tag:blogger.com,1999:blog-5308960549789876862012-05-26T12:14:40.971+03:00ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.comBlogger76125tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-31126570920439259122012-04-09T12:06:00.001+03:002012-04-09T12:06:55.042+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Στο το μπι κοντίνιουντ είχαμε μείνει την άλλη φορά, όμως πέρασαν οι μέρες κι εγώ δεν αξιώθηκα να γράψω την συνέχεια. Κάλλιο αργά παρά ποτέ λένε, οπότε πάρ' τε να 'χετε περσινά ξινά σταφύλια.Για να μην μακρυγορώ, κάποτε στην ζωή μου (το 2007 συγκεκριμένα) είχα ερωτευτεί τον Στέλιο. Τρελή καψούρα. Εκ μέρους μου. Αυτός δεν θα έλεγα ότι ένιωθε το ίδιο. Περισσότερο τον βόλευε που βρήκε μια ηλίθια να πηδάει, παρά ερωτεύτηκε. Είχαμε και την σχετική απόσταση για να μην μπορώ και να θέλω να του σπάω τα νεύρα (εγώ Θεσσαλονίκη, αυτός Αθήνα), όλα καλά λοιπόν.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Μέχρι που λίγους μήνες μετά βαρέθηκε τα πηγαινέλα και τα ξανάφτιαξε με την πρώην του. Και με έφτυσε. Μα τί φτύσιμο, όμως. Χωρισμό με e-mail έχεις ξαναματαδεί αγαπητέ μου αναγνώστη; Άκου το κι αυτό, να δεις τί προχωρημένη ήμουνα εν έτει 2007! Καλά που δεν ήξερε πολύς κόσμος το φατσομπούκι τότε, που έκανα και τον κόπο ακόμα να μπαίνω, και γλύτωσα την τρελή ξεφτίλα της δημόσιας χυλόπιτας. Φαντάζεσαι αντί για το e-mail, που όσο και να το κάνεις προστατεύει τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, να μου κοτσάριζε καμιά φωτογραφία με την άλλη στο ιντερνέτι; Θα πάθαινα υστερική κρίση αντί για κατάθλιψη.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Prive, ξεπριβέ, δεν την γλύτωσα την τελευταία. Κάμποσους μήνες η αυτοπεποίθησή μου σφουγγάριζε το πάτωμα κάτω από τα πόδια της skinpop που άκουγε τις μυξιάρικες αρλούμπες μου. Έλα όμως που ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ... Και την κατάθλιψη ξεπέρασα, και ζωγραφιστό ούτε που τον ξαναείδα, και ήρθε κάποια στιγμή και μεταμορφώθηκε το κοπρόσκυλο σε φάντασμα. Τα ξέχασα όλα αυτά και θυμόμουνα μόνο τα καλά. Κι όποτε μου έκανε σάχλα κανας περίεργος, πετούσα και την ατάκα: "Ε, ρε Στέλιο, πού να είσαι τώρα..."</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Τελευταία φορά το είπα αυτό πριν από κανα εξάμηνο. Και κόλλησα (πάλι). |Κι άρχισα να το σκέφτομαι στα σοβαρά. Όχι να τα ξαναφτιάξουμε (που μεταξύ μας πολύ θα το ήθελα όπως τα θυμόμουνα), αλλά να δω τί κάνει, πού είναι και τα τοιαύτα.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">6 μήνες δεν σήκωνα το κουλό μου να πάρω τηλέφωνο. Με είχε επηρεάσει και ο φίλος μου ο Κέρβερος που με έκραζε, κάτι και η περηφάνια και ο εγωισμός, το σκεφτόμουνα όμως. Ώσπου τα Χριστούγεννα δεν άντεξε άλλο η skinpop και μου λέει "Πάρε, αλλά προετοιμάσου για τα χειρότερα. Μετά από τόσα χρόνια μην περιμένεις τίποτα. Πάρε όμως, μπας και σκάσεις!"</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Κοντός ψαλμός αλληλούια. Πήρα στο κινητό. Δεν το σήκωνε κανείς. Πήρτα στο άλλο κινητό. Κάποιος με γείωσε. Ο αριθμός μου εν τω μεταξύ, άλλος, μην διανοηθείς να πεις ότι αντελήφθην ότι είμαι εγώ. Ε, πήρα στο σταθερό του πατρικού, που το είχα σε μια ατζέντα. Και το σηκώνει μια κυρία με νεανική φωνή και ψιλοκαθαρευουσιάνικη ομιλία. Και ακολουθεί ο εξής διάλογος <span style="color: yellow;">(με υποτίτλους αυτά που πραγματικά εννοούσαμε)</span>:</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Καλησπέρα σας, τον Στέλιο θα ήθελα...</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(&nbsp; Καλησπέρα σας, τον Στέλιο θα ήθελα)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Ποιός τον ζητεί;</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( Τί θες κι εσύ τώρα και θα μου καεί και ο τραχανάς;) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Ηώς λέγομαι.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( δώσε μου τον Στέλιο μωρή, που θες και ΑΦΜ!)</span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Και τί ακριβώς τον θέλετε;</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( πάει ο τραχανάς, κάτσε να ανάψω την λάμπα των ανακρίσεων) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Θα ήθελα να μιλήσω στον ίδιο.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( Με δουλεύετε μαντάμ;) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Δεν μπορείτε.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( Τί έτσι εύκολα θα το πάρεις; Τσάμπα καίει η λάμπα;) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Τί εννοείτε; Ξέρετε, είμαστε παλιοί φίλοι και έχουμε χαθεί εδώ και χρόνια, ελπίζω να είναι καλά.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( Λες να πέθανε;) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Παντρεύτηκε και δεν μένει πια εδώ.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( περίπου. Απλά αναπνέει ακόμα) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Ωραία, τουλάχιστον δεν μουγκάθηκε. Μήπως μπορείτε να μου δώσετε το τηλέφωνό του;</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( Βαρέθηκα τις μαλακίες, άμα έχει πρόβλημα μαζί μου, μπορεί να μου το πει και ο ίδιος) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Όχι. Τί πήρες, να του κλείσεις το σπίτι;</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">( <b>ΤΣΟΥΛΑ</b>) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Κάποιο λάθος κάνετε, δεν είναι τέτοιας φύσεως το τηλεφώνημά μου, απλά ήθελα να δω τί κάνει.&nbsp;</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">(κουβέντα θα ανοίξουμε μαντάμ;)</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Κοιτάξτε, δεν μπορώ να αναστατώσω την σύζυγό του.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">( θα φάει παντόφλα μωρή, δεν το καταλαβαίνεις;)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Μάλιστα.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(Ε, ρε, πώς ξεπέφτουν οι ισχυροί, παντόφλα, έ;)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Από το Λιτόχωρο είσαι;</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">( εκείνη η τσούλα που τραβιότανε είσαι, και πήρες τώρα να μου πουλήσεις παραμύθι;)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">-Όχι, Αθήνα μένω, καμία σχέση με Πιερία.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(Ρε συ, μήπως είσαι η γυναίκα του και λύσσαξες; Μπερδέψου τώρα κότα γεωγραφικά!)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">-Μπορώ αν θέλεις να του δώσω το τηλέφωνό σου και άμα θέλει να σε πάρει.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(Άμα το σημειώσω να με χέσεις)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Ναι, βέβαια, η διακριτικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(Το ξέρω ότι δεν θα το δώσεις, αλλά τί να κάνω, που θα καρφωθώ άμα στο κλείσω τώρα)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">-Σημειώνω.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(λέμε τώρα)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">-Ηώς,69.....</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(φέξε μου και γλίστρησα)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">-Αναμείνατε στο ακουστικό σας.</div><div style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">(κάνω και χιουμοράκι, είδες;)</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">- Καλό σας βράδυ.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="color: yellow;">(Άει στο διάολο, κλώσσα) </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">5' μετά είχε φύγει το SMS προς skinpop: "Βάλε την τεκίλα στην κατάψυξη, έρχομαι"</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε κι αυτόν. Μεγάλη εφέυρεση η παντόφλα τελικα.... </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">&nbsp; </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-3112657092043925912?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-5286981416847172462012-03-14T15:02:00.003+02:002012-03-14T21:12:14.297+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;">Ο Μάρτιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ, να βγω από την χειμερία μου νάρκη επιτέλους η αρκούδα. Τί κάνεις αγαπητέ μου αναγνώστη, καιρό έχουμε να τα πούμε. Εγώ μια χαρά είμαι, από υγεία θα έσφυζα αν δεν είχα ένα θεματάκι με το χέρι μου που μάλλον δεν την παλεύει νευρολογικά τελευταία και μου σπάει τα νεύρα κάθε φορά που κάθομαι μπροστά σε ένα πληκτρολόγιο, ήτοι καμιά δεκαριά ώρες κάθε μέρα. Το αυτό επιθυμώ και δι υμάς, όχι το χέρι με άποψη, το να σφύζεις από υγεία εννοώ, να με διαβάζεις να γελάς με την γκρίνια μου. </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Slze42aRWnk/T2CZcgE2-6I/AAAAAAAAALc/L0ieQo4QBV0/s1600/casper.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-Slze42aRWnk/T2CZcgE2-6I/AAAAAAAAALc/L0ieQo4QBV0/s1600/casper.jpg" /></a>Το λοιπόν, έτσι, για να με καλοσωρίσω πίσω, θα ασχοληθώ με τα βρακιά των πρώην. Μεγάλο κεφάλαιο οι πρώην στην ζωή του κόσμου, όλοι έχουμε κι από ένα φάντασμα στην ντουλάπα μας που βαυκαλιζόμαστε να νομίζουμε ότι εκτιμούμε και συμπαθούμε και τον θυμόμαστε με τρυφερότητα και όλα αυτά τα γλυκανάλατα σορόπια που αυτοσερβιριζόμαστε σαν απεριτίφ κάθε φορά που έξω βρέχει και κάνει κρύο, ο νυν ροχαλίζει σαν τον Σπίθα του Γιώργου Θαλάσση κι εμείς καθόμαστε και λυπόμαστε εμαυτόν και αναρωτιόμαστε όλα τα βαριά φιλοσοφικά, πού πάω, πού είμαι, εγώ γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα και τα τοιαύτα, σκάσε και κοιμήσου ηλίθια, έχεις αγώνα αύριο και αν ο πρώην ήταν εδώ όχι μόνο θα ροχάλιζε, αλλά θα τραβούσε και την κουβέρτα!