοιπους επιτυχόντες φυλακισμένους, αρνείται να πάει, γιατί, λέει, είναι πολιτικός κρατούμενος (από πού κι ως πού ρε τζιτζιφιόγκο;) της Δημοκρατίας μας, την οποία σιχαίνεται περισσότερο κι από το κακό σπυρί του απαυτού του (κάπως έτσι τέλος πάντων, δεν θυμάμαι ακριβώς τη δήλωση). Ταυτόχρονα όμως, ζητάει την άδεια από το Συμβούλιο της φυλακής να αποφυλακιστεί για να ζήσει τη φοιτητική του ζωή, του την αρνούνται, γιατί λέει, είναι επικίνδυνος (πώς το σκέφτηκαν αυτό άραγε;). Του δίνουν με το ΤΕΙ την εναλλακτική να σπουδάσει in absentia, αλλά αρνείται (γιατί;). Προσφεύγει μετά σε δικαστικό Συμβούλιο, σαν κοινός ποινικός εγκληματίας (κοινός ποινικός δηλώνει ο ίδιος εδώ, σημείωνε βλίτο, όπως “όλοι οι άλλοι”), του λένε τα ίδια. Και μετά κάνει απεργία πείνας για να του επιτρέψουν του παιδιού να πάει να σπουδάσει. Και καίγεται πάλι όλο το Κέντρο από τα ούγκανα, κάτι λεωφορεία, κλειστά τα Εξάρχεια, μποτιλιάρισμα κλπ κλπ.

THESE ARE THE FACTS.
Όπως έχουν καταγραφεί στα ειδησεογραφικά. Για πάμε και στα σχόλια τώρα....

Σχετικά με τον προβληματισμό αν πρέπει ή δεν πρέπει να σπουδάσει ο Ρωμανός, με καλύπτει σε μεγάλο βαθμό αυτή η άποψη, και δεν θα πλατειάσω. Ναι, σαν κρατούμενος έχει αναφαίρετα δικαιώματα, όχι όμως και όλα όσα απολαμβάνει ένας ελεύθερος πολίτης. Σοκάρεσαι βλίτο, έ; Αυτό ακριβώς σημαίνει “φυλάκιση”, στέρηση κάποιων δικαιωμάτων. Γιατί; Γιατί απαγορεύεται να κυκλοφορείς στην κοινωνία!!! Άμα ο Ρωμανός θέλει να πάρει πτυχίο, να το κάνει όπως κάθε άλλος κρατούμενος, χωρίς να ζητάει ειδική μεταχείριση για την πάρτη του. Επιπλέον όμως μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες για το παλικαράκι, κι όποιος καταφέρει να μου τις λύσει κερδίζει Σ/Κ στον Ευαγγελισμό, γιατί πού να τρέχω να το βρω.
  1. Ρε μάστορα, τελικά έχεις αποφασίσει αν είσαι πολιτικός κρατούμενος ή όχι; Μήπως να σου πάρω τώρα στη γιορτή σου έναν Χρόνη Μίσσιο να διαβάσεις, να δεις τη διαφορά; Να μορφωθείς δεν θες στο κάτω κάτω; Ξεκίνα με το να ανοίξεις κανά βιβλίο να ξεστραβωθείς και να προβληματιστείς. Ίσως, ίσως λέω εγώ, να σε βοηθήσει να ξεμπλέξεις και μερικά πράγματα στο κεφαλάκι σου. Επιπλέον, δεν ξέρω αν στο είπαν οι συμπαθούντες σου, αλλά όταν τη μια λες πολιτικός, την άλλη ποινικός, την τρίτη συμπαθών, την τέταρτη σφυρίζεις κλέφτικα, το μόνο που καταφέρνεις είναι να μας εδραιώνεις την πεποίθηση ότι είσαι τρικυμία εν κρανίω και δεν πιστεύεις τελικά και σε τίποτα.
  2. Αφού δεν σου αρέσει η Δημοκρατία μας και η εν γένει κοινωνία μας, την οποία μάχεσαι και αντιμάχεσαι, και μας δηλώνεις το μίσος σου κάθε τρεις κι εκάστη και μπλα μπλα μπλα και μπίρι μπίρι, πράγμα που είναι δικαίωμά σου προφανώς, όσο δεν κακοποιείς τους γύρω σου, γιατί στο διάολο σκοτώνεις τον εαυτό σου για ένα πτυχίο- αναγνώριση από την σάπια καπιταλιστική κοινωνία μας; Μήπως δεν ξέρεις ότι μπορείς να μορφωθείς και να καλλιεργηθείς και αλλιώς; Μήπως επειδή ο διακαής σου πόθος δεν είναι όντως οι σπουδές και η μόρφωση, αλλά το ότι μπήκες φυλακή και σφίξανε τα πράγματα; Μήπως πάλι αποφάσισες να αυτοηρωποιηθείς για λόγους που κάνουν συνειρμό μέσα στο δικό σου κεφάλι; Μήπως επειδή δεν σου πέρασε αλλιώς αυτό που ήθελες και το έριξες στον οίκτο της σαπροκοινωνίας;

Αυτά και άλλα πολλά με τον πιτσιρικά, και εύχομαι να μην ξανακούσω ποτέ το όνομά του. Υπάρχουν και άλλα, προβληματισμοί, απορίες και σχόλια, αλλά είπαμε να ασχοληθούμε μόνο με το επίμαχο θέμα των σπουδών.

Και περνάω στο δεύτερο μέρος αυτού του post- σεντόνι υπέρδιπλο με παπλωματοθήκη και δώρο 2 μαξιλάρια, μιας και πλησιάζει του Αγίου Γρηγορόπουλου (βοήθειά μας) και θα ξαναγίνει του κακού χαμού, οπότε δράττομαι της ευκαιρίας να πω και δυο λογάκια στα αριστεροφασιστάκια.

Μάγκα της πλατείας, τί έγινε πάλι και ξύπνησες από το λήθαργο, ήρθε κάτω από το καμένο άγαλμα κανας επαναστοπατέρας και σου μάζεψε τα τριφύλλια; και τί ακριβώς νομίζεις ότι κάνεις όταν κλείνεις δρόμους, καις κάδους, αυτοκίνητα, λεωφορεία και αδέσποτα που έχουν την ατυχία να περνάνε; Ποιός κερατάς σου είπε ότι έτσι βοηθάς το Ρωμανό να διεκδικήσει τα δικαιώματά του; Σ' αυτόν να πας να βάλεις φωτιά.
Πρώτον, ντουγάνι, άμα θες να βοηθήσεις τον πιτσιρικά, πιές καναν μπάφο λιγότερο και κάνε έρανο να του προσλάβεις σοβαρό συνήγορο κι όχι από αυτούς που αντί να διαβάζουν ποινική δικονομία αράζουν στα πεζούλια μαζί με σένα και τον Τζόνι το Μαύρο. Εντάξει, είσαι γνωστός ηλίθιος, αλλά τόση μαλακία πια δεν δικαιολογείται.
Δεύτερον, γιαλαντζί επαναστάτη, σε ποιό σύμπαν διεκδικείς τα δικαιώματα οποιουδήποτε με το να βιάζεις από τα αφτιά τα δικαιώματα όλων των άλλων; την Τετάρτη το απόγευμα ήμουν μποτιλιαρισμένη στην Ακαδημίας 2 ώρες και 45', ενώ από τα στενά των Εξαρχείων έβγαιναν τρομοκρατημένοι πολίτες. Πολίτες, ούγκανο, ούτε μπάτσοι, ούτε Υπουργοί. Κι άντε, για μένα, πες, ταλαιπωρήθηκα λίγο αλλά οκ, οι άλλοι τρόμαξαν πολύ, πάλι οκ (που δεν είναι). 3 οχήματα παραπίσω μου βρισκόταν κολλημένο ασθενοφόρο που μετέφερε επείγον περιστατικό. Ξέρεις, με φάρους, σειρήνες και τα τοιαύτα αναμμένα. Ο άνθρωπος που ήταν μέσα δεν είχε δικαιώματα; Την ώρα που καιγόταν ο κώλος του να φτάσει στο πλησιέστερο νοσοκομείο λες να τον ένοιαζε για τον Ρωμανό και την ανία που σε δέρνει;;; Αν δε το ξέρεις μάθε το, δεν έχεις μόνο εσύ και οι όμοιοί σου δικαιώματα, έχω κι εγώ που σου κατέβασα 4 τέμπλα, και το παιδάκι που ήταν μέσα στο λεωφορείο και θα έχει χρόνια εφιάλτες με τη μούρη σου και μολότωφ, κι ο τύπος μέσα στο ασθενοφόρο που έπρεπε να φτάσει στον τεχνητό νεφρό ή ό,τι άλλο! Κι όταν μας πατάς τα δικαιώματα τόσο βάναυσα, αυτομάτως δίνεις το δικαίωμα στον καθένα μας να ανταποδώσει τα ίσα παίρνοντας ένα καδρόνι για να ανοίξει την άδεια σου κεφάλα στη μέση.
Έχω το δικαίωμα να μην καις το αυτοκίνητό μου ή τη Δημόσια περιουσία που πληρώνω με τα λεφτάκια μου ως φορολογούμενος πολίτης, το δικαίωμα να κυκλοφορώ όπου, όπως και όποτε θέλω, χωρίς να φοβάμαι και να πηγαίνω στη δουλειά μου όταν βιάζομαι. Αφού καίγεσαι τόσο πολύ για τα δικαιώματα του ατόμου, γιατί αγνοείς τα δικά μου γαμημένα συνταγματικά δικαιώματα, αναρχοαυτόνομο παπάρι?
Πρόσεχε, γιατί έβαλα καδρόνι στο πορτ- μπαγκάζ. Και πάνω γράφει το όνομά σου....