</div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;">Εγώ είχα δύο τέτοια φαντάσματα στην ντουλάπα μου. Τον πρώτο μου έρωτα τον Γιώργο και τον τελευταίο τον Στέλιο. Πολύ καλά γομάρια και τα δύο, ζωή να 'χουνε, τέτοιους Κάφρους που πάω και ερωτεύομαι τί περίμενες να έχω. Τους θυμόμουν και τους δύο με πολύ μεγάλη τρυφερότητα και κατά καιρούς αναρωτιόμουν τί να κάνουν, πού να βρίσκονται και αν περνάνε καλά. Μάλιστα είχα προσπαθήσει να επικοινωνήσω πριν από λίγα χρόνια, έτσι, για το γαμώτο που λένε, να μάθω νέα τους. Βεβαίως η προσπάθεια έπεσε στο κενό γιατί σιγά μην καταφέρεις να βρεις χριστιανό που ήξερες πριν από 853 χρόνια, μετακόμισαν, άλλαξαν και κινητό και τρέχα γύρευε. Δεν το πολυπάλεψα κιόλας, έμεινα με την τρυφερότητα (και την απορία) αμανάτι.</div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;">Έλα όμως που η ζωή είναι μεγάλη πόρνη και την βρίσκει με το να σου καταρίπτει τους μύθους. Δεν μπορεί, μετοχές σε φαρμακευτική έχει η τσούλα και θέλει να μας ρίξει όλους στα ψυχοφάρμακα. Διότι πώς αλλιώς εξηγείς εσύ το γεγονός ότι πάντα ΜΑ ΠΑΝΤΑ κάνει ένα κλικ και σου ανατρέπει τις ισορροπίες; Τί έχεις Ηώ μου για να παρηγοριέσαι όταν πήζεις; Φαντάσματα; Παρ' τα να 'χεις μωρή ολοζώντανα μπροστά σου να σου γίνει η ανάμνηση κώλος, μπας και ξεραθείς κανα βροχερό βράδυ, που τα 'χεις κάνει όλα σούπερ τέλεια και ουάου στις αναμνήσεις σου! </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;">Το ένα το φάντασμα μου το έστειλε πέρυσι τέτοια εποχή, μια μέρα που έψαχνα να βρω καινούριο <span lang="en-US">fax. </span><span lang="el-GR">Μηχάνημα εννοώ. Είχε χαλάσει αυτό που είχα και μιας και έχω ανισόρροπους πελάτες που αγνοούν τα </span><span lang="en-US">e-mail, </span><span lang="el-GR">έπρεπε να το αντικαταστήσω. Μπαίνω στο ιντερνέτι, βλέπω από εδώ μερικά, βλέπω από εκεί, είδα ένα που μου άρεσε. Αμ έπος αμ έργον λοιπόν, ροβολάω προς το κατάστημα να το πάρω να φύγω. Εκεί που έψαχνα τα μηχανήματα, έρχεται μια αντιπαθητικιά με καρτελάκι στο αριστερό βυζί, δήθεν να με εξυπηρετήσει, στην ουσία να μου τα πρήξει. Επειδή δεν ήξερε την τύφλα της φώναξε επικουρική βοήθεια έναν άλλο με καρτελάκι να της τα κάνει λιανά (γιατί εγώ τα ήξερα). Και τσάααααακ, να σου μπροστά μου ο Γιωργάκης. Όπα! Πωλητής στην υπεραγορά ηλεκτρικών ο Γιωργάκης, που εγώ τον θυμόμανε να έχει φύγει για μεταπτυχιακό στα εξωτερικά προ αμνημονεύτων και είχε μια αλαζονεία από εδώ μέχρι απέναντι; Κοίτα να δεις τελικά πώς γίνονται οι δήμαρχοι κλητήρες... </span> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">Τον βλέπω τον Γιωργάκη, με βλέπει κι αυτός και ήταν πραγματικά σαν να ξύπνησαν τα ζόμπι και να χόρευαν τριγύρω πεντοζάλη. Και ακολουθεί ο εξής διάλογος:</span><br /><br /></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Γιωργάκη! Τί κάνεις ρε παιδί, πώς είσαι, άσε το </span><span lang="en-US">fax </span><span lang="el-GR">τώρα, αυτό θα πάρω και δεν καταλαβαίνω γιατί μου ζαλίζει τόση ώρα τις ωοθήκες η συνάδελφος. </span> </div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><i><span lang="el-GR">(υπότιτλοι: Είμαι μέσα στην τρελή χαρά που σε βλέπω)</span></i></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Γειά (παγωμένο)</span></div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><i><span lang="el-GR">(υπότιτλοι: γαμώ την δουλειά μου γαμώ, εδώ βρήκες να 'ρθεις να πάρεις το κωλοφαξ; τώρα πρέπει να σου μιλήσω) </span></i> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Βρε Γιωργάκη, εγώ είμαι, η Ηώς! </span> </div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR"><i>(υπότιτλοι: κάνε καμιά πλάκα να μου πεις ότι δεν με θυμάσαι, να πάθω το πλαγιομετωπικό ΤΩΡΑ!)</i> </span> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Όχι, εννοείται ότι σε αναγνώρισα, απλά δεν θα ήθελα να δώσω δικαίωμα.... </span> </div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><i><span lang="el-GR">(υπότιτλοι: χέστηκα αν ζεις ή πέθανες)</span></i></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Τί δικαίωμα ρε Γιωργάκη, πλάκα με κάνεις, εγώ ένα </span><span lang="en-US">fax </span><span lang="el-GR">ήρθα να πάρω, όχι να σου κάνω ερωτική εξομολόγηση. </span> </div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR"><i>(υπότιτλοι: χέσε μας ρε άνθρωπε, δεν γυρίζει ο πλανήτης μου γύρω σου)</i> </span> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Ε, να, όλα μου έχουν πάει καλά στην ζωή, έβγαζα πάρα πολλά λεφτά, ασχολιόμουν με τα εικαστικά, όπως ήθελα από παιδί, αλλά από τότε που παντρεύτηκα και έκανα μωράκι, ήρθα εδώ να δουλεύω 4ωρος με 360€ τον μήνα από επιλογή, για να έχει το παιδί καθαρό οξυγόνο. </span> </div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><i><span lang="el-GR">(υπότιτλοι: οκ, μετά από παρατεταμένη ανεργία στον τομέα που ήθελα γκάστρωσα την γκόμενα και αναγκάστηκα να έρθω εδώ)</span></i></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Ναι ρε Γιώργο, μια χαρά είμαι κι ας μην ρώτησες, τί να σου πω, χαίρομαι για 'σένα, πάρε την κάρτα μου και επικοινώνησε άμα χρειαστείς τίποτα.</span></div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR"><i>(υπότιτλοι: σιγά ρε τρισμέγιστε, κόψε κάτι, είπαμε να πούμε μαλακίες αλλά το ξεχείλωσες. Αφού μιλάς λες και είδες τον χειρότερο εχθρό σου ρε καραγκιόζη, κάτσε να σου πουλήσω λίγη μούρη να στρώσεις χαρακτήρα)</i> </span> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-Χμμμ, δικηγόρος έ; Μπα, δεν θα σε χρειαστώ, άσε που είναι χάλια η κάρτα, έχω δει και καλύτερες</span></div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><i><span lang="el-GR">(υπότιτλοι: ο </span><span lang="en-US">big brother, </span><span lang="el-GR">ήτοι σύζυγος, έχει βάλει κοριούς παντού κι επιπλέον μου την δίνει που εσύ δεν κατέληξες να κάνεις άσχετα πράγματα)</span></i></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">-?!?!?!?!?!?!?!? </span> </div><div align="JUSTIFY" style="color: yellow; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><i><span lang="el-GR">(υπότιτλοι: τί είπε το άτομο ρε παιδιά?????) </span></i> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-QJNCOLTSP90/T2CZw0LLuMI/AAAAAAAAALk/fD4jxLlco1k/s1600/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5+%CE%BD%CE%B1+%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%82.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-QJNCOLTSP90/T2CZw0LLuMI/AAAAAAAAALk/fD4jxLlco1k/s320/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5+%CE%BD%CE%B1+%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%82.png" width="238" /></a><span lang="el-GR">Πάει το ένα το φάντασμα, το πέταξα από το μπαλκόνι της κολλητής 15' μετά, που πήγα να πιω έναν καφέ να συνέλθω από το σοκ. Μα είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έχει να σε δει πάνω από 10 χρόνια να προσπαθεί να σε υποτιμήσει για να αισθανθεί καλά; Είναι δυνατόν να μην χαρεί έστω και λίγο που είδε ένα κομμάτι από το παρελθόν του; Τί διάολο, τόσο χάλια πέρασε εκείνο τον χρόνο που κοιμόταν- ξυπνούσε με το τηλέφωνό μου αγκαλιά; Άβυσσος η ψυχή του μαλάκα, σπατάλη και η τρυφερότητα- απεριτίφ που λέγαμε στην αρχή, πιάσε ρε φιλενάδα την τεκίλα από την κατάψυξη να χτυπήσουμε ένα σφηνάκι στην υγειά του μακαρίτη, να ζήσουμε να (μην) τον θυμόμαστε. </span> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm;"><br /><br /></div><div lang="en-US" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: right;">To be continued....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-528698141684717246?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-42882836891451111752011-12-28T19:04:00.001+02:002012-03-14T20:34:55.568+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Μιας και δεν έχουμε Πάσχα (για να μιλήσω για την νεκρανάσταση του Λαζάρου), αλλά Χριστούγεννα, μετά τα χρόνια πολλά και τις συνήθεις ευχές για καλά Χριστούγεννα, καλή Χρονιά, Χρόνια πολλά και πολλά άλλα ειθιστέα κλισέ, θα σου μιλήσω για το βράδυ των Χριστουγέννων. Μην φρικάρεις αγαπητέ μου αναγνώστη, δεν μιλάω για την βιβλική εκδοχή της εορτής, αλλά για αυτή που έζησα εγώ την περασμένη Κυριακή, όταν αποφάσισα να ενδώσω στους συγκαλυμμένους εκβιασμούς των παιδικών μου φίλων και να βγω έξω τέτοια μέρα. </div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Φέτος αποφάσισα να περάσω τις γιορτές στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, μαζί με την οικογένειά μου και τους παιδικούς μου φίλους. Τι ωραίο που ακούγεται αυτό, έ? Βασικά κάθε χρόνο το ίδιο κάνω, αλλά όταν το λέω με τέτοιο υφάκι εκπέμπει μια αθωότητα και μια γλυκύτητα που απαλύνει την φυσική μου ξινίλα και την κακιασμένη μούρη μου. Ένα άλλο βασικό σημείο της διήγησής μου είναι ότι ο παιδικός μου φίλος ο Αναστάσης έχει γενέθλια στις 25 Δεκεμβρίου. Είναι ΤΕΤΟΙΟ κωλόπαιδο, που κοιλοπονούσε την μάνα του Χριστουγεννιάτικα. Γεννήθηκε για να την βασανίζει ένα πράγμα ο αχαΐρευτος, ξεκινώντας από την στιγμή που ήρθε στον κόσμο. Ούτε ρεβεγιόν δεν την άφησε να κάνει την γυναίκα…</div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Το λοιπόν, όταν με πήρε πριν από κανα δεκαπενθήμερο ο Αναστάσης τηλέφωνο για να ρωτήσει πότε θα αριβάρω στο χωριό να τον γλυτώσω από την ανία του πριν αρχίσει να παίζει μαζί της ρώσικη ρουλέτα, με ενημέρωσε ότι φέτος για τα γενέθλιά του έχει κλείσει μαζί με το Χριστινάκι, που γιορτάζει, &nbsp;τραπέζι στα μπουζούκια, οπότε να κόψω τον λαιμό μου και να πάρω μαζί μου κανα ξώβυζο, μην τον ντροπιάσω σε όλη την επαρχία μέρες που είναι πηγαίνοντας σαν καθολική καλόγρια. Φυσικά γνωρίζει την αντιπάθειά μου για αυτού του είδους το <span lang="EN-US">entertainment</span>, αλλά χέστηκε, αφού αποφάσισε μπουζούκια, έπρεπε να πάω, αλλιώς δεν θα με παίξουν εικοσιμία την παραμονή Πρωτοχρονιάς, με αποτέλεσμα να μην βγάλω μηνιάτικο για τον Γενάρη! Αντιλαμβάνεσαι ότι η απειλή ήταν σοβαρή, οπότε ή έπρεπε ή να ενδώσω ή να πέσω από τον δεύτερο με τέτοιο τρόπο ώστε να σπάσω και τα δυο μου πόδια, ώστε να μην μπορεί να κουβαλήσει κανείς τους τόνους γύψου που θα κουβαλούσα πάνω μου. Το πρώτο ήταν πιο εύκολο, οπότε έβαλα το ξώβυζο σε μια λεκανίτσα με λίγο μαλακτικό, να μην βρωμάει ναφθαλίνη. </div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Αμέσως επόμενο γεγονός στην χρονική ακολουθία είναι ότι χώρισε η Ελίνα. Άσχετο, αλλά μιας και την ξεφορτώθηκε ο&nbsp; γυμνοσάλιαγκας που ήθελε να παντρευτεί, πράγμα που αποτελεί και την μόνη ίσως σωστή απόφαση που πήρε μέσα σε μισό αιώνα ζωής, έπρεπε να ξεσκάσει λίγο η κοπέλα. Τουτέστιν, θα ερχόταν κι αυτή στο πατρικό μου για 15 μέρες. Και, φυσικά, έπρεπε να πάρω το αυτοκίνητο για να ανηφορίσω Μακεδονία, να ταξιδέψει και με μια σχετική άνεση. Ακόμη φυσικότερα, θα ερχόταν μαζί μου όπου πήγαινα, καθότι φιλοξενούμενη.&nbsp; Για να το καλυτερέψουμε κιόλας, αποφασίσαμε να ανέβουμε την Πέμπτη, 22 του μήνα, διότι μόνη η ταλαιπωρία να ακούσω όλες τις λεπτομέρειες του χωρισμού του αιώνα επί 6 ώρες οδήγησης, δεν ήταν αρκετή. ΕΠΡΕΠΕ να διαλέξουμε και μια μέρα που θα χιόνιζε, έτσι, για να μπούμε στο πνεύμα των Χριστουγέννων!</div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Μετά από 3 ατελείωτα μερόνυχτα κλάψας ήρθε το βράδυ της Κυριακής. Από το απόγευμα το Ελινάκι ετοιμαζόταν, μιας και είχε να βγει από το σπίτι πάνω από εξάμηνο. Από τον ενθουσιασμό της σταμάτησε την κλάψα, πράγμα καλό, αλλά έκανε το λάθος να με πρήξει κι εμένα από τις 6 το απόγευμα να σηκωθώ και να ετοιμαστώ, πράγμα που με τσάτισε μεν, μου βγήκε σε καλό δε, μιας και είδα ότι με το φαί που έριξα η γελάδα μέσα σε τρείς μέρες παραξεχείλιζα από το ξώβυζο κι έπρεπε να τρέχω να ανοίξω ένα άλλο φόρεμα. Στις κοπτοραπτούδες έτρεχα Χριστουγεννιάτικα.</div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Βάζω το ανοιγμένο φόρεμα κάποια στιγμή, βάζω και το απαραίτητο γουναρικό, τις κίτρινες τις γόβες τις λουστρίν, και… <span lang="EN-US">VOILA</span>! Ήμουν έτοιμη για επαρχιακή μπουζουκλερί. Τώρα γιατί κατουρήθηκε πάνω του ο Αναστάσης από τα γέλια με το που με είδε, δεν κατάλαβα. <span lang="EN-US">Anyway</span>, σκάμε μύτη οι σταχτοπούτες στις 12 ακριβώς, βρίσκουμε και την υπόλοιπη παρέα εκεί, αραδιαζόμαστε σαν τα πεπόνια τον Αύγουστο στον πάγκο του μανάβη και περιμένουμε να αρχίσει το πρόγραμμα. Και τσάααααακ, παθαίνω το πρώτο εγκεφαλικό. Στην μέση της πίστας διαφημίζουν σαν δεύτερο όνομα του μαγαζιού ΕΜΕΝΑ! <span lang="EN-US">What</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">fuck</span>??? Τελικά με ενημέρωσαν ότι πρόκειται για μια τεταρτοπεμπτοδέκατηόγδοη ξαδέλφη με το ίδιο ονοματεπώνυμο, την οποία ουδέποτε είχα ξαναδεί στην ζωή μου, να ‘ναι καλά βέβαια το κορίτσι, χάλια η φωνή αλλά δεν έχει σημασία, σάμπως κι εγώ που το έχω καλύτερη είμαι; </div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Ε, μετά μπήκαμε στην ζώνη του λυκόφωτος. Δεν μας φτάναν τα γαβγάδικα μέσα στο αυτί, παθιάστηκε και το Ελινάκι κι άρχισε να ζει το προσωπικό της δράμα μέσα από τα άσματα που αλυχτούσαν τα σκυλιά της πίστας. Όποτε έπαιζε κάτι σε κεφάτο, μέχρι και ψιλοφεμινιστικό, του τύπου «περνώ και μόνη μου καλά, τα καταφέρνω μια χαρά», καλά ήμαστα, κουνούσε το κορμί της το φιδίσιο και λάλαγε έξω φωνή. Με το που έπεφταν τα 9/8 του ζεϊμπέκικου βούρκωνε το μάτι ωσάν της αγελάδας που της πήραν το μοσχάρι από το μαστάρι πάνω που πρωτογέννησε και βουρκωμένα μου τραγούδαγε στο αυτί τα άπαντα του καψουροτράγουδου. Κι έχουμε ΠΟΛΛΑ καψουροτράγουδα μάνα μου στο Ελλάντα. Όλα τα σκυλιά κλαψοαποτέτοια είναι. Όλα για μια γκόμενα/-ο κλαίνε. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GcO-ybG8YnU/TvtL1D1NXjI/AAAAAAAAALQ/7nSFYzJrDNw/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-GcO-ybG8YnU/TvtL1D1NXjI/AAAAAAAAALQ/7nSFYzJrDNw/s1600/images.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Εν τω μεταξύ, όσο εγώ ζούσα το προσωπικό μου δράμα κι έπινα για να ξεχάσω, όλοι οι άλλοι διασκέδαζαν διότι ο Αποστόλης, το αμόρε της Χριστίνας ήπιε μαζί μου τον μισό Βόσπορο, με αποτέλεσμα να του φύγει η εγγενής ξινίλα και κακία που κουβαλάει από τότε που ξετσουτσούνισε, δηλαδή πριν από καμιά 5ετία και άρχισε να χορεύει τσιφτετέλι τούρκικο, σινανάι γιάβρουμ σινανάι. Όχι τίποτα άλλο, αλλά με την κλάψα έχασα και το θέαμα της 10ετίας την καταδίκη μου! Δεν βαριέσαι, το σκίσαμε που το σκίσαμε, τουλάχιστον την βγάλαμε τσάμπα, να ‘ναι καλά τα παιδιά, και του χρόνου γεροί και με υγεία!!!!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-4288283689145111175?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-36760234053994796002011-11-06T21:15:00.000+02:002011-11-06T21:15:51.680+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"> <style type="text/css"> <!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } --> </style> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Αχχχχχχ.....</div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Έχουμε μήνες να τα πούμε αγαπητέ μου αναγνώστη, το ξέρω, και συνέβησαν πολλά αυτό το καλοκαίρι- φθινόπωρο- οκ, έχω καιρό να γράψω. Πρώτα απ' όλα αποχαιρέτησα έναν πολύ καλό φίλο που έφυγε για κάμποσα χρόνια σε άλλη ήπειρο. Έγιναν γάμοι, βαφτίσια, μοιχείες και μπουρδουκλώματα και κατάφερα για άλλη μία φορά όχι μόνο να με ανακατέψουν σε όλες τις πιθανές και απίθανες ετοιμασίες αλλά και σε όλους τους καυγάδες, τα ψέματα και τα παραμύθια που ξεφούρνιζαν όλοι σε όλους αδιάντροπα. Όχι τίποτα άλλο αλλά ΠΑΛΙ δεν ήμουν εγώ αυτή που κεράτωνε ή κερατωνόταν... τσάμπα καυγάς ένα πράγμα, κι από πάπλωμα ούτε μυρωδιά! Επίσης με έχουν φάει τα πηγαινέλα στην μαμά Σαλονίκη. Σιχάθηκα την Εθνική ένα πράγμα, έπιασα φιλίες με όλες τις κοπέλες στα διόδια και όλους τους ελεγκτές εισιτηρίων του ΟΣΕ. </div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Γραφείο πάνω, δουλειά κάτω, ανακατώματα και απολύσεις, προετοιμάζω και το έδαφος για νέο δικό μου γραφείο, ε, δεν θέλει και πολύ, με πήρε από κάτω και αρρώστησα η γυναίκα. Ο λαιμός μου γέμισε χαλίκια, η φωνή μου βάρυνε έναν τόνο και η μύτη μου τρέχει σαν την βρύση του μπάνιου που δεν πρόκειται να φτιάξω ποτέ. Κι αυτό είναι που μου την δίνει πιο πολύ, η μύτη! Πρώτα απ' όλα δεν υπάρχει διακριτικός τρόπος ούτε για να την ρουφήξεις ούτε για να την φυσήξεις. Σε κάθε περίπτωση φαίνεσαι σαν μπάρμπας με τραγιάσκα. Πόσω μάλλον όταν η καταρροή έχει φτάσει στο δικό μου σημείο, όπου φαίνομαι σαν μπάρμπας με τραγιάσκα που προσπαθεί να κερδίσει στον διαγωνισμό για την ροχάλα με την μεγαλύτερη πυκνότητα. Επιπρόσθετα η μύτη μου είναι κατακόκκινη και έχει ερεθιστεί τόσο από τα Ζεβασόφτ, που όταν με πιάνουν μαζοχιστικές τάσεις ακουμπάω το σημείο κάτω από τα ρουθούνια με το μικρό μου νυχάκι και τιμωρούμαι για όλες μου τις αμαρτίες σε σύνολο και μάλιστα με τόκο.</div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Την περασμένη εβδομάδα που έπινα καφέ στο Σύνταγμα μαζί με τα περιστέρια και κοιτούσα την Βουλή συνειδητοποίησα ότι τώρα τελευταία Λιακοπουλίζω, γιατί για κάποιον ανεξήγητο λόγο μου καρφώθηκε στο μυαλό ότι έρχεται σε λίγες μέρες η 11/11/11. Ωραία ημερομηνία! Ασοημερομηνία. Γύρισα σπίτι, το πάτησα στον γκούγκλι και ξαναπείστηκα ότι ο κόσμος είναι χαζός από το πλήθος των πληροφοριών που βρήκα. Για παράδειγμα: </div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><ul style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0cm;"><i>Πάρτε τα δύο τελευταία ψηφία του έτους κατά το οποίο γεννηθήκατε - Τώρα προσθέστε την ηλικία που έχετε φέτος, και το αποτέλεσμα θα είναι 111 για όλους! Πχ η Μαρία γεννήθηκε το 1979 και 79 + 32 = 111 καλό, ε !!! Αυτό είναι το έτος των χρημάτων!</i></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><i>Φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε 5 Κυριακές, 5 Δευτέρες και 5 Σάββατα. Αυτό συμβαίνει μόνο κάθε 823 χρόνια !!!!! Αυτά τα συγκεκριμένα έτη είναι γνωστά ως «Moneybags» ("σακούλες λεφτά")</i></div></ul><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">ΜΠΟΥΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ</div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Το άκουσες αγαπητέ μου αναγνώστη;;;; Moneybags! Τί παγκόσμια οικονομική κρίση και άλλα κουζινικά μου λες; Τα άστρα και τα ζώδια το λένε σαφώς! Φέτος θα χεστούμε στο τάληρο! Ε, ρε, τί άλλο θα ακούσουμε... γι' αυτό μας έλεγε ο Τζέφρι πριν από κάμποσο καιρό ότι “λεφτά υπάρχουν”; Είχε τσεκάρει το ημερολόγιο;</div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-yZ4Pq6wPEcI/Trbcrk7x4lI/AAAAAAAAALE/O8HLkm0fpRo/s1600/%25CE%25A7%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9.jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-yZ4Pq6wPEcI/Trbcrk7x4lI/AAAAAAAAALE/O8HLkm0fpRo/s1600/%25CE%25A7%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9.jpeg" /></a>Κι άντε, αυτό είναι και λίγο αισιόδοξο, όλα τα υπόλοιπα μιλάνε για την καταστροφή του κόσμου, πράγμα που με φέρνει στην τρέχουσα πολιτική κατάσταση. Βρε λες; Τελικά ίσως ο Μπένι να είναι ο Αντίχριστος και να περιμένει την 11/11/11 για να αναρριχηθεί στον αντιθρόνο του. Αυτό ναι, είναι μια θεωρία που θα μπορούσα να την πιστέψω κι εγώ. Ούτως ή άλλως σήμερα- αύριο ο Τζέφρι θα την κάνει με ελαφρά αφού μας έχωσε ακόμα πιο βαθιά μέσα στα σκατά και θα μας αφήσει να σαπίσουμε μόνοι μας. Ποιός είναι καταλληλότερος από τον Μπένι για να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη; </div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-3676023405399479600?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-75759455897808414222011-07-18T12:55:00.000+03:002011-07-18T12:55:55.258+03:00<span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Απαπαπαπα, ούτε ραντεβού δεν μπορείς να βγεις την σήμερον ημέρα! Θες μια μέρα προετοιμασίας. Ας πούμε ότι έχεις ένα ραντεβού στις 10, και χρειάζεσαι περίπου μισή ώρα να πας εκεί. Πρέπει να ξεκινήσεις από τις 7 το απόγευμα, Τί, όχι???? Καλά. Εγώ είχα ένα την περασμένη βδομάδα και πάλι άργησα.