Υ.Γ. Επειδή γνωστή εταιρία τηλεφωνίας παίρνεται, η σύνδεσή μου θα ξανάρθει στις 17/12. Έως τότε, θα απαντώ στα σχόλια όταν και όπως μπορώ. Ζητώ την κατανόηση :)

30/11/14

Τέλος εποχής...

Επειδή είμαι σίγουρη ότι όλοι σας ανησυχείτε για το προσωπικό μου άστεγο δράμα, μην τυχόν και χρειαστεί να σας κατσικωθώ στο σβέρκο (και στο σπίτι) για Χριστούγεννα, το σωστό είναι να σας ενημερώσω για τις τελευταίες εξελίξεις του έπους.
Λοιπόν, βρέθηκε σπίτι, όχι 60 τετραγωνικών αλλά 80 τελικά, το οποίο από τις 5/12 θα στεγάζει την απίστευτη προσωπικότητά μου σόλο. Καθώς όμως άραξα αυτή τη στιγμή με το ποτάκι μου ανάμεσα σε χαρτοκιβώτια Νουνού και πράγματα συσκευασμένα, αναδύθηκε από μέσα μου μια μελαγχολία. Έφτασε το οριστικό τέλος μιας μαγικής εποχής και πρέπει να το πάρω απόφαση. Ο συγκάτοικος υπήρξε στη ζωή μου ένα κεφάλαιο που έχει κερδίσει με το σπαθί του μια αναφορά όταν θα βραβευτώ με Νόμπελ μπουρδολογίας, μέχρι τότε όμως θα διηγηθώ τη μικρή μας ιστορία εδώ, γιατί σιγά που θα τη γλύτωνε το ρεμάλι.
Με το συγκάτοικο γνωριζόμαστε εξ απαλών ονύχων που λένε. Υπήρχαμε ο ένας στη ζωή του άλλου ανέκαθεν, ή μάλλον υπήρχε αυτός στη δική μου ζωή ανέκαθεν, γιατί μου ρίχνει και 2 χρόνια που δεν ξέρω πώς την πάλευε χωρίς εμένα να συνδράμω τις μαλακίες του.
Από μικρός με βασάνιζε με κάθε τρόπο που μπορεί να φανταστεί ένα παιδάκι. Επειδή κάθε μέρα όλη μέρα ήμασταν βιζαβί κι αλαμπρατσέτα, είχε και μπόλικες ευκαιρίες το κάθαρμα. Τελείως ενδεικτικά θα αναφέρω ότι απαγχόνισε το παιδικό μου αρκουδάκι από το πολύφωτο του δωματίου μου την ώρα που κοιμόμουν, για να είναι το πρώτο πράγμα που θα έβλεπα μόλις άνοιγα τα όμορφα ματάκια μου, έβαλε φωτιά στα μαλλιά μου με την λαμπάδα Donatello και 2 χρόνια μετά που ξαναμάκρυναν τα μαλλιά επανέλαβε το πείραμα με τη λαμπάδα Spiderman γιατί δεν είχε κρατήσει σημειώσεις. Όπως αντιλαμβάνεται ο μέσος λογικός άνθρωπος, από τότε που έμαθα να μπουσουλάω έμαθα και να αμύνομαι, γνώση που μου φάνηκε πολύ χρήσιμη στη ζωή και την οφείλω αποκλειστικά και μόνο στην αφεντομουτσουνάρα του.
Κάποια στιγμή εκεί γύρω στα 18 οι δρόμοι μας χώρισαν λόγω σπουδών σε άλλες πόλεις. Για 12 περίπου χρόνια συναντιόμασταν 4-5 φορές το χρόνο και καθένας μας ακολουθούσε το δικό του μονοπάτι προς την ουσιαστική ενηλικίωση. Μέχρι τις αρχές του 2011, χρονιά σταθμό για την ιστορία της ανθρωπότητας, σημειώστε την για να ξέρετε ποιόν να σκυλοβρίζετε στο μέλλον.
Τον Ιανουάριο του 2011 συνέβη το εξής συγκλονιστικό. Εγώ, πηγμένη σαν κασέρι στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισα να μετακομίσω στην Αθήνα εξαιτίας μιας φαινομενικά ενδιαφέρουσας επαγγελματικής πρότασης. Ο συγκάτοικος, ο οποίος ουδεμία επαγγελματική σχέση έχει με εμένα, ήταν ήδη 6 μήνες στην Αθήνα για τις ανάγκες της δικής του καριέρας. Τότε μας είχε φανεί και τους δύο λογική η κίνηση να με φιλοξενήσει προσωρινά 2-3 βδομάδες μέχρι να βρω σπίτι, μιας και του περίσσευε ένα άδειο υπνοδωμάτιο. Κι επειδή ουδέν μονιμότερον του προσωρινού, κάθομαι τώρα και το φιλοσοφώ καθισμένη στον καναπέ κι όχι σε κούτα, ας μην είμαστε και μελοδραματικοί. Βρήκα σπίτι, απλά το καθυστέρησα λίγο γιατί είμαι επιλεκτική. Τότε, όμως, πριν από 3 χρόνια, δεν ήξερα τί με περίμενε...
Από την αρχή της συγκατοίκησης άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. Διότι ως ενήλικες είχαμε γίνει πανομοιότυπα τσογλάνια, αποδεικνύοντας περίτρανα τη θεωρία ότι τα πρώτα σου χρόνια στη ζωή είναι καθοριστικά για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς σου, ανεξάρτητα από εμπειρίες που σε διαφοροποιούν στις λεπτομέρειες. Κοινώς όσα μυαλά κουβαλάω εγώ, άλλα τόσα κουβαλάει κι αυτός. Κι από σχεδόν αξιοπρεπείς ενήλικες χώρια γίναμε ντιπ κοπρίτες παρέα.
Η εμπειρία της συγκατοίκησης με άντρα με τον οποίο δεν είχα ερωτική σχέση ήταν πολλαπλά εκνευριστική και επιμορφωτική και για τους δυο μας. Σήμερα θα προσπαθήσω να κάνω μια καταγραφή σε όλα τα νέα πράγματα που με δίδαξε την τελευταία τριετία, γιατί τί τον δίδαξα εγώ εκτός από το να σκύβει για να αποφύγει Γνωστής Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα, ή αλλιώς Γ(Α)ΤΙΑ δεν ξέρω.