&nbsp;&nbsp; </span> <br /><div align="JUSTIFY" lang="el-GR" style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Φεύγω από την δουλειά κατά τις 19.15, κάνω την υποχρεωτική μου στάση στην είσοδο να κάνω ένα τσιγάρο και να πω 2 κουβέντες με την κοπέλα της <span lang="en-US">security </span>(μην με κράξετε, δεν θυμάμαι αν σας έχω πει την άποψή μου για τους σεκιουριτάδες αλλά η κοπέλα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα), είχε και λίγη κίνηση, με τούτα και μ' εκείνα φτάνω σπίτι στις 20.15. </span> </div><br /><div align="JUSTIFY" lang="el-GR" style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Και αρχίζει το τρέξιμο. Θερμοσίφωνας, να βρω ρούχα μέχρι να ζεσταθεί το νερό, λούσιμο (χάλια ήταν το μαλλί), ντουζάκι, χτένισμα, ντύσιμο, βάψιμο, άσε με δεν προλαβαίνω να φάω τώρα, ούτε πεντικιούρ προλαβαίνω να φτιάξω και είναι άκυρο το χρώμα στο νύχι, ούτε να φρεσκάρω αποτρίχωση στο πόδι, χέσε με, θα βάλω άλλο φόρεμα, μακρύ, να μην φαίνεται ούτε το ένα ούτε το άλλο και καθάρισα, ξαναχώσου στην ντουλάπα να δεις τί διάολο σου χωράει σε μάξι, άλλαξε λίγο το μακιγιάζ ηλίθια, έβαλες πιο έντονο χρώμα φουστάνι και θέλει κάτι πιο παλ, είσαι σαν μπουζουκτσού στην Εθνική, χτυπάει το κινητό, σήκωσέ το, όχι μην το σηκώνεις, πελάτης είναι, μην πατήσεις και απόρριψη, πες μετά ότι δεν το άκουσες, σκάσε αναθεματισμένο με έπρηξες, κλείσε μπαλκονόπορτες, κλείσε φώτα, κλείσε μάτια, πάρε τσάντα, βρες κλειδιά μην τα ξεχάσεις και κλειστείς απέξω βραδιάτικα, κάλεσε ασανσέρ, κλείδωσε, κατέβα κάτω, πού στο διάολο πάρκαρα, α ναι εκεί, δεν το πήρε κανείς, άνοιξε, μπες μέσα..... Ουφ, όαση. Ανάβω τσιγάρο. Κρίμα που δεν σκέφτηκα να κάνω κι έναν καφέ να πάρω μαζί μου, τώρα που το σκέφτομαι δεν ήπια καφέ σήμερα το απόγευμα. Αλήθεια, τί ώρα είναι; Χμμμ, 21.15, άργησα πάλι.... </span> </div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-xvelcX7dk30/TiQC-pFHD_I/AAAAAAAAAKI/luYP0faFUAM/s1600/virgo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-xvelcX7dk30/TiQC-pFHD_I/AAAAAAAAAKI/luYP0faFUAM/s1600/virgo.jpg" /></a></div><div align="JUSTIFY" lang="el-GR" style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Κάνε τώρα την διαδρομή Αγία Παρασκευή- Καβούρι σε 40' λεπτά να είσαι στην ώρα σου.... Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Και μετά με ρωτάς γιατί ήρθα αγχωμένη αγάπη μου.... </span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-7575945589780841422?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-81780826382600813152011-06-30T13:15:00.001+03:002011-07-01T16:11:33.498+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Απλά αίσχος. Έχει καταλυθεί κάθε έννοια Δημοκρατίας. Πλέον οι Έλληνες πολίτες ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ (και σε συναθροίσεις άνω των 3 ατόμων άραγε?). Κάθε παραβάτης θα αντιμετωπίζεται από τα ΜΑΤ σαν κουκουλοφόρος με μολότωφ ανά χείρας. <br />Θα επανέλθω αργότερα με κείμενο, προς το παρόν θαυμάζω το έργο σας Κύριε Παπουτσή. Καμαρώστε το! <br /><br /><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/S20_JuaX8gg?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/S20_JuaX8gg?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></object><br /><br /><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6-QAhMJtUI0?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/6-QAhMJtUI0?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></object><br /><br /><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5dmld8Fj15o?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/5dmld8Fj15o?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></object><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-8178082638260081315?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com68tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-3585873034813933902011-06-28T15:34:00.000+03:002011-06-28T15:34:28.022+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span lang="el-GR">Με αφορμή ένα σχόλιο του <a href="http://hws2.blogspot.com/2011/06/blog-post_27.html?showComment=1309206398219#c6167236042156145289">Λάκωνα</a>&nbsp; </span><span lang="en-GB"><span lang="el-GR">στην προηγούμενη ανάρτηση κι επειδή μου ανέβηκε η πίεση, προέκυψε αυτή η ανάρτηση που ξεφεύγει πάρα πολύ από το ύφος αυτού του </span><span lang="en-US">blog. </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span lang="el-GR">Ο Λάκωνας λοιπόν, για όσους δεν τον γνωρίζετε, είναι ένας νέος ακαδημαϊκός εν Βασιγκτώνα κείμενος, που θα έλεγε και ένας κοινός μας φίλος, έξυπνο παλικάρι και την γνώμη του την εκτιμώ απεριόριστα, διότι μιλά όταν έχει κάτι να πει. Όταν ξεκίνησα να απαντώ στο σχόλιό του, συνειδητοποίησα ότι χρειάζεται μια ολόκληρη ανάρτηση, όχι προς τον Λάκωνα αλλά προς τον γνωστό αγαπητό μου αναγνώστη. Γι' αυτό παραθέτω με πλάγια γραφή μέρη του σχολίου με αφορμή τα οποία αγγίζω κάποια θέματα, απλά και μόνο γιατί μου έδωσαν το έναυσμα να δω πώς σκέφτονται κάποιοι συνέλληνες. Και για να μην τρέχετε να το διαβάζετε. </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /><i><span lang="el-GR"><u>Δεν υπάρχει τρόπος να απολύσεις δ. υπαλλήλους επειδή είναι υπεράριθμοι και βουλιάζουν τη ΔΕΚΟ. Δεν μπορείς να τους κάνεις τίποτα! Μόνον 3 τρόποι υπάρχουν: Ή τους μετατάσσεις (μετά από πολλές δυσκολίες) ή εφαρμόζεις κάποια (πανάκριβη) εθελούσια έξοδο ή μεταφέρεις τη ζημιά της ΔΕΚΟ στον κρατικό προϋπολογισμό και δανείζεσαι για να το καλύψεις. Το τελευταίο είναι αυτό που κάναμε για χρόνια και συνεχίζουμε να το κάνουμε.</u></span></i></div><div style="text-align: justify;"><span lang="el-GR">Μ</span>πορείς να μετατάξεις όλους τους υπεράριθμους σε μια υπηρεσία που λίγο μετά θα καταργηθεί, οπότε θα είναι αναγκασμένοι να αναζητήσουν εργασία. Εγώ προσωπικά θα άρχιζα από όλους τους συνδικαλιστές. Χε χε χε, πολύ θα ήθελα να τους δω να στέλνουν βιογραφικά και να πηγαίνουν σε συνεντεύξεις, <span lang="el-GR">να αναζητούν εργασία τα κοράκια..</span>. Πλάκα πλάκα ΠΟΛΥ θα το ήθελα. <span lang="el-GR">Να μην έχω κι εγώ τις μικρές μου φαντασιώσεις; Επίσης παύεις να προσλαμβάνεις εφόσον είσαι ήδη υπεράριθμος. Όποιος δεν θέλει να μετεκπαιδευτεί, τον πούλο. Απλά πράγματα, δεν είδα όμως να συμβαίνει κάτι τέτοιο. </span></div><div style="text-align: justify;">Η επόμενη λογική σκέψη μου είναι ποιός π***ης έκανε τις ΔΕΚΟ υπεράριθμες <span lang="el-GR">διορίζοντας και διορίζοντας κομματικούς ημετέρους κάθε χρώματος! Όοοοοχι, δεν είναι άσχετο με το θέμα μας! Είναι πολύ σχετικό. </span>Αυτός που τώρα τους λέει αντιπαραγωγικούς; ΧΑ και ΧΑ ας καγχάσω δυνατά. Και μην μου πεις ότι μπαίνω σε φαύλο κύκλο. Επιτέλους κάποιος να αναλάβει τις <span lang="el-GR">ευθύνες</span> του. Αλλά τί λέω κι εγώ η ρομαντική τώρα... άμα παραγραφούν οι αξιόποινες πράξεις, μπορεί. Και να περιφέρει με μαγκιά το σαρκίο του, σαν τον Μαντέλη. <span lang="el-GR">Σίγουρα είναι πολύ πιο εύκολο να τις διαλύσουμε, το δύσκολο είναι να τις ξαναφτιάξουμε. Παρεμπιπτόντως, σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης των ΔΕΚΟ, πέραν του ότι θα λάβει το ελληνικό κράτος ένα κλάσμα μόνο της πραγματικής τους αξίας, οι αγοραστές δεσμεύονται ώστε να μην γίνουν απολύσεις. Ξέρεις πώς ξεφορτώνονται τους υπεράριθμους; Τους σπάνε τα νεύρα, για να το πω λαϊκά. Τους πιέζουν πέραν του </span><span lang="en-US">breaking point, </span><span lang="el-GR">μπας και σηκωθούν να φύγουν απο μόνοι τους. Να είσαι βέβαιος ότι κανενός “βολεψάκια” δεν θα σπάσουν τα νεύρα. Αυτοί είναι εδώ και δεκαετίες τόσο σταρχιδιστές που χρειάζεται βίντσι για να ξεκουνηθούν. Και σε τελική ανάλυση αν την θέλει ο ιδιωτικός τομέας σημαίνει ότι είναι μια βιώσιμη επιχείρηση. Ας βάλουν τα μυαλά τους να δουλέψουν ώστε να την κάνουν κερδοφόρα, όχι να την διαλύσουν! Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος, επαναλαμβάνω, όχι όμως ο ορθότερος επιχειρηματικά. </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /><em><u>Η υπερφορολόγηση είναι μονόδρομος αν θες να μην πουλήσεις. Και ο ελληνικός λαός δε θέλει ούτε να πουλήσει ούτε να φορολογηθεί επιπλέον ούτε να πληρώσει τους ήδη υψηλούς φόρους που του έχουν επιβληθεί. Ο λαός θεωρεί "ξεπούλημα" τη δημόσια περιουσία χωρίς να θέλει να καταλάβει πως δεν υπάρχει η έννοια της δημόσιας περιουσίας κολλήμενος στα αριστεροβλαμμένα ιδεολογήματα του 19ου αι. που του χαϊδεύουν τα αυτιά κορεύοντας τη φοβικότητά του απέναντι σε κάθε τι μη-κρατικό (είμαστε ο πιο φοβικός λαός της Ευρώπης).</u></em></div><div style="text-align: justify;">Ώστε η μόνη λύση που έχουμε είναι η υπερφορολόγηση. Οικονομολόγος δεν είμαι, αλλά έχω την εντύπωση ότι η επιβολή νέων φόρων σε περίοδο ύφεσης όχι μόνο δεν θα φέρει τα αναμενόμενα έσοδα αλλά θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα. Όλα αυτά τα σαίνια οι οικονομολόγοι σίγουρα έχουν να προτείνουν και κάτι καλύτερο, εγώ μόνο έχω διαβάσει αρκετές αξιόπιστες λύσεις για το θέμα. Τουλάχιστον να διασφαλίσουμε ένα μίνιμουμ εσόδων και μετά κοιτάμε αν και πώς μπορεί να διευρυνθεί. Αυτό λέει η κοινή λογική. Ας μήν ξεχνάμε ότι “ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος”. Όταν επιβάλλεις το 50% των (μεικτών) εσόδων ενός ατόμου να έρχεται άμεσα ή έμμεσα σε εσένα, τον οδηγείς με μαθηματική ακρίβεια στην λιμοκτονία. Πέραν του ότι από ένα πολύ σύντομο σημείο και μετά δεν θα έχει έσοδα για να σου δώσει. Μιλάω πάντα για τον ιδιωτικό τομέα, βέβαια, που τον τελευταίο χρόνο κυριολεκτικά έχει βουλιάξει άπατος και έχει μηδενική κίνηση (πόσο μάλλον κέρδη). Γιατί ο δ.υ. Να σου δώσει τί; Χρήματα που εσύ του έδωσες, να στα ξαναδώσει για να του τα ξαναδώσεις με μορφή μισθού; Είναι παράλογο! </div><div style="text-align: justify;">Αλλά ακόμη κι αν είναι έτσι, ας φορολογήσει με ποσοστό επί του καθαρού εισοδήματος. Δηλαδή, πόσα πήρες κυρία Ηώ μου φέτος, πόσα ξόδεψες, πόσα σου έμειναν, φέρε μου το 50% από αυτά. Τα καθαρά! Αυτά που έχεις στην τσέπη σου. Μια τέτοια πολιτική θα έσπρωχνε τους πολίτες στο να καταναλώσουν και να αυξηθεί η κίνηση στην αγορά, με αποτέλεσμα να μην περιμένει από εσένα, το Κράτος να τον στηρίξεις. Ούτως ή άλλως πότε στήριξε το Ελληνικό Κράτος τον μέσο έντιμο Ελληνα πολίτη; </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span lang="el-GR">Δεν αντιτίθεμαι στην ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ για να μην ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία, αλλά στην ιδιωτικοποίηση της παροχής βασικών κοινωνικών αγαθών που θα έπρεπε να μπορώ να απολαμβάνω όντας Ελληνας πολίτης. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ΔΕΗ. Αγοράζει το ρεύμα με 0,45€/KwH, ενώ το πουλά με 0,1€. Φυσικά με το που θα ιδιωτικοποιηθεί δεν μπορεί να λύσει τα 20ετή συμβόλαια που έχει με τους παραγωγούς, άρα θα ανεβάσει την τιμή του ηλεκτρικού. Λογικό; Επομένως θα πενταπλασιαστεί το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος. Αν λοιπόν πλήρωνα 50€ για ρεύμα το μήνα, θα πληρώνω 250! Τέλεια, ΤΕΛΕΙΑ!!! Ενώ ταυτόχρονα μου μειώνουν τον μισθό σε 592€. Ωραία. Ας πούμε ότι μένω σε μια γκαρσονιέρα γιατί ο μπαμπάς μου δεν είχε λεφτά να μου αγοράσει σπίτι και μένω μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα μου (άρα συγκατοίκηση με γονείς αποκλείεται). Και σε τρώγλη ακόμη να μένω, 300€ δεν τα δίνω για ενοίκιο; Και παραπάνω μην σου πω... Άρα 592-300-250, μου μένουν 42 ολόκληρα Ευρώ. Για να πληρώσω νερό, τηλέφωνο, να φαω, να πιώ, να ντυθώ, να μορφώσω τα παιδιά μου κλπ κλπ κλπ. Χέστηκα για τον ΟΠΑΠ αγαπητέ αναγνώστη, δεν πα να τον πουλήσουν, να τον κομματιάσουν, να τον ξεσκίσουν; Δεν απειλείται η διαβίωσή μου... σκέψου όμως να κάθεσαι με την γκαζόλαμπα τα βράδια, προκειμένου να κάνεις λίγη οικονομία. Να μην ανάβεις θερμοσίφωνα. Να το σκέφτεσαι αν θα κάτσεις λίγο στο </span><span lang="en-US">pc </span><span lang="el-GR">σου να ξεσκάσεις (λεφτά για να βγεις έξω δεν έχεις ούτε κατά διάνοια). Ή ακόμη σκέψου και το ακόμη χειρότερο. ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ. Τρεχούμενο νερό. Αποχέτευση. Πόσο μάλλον ίντερνετ και λοιπές πολυτέλειες. Γιατί δεν μπορείς να το πληρώσεις, όχι γιατί είσαι τεμπέλης, όχι γιατί δεν είσαι έντιμος, όχι γιατί δεν είσαι ικανός ή είσαι άεργος, αλλά γιατί δεν βγαίνουν τα κουκιά. Δεν είναι θέμα φόβου, είναι θέμα επιβίωσης, το αντιλαμβάνεσαι αγαπητέ μου αναγνώστη; </span> </div><div style="text-align: justify;"><span lang="el-GR">Να το πάω και λίγο παραπέρα αγαπητέ μου αναγνώστη; Εσύ που με λες φασιστάκι και ανθέλληνα επειδή απαιτώ καθολική δημόσια ασφάλιση, </span>πώς θα σου φαινόταν αν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία αρνούνταν να σε ασφαλίσουν επειδή πάσχεις από άσθμα; <span lang="el-GR">Δείτε το παράδειγμα της Αμερικής. Πόσους ακριβώς συγκέντρωσε ο Ομπάμα που δεν είχαν πάει ποτέ στην ζωή τους σε οδοντίατρο; Επαναλαμβάνω, ποτέ στην ζωή τους σε οδοντίατρο! Όχι στην Ακτή των Σκελετών, για την Αμερική μιλάμε, που έχει ιδιωτική ασφάλιση, που όσο πιο παραγωγικός είσαι τόσες περισσότερες παροχές έχεις κλπ κλπ κλπ! Στις ΗΠΑ, που δεν πληρώνουν “νταβατζιλίδικα” ΙΚΑ, σύκα και λοιπά γελοία ταμεία. </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /><em><span lang="el-GR"><u>Τ</u></span><span lang="el-GR"><u>έλος, το επιχείρημα που αναφέρεις περί φοροδιαφυγής είναι κυκλικό και αντανακλά όχι μόνο τη φοβικότητά μας αλλά και την υποκρισία μας. Ζητάμε από τους πολιτικούς να "κάνουν το πρώτο βήμα" προς την ηθική αφού εμείς θεωρούσαμε για χρόνια καταλληλότερο τον Πρωθυπουργό της πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης - και πολιτικό ένοχο κατά το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης που περνάμε. Ζητάμε ηθική από τους ανήθικους πολιτικούς τους οποίους εμείς εκλέψαμε.</u> </span></em></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span lang="el-GR">Μάλιστα. </span>Φταίνε οι Έλληνες που φοροδιαφεύγουν, δεν αγαπάνε την πατρίδα τους, και κακώς τους κατηγορούμε τους καημένους τους ΡΑΜΠΟ για χρηματισμό από τους μεγαλοφοροδιαφεύγοντες! <span lang="el-GR">Δηλαδή </span>η είσπραξη των φόρων επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων! Αλλά θα μου πεις γιατί όχι; Τί σε αυτή τη γαμημένη χώρα ΔΕΝ επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων; Μέχρι και το Σύνταγμα! Είναι υποκρισία να απαιτώ να ελέγχει ώστε να πληρώνουν φόρους οι τύποι με τις Καγιέν, <span lang="el-GR">σωστά</span>! Τότε για ποιόν λόγο να έχω κράτος; Ας το κάνουμε μπουρδέλο το μαγαζί, να βγάλουμε και κανα φράγκο. <span lang="el-GR">Το σφάλμα των υποστηρικτών αυτής της άποψης είναι ότι νομίζουν ότι ζητάμε από τους πολιτικούς να κάνουν το πρώτο βήμα. ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΔΡΑ</span> . <span lang="el-GR">Αλλά όχι, είναι υποκρισία αυτό. Ρε αγαπητέ μου αναγνώστη, μέχρι χθες πλήρωνα κανονικά όλους μου τους φόρους. Σήμερα όμως δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Δεν έχω να φάω, το καταλαβαίνεις; Οπότε θα κοιτάξω να κλέψω, είναι απλό.&nbsp;Από αύριο. Γιατί μέχρι σήμερα ΔΕΝ έκλεβα. Πόσο μάλλον τους πολιτικούς! &nbsp;</span> </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /><span lang="el-GR">Κι ένα άσχετο ελαφρώς βιντεάκι, όμως γέλασα μέχρι δακρύων όταν το είδα. Ένα από τα πράγματα που μου δίνουν μια ελάχιστη, έστω, ελπίδα για το μέλλον είναι ότι δεν χάνουμε το χιούμορ μας! </span><br /><object height="349" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8QfuRbTRe6k?version=3&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/8QfuRbTRe6k?version=3&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="349" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-358587303481393390?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-11622084395999409672011-06-27T14:39:00.002+03:002011-06-27T14:46:48.930+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span style="background-color: red; color: white;">Σήμερα το μεσημέρι μου έφτιαξε το κέφι η ανάρτηση του </span></div><div align="CENTER" lang="el-GR" style="font-style: normal; font-weight: normal; margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Bookman Old Style, serif;"><span style="font-size: small;"><a 03031217679836335345?="" href="http://www.blogger.com/%3Ca%20href=" profile="" www.blogger.com=""><span style="background-color: red; color: white; font-family: Times New Roman;">http://www.blogger.com/profile/03031217679836335345</span></a><span style="color: white;"><span style="background-color: red;"><span style="font-family: Times New Roman;"> </span>"&gt;<span style="font-family: Times New Roman;">Πολύκαρπου</span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="background-color: red; color: white;">στην <span style="font-family: Bookman Old Style, serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.blogger.com/%3Cfont%20face=" new="" roman?="" times=""></a><a href="http://kopria.blogspot.com/2011/06/blog-post_27.html">http://kopria.blogspot.com/2011/06/blog-post_27.html</a> </span>"&gt;<span style="font-family: Times New Roman;">Κοπριά </span></span>. Οπότε αποφάσισα να αναδημοσιεύσω, επειδή το θεώρησα όντως επίκαιρο και εύστοχο.</span></div><div style="text-align: left;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WGEK1PMflSs/TghrX4062-I/AAAAAAAAAKE/KBGL9Q-tpVY/s1600/helicopterGap.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="background-color: white;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-WGEK1PMflSs/TghrX4062-I/AAAAAAAAAKE/KBGL9Q-tpVY/s1600/helicopterGap.jpg" /></span></a></div><div style="text-align: left;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div style="background-color: transparent; border: currentColor; color: black; overflow: hidden; text-align: left; text-decoration: none;"><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Στέκεις εκεί αγέρωχος, λιμασμένος ευτραφής</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Αχόρταγο το βλέμμα σου Ω! ογκόλιθε εσύ</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Πάγκαλε σε σένα αναφέρομαι που τσίπα δεν σου μεινε πια</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Για να τρομάξεις το λαό ότι σου ρθουν λες σκατά</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Μια «μαζί τα φάγαμε» , την άλλη οι «αντιπαραγωγικοί»</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">«κοπρίτες» μετά μας έλεγες λες και διορίζαμε εμείς</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Εφιάλτες θες να βλέπουμε μπας και κάτσουμε στ’ αυγά μας</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Να σας αφήσουμε ελεύθερους να τρώτε τα λεφτά μας</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Όμως δεν σου ‘καστε Πάγκαλε κι αγανακτήσαμε </span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Στο κρανίο τα πήραμε και πλατεία πήγαμε</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">«Φερτε κάτω τον χοντρό για να φάμε χοιρινό»</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Φωνάζαμε όλοι μαζί έξω από τη βουλή</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Είδες κι απόειδες Πάγκαλε και πρέπει να ψηφίσεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Το Μεσοπρόθεμο να περάσει τη χώρα να γαμίσεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">«Τα τανκς θα