1. Πώς να μετατρέπω τα πάντα σε αγώνα.
Από το Battlestar Galactica έως το Zuma όλα μα ΟΛΑ μπορούν να είναι ανταγωνιστικά. Μέχρι και τα puzzle. Το αποδεικνύουν άπειρες σάπιες εργατώρες συννεφιασμένων Κυριακών.

2. Δεν πεθαίνεις όταν τα πιάτα μένουν άπλυτα 2 μέρες στο νεροχύτη.
Σοβαρά, δεν παθαίνεις τίποτα και η Γη συνεχίζει να γυρίζει. Δοκιμασμένο. Εμείς τα πλέναμε μέρα παρά μέρα, που ήταν η σειρά μου. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να αγοράσουμε πολλά ποτήρια, για να μην ξεμένουμε. Και Palmolive με ξύδι, το απολυμαντικόν.

3. Δεν παίζει να μείνει σοκολάτα στο σπίτι όπου στο διάολο και να τη βάλεις.
Με αποτέλεσμα όταν σε πιάνει η λιγούρα να μαλώνεις για το ποιός θα πάει περίπτερο. Το δικό μου το καμάρι έχει όσφρηση Γκέκα the Greek Hound για τη σοκολάτα. Τις βρίσκει παντού.

4. Ένας άντρας δεν πρόκειται ποτέ να σκοτιστεί για τίποτα αν δεν τον απειλήσεις με στέρηση σεξ.
Έχω δοκιμάσει κάθε άλλη απειλή που υπάρχει και μερικές που δεν υπάρχουν. Δεν έπιασε τίποτα. Το μόνο που έγινε ήταν ότι παραλίγο να τσιμπήσω καμιά ουρολοίμωξη από τους μύκητες στο μπάνιο, πριν ενδώσω και το (ξανα)καθαρίσω μόνη μου. Πούστη Freud, εσύ φταις.

5. Αν αποφασίσει να κουνήσει ποτέ τον κώλο του, θα στο χτυπάει μέχρι να λιώσουν οι πάγοι στο Βόρειο Πόλο. Τουλάχιστον.
Ειλικρινά, κάτι ωμές φακές και ένα σκούπισμα με ηλεκτρική τα πλήρωσα με γκρίνια χειρότερη κι από της μάνας μου όταν την πιάνει το σύνδρομο “Πότε θα παντρευτείς να κάνεις παιδιά- θέλω να γίνω γιαγιά- είσαι η μόνη που έμεινε γεροντοκόρη- μέχρι και η κόρη της κυρά Φροσύνης η λεσβία έκανε παιδί- πότε θα σταματήσεις να μας ντροπιαζεις”. Άσε που με το καλώδιο της ηλεκτρικής μου έσπασε το παλιό λάπτοπ. Αλλά ξηγήθηκε με καινούριο+ τεχνική υποστήριξη μέχρι να σταματήσει τη γκρίνια. Δηλαδή για πάντα.

6. Οι 35+ άντρες ή δεν θα έχουν καθόλου μαλλί στο κεφάλι τους (σύνηθες) ή θα μαδάνε χειρότερα κι από τη Λουκρητία σε οίστρο (η περίπτωσή μας).
Τρίχες, τρίχες, τρίχες παντού. Στο μπάνιο, την κουζίνα, τον καναπέ. Κοντές μαύρες. Άρα δεν είναι δικές μου.

7. Ό,τι ψάχνεις και δεν βρίσκεις είναι μέσα στο συρτάρι με τις κάλτσες του.
Τώρα με τη μετακόμιση γέμισα 2 μεγάλες κούτες με δικά μου πράγματα που έβγαλα από αυτό το συρτάρι. Ενδεικτικά, τσιμπιδάκια, λαστιχάκια μαλλιών, αναπτήρες, ένα κραγιόν μου που είχα χάσει, μια οδοντόβουρτσα που αναζητεί ιδιοκτήτη και ένας λαγός για στιφάδο. Τις κάλτσες του πού τις έβαζε, απορώ.


Άντε ρε συγκάτοικε, πάμε για νέες περιπέτειες. Θα μου λείψεις κάθαρμα, αλλά παρηγοριέμαι που σε αφήνω σε καλά χέρια. Ούτως ή άλλως οι βίοι μας είναι συγκλίνοντες. Εδώ θα είμαστε πάντα. 

22/11/14

5 τύποι αντρών που δεν παίζει να γαμήσουν ποτέ.

Καλησπέρες καλησπέρες, τα προχθές προκλήθηκα σε θανάσιμη μονομαχία από έναν φίλο στο Skype κι έτσι αποφάσισα να δώσω στον κόσμο άλλη μια δόση κακιασμένης σοφίας. Εκεί που ήμουν στη δουλίτσα μου και καντήλιαζα τους υπόλοιπους στο γραφείο μπας και κουνήσουν τον κώλο τους, σκάει μύτη στο skype ένας πονεμένος στα 35+ που έφαγε χυλόπιτα από μια πιτσιρίκα κι εκεί που γκρίνιαζε ρωτάει το κλασικό εικονογραφημένο «ΜΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΤΕΛΙΚΑ;» και προσθέτει «Αν μου πεις, θα σου βρω έναν τέτοιο». Όπως αντιλαμβάνεσαι αναγνώστα, αυτή είναι μια πρόκληση που δεν μπορούσε να περάσει έτσι απλά, οπότε πήραν φωτιά οι γραμμές και κανόνισα γυναικοπαρέα για να λύσουμε την απορία του ανθρώπου, να μην παιδεύεται. Και φυσικά, βγήκε λίστα. Τα 5 ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ προσόντα που πρέπει να έχει ένας άντρας εν έτει 2014 για να έχει ελπίδες να πηδήξει γυναίκα κι όχι κατσίκα. Υπάρχουν και προαιρετικά, αλλά αυτά άλλη φορά. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τα βασικά. Ή μάλλον με τους τύπους στους οποίους ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!!!

1.   Ο παντρεμένος ο λυσσάρης.
Η λέξη τα λέει όλα. Ο τύπος βγήκε παγανιά γιατί είναι η μοναδική φορά που έχει την ευκαιρία να γαμήσει εδώ και 10 χρόνια που γκάστρωσε τη συμβία του. Τα τελευταία χρόνια είναι της μόδας το ξενογαμείν. Όχι, γράψε λάθος, το ξενογαμείν πάντα ήταν αυτό που είναι. Της μόδας έχει γίνει να το διαφημίζουν, λες και πιάνουν τον παπά από τα καρύδια. Κι εκεί που πίνεις το ποτάκι σου με τη φίλη σου, έρχεται ο κάθε μαλακοκαύλης και σου πετάει καμακοατάκα υψηλής αισθητικής «Ξέρεις, σήμερα έχω ελευθέρας από τη γυναίκα μου (σ.σ. και μπορείς να γευτείς το κορμί μου)». Τι λες ρε ταραμά, σε βαρέθηκε η νοικοκυρούλα σου και είπες να ξεχαρμανιάσεις; Κι αυτό είναι δώρο Θεού για τις γυναίκες; Πάρε το τουλουμπάκι σου και πάνε να μελώσεις αλλού, μην πιάσω τα κονσερβοκούτια που μου έμειναν από τον εμφύλιο και αποχαιρετιστείτε άπαξ δια παντός.
Αντιμετώπιση: Πες του με αθώο ύφος «Αυτή την ώρα και η γυναίκα σου τα ίδια περίπου λέει σε έναν πιτσιρικά». Δεν παίζει να του ξανασηκωθεί. Ποτέ. Θα κάνεις κι ένα καλό στην ανθρωπότητα.