κατεβούνε» φώναξες όσο πιο δυνατά μπορούσες</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">«Τις τράπεζες να προστατέψουνε και όχι τους πολίτες»</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Σε μάθαμε καλά πια Πάγκαλε, τους κώλους πλουσίων γλείφεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Τα τανκς να κατεβάσεις απείλησες για να μας φοβερισεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Δεν σε φοβάμαι Πάγκαλε, ανέκαθεν γελοίος ήσουν</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Από τότε που τα Ίμια σου πήρανε θυμήσου</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Βράδυ βαθύ ήτανε και συ συνεντευξιαζόσουν</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Στου <span lang="EN-US">Mega</span> τα λημέρια σου ήσουνα και μαλακιζόσουν</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Ενώ οι Τούρκοι πάταγαν στο Ελληνικό το χώμα</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Εσύ τους έδωσες τον Οτσαλάν προδότη παλιοτρόμπα</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Τότε έπρεπε να μιλάς για το στρατό μαλάκα</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Και όχι τώρα που αντιδρά ο Έλληνας τα μάλλα</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Αντί τα συμφέροντα του λαού να εξασφαλίσεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Προτιμάς προδοτικά το αίμα του στους τοκογλύφους να δίνεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">«Άντε γαμί… Άντε γαμίσου Πάγκαλε» φωνάζουνε στο δρόμο</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Και μούντζες ρίχνουνε πολλές στον λιπαρό σου όγκο</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Έρχεται η μέρα Πάγκαλε που θα λογοδοτήσεις</span></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: white;">Στο ελικόπτερο δεν χωράς τη χώρα να αφήσεις</span></div><span style="background-color: white;"><br /></span><br /><span style="background-color: white;"><br /></span><br /><span style="background-color: white;">Read more: </span><a href="http://kopria.blogspot.com/"><span style="background-color: white;">http://kopria.blogspot.com/</span></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-1162208439599940967?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-89730747729556856992011-06-24T12:19:00.000+03:002011-06-24T12:19:02.355+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-JAv8ycrmZ1M/TgRUEXRQw6I/AAAAAAAAAKA/3ybc-i_4DBs/s1600/Dei2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-JAv8ycrmZ1M/TgRUEXRQw6I/AAAAAAAAAKA/3ybc-i_4DBs/s1600/Dei2.jpg" /></a></div>Εργαζόμενοι, φορολογούμενοι, άνεργοι, άεργοι, δημόσιοι υπάλληλοι, κυρίες και κύριοι (λέμε τώρα) <br /><br />Εμείς, οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ αντιστεκόμαστε στην ιδιωτικοποίηση του κρατικού φορέα παροχής ενέργειας. Η ηλεκτρική ενέργεια είναι ένα κοινωνικό αγαθό που πρέπει να φτάνει και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας. Γι' αυτό κι εμείς σας κόβουμε το ρεύμα, για να εκτιμήσετε την αξία του. <br />Θέλουμε να σταθείτε δίπλα μας όπως εμείς στεκόμαστε ανέκαθεν δίπλα στον Έλληνα εργάτη με κάθε δυνατό τρόπο. Έτσι πρόχειρα μόνο να πούμε ότι μας κόστισε πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την ΕΜΥ για να επιλέξουμε τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο ως τους πιο καυτούς μήνες τον χρόνο για να αρχίσουμε τις απεργίες κατά της ιδιωτικοποίησης της υπηρεσίας μας. Δεν μπορείτε που δεν μπορείτε να δουλέψετε, να μπορείτε να πιάσετε καμιά παραλία σαν άνθρωποι. Αν πήρε σύνταξη ο παππούς σας και έχετε να πληρώσετε την βενζίνη εννοείται. Αν όχι, πιάστε τα πάρκα που υπάρχουν σε αφθονία (???) στις Ελληνικές πόλεις ούτως ώστε να μην βράζετε ζωντανοί σαν χρυσόψαρα στην γυάλα τώρα που κλιματιστικά γιοκ! Αν πάλι έχετε κανα πρόβλημα υγείας και χρειάζεστε ενέργεια για να επιβιώσετε, όπως μηχανήματα που διευκολύνουν την αναπνοή, ψοφήστε να γλυτώσουμε και την αναπηρική σύνταξη που τυχόν παίρνετε, σας έχουμε ήδη υπολογίσει ως παράπλευρες απώλειες. Κάθε αγώνας θέλει θυσίες, μην γίνεστε εγωιστές! <br />Ζητάμε την υποστήριξή σας στον δίκαιο αγώνα μας. Αυτοί οι κουτόφραγκοι μαζί με μια μερίδα αγανακτισμένα καπιταλόσκυλα της κοινωνίας μας που κρύβονται πίσω από συνθήματα της πλάκας του τύπου “Μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί, είναι δικαίωμά μας” όχι μόνο θέλουν να μας βάλουν να δουλεύουμε, αλλά παίζει να εμποδίσουν το μακρόπνοο σχέδιό μας που άρχισε προ αμνημονεύτων χρόνων για την μετατροπή μας σε Ολυμπιακή Αεροπορία. Πού τί να πει κι αυτή από απεργίες, την ξεπεράσαμε σε κόστος κατά τέσσερις φορές, να σκάσουν από το κακό τους οι ιπτάμενοι. <br />Στο πέος μας λουλούδια αν επιδοτούμαστε κάθε χρόνο με εκατομμύρια Ευρώ από τα λεφτάκια που δίνετε σε φόρους στο ασφαλιστικό μας ταμείο. Μην ακούτε τους κακοήθεις που ουρλιάζουν να παραιτηθούμε από τα εξτρά κεκτημένα μας. Είπαμε κοντά σας στεκόμαστε αλά δεν είμαστε και μαλάκες να πούμε όχι στα λεφτά!<br />Από την άλλη πλευρά και να μην την έχουμε την υποστηριξούλα χεστήκαμε, αφού ό,τι και να κάνετε εμείς χαβά μας έχουμε και διακόπτη δεν ανεβάζουμε. Καλό θα ήταν όμως να δηλώσετε συμπαράσταση στα γραφεία μας, καθώς αυτό θα μετρήσει υπέρ υμών ως καλή διαγωγή για όταν θα αρχίσουμε να δίνουμε ρεύμα στην μαύρη αγορά. Γι' αυτό να πείσετε και τους γείτονες, να μαζευτείτε όλοι μαζί να σας δώσουμε για 10' ρεύμα να φτιάξετε καμιά μακαρονάδα να ταίσετε τα παιδάκια σας. Δώρο οι μπαταρίες για το τρανζίστορ που θα ακούτε στο υπόγειο. <br />Άντε μην τα πάρουμε και πουλήσουμε τον χαλκό για πρώτη ύλη και μείνετε χωρίς δίκτυο, που μου θέλετε και ρεύμα καράβλαχοι, για να παίζετε πασιέντζες στο <span lang="en-US">pc. </span>Είχατε και στο χωριό σας ρε, και μου αγανακτείτε όλοι; <br /><br /><a href="http://youtu.be/0O8xVoPocgM">http://youtu.be/0O8xVoPocgM</a><br /><span style="color: maroon;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="249" src="http://www.youtube.com/embed/0O8xVoPocgM" width="460"></iframe></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-8973074772955685699?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-17646777387433620372011-05-25T10:36:00.000+03:002011-05-25T10:36:29.959+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ναί λοιπόν, θα ολοκληρώσω με συνέπεια αυτή την τριλογία, γιατί έχετε και καλύτερα πράγματα να κάνετε από το να την περιμένετε, παραθέτοντας τους 2 τελευταίους ωοθηκοσπάστες τύπους bloggerΖ, με έναν επιπλέον (ως bonus) που δεν το λες ακριβώς blogger, καρυοθραύστη όμως σίγουρα.....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><u><strong>Ο blogger master of the universe</strong></u></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Έλα, τί είπες;;;; Ούτε εδώ κατάφερες να συνδυάσεις πρόσωπο δηλαδή, έ; Φυσικά και το έκανες, περιμένεις εμένα να βάλω link; Πρόκειται για τον γνωστό οιηματία του ίντερνετ, που επειδή έχει 10, 100 ή 1000 αναγνώστες νομίζει τουλάχιστον ότι έλυσε το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη. Αυτό που πραγματικά με διασκεδάζει έως κλαυσίγελου με αυτόν τον τύπο είναι πρώτον ότι νομίζει πως όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να τον γλύφουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ και δεύτερον το άγχος του μην τυχόν του κλέψουμε λίγη από την διάττουσα λάμψη του. Τυπικά απαιτεί τρελές εκδηλώσεις συμπάθειας προς το πρόσωπό του και προς τα γραφόμενά του, προσπαθόντας να σε δωροδοκήσει με αύξηση της αναγνωσιμότητάς σου. Ακόμη θυμάμαι φράση συνblogger στο msn που μου έφερε στην κυριολεξία δάκρυα στα μάτια.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-y53cnXVTXrA/TdywTkPVTFI/AAAAAAAAAJ0/Jf-rB1Dg6Nw/s1600/giorgakis.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-y53cnXVTXrA/TdywTkPVTFI/AAAAAAAAAJ0/Jf-rB1Dg6Nw/s1600/giorgakis.bmp" t8="true" /></a><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">-Έλα, γράψε κάτι για μένα και θα σε προσθέσω και στο blogroll μου. Θα δεις, θα σου έρθουν πάααρα πολλά άτομα. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ. Τί είπε το άτομοοοοοοοοοο. ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Άμα του πεις ότι δεν σε νοιάζει, κοινώς αρνηθείς να ενδώσεις στην πουτανιά, γίνεσαι ο εχθρός της εβδομάδας. Πετάει μια μικρούλα γλυκούλα αναρτησούλα με μια τεράστια πονεμένη φωτογραφία για το πόσο πολύ πληγώθηκαν τα ευαίσθητα (;) αισθήματά του από την συμπεριφορά σου, και την αφήνει 10 μέρες για να σπεύσει να συμφωνήσει όοοοοολο το κοπάδι που σούρνει (ως γνήσιοι χαμερπείς). </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ω τρισμέγιστε Θεέ, είναι δυνατόν; Ρε φίλε, μήπως έχεις χάσει το νόημα του blogging; Λέω εγώ, μήπως;;; Τράβα σε καναν ψυχίατρο πριν να είναι πολύ αργά, διότι προφανώς έχεις μεγάλα προβλήματα. Δεν με νοιάζει αν δεν σε έπαιζε κανένα άλλο παιδάκι από την δευτέρα Δημοτικού και μετά, αν είσαι χοντρός ή άσχημος, δεν με νοιάζει αν δεν μπορείς να βρεις γκόμενα ή αν απλά νομίζεις ότι είσαι ό,τι πιο πιασάρικο έχει δημοσιευτεί από τις “Μάγισσες της Σμύρνης” και μετά.... ΕΙΣΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΟ, ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΛΥΝΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">&nbsp;</span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><u><strong>ο επαγγελματίας blogger, ο συνεπής</strong></u></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-q4K8gtreb-g/TdywhCC5VwI/AAAAAAAAAJ4/7wFv7fKV1LE/s1600/twitter2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-q4K8gtreb-g/TdywhCC5VwI/AAAAAAAAAJ4/7wFv7fKV1LE/s1600/twitter2.jpg" t8="true" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κάνει ανάρτηση τύπου twitter κάθε 5 λεπτά για να μας πει αν έκλασε ή όχι. Συνήθως η αναρτήσεις του έχουν σχέση με την εκάστοτε ψυχολογική του διάθεση που, δυστυχώς για τους αναγνώστες του, αλλάζει κάθε 13 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα. Επειδή πού να προλάβει ο άνθρωπος να γράψει ολόκληρη ανάρτηση στο πόδι (εντάξει, δεν είναι και κατά παραγγελία η έμπνευση) γράφει ένα κάρο σαχλαμάρες κι άμα ξεμείνει κι από αυτές πετάει τους στίχους ενός τραγουδιού με 5-6 φωτογραφίες που βρίσκει ο google σε 4'', βάζει από κάτω και το βιντεάκι και καθάρισε. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι η συνέπεια. Δεν περνάει ούτε μία μέρα που να μην μας πει τα νέα του. Το καλό (κακό;) είναι ότι πολλές φορές έχει και ενδιαφέροντα πράγματα να πει, όμως χάνονται μέσα στην πληθώρα της άχρηστης σαβούρας που έχει φορτώσει στον server της google. Επαγγελματία μου, άκου μια φιλική συμβουλή... ΑΝΕΒΑΖΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΣΤΟ TWITTER ΚΙ ΟΤΑΝ (ΚΑΙ ΑΝ) ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΞΑΝΑΠΑΤΑ ΤΟ ΚΟΥΜΠΑΚΙ. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><u><strong>ο γνωστός άγνωστος ο bonus</strong></u></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όχι, δεν μιλάω για τον φίλτατο <a href="http://gnostosagnostos.blogspot.com/">γναγν</a>, μιλάω φυσικά για το γνωστό σαχλαμάρι που αφήνει ανώνυμα σχόλια. Φιλαράκι, το να μην έχεις google λογαριασμό δεν το θεωρώ κακό. Βάλε όμως ένα ονοματάκι στο τέλος, ένα nick, ένα σημαδάκι ρε παιδί μου, να ξέρουμε κάθε φορά ότι μιλάμε με τον ίδιο κι όχι με άλλον! Προσωπικά βέβαια νομίζω ότι απλά είσαι ένα θρασύδειλο πλάσμα που δεν έχει το θάρρος της γνώμης του, γι' αυτό και καταφεύγεις στην ανωνυμία. Έτσι, για να πετάξεις απλά την μαλακία σου άσκεφτα χωρίς να χρειαστεί να την υποστηρίξεις. Προσωπικά σε αντιπαθώ όσο δεν πάει άλλο, και τώρα που το σκέφτομαι δεν έχω ακούσει ποτέ κι από κανέναν καλή κουβέντα για την πάρτη σου... Άντε τεράστιε, βρες πρώτα όνομα και προσωπικότητα και μετά έλα να μας πεις την άποψή σου επί παντός επιστητού. Αν θες να γίνει σεβαστή δηλαδή.... </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-t7TMpZfPI2c/TdyxMnaf_bI/AAAAAAAAAJ8/EPoq6mX7ETY/s1600/anwnumos.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-t7TMpZfPI2c/TdyxMnaf_bI/AAAAAAAAAJ8/EPoq6mX7ETY/s1600/anwnumos.bmp" t8="true" /></a></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-1764677738743362037?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-78861516782391192302011-05-15T15:45:00.000+03:002011-05-15T15:45:22.453+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Καταγγέλω ότι ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΦΟΡΑ ΕΙΧΑ ΕΤΟΙΜΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΕΒΑΣΩ. Και 2 μέρες τώρα δεν με άφηνε ο blogger. Τελικά άμα είσαι γκαντέμης... Τέλος πάντων, καρυοbloggoθραυστών συνέχεια, με 2 νέους τύπους κόπανων που επιμένουν να ταλαιπωρούν τα ευαίσθητα ματάκια μας.... </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>ο blogger γκομενοπαγίδας, ο συνήθης</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wtWXsw2gRHM/Tc_IwwrbOHI/AAAAAAAAAJs/Iyuy_Ioblbw/s1600/peftoulas.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" j8="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-wtWXsw2gRHM/Tc_IwwrbOHI/AAAAAAAAAJs/Iyuy_Ioblbw/s1600/peftoulas.bmp" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ε, καλά! Αυτό το είδος blogger δεν χρήζει ιδιαιτέρων συστάσεων. Όλοι το έχουμε δει επανειλημμένα να σέρνεται στα σχόλιά μας και να αφήνει τα γλιτσιασμένα ψελλίσματά του. Παλιότερα κυκλοφορούσε πιο απροκάλυπτα, μετά όμως τον εμπλουτισμό του είδους του με σημαντικό ποσοστό και εξαιρετικές ποικιλίες θηλυκών έχει καμουφλαριστεί πιο έξυπνα (ναι, είμαι σωβινίστρια- οι άντρες είστε πεταμένα λεφτά, ειδικά στο καμουφλάζ προθέσεων). Ο Μπλόγκερ γκομενοπαγίδα είναι κατά προτίμηση μέσης ηλικίας, παντρεμένος από τα 23 του, με ενήλικα τέκνα που έχουν πάρει ήδη τον δρόμο τους, ανία μεγαλύτερη και από την αντιπάθειά μου για το σιδέρωμα, κλασικός φιλενάδας, ανακάλυψε πριν από καμια 2ετία το internet και πριν από 14 μήνες και 2,7 ημέρες το youtube. Έκτοτε μας ζαλίζει τον έρωτα με παθιασμένες τραγουδοαφιερώσεις, εντελώς ασχέτου με το θέμα της συγκεκριμένης ανάρτησης ή οποιασδήποτε ανάρτησης γενικώς, παλεύει διαρκώς να κλείσει ραντεβού με κάποιον άλλο blogger φύλου της προτίμησής του (ακόμη καλύτερα κι άμα σκάσουν μύτη όλοι μαζί κι έχει να διαλέξει), και διατηρεί την ακατονόμαστη ελπίδα ότι κάποιος από όλους αυτούς θα του κάτσει. ΤΡΑΒΑ ΣΤΟ FACEBOOK ΚΡΕΤΙΝΕ, μαζί με όλους τους άλλους γυμνοσάλιαγκες και ΑΣΕ ΗΣΥΧΟ ΤΟΝ BLOGGER. Πώς πρέπει να το πω δηλαδή πιο ξεκάθαρα; Καίγοντας τα virtual σουτιέν μου;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>Ο blogger χαμερπής ο ομοιοπαθητικός</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-F7xdp5jzlgs/Tc_JHb4XFzI/AAAAAAAAAJw/8hHhDok9AlM/s1600/peftoylas2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" j8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-F7xdp5jzlgs/Tc_JHb4XFzI/AAAAAAAAAJw/8hHhDok9AlM/s1600/peftoylas2.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Είδος συναφές ως προς την γλίτσα με το προηγούμενο. Πάει παντού και αφήνει σχόλια του τύπου “ναι, αυτό που λες είναι το πιο σωστό”, “είσαι σούπερ ουάου τυπάκι και σε πάω με χίλια”, “chill out man, δεν αξίζει να ασχολείσαι με μαλάκες” κλπ κλπ, πετάει στο βλογ του και 5 τσιτάτα, και καθάρισε. Σε περιόδους μη έμπνευσης κάνει αναδημοσιεύσεις από άλλα blog, εννοείται χωρίς να ενημερώσει τον εκεί γράφοντα, ενώ ταυτόχρονα προσθέτει και την δική του πινελιά- ίσα ίσα για να καταστρέψει ό,τι προσπαθούσε να πει ο προλαλήσαντας, από το οποίο φυσικά δεν κατάλαβε Χριστό. Είναι καλημεράκιας και καληνυχτάκιας και περνάει από όοοοοοολα τα blog καθημερινά να δει μήπως ειπώθηκε κάτι αμά τη απουσία του. Εικάζεται- χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί από την επιστήμη- ότι για να έχει τόσο διαθέσιμο χρόνο είναι είδος αυτοφυές στις δημόσιες υπηρεσίες, πιθανόν να έχει άμεση σχέση με τα αθλιόφυτα χρώματος σκονί που βρίθουν στις εν λόγω περιοχές. Μου την δίνει η ηλίθια εμμονή του να σου λέει ΠΑΝΤΑ ότι έχεις δίκιο, ότι φταίνε όλοι οι άλλοι που σε κράζουν κι όχι εσύ για τις μαλακίες που πετάς άσκεφτα και, κυρίως, το γεγονός ότι δεν έχει ποτέ άποψη για τίποτα. </div><div style="text-align: justify;">Γιατί καλέ μου (κλαψ), γιατί χρυσέ μου (κλαψ, κλαψ) μας το κάνεις αυτό; Γιατί την καταδίκη σου ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΗΣΥΧΟ ΤΟΝ BLOGGER;;; Μέχρι σήματα καπνού δοκίμασα να κάνω, αλλά τίποτα δεν πήρες πρέφα. ΔΕΝ θέλω να τονώσω το εγώ μου, είναι ήδη αρκετά μεγάλο. Να μην σε βλέπω να συμφωνείς με όλους θέλω, γίνεται;;;;;;</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-7886151678239119230?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-8694282958856838552011-05-09T16:15:00.000+03:002011-05-09T16:15:19.304+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Τις προάλλες είδα τρείς ηλικιωμένους τύπους στην στάση του λεωφορείου να μαλώνουν μεταξύ τους για την αύξηση της τιμής των εισιτηρίων, παρόλο που και οι τρεις συμφωνούσαν. Ασχετο βέβαια, αλλά επειδή βαρέθηκα να ξανακούσω ότι “δεν υπάρχει Κράτος” σε 525.237 παραλλαγές στον τόνο φωνής άφησα τον λογισμό μου να τρέξει στο blogging, μπας και καταφέρω να απομονωθώ από το τριγύρω αλαλάζον πλήθος. Και το μυαλό μου με μετέφερε απευθείας στην ανάρτηση ενός blogger που είχα διαβάσει τις προάλλες και τα είχα πάρει στο κρανίο. Διότι ο αγαπητός συνblogger αποφάσισε να κλείσει το “σπίτι” του. Μαγκιά του βέβαια και λόγος δεν μου πέφτει, αλλά το τελευταίο εξάμηνο έκλεισαν κάμποσα blog ατόμων που συμπαθώ. Αποτέλεσμα; Γεμίσαμε πάλι φελλούς... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ήταν μεγάλη η διαδρομή που έπρεπε να κάνω, οπότε ο λογισμός μου μόλις εξάντλησε την τσατίλα του για αυτούς που φεύγουν ενώ θέλουμε να μείνουν, πέρασε στην εκ διαμέτρου αντίθετη κατηγορία. Σε αυτούς που μένουν ενώ απαιτούμε να φύγουν. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μας σπάνε τις ωοθήκες σε κάθε δυνατή ευκαιρία που τους δίνεται (και σε μερικές ακόμη που δεν τους δίνονται καν). Και κατέληξα στο να κατηγοριοποιήσω τους 5 πιο αντιπαθείς τύπους bloggers (ελληνιστί μπλόγκερΖ) που έχω συναντήσει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βεβαίως εγώ ευκαιρία για λίστα δεν χάνω, οπότε ιδού οι 5 πιο επιτυχημένοι καρυοθραύστες των ιστολογίων. Ένεκα του ότι η ανάρτηση βγήκε σεντόνι όμως, και θέλω να μου τους σχολιάστετε και όλους τους σιχαμένους, θα τους δούμε έναν έναν.... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο blogger ροζ βαλεριάνα</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-g6LCJztZhiQ/Tcfofpn1QII/AAAAAAAAAJo/CPGZ2iPTlZo/s1600/patty_2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" j8="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-g6LCJztZhiQ/Tcfofpn1QII/AAAAAAAAAJo/CPGZ2iPTlZo/s320/patty_2.