2.   Ο  άεργος ο ξυσαρχίδας
Ακόμη κι αν σου άφησε ο μπαμπάς ο εργολάβος του ’80 τρεις συνοικίες να νοικιάζεις ρε, χέστηκα, άμα όλη μέρα ξύνεσαι το μόνο σίγουρο είναι ότι αντί να έχεις κάτι καλαμπαλίκια ΝΑ (με το συμπάθειο), είσαι ένας μπαμπάκιας που σε καταχεριάζω με ένα μόνο χέρι. Εδώ είναι ζούγκλα και Α αρσενικά είναι αυτά που πιάνουν την πέτρα και τη στύβουν, οπότε αυτά θα ζευγαρώσουν πρώτα. Αν περισσέψει καμία κότα από αυτούς θα σου στείλουμε κι εσένα να πάρει ρεπό το δεξί σου χέρι. Μέχρι τότε παίξε με τα lego σου και σύρσου πίσω στη μήτρα σου, που είναι ζεστά και ήσυχα. Άμπαλε.
Αντιμετώπιση: Κάνε χαβαλέ. Ο τύπος είναι τόσο τελειωμένος που προσφέρεται για ατελείωτο δούλεμα. Και εντελώς ακίνδυνος. Άμα δεν παίζει τίποτα ενδιαφέρον, καλός είναι για 7’, μέχρι να βαρεθείς τη μαλακία του και να τον στείλεις.

3.   χιουμορίστας ο κρυόκωλος
Οκ, το πήρες απόφαση ότι όσο μοιάζουμε εμείς με τις γκόμενες που βλέπεις στις τσόντες σου, τόσο μοιάζεις κι εσύ με τις φαντασιώσεις μας. Και αποφάσισες να χρησιμοποιήσεις άλλα μέσα για καμάκι, αφού οι κοιλιακοί δεν βοηθάνε. Αυτό στο δίνω, ορθά το σκέφτηκες. Το χιούμορ τι σου έφταιξε και του άλλαξες τα πετρέλαια πασά μου; Δεν το ‘χεις αφού, αντί να με κάνεις να γελάω με κάνεις να ξερνάω το pornstar martini μου πάνω στη μπάρα. Τα «ανάλαφρα αστεία» σου είναι προσβλητικά και ο «πνευματώδης λόγος σου» μόλις ένα σκαλί πιο πάνω από χιμπαντζή. Και συνεχίζεις να τα λες παρόλο που σε έκοψα από την άλλη άκρη και σου γύρισα την πλάτη χωρίς ούτε μια καλησπέρα. Πάνε ξάπλωσε κάτω από την καρυδιά και περίμενε να ψοφήσεις και να γίνεις λίπασμα. Αλλά, κυρίως, κλείσε το στόμα σου!!!   
Αντιμετώπιση: Χτύπα τον. Με ό,τι βρεις μπροστά σου. Τασάκι, μπουκάλι, ρόπαλο, τον μπάρμαν. Πρέπει να εξαφανιστεί από το πρόσωπο της Γης αν θέλουμε να προχωρήσει λίγο η ανθρωπότητα γενικά και οι σχέσεις ειδικότερα.



4.   ο Δημοσιοσχετίστας ο κανίς
Κλασικός τύπος βοδιού που συμφωνεί με τα πάντα. Άμα τον 15αύγουστο του πεις ότι έξω χιονίζει θα σου απαντήσει «ναι μωρό μου, το έχει στρώσει από το πρωί». Δεν μπορείς να συνεννοηθείς με την καμία, ο τύπος έχει προσωπικότητα πιο επίπεδη κι από πεδιάδα της Καλαχάρι. Και φάτσα χειρότερη από τις νυφίτσες που ζουν εκεί. Δεν μπορείς καν να βρεις τίποτα να γράψεις για την πάρτη του, τόσο αδιάφορος. Λέει σε όλα ναι και ο διάλογος προχωράει 3cm/αιώνα. Με τι να σε ανάψει μετά, με στουπί και μπουκάλι; Δεν έχει καμία ελπίδα.  
Αντιμετώπιση: Τρέλανέ τον. Πες του ό,τι κατεβάσει το κρανίο σου γενικώς για να διασκεδάσεις. Εγώ αυτό έκανα. Ο τύπος είναι ντιπ χαζοκαύλης. Πες του μια ιστορία ότι εσύ έχεις 10 χρόνια σχέση αλλά είσαι παρθένα γιατί στο χωριό σου κρεμάνε ακόμη σεντόνι, ενώ είσαι ντυμένη με δερμάτινο φόρεμα και κόκκινη γόβα. Θα το πιστέψει, στο εγγυώμαι.

5.   Ο αιώνιος έφηβος (μη χέσω) ο μπεμπές
Καλό το pro μεγάλε, αλλά άμα καίγεται ο κώλος μας κι εσύ εκεί, ανίκανος να σοβαρευτείς για 4’’, ε, σάλτα και γαμήσου, να δει χαρά και κανένας από τους από πάνω. Άμα θέλω να νταντεύω μούλικα πάω να δω τα ανίψια μου, να τους φύγει και ο καημός. Εσένα τι να σε κάνω ρε καυλάμπουρα; Να βλέπουμε μαζί το Μουντιάλ; Άμα σας χώσουν 2-3 γκολάκια αφού ούτε κούκου δεν σου κάνει. Ή να πάρουμε τα αυτοκινητάκια μας και να πάμε να παίξουμε στο πάρκο; Μπας και χτυπήσω καναν γκόμενο που το δουλεύει το εργαλείο; Άντε, σύρε στη σπηλιά σου κι εσύ κι άναψε 2 τρίφυλλα.
Αντιμετώπιση: Δωσ’ του ένα Xbox να ‘χει να πορεύεται και σήκω φύγε. Δεν θα το καταλάβει.

Και, φίλε, την αμοιβή μου την περιμένω με κορδελίτσα, ευχαριστώ. Αλλιώς, ξέρω πού μένεις….
Υ.Γ. Το ξέρω, πάλι όλοι «δεν θα είστε τέτοιοι». Είστε.
Υ.Γ.2 Να χαμογελάτε όταν κοροιδεύετε τους χαζούς.

  

6/11/14

Με χαστούκισε ο ελεγκτής του Μετρό... Λάθος, ο πατέρας σου έπρεπε να σε έχει χαστουκίσει (updated)

Από χθες ό,τι ειδησεογραφικό και να ανοίξω στο ρημάδι το ίντερνετ πέφτω πάνω στην εξής είδηση και τα παίρνω στο κρανίο κάθε φορά. Έτσι, ενώ είχα στο μυαλό μου να θίξω άλλο θέμα, θα αναλωθώ στο να κράξω την ηλίθια γκομενίτσα. Θα κάνω απλώς σχόλια (με κόκκινα είναι τα δικά μου, έ!) πάνω στο δικό της κείμενο, για να μην βρεθεί κανείς να μου πει ότι “παραποιώ τα λεγόμενά της” και πρέπει του τραβήξω τακουνιά στο καλάμι και να τον στείλω να μελετάει με τους υπόλοιπους ΝεοΣυρριζαίους τί ακριβώς ήταν η Σεισάχθεια:

Γιατί έχω την εντύπωση ότι ψεύδονται όσοι κάνουν λόγο για κράτος δικαίου; Θεωρούσα μέχρι σήμερα ότι ζω σε μία χώρα όχι ονειρικά οργανωμένη αλλά τουλάχιστον ότι υπάρχουν νόμοι, σχετικά δίκαιοι που στοχεύουν στην εύρυθμη λειτουργία του τόπου αυτού (ναι, υπάρχουν! Για την περίπτωσή σου συγκεκριμένα είναι το 392 ΠΚ*) και όταν καταπατάται το δίκαιο μπορείς, αν όχι να το βρεις, να το διεκδικήσεις. Ίσως είχε δίκιο ο ελεγκτής που μου απέδωσε το χαρακτηρισμό «Ηλίθια» (Είχε). Ναι, τώρα αποδίδω κι εγώ στον εαυτό μου αυτό το χαρακτηρισμό, γιατί ζούσα εκτός τόπου και χρόνου. Δεν είχα βρεθεί ποτέ αντιμέτωπη με την τόση άμεση αδικία και τη βία. Στην οικογένεια μου, πάντα λύνουμε το όποιο πρόβλημα υπάρχει με το διάλογο, με τη συζήτηση, γιατί όπως λέει και ο πατέρας μου «Για όλα υπάρχει λύση». Έτσι, ποτέ δεν έφαγα ούτε χαστούκι, ούτε για το πιο μεγάλο λάθος μου (κακώς!), αλλά με τις συμβουλές καταλάβαινα το άδικο μου και διόρθωνα τα λάθη μου (με ποιόν τρόπο, αν όχι με το να τα πληρώσεις; με το να κάνεις μεγαλύτερες μαλακίες;)…Κι έρχεται ένας ξένος, ένας ελεγκτής εισιτηρίων να με χαστουκίσει για το λάθος μου ότι τελείωσα μία σχολή, η οποία δεν έχει άμεση επαγγελματική αποκατάσταση (όχι, επειδή ήσουν παράνομη σε έλεγξε. Γι' αυτό τον λένε ελεγκτή κουκλίτσα μου) κι έτσι όντας (ούσα, αμόρφωτη!) άνεργη δεν είχα να αγοράσω το εισιτήριο των 0,60ευρώ. Πραγματικά αναγνωρίζω το λάθος μου ότι δεν γεννήθηκα σε μία πλούσια οικογένεια, αλλά σε μία αγροτική οικογένεια που με τον κόπο και τον ιδρώτα τους με σπούδαζαν τέσσερα χρόνια (ενώ εμάς με το σπέρμα τους μας σπούδασαν οι δικοί μας), αλλά δεν έχουν πια τη δυνατότητα να με χορηγούν (γιατί εμείς είμαστε πρωτοξάδερφα της Αγγελοπούλου και μας ταΐζουν ακόμη). Είναι μεγάλο το φταίξιμο, ομολογουμένως….
Έχοντας οικονομικά προβλήματα, λοιπόν, πήγα το πρωί να δώσω το βιογραφικό μου, σε ένα κατάστημα υποδημάτων στο κέντρο. Γυρίζοντας, στο μέσο πάτωμα του μετρό της Ομόνοιας υπήρχαν πολλοί ελεγκτές, όμως έχοντας στο μυαλό μου άλλα πράγματα, πολύ σημαντικότερα από ένα εισιτήριο δεν τους είδα (άρα μας λες ότι το σφάλμα σου δεν ήταν η ποινικά κολάσιμη δόλια αποδοχή παροχής υπηρεσιών, αλλά ότι δεν τους είδες... πάμε παρακάτω), με σταμάτησε ο ένας από τους πολλούς ελεγκτές και μου ζήτησε το εισιτήριο μου. Και τι δεν είπα, και πόσο ευγενική δεν ήμουν… Του έλεγα ότι είμαι άνεργη, αλλά ζητούσα κατανόηση από έναν τοίχο (άλλα αντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα.... Εισιτήριο δεν είχες και άρχισες την κλάψα. Αξιοπρεπέστατο)... προφανώς και δε θα πω ζώο, όπως πολλοί λένε γιατί τα ζώα έχουν καρδιά (κι εσύ ΘΡΑΣΟΣ). Παρόλη την ευγένειά μου, μου είπε φωνάζοντας «Δεν έχεις να πας πουθενά, αν δε μας δώσεις τα στοιχεία σου». (Αυτή είναι η προβλεπόμενη διαδικασία κοπελιά, να παίρνουν τα στοιχεία σου για την μήνυση) Αρνήθηκα! (γιατί είμαι κακομαθημένη) Αρνήθηκα γιατί με τρόμαξε το ποσό των 36ευρώ (και είμαι κακομαθημένη).Αν είχα 36ευρώ, θα έβγαζα κάρτα (του Χόντου)…Αρνούμενη, του είπα ότι γνωρίζω τα δικαιώματά μου (τις υποχρεώσεις μου, πάλι, δεν είμαι και τόσο σίγουρη), δεν είμαι υποχρεωμένη να περιμένω την αστυνομία που κάλεσε, κι ότι έχω κλειστοφοβία. Το ύφος του τόσο ειρωνικό και χλευαστικό (ναι, βούρλο, ειρωνικό, ο σταθμός στην Ομόνοια μόνο κλειστοφοβία δεν προκαλεί. Δηλαδή στο ασανσέρ τί παθαίνεις, επιληπτικές κρίσεις;). «Κλειστοφοβία; Τίποτα δεν έχεις» κι άρχισε να με σπρώχνει για να μη φύγω, στην επιχείρηση διαφυγής μου. Κι όταν λέω για διαφυγή δεν εννοώ τρέξιμο απλά περπατούσα προς την έξοδο λέγοντας του «Αφήστε με να φύγω» (όχι, δεν προσπαθούσα να την κάνω με ελαφρά). Τόσο ευγενική που παρόλη τη συμπεριφορά του δεν κατήργησα τον πληθυντικό (αυτός με μάρανε). Ανέβηκα στις κυλιόμενες (δεν πήγαινα να φύγω είπαμε), αυτός ήρθε μπροστά μου, συνέχιζε να με σπρώχνει και μου είπε «Δε θα σου περάσει μωρή ηλίθια» και μου χάρισε απλόχερα ένα χαστούκι (Ο ΣΤΑΣΥ το αρνείται και έχουν παραδοθεί τα ντοκουμέντα από τις κάμερες ασφαλείας στον εισαγγελέα- θα δείξει). Το αριστερό μου σαγόνι για μία ώρα είχε τον πόνο που μου έδωσε αυτός. Μετά το χαστούκι μπήκε ένας άλλος ελεγκτής στη μέση και του είπε να σταματήσει και να ηρεμήσει. Αν δεν είχε μπει στη μέση δεν θέλω να φανταστώ τι θα μπορούσε να έχει συμβεί (να μην προλάβεις να την κοπανήσεις ήθελαν κουκλίτσα μου, όχι να σε κάνουν πρωταγωνίστρια σε τσόντα).
Πριν βγω στην έξοδο (και προλάβω να την κοπανήσω), ήρθε ο αστυνομικός που κάλεσαν και μου είπε να τον ακολουθήσω σε ένα γραφείο που έχουν εκεί στο σταθμό, όπως και έκανα. Η πρώτη μου κουβέντα στον αστυνομικό ήταν ότι με χαστούκισε και ο ελεγκτής είπε «Για να δω μελανιά; Τίποτα δεν έχεις» Μάλλον συνηθίζει να βαράει πιο δυνατά και να δημιουργεί μώλωπες οπότε εγώ που δεν μελάνιασα δεν πρέπει να μιλάω (είσαι και χοντρόπετση). Πήρε τα στοιχεία μου, καταγράφηκε η κλήση και ο ελεγκτής με κατηγόρησε, ενώπιον του αστυνομικού ότι μπαίνω, συνεχώς, χωρίς εισιτήριο, ότι με γράφουν και τη γλιτώνω, αλλά αυτή τη φορά δεν τη γλίτωσα. Κατηγορίες που δεν ισχύουν, αβάσιμες και αναπόδεικτες (και πάλι θα δείξει ενώπιον εισαγγελέα, από τις κάμερες).
Ζήτησα από τον αστυνομικό να ανοίξουν οι κάμερες, γιατί στις κατηγορίες μου ότι με χτύπησε ο ελεγκτής, ο τελευταίος δεν παραδέχτηκε τίποτα, φυσικά. Όμως η αλήθεια βρίσκεται καταγεγραμμένη, όμως αυτεπάγγελτα δεν μπορούσα να κάνω μήνυση, καθώς ο αστυνομικός δεν ήταν μπροστά στο συμβάν (αυτεπάγγελτα δεν μπορείς να κάνεις εσύ μήνυση, στόκεμον, αλλά ο εισαγγελέας, τί ναρκωτικά παίρνεις;). Έτσι, ή βρίσκω το δίκιο μου ασκώντας μήνυση σ’ αυτόν τον «άνθρωπο», πληρώνοντας τα 100ευρώ, που προφανώς δε διαθέτω (και αν έχεις δίκιο θα τα πάρεις πίσω πολλαπλάσια για την ηθική σου βλάβη), είτε υφίσταμαι να πληρώσω την κλήση και πληρώνω για το αδίκημα που διέπραξα, όταν η βιαιοπραγία και η σωματική όσο και η ψυχολογικά βία που υπέστη(ν) μένει ατιμώρητη και ούτε καταγράφεται (επειδή δεν υπήρξε ίσως; Αλλιώς έχει καταγραφεί. Στις κάμερες. Τα είπαμε αυτά).
Αυτό που με θλίβει και με συνθλίβει είναι ότι, λόγω των σπουδών μου στην Κοινωνιολογία, γνωρίζω, ότι τείνει να συμβαίνει άνθρωπος που ασκεί βία, σε ανάλογες συνθήκες θα ασκήσει ξανά (μάνα μου, άμα σου είχε ασκήσει βία δεν θα μπορούσες να πληκτρολογήσεις... θα μέτραγες παΐδια). Αυτός ο ελεγκτής δηλαδή, θα συνεχίζει να χτυπάει κόσμο, γυναίκες, άντρες, παιδιά και να πληρώνεται γι’ αυτές τις πράξεις, μέχρι να οδηγήσει κάποιον σε θάνατο (και να βιάζει καλόγριες, μωρά και αγάμητες σαβούρες)…Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι η Ελλάδα σκοτώνει τα παιδιά της (ναι, αλλά εσένα προσωπικά θέλω να σε σκοτώσω εγώ).
Σμάρω Κοκκόση

*Άρθρο 392 Ποινικού Κώδικα - Δόλια αποδοχή παροχών
1. Όποιος με την πρόθεση να μην καταβάλλει αντίτιμο παίρνει για άμεση κατανάλωση τρόφιμα ή ποτά ή δέχεται την παροχή καταλύματος ή υπηρεσιών, των οποίων το αντίτιμο είναι άμεσα πληρωτέο κατά τις συνήθειες των συναλλαγών, τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.
2. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση.

Τάδε έφη η μικρή φτωχιά πλην τίμια κορασίς. Η οποία κορασίς εκπροσωπεί επαξίως δύο από τις κατηγορίες ανθρώπων που σιχαίνομαι περισσότερο κι από μυξομάντιλο φυματικού παιδεραστή.
1) αυτούς που γνωρίζουν άριστα τα δικαιώματά τους, αλλά ”επιλέγουν” να αγνοούν με αξιοσημείωτο σνομπισμό τις υποχρεώσεις τους, όπως πχ αυτοί εδώ οι μαλάκες 
2) αυτούς που κρίνουν τα πάντα με δύο μέτρα και δύο σταθμά, ανάλογα με το τί βολεύει κάθε φορά τη σιχαμένη πάρτη τους.

Θα μπορούσα να γράψω κι επιπλέον καμιά 10αριά σελίδες, έτσι εκ του προχείρου, για την ηθική καθεμιάς από τις 2 κατηγορίες, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα τα αναπτύξουμε και στα σχόλια. 


Update!!!
To λοιπόν, επειδή η βλακεία είναι πιο εκτεταμένη από όσο νόμιζα, θα παραθέσω και κάποιες σκέψεις μου για το θέμα, γιατί αρκετά ανέχτηκα να διαβάζω κλαψομούνικα και αθεμελίωτα σχόλια από ταγάρια σαν τη δεσποινίδα, όπως αυτά που παραθέτω παρακάτω (τα link δεν θα τα βάλω για ευνόητους λόγους).

Πρώτα από όλα, η ιστορία της Σμαρούλας μας εμφανίζει περισσότερες τρύπες κι από κομμάτι έμμενταλ. Δηλώνει άνεργη, πτυχιούχος κοινωνιολογίας κλπ, ενώ κάνει λόγο για εισιτήριο των 0,60€, που το δικαιούνται οι πολύτεκνοι και οι φοιτητές. Τώρα εμένα αυτό τρεις πιθανότητες μόνο μου φέρνει στο μυαλό.
1) άρχισε να γεννοβολάει τα εξώγαμα του παππού της στα 15 και στα 22- 23 της είναι πολύτεκνη, πράγμα που προσωπικά το αποκλείω γιατί θα την έριχνε σίγουρα τη σχετική κλάψα,
2) είναι ακόμη φοιτήτρια, και όλο αυτό το παραμύθι είναι πιο σάπιο κι από αυγό στρουθοκαμήλου θαμμένο στην Καλαχάρι 6 μήνες, απλά η τζαμπατζού κοπελίτσα μας πέταξε ό,τι κατέβασε η κούτρα της για να μας δουλέψει ψιλό γαζί μπας και γλυτώσει το πρόστιμο. Στην περίπτωση αυτή ευθύνεται κατ' άρθρο 392 ΠΚ για δόλια αποδοχή παροχών υπηρεσιών σε χρηματική ποινή ή σε φυλάκιση έως 3 μηνών,
3) τελείωσε μεν τις σπουδές αλλά δεν παρέδωσε (ως όφειλε) το φοιτητικό της πάσο, άρα... κρατήσου... νομικά θεωρείται ότι το κάνει ΚΑΤ' ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ (13 ΠΚ), άρα αυξάνεται και η σχετική ποινή.

Επιπλέον, με θράσος μας λέει ότι μόλις έγινε αντιληπτή από τον ελεγκτή άρχισε να προχωρά με ευγενικές εκφράσεις αλλά σταθερά προς την έξοδο, σαν... δεν ξέρω... σαν να ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ; Πιθανόν, αλλά μπορεί να είναι και κάτι άλλο, αφού ήταν τόσο “αφηρημένη” που μέχρι και τους ελεγκτές ξέχασε να δει, πόσο μάλλον να θυμηθεί αν είχε επικυρώσει εισιτήριο! Το ότι “οπισθοχώρησε” για πίσω, για Ομόνοια, από την οποία έφευγε, μόνο μια ψυχαναγκαστική σαν εμένα θα το παρατηρούσε.

Αλλά άντε, να το προσπεράσω ότι η κοπελιά διέπραξε ποινικό αδίκημα. Ας πούμε ότι το θέμα μας είναι το χαστούκι. Εραπίσθη η κορασίς ή όχι; Γιατί δεν καταφεύγει στη δικαιοσύνη για να αποκατασταθεί τέλος πάντων η αξιοπρέπεια που υποτίθεται ότι έχει; (εγώ δεν την είδα, μου το είπαν). Οι κάμερες στο Μετρό δεν είναι για την πλάκα, και στάνταρ θα παραδοθούν σε εισαγγελέα αν υποβληθεί μήνυση. Και μην ακούσω για μοντάζ και τα τέτοια, είναι τραγελαφικά. Υπόψιν ότι ΑΝ υποβάλλει μήνυση, θα πάρει πίσω ΚΑΙ τα χρήματα του παραβόλου (τα περίφημα 100€), ΚΑΙ αποζημίωση από τον ελεγκτή για την όποια αξιόποινη πράξη του. Αν, βέβαια, έχει καθαρή την φωλίτσα της, που πολύ αμφιβάλλω. Μπορεί όμως και να διστάζει γιατί ΑΝ υποβάλλει μήνυση, αλλά είναι λερωμένη η φωλίτσα, ευθύνεται για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμιση. Κι όσο περισσότερο δίνει αναρμόδια δημοσιότητα στο θέμα (δλδ στα ΜΜΕ), τόσο περισσότερο συκοφαντεί ελεγκτή, ΣΤΑΣΥ κλπ, άρα τόσα περισσότερα θα της ζητήσουν για το ρεζίλεμα, και καλά θα κάνουν δηλαδή.

Και από μια πορτογύρα που έκανα στον ιστό, δείτε τί διαμάντια διάβασα και κόντεψα να σπάσω τα πλακάκια στα πατώματα από τους σπασμούς: 
  • Ντροπή! Άνεργη που το Ελληνικό Κράτος την έκανε να χαστουκίζεται γιατί δεν είχε 0,60 λεπτά !!! Ντροπή για τους 300 της Βουλής που την περνάνε καλά! Ντροπή για εμάς που συνεχίζουμε να τα ανεχόμαστε. Ντροπή (άσχετο, αλλά είμαι αγανακτισμένος)
  • Prepei na yparksei mia syntonismeni kinisi pollwn gia na min plirwnei kanenas eisitirio ws mia antidrasi sto egklima pou synteleite ston kosmo afta ta xronia kai oso anafora sta mesa metafores tis dithen meiwseis koroidia( me exairesi tin karta aperioristwn) pou eginan sta eisitiria. Giati dn ginetai na meiwneis to eisitirio kai taytoxrona na meiwneis tin wra. Loipon opoios einai anergos i opoios pairnei xamilomisthos na min plirwnei an den mporei. (και να αποφασίζει ο ίδιος αν δεν μπορεί)
  • Tha ithela na thesw omws kapoia erwtimata kai stous ''filous'' mas tous elegktes. Alithia eiste perifanoi gia afto pou kanete? Pou zeite eis varos allwn anthrwpon kai koitate na kerdisete apo afto? Eiste perifanoi pou gineste kai eseis me ton tropo sas lakedes kai organa tis exousias twn dosilogwn? Eiste perifanoi toso gi afto pou kanete opou polloi apo esas(oxi oloi eftixws) epideiknyetai toso megalo zilo les kai kanete den xerw kai egw ti? Kai kati allo. Tous allodapous giati den tous peirazete opou polloi apo aftous mpainoun kai xrisimopoioun ta MMM xwris na xtipane eisitirio? Kai na thimaste oti to peristatiko me to paidi pou skottwthike epeidi dn eixe eisitirio einai akoma prosfato. Stamatiste loipon na eiste toso afstiroi kai na to paizetai toso eksousia orismenoi apo esas (φαντάσου να μιλούσε σε βιαστές δηλαδή)
  • τα γελοια υποκειμενα που χωθηκαν ως ελεγκτες απο τα βισματα τους θα πρεπει να καταλαβουν τον ρολο τους. η κοπελα πρεπει να υποβαλλει μηνυση και να του παρει πολυ πολυ περισσοτερα απο το προστιμο. Φιλια. (βασικά εγώ δεν έχω βίσμα και το πετάω όπου βρω, οκ? γιατί μια ιδιωτική εταιρία προσλαμβάνει με βίσμα τους σεκιουριτάδες της)
  • Αντι να τα βάλετε με αυτούς που εξαθλίωσαν μια ολόκληρη κοινωνία φτάνοντας να μην έχει ούτε για ένα εισιτήριο τα βάζετε με την κοπέλα....Μπράβο σου κοπέλα μου πολύ καλά έκανες....Το περιστατικο με το 19χρονο παιδί που σκοτώθηκε εξ αιτίας ενός τέτοιου μαλάκα για 1 ευρώ εισιτήριο μάλλον ξεχάστηκε γρήγορα.... (εκεί δεν ήταν που απεδείχθη ότι δεν τον έσπρωξε ο ελεγκτής; Αλλά σκοτίστηκες για follow up, ό,τι σου πασάρουν τα πρώτα 5' είσαι)
  • Πιστεύω πως ο ελεγκτής προέταξε το χέρι του λεγοντάς της "Talk to the hand" και η κοπέλα, στην προσπάθειά της να βγει από το σταθμό, έπεσε πάνω του. Παρεξήγηση δηλαδή. Σε 25 χρόνια από σήμερα πιστεύω θα τους δούμε να συμφιλιώνονται στο πάμε πακέτο. Ο συνταξιοδοτημένο πια ελεγκτής θα λάβει πακέτο με ένα εισιτήριο των 0,60euro και θα καταλήξουν και οι δύο αγκαλιασμένοι, με δάκρυα στα μάτια, στο στούντιο. Εγώ βουρκώνω... (κι εγώ βουρκώνω πασά μου)
ΚΑΙ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΡΕΤΙΝΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ, ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ....
  • Χωρις καμμια διαθεση , να υπερασπιστω την μια η την άλλη πλευρα, καθως δεν ημουν μπροστα στο περιστατικο, νομιζω πως καποιοι από τους σχολιαστες εχουν λιγο μπερδευτεί. Το θεμα πρεπει να το πιασουμε από την αρχη, και από τις 2 πλευρες. Αρχικα : Ολοι οσοι χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ, πρεπει να πληρωνουμε αυτό που μας αναλογει. (εισητηριο) 2) Όταν καποιος δεν πληρωνει εισητηριο, απλως εχει χρησιμοποιησει μια υπηρεσια ΔΩΡΕΑΝ, χωρις την εγκριση αυτου που την παρεχει δηλαδή του Οργανισμου Συγκοινωνιων. Το να χρησιμοποιείς μια υπηρεσια χωρις να την πληρωσεις όμως και μαλιστα Συγκοινωνια, δεν είναι Ποινικο αδίκημα. Δηλαδη δεν είναι λογος για να πας στη φυλακη. Είναι απλα μια Αστικη Διαφορα. Ενας ιδιώτης χρωσταει λεφτα σε καποιον άλλο Ιδιωτη, που τυχαινει να είναι ο ΣΤΑ.ΣΥ. Τι χρωστάει ο ιδιώτης που δεν πληρωσε? Το κοστος της Μεταφορας του, δηλαδή το κοστος της Υπηρεσίας που χρησιμοποιησε, χωρις να την πληρωσει. Το ποσο του προσιμου, είναι παραλογο, και εξοντοτικο, καθως και παρανομο, την στιγμη που δεν οριζεται πουθενα στον Αστικο, η οποιονδηποτε άλλο κωδικα δικονομιας το προστιμο από Ιδιωτη, προς Ιδιωτη. Πως μπορει να αμυνθεί ο οργανισμος που παρεχει τις υπηρεσίες των συγκοινωνιων, από την εισητηριο διαφυγη και να εξασφαλισει τα συμφεροντα του? Πολύ σωστα, με τις μεθόδους του ελεγχου εισητηριων, και γι αυτό υπαρχουν οι ελεγκτες. Όμως ποιος είναι ο ρολος τους και ποιος θα επρεπε να είναι συμφωνα με την κοινη Λογικη και συμφωνα με τους νομους ενός Οργανωμενου κρατους, και ενός Νομιμου Οργανισμου? Θα επρεπε να βρεθει τροπος, ώστε τα εισητηρια να ελέγχονται πριν την χρηση της Υπηρεσίας. Δεν χρησιμοποιείς, αρα δεν χρωστας. Αν παρολα αυτά εντοπιστεί λαθρεπιβάτης, η αντιμετωπιση θα πρεπει να είναι συγκεκριμμενη. Δηλαδη, ειτε να πληρωσει εκεινη την στιγμη τον τιτλο Μεταφορας του (εισητηριο), ειτε να καταγραφουν τα στοιχεια του και να δεσμευτεί ότι θα πληρωσει την υπηρεσια που χρησιμοποιησε με αυξημενο Κοστος, αν δεν εχει τη δυνατοτητα να το πληρωσει εκεινη τη στιγμη που εντοπίζεται.Αν δηλαδή το εισητηριο στοιχιζει 1,20 αλλα το πληρωνεις την επομενη μερα, να το πληρωσεις 2 ευρω, ώστε να συμφερει να προμηθεύεσαι εισητηριο πριν χρησιμοποιησεις την υπηρεσια. Στην περιπτωση που ο επιβάτης δεν συμμορφώνεται ουτε με το ενα , ουτε με το άλλο, θα πρεπει να διακόπτεται η χρηση της Υπηρεσίας. Δηλαδη να αποβιβάζεται από το Μεταφορικο Μεσο που χρησιμοποιει. Που ακουστηκε ο ελεγκτης που είναι ενας απλος Ιδιωτικος Υπάλληλος, να εχει το Δικαιωμα να καταγραψει τα προσωπικα μας στοιχεια? .....ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΘΡΕΠΙΒΙΒΑΣΗ!!!
Συμπέρασμα του update: Αν το ίντερνετ αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας μας... τη γαμήσαμε μάγκες! Εκτός που είμαστε αλλ' αντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα, για όλα φταίει το Κράτος, μας πηδάει η εργοδοσία και μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι.

Όσοι δεν συμφωνείτε μαζί μου είστε φασίστες ρε, που θέλετε να έχετε και ίσα δικαιώματα! Σκάστε και πληρώνετε φόρους για να βολτάρει η Σμαρώ. 

3/11/14

Ενοικιάζεται μπουρδέλο 60 τετραγωνικών- τιμή συζητήσιμη

Όλα άρχισαν το καλοκαίρι, όταν ο συγκάτοικός μου πήγε διακοπές. Ουδέν το μεμπτόν ως εδώ. Και μάλιστα πήγε διακοπές μαζί με την κοπέλα του. Ακόμη καλύτερα, καλά πέρασαν, μου έφεραν και δώρο ένα γαμάτο καπελίνο- τέντα. Μπλε. Κι αρχίδια εμπριμέ τα νέα. Τα παιδιά πέρασαν τόσο καλά και όμορφα και αρμονικά, και είναι τόσο ερωτευμένοι, που αποφάσισαν να παντρευτούν. Μαγκιά τους, και γρήγορα με απογόνους, μας χρειάζονται κάνα δυο για να καταπολεμήσουμε το idiocracy. Σ' αυτό το σημείο έρχεται η παράπλευρη απώλεια... ΕΓΩ!!!! Και πριν βιαστείς αναγνώστα να με πεις εγωκεντρική κλώσσα, αναρωτήσου αν ΕΣΥ θα καθόσουν παρέα με τα νιόπαντρα, να κρατάς φανάρι. Έεεετσιιιι.. Κι αφού το λύσαμε κι αυτό, πάμε παρακάτω.

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή δεν τα βίωσα τα νέα ως προσωπική απώλεια. Χάρηκα πολύ, τους ευχήθηκα, και μόνο 4 μέρες μετά σκέφτηκα ότι αφού το σχεδιάζουν για το τέλος του χρόνου, έχω μπόλικο καιρό μπροστά μου για να βρω ένα άλλο μέρος να στεγάσει τα συμπράγκαλά μου. Θυμάμαι μάλιστα ότι σε ένα σχετικό σχόλιο της νύφης, απάντησα ανέμελα ότι θα περιμένω να ψάξω προς Οκτώβριο- Νοέμβριο, που θα έχουν κατασταλάξει και οι φοιτητές με τις κωλογκαρσονιέρες τους και δεν θα βαράνε και τα νοίκια οι πλίνθοι που τους άφησε ο μπαμπάς τους 4 ντουβάρια και ζητάνε μηνιαίως έναν βασικό μισθό (προ κρίσης) για τον κόπο του συμβολαιογράφου, γαμώ το γαρμπίλι τους.

Χα! Έλα Ηώ, τί είπες;;;; Προκάλεσες την μήνιν των Θεών των απανταχού ιδιοκτητών τούβλων, κουτσαβάκι; Φάε σκατά τώρα, να τρως στη μάπα κάθε τσιμεντόλιθο που πάει να σου πασάρει το μπουρδέλο του για 500 από τα σκληρά δουλεμένα Ευρουλάκια σου το μήνα...
Αλήθεια, τί στο διάολο νέο κόλπο είναι αυτό με τα 500€; Έχουν αλφαδιαστεί σε μυστική σύναξη οι μπετόβλακες και έβαλαν ταρίφα; Μικρό- μεγάλο, ισόγειο- ρετιρέ, νεόδμητο- παλιό, όλα στα 500€!!! Τόσα σας λείπουν πυρότουβλα; Άει σιχτίρ, πάτε κάθε διαμέρισμα με το τετραγωνικό σε σταθερή ανά περιοχή τιμή, να ξέρουμε κι εμείς πού να ψάχνουμε και πού να μην ψάχνουμε. Στην τελική, πόση λογική έχει το να δίνεις στην ίδια τιμή ένα διαμέρισμα 60 τετραγωνικά και ένα 100; Και μάλιστα στον ίδιο όροφο; Ποιος σας έκανε μαθηματικά στην τετάρτη δημοτικού ρε μπαζόκαδοι, να του κάνω μια επίσκεψη;

Και η ταλαιπωρία ξεκίνησε εδώ και 1 μήνα... Σέρνω το κουφάρι μου μετά από 15 ώρες δουλειάς στου διαόλου τη μάνα, για επίσκεψη 5' μέχρι να εντοπίσει το καλοεκπαιδευμένο μάτι μου τουλάχιστον 3 λόγους για να μην θέλω να ζήσω εκεί... Μούχλα στις γωνίες, σπασμένα ντουλάπια/ πλακάκια/ κουφώματα, βεράντες που δεν χωράει ούτε η γάτα που δεν έχω να κάτσει να κλάψει, μπάνια τόσο αντιαισθητικά που με το που τα είδα θέλω να μείνω άπλυτη μέχρι την Τρίτη μετά τη Δευτέρα Παρουσία...
Α pro po, από πότε το ισόγειο είναι πρώτος όροφος, και από πότε η αυτόνομη θέρμανση ισοδυναμεί με κάδο άστεγου στο σαλόνι; Στην Αθήνα ψάχνω σπίτι ρε τσιμεντογωνία, όχι στη Σεούλ!

Για του λόγου το αληθές


Απόσταση από το έδαφος.... σίγουρα μικρότερη από το ύψος του διαρρήκτη. Εκτός κι αν είναι νάνος






1ος fucking όροφος!!!! 




Ηλιοροφή σε κρεβατοκάμαρα; Προχωρημένο!!!!  


Θερμοσυσσωρευτές το 2014;;;
Είσαι σοβαρός; 


όχι, τα ντουλάπια δεν κρέμασαν, η προοπτική τα κάνει έτσι!!!




Τώρα αλήθεια, μπάνιο που βγαίνει σε σχήμα Γ, με την μισή μπανιέρα χωμένη σε μια τρύπα στο ντουβάρι;;;; 








Ακόμη ξερνάω!!!!! 








Διάλεξε και πάρε, όλα τα είδα, όλα τα συναπάντησα, και πακέτο απαραιτήτως η αυτάρεσκη, γαμημένη κωλόφατσα του εκάστοτε ντουβαρονοικοκύρη που τολμάει να ζητάει τα κέρατά του τα τράγια (χωρίς απόδειξη εννοείται) για να ξύνεται ολημερίς με περισσή σπουδή. Και να με ρωτάει από πάνω και η κάθε αφρομπετονιέρα άμα έχω σκυλιά, γατιά ή γκόμενο! Γιατί μαντάμ, άμα πηδιέμαι μέσα στο σπίτι ΜΟΥ, εσύ θα χύνεις; Την τελευταία φορά που τσέκαρα, όσο σου πληρώνω την ταρίφα και δεν παίρνω βαριοπούλα να στο γκρεμίσω το ρημάδι, είναι σπίτι ΜΟΥ, οπότε και σκύλους και γάτες και παρτούζες άμα θέλω φιλοξενώ και κουβέντα δεν σου πέφτει, έτσι, για να 'χουμε και ξηγημένες κουβέντες από την αρχή. Εγώ κάνω κάστινγκ στο μπουρδέλο σου, όχι εσύ σ' εμένα για νύφη του Βούλγαρη!

Οι χειρότερος με διαφορά, όμως, μέχρι στιγμής είναι ένα υαλότουβλο που κάπου στη μέση της πεντάλεπτης επιθεώρησης μου κλείνει το μάτι όλο νόημα και πετάει τη μαλακία του: “φυσικά η τιμή είναι συζητήσιμη για σένα...”. Σιγά μην σου κάτσω κιόλας ρε πασσαλομπήχτη, για να μου κάνεις “την τιμή συζητήσιμη”, αγάμητο και άεργο ντουβάρι του κερατά, κάτσε και άνοιξε μια τρύπα στα τούβλα σου, βαλ' τον μέσα και περίμενε να γίνει σεισμός.

Υ.Γ. Οι φωτο είναι παρμένες από γνωστό site... επιβάλλεται ο πάς εις να τους στέλνει SMS μίσους νυχθημερόν. Και όποιον δεν του γουστάρει, περιμένω τη μήνυση για να τα πούμε στα δικαστήρια.

Το βιντεάκι μου το έστειλε χθες ο συγκάτοικος... μας δουλεύει κιόλας, κατάλαβες;