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Είδος blogger θηλυκού κυρίως γένους. Τα αρσενικά είναι πιο σπάνια και δεν συναντώνται τόσο εύκολα. Μπαίνεις μέσα και κοιμάσαιιιιιι. Αλλά μιλάμε για πολύ ύπνο, όχι αστεία! Τους συνιστούν 29 κατασκευαστές ηρεμιστικών. Αυτοί ξέρουν! Κατ' αρχάς ασχολείται με θέματα ηλίθια. ΗΛΙΘΙΑ! Δεν υπάρχει άλλος χαρακτηρισμός για όλο αυτό τον συρφετό απροσάρμοστων σκέψεων. Σκέψεις που κινούνται στην μονότονη χρωματική γκάμα του κουφετομπουμπουκορόζ (μου έκατσε ο γκόμενος χθες το βράδυ- πού ράβουν φτηνά νυφικά;) έως μαυροερυθροκύανο του μούρου για τις περιόδους κατάθλιψης (με έφτυσε ο γκόμενος χθες βράδυ- φέρτε μου ληγμένα, υποφέρω). Δεν λέω, θα υπάρχουν και άτομα που ενδιαφέρονται για το κατά πόσο είχε επιτυχία η μοβ σκιά που φορούσες το περασμένο βράδυ ή το πόσο πάθος διάβασες στο αριστερό μάτι του υποφήφιου για τύλιγμα καθώς σου έδινε ένα μηλαράκι με κανέλα από τα τρισάθλια φρούτα που σας σέρβιραν στα δευτεροκλασάτα μπουζούκια που σε πήγε. Παρ' τους τηλέφωνο κορίτσι μου και άσε ήσυχο τον blogger! ΝΑΙ! Και τις δύο άλλες ηλίθιες. Ούτως ή άλλως μόνο αυτές σε διαβάζουν. Τί μας ζαλίζεις τις ωοθήκες με τα εφηβικά σου ποιηματάκια που νομίζεις ότι αν τα έβλεπε ο Σεφέρης θα έσκαζε από το κακό του; Δεν έχεις πάρει πρέφα ότι οι επιπέδου νοημοσύνης Candy Candy προβληματισμοί σου μας προκαλούν ό,τι ακριβώς και η εν λόγω ορφανή κορασίς των παιδικών μας χρόνων; Ασυγκράτητο γέλωτα. Και κυρίως, είναι πιο ανιαροί κι από προβληματισμούς 12χρονης παρανύφου που δεν της έχει έρθει ακόμη περίοδος. Πάρε λοιπόν την ευαισθησία σου και σε άλλη παραλία. ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ ΛΕΜΕ!!!! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-869428295885683855?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-466497680955256432011-03-11T13:22:00.001+02:002011-03-11T15:43:44.664+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: left;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-gAkrsi2CJ9Y/TXoEGFcmMBI/AAAAAAAAAJg/Pk0nbDOoSuA/s1600/%25CE%25BF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CF%2583%25CE%25B5+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C%25CE%25B3%25CE%25BD%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" q6="true" src="https://lh5.googleusercontent.com/-gAkrsi2CJ9Y/TXoEGFcmMBI/AAAAAAAAAJg/Pk0nbDOoSuA/s1600/%25CE%25BF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CF%2583%25CE%25B5+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C%25CE%25B3%25CE%25BD%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" /></a>Greetings my friend, χάθηκα αλλά είχα πολύ σοβαρό λόγο. Όπως ίσως γνωρίζεις, αποφάσισα για δύο (τουλάχιστον) μήνες να γίνω χαμουτζου. Τουτέστιν μετακόμισα προσωρινά στην αξιότιμη και αξιολύπητη πρωτεύουσα, προκειμένου να βάλω τα θεμέλια για κάποιες συνεργασίες. Φόρτωσα στο αμάξι κάμποσες βαλίτσες ρούχα- βιβλία- καλλυντικά (δηλαδή τα απαραίτητα προς επιβίωση), έχωσα και το λάπιτοπ σε ένα κενό που βρήκα και έφυγα. </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν οι δρόμοι. Δηλαδή ότι δεν τους ξέρω και δεν έχω ιδέα πού και πώς να πάω... Σαν έξυπνη ξανθιά που είμαι έβαλα Παπαρίζου στο ράδιο για support και έκατσα και σκέφτηκα. Σκέφτηκα πολύ, αλλά βρήκα την καλύτερη λύση. Αγόρασα GPS. Ένα ωραιότατο ματζαφλάρι με κουμπάκια και λαμπάκια, που σου λέει τον δρόμο. Στον χάρτη του σου δείχνει τα πιθανά εμπόδια που θα συναντήσεις, την διαδρομή που θα ακολουθήσεις και διάφορα άλλα. Επειδή εγώ πήρα την special edition for blondes μου κάνει και χαριτωμενιές, μου μιλάει, με καθοδηγεί, μην τυχόν και δεν δω τον χάρτη. “Σε 200 μέτρα στρίψτε αριστερά”, “Κινηθείτε κυκλικά (στον κόμβο) και βγείτε στην δεύτερη έξοδο” και ούτω καθεξής... </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: left;">Το παίρνω, το βάζω στο αμάξι μέσα στην καλή χαρά, σίγουρη ότι τα προβλήματά μου έλαβαν οριστικό τέλος. Πάω πρωί πρωί στο γραφείο. Αυτό είναι 100 μέτρα από το σπίτι αλλά είπα να δοκιμάσω το ματζαφλάρι. Εύκολα πράγματα, ούτε να το κοιτάξω χρειάστηκε. Έκανα την δουλίτσα μου όμορφα και καλά και έπρεπε να φύγω για να πάω στον πελάτη στην Κηφισίας. Και τότε εκτυλίχθηκε ο κάτωθι διάλογος με έναν συνάδελφο, τον Δικόβλακα ΣουΔείχνωΤονΔρόμο (πολύ καλό παιδί, αλήθεια, τον έπρηξα τόσες μέρες να με πηγαίνει πέρα δώθε):</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">-Ηώ, θες να πάμε μαζί; Θα σε καθυστερήσω όμως λίγο, διότι πρέπει να περάσω από Ευελπίδων πριν για να καταθέσω κάποια έγγραφα.</div><div style="text-align: left;">-Μην στενοχωριέσαι Δικόβλακα, έχω GPS. Δώσε μου μόνο την ακριβή διεύθυνση του πελάτη κου ΣιγάΜηνΚουνηθώΑπόΤοΓραφείοΜου, μην σε τρέχω κι εσένα μέχρι εκεί. </div><div style="text-align: left;">-Τέλεια Ηώ, αν και δεν χρειάζεται να το βάλεις καν, είναι πολύ εύκολο. Γνωρίζεις πώς να βγείς στην Κηφισίας; Ε, μετά θα την πάρεις όλο ευθεία μέχρι να δεις τον πύργο του ΟΤΕ, κι από εκεί μετά το τρίτο φανάρι θα βγείς δεξιά στην οδό ΔενΤηνΒρίσκωΟσοΚαιΝαΨάχνω. Τα γραφεία του ΣιγάΜηνΚουνηθώΑπόΤοΓραφείοΜου είναι στο δεύτερο στενό αριστερά, θα τα δεις, έχουν μια ταμπέλα ΝΑ (με το συμπάθειο). Γράψε και την διεύθυνση να είσαι σίγουρη.</div><div style="text-align: left;">-Οκ Δικόβλακα, θα το φορτώσω καλού κακού στο GPS, αν και όντως ακούγεται εύκολο. </div><div style="text-align: left;">-Έγινε. Αν έχεις κάποιο πρόβλημα πάρε με τηλέφωνο.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Τί το ήθελε και το είπε; Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς ώρες ώρες. Στράτα παίρνω, στράτα αφήνω, φτάνω κάποια στιγμή στην Κηφισίας. Μέσα στην τρελή χαρά εγώ που τα κατάφερα, χαλαρώνω, ανάβω τσιγάρο και ανεβάζω την μουσική. Αποτέλεσμα; Δεν άκουγα με την καμία το ματζαφλάρι. Χε χε χε.... αισθάνθηκε παραγκωνισμένο το σίχαμα και αποφάσισε να με εκδικηθεί. Κάποια στιγμή άρχισε να ωρύεται “Μείνετε Δεξιά, ΜΕΙΝΕΤΕ ΔΕΞΙΑ”. Στρίβω απότομα, αλλάζω λωρίδα, στο παρά τσακ την γλύτωσε ένα παπάκι και με τις μπάντες βγαίνω πάνω στο δαχτυλίδι (βλ κυκλικό κόμβο) της Κηφισίας. Αρχίζω να φέρνω στροφές γύρω γύρω σαν την σβούρα, διότι όποια έξοδο πήγαινα να πάρω για να βγω μου έβγαζε κόκκινα λαμπάκια και αναστροφή πορείας. Τσαντίζομαι, του ρίχνω μία ανάποδη, δεν συνήλθε, οπότε πάω στο plan B. Τηλέφωνο στον Δικόβλακα. Και κάπου εκεί μπήκα στην ζώνη του Λυκόφωτος... </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">-Εμπρός;</div><div style="text-align: left;">-Έλα Δικόβλακα, είμαι σε έναν κόμβο και πάω γύρω γύρω σαν διαμαντένιο πανάκριβο δαχτυλίδι στον παράμεσο φρεσκοαρραβωνιασμένης κομμώτριας που χτύπησε πλούσιο ραμολιμέντο. Όλες οι έξοδοι οδηγούν στην Αττική Οδό. Από πού να βγώ;</div><div style="text-align: left;">-Οκ Ηώ, πάρε μια βαθιά ανάσα και μην πανικοβάλλεσαι. Βγες από την έξοδο που γράφει για Κηφισίας</div><div style="text-align: left;">-Δεν υπάρχει τέτοια έξοδος λέμε, όλες είναι με πράσινες ταμπέλες.</div><div style="text-align: left;">-Όχι Ηώ, κοίτα καλύτερα, πρέπει να υπάρχουν και μπλε ταμπέλες. Εσύ είσαι της Δεξιάς, πράσινη ταμπέλα θα πάρεις;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: left;">-Και την Παπαρήγα παίρνω αυτή την ώρα, πού στο διάολο είμαι; Μπιπ, μπιπ, μπιιιιιιπ (ο από πίσω)</div><div style="text-align: left;">-Ηώ, άκουσέ με. Ξανακάνε έναν κύκλο και βγες στην Κηφισίας γιατί αλλιώς ΔΕΝ θα βρεις το γραφείο του ΣιγάΜηνΚουνηθώΑπόΤοΓραφείοΜου. Θυμάσαι πώς σου είπα; γιατί μου κλείνει το κινητό από μπααατ....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Τέλος, νεκρό! Φτού!!!! Να σε πάρει ο δεσμοφύλακας σιδηροδέσμιο Δικόβλακα, δεν φορτίζεις το κινητό σου; Πάει και το plan B. Στερνή μου ελπίδα ήταν το ματζαφλάρι. Αρχίζω να το αγριοκοιτάζω αλλά αυτό με έγραφε στα τσιπάκια του. Ατάραχο λέμε. Αρχίζω πάλι να σκέφτομαι πυρετωδώς. Πώς να το προγραμματίσω; Πάνω στον κόμβο; ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ! Κάνω ακόμη έναν κύκλο. Δεν βλέπω μπλέ έξοδο για Κηφισίας. Ξανακάνω ακόμη έναν, το ίδιο. Το παίρνω απόφαση και βγαίνω από μια πράσινη έξοδο. Αρχίζω να κοιτάω δεξιά για καναν χώρο να σταματήσω να του αλανιάσω τα κουμπάκια, αλλά τίποτα. Πανάθεμα την καταδίκη σου, δεν μπορεί, πες ότι κατουριέσαι, ότι καίγεσαι, ότι έπαθες έμφραγμα, ότι σε πρήζει η γκόμενα που ξέχασες τα γενέθλιά της χθες! Δεν έχει ΠΟΥΘΕΝΑ να σταματήσεις; Ε, δεν έχει πουθενά. 5 χιλιόμετρα παρακάτω, μισή ώρα, άπειρα καντήλια που μου κατέβασε πας διερχόμενος οδηγός και μισό πακέτο τσιγάρα, βρήκα ένα περίπτερο και μου εξήγησε ο άνθρωπος πώς θα πάω εκεί που θέλω... </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Α ρε τεχνολογία, ποτέ σου δεν θα αντικαταστήσεις τις παλιές καλές μεθόδους... Περιπτεράς και πάλι περιπτεράς. Τί θα κάναμε χωρίς αυτούς; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/q0LawAm3w38" title="YouTube video player" width="480"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-46649768095525643?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-30411260683593829702011-01-22T20:48:00.001+02:002011-01-24T21:38:16.939+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TTsmIgh8YLI/AAAAAAAAAJU/jTEkfAnnYMo/s1600/gynaika.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="173" s5="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TTsmIgh8YLI/AAAAAAAAAJU/jTEkfAnnYMo/s200/gynaika.jpg" width="200" /></a></div>Φίλου ψυχαναλυτή μετά από πολλές μπίρες προχθες το βράδυ....<br /><br />"Είναι πολύ εύκολο τελικά να καταλάβεις πώς λειτουργεί το μυαλό μιας γυναίκας. Το κακό είναι ότι μετά την σιχαίνεσαι" <br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/-wcbFoB90Gw" title="YouTube video player" type="text/html" width="480"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-3041126068359382970?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-29929251501641434282010-12-25T11:50:00.004+02:002010-12-25T15:19:45.964+02:00<div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Χριστούγεννα... ποιός ξέρει πού να είσαι... θυμάσαι τα Χριστούγεννα που περάσαμε μαζί; Το ξημέρωμα μας βρήκε στο αυτοκίνητο. Είχες αποκοιμηθεί με εμένα στην αγκαλιά σου. Μου έφτανε να με κρατάς, να με αγγίζεις με τις ώρες... θυμάσαι εκείνο το μπαράκι που πηγαίναμε στην γειτονιά μου, πόσο όμορφα ήταν στολισμένο; Το θαυμάζαμε σαν μικρά παιδιά. Έκλεισε πια... άνοιξα ένα μπουκάλι κρασί... το είχα πάρει για να το πιούμε μαζί την Πρωτοχρονιά. Απλά δεν προλάβαμε.... έφυγες από την ζωή μου όπως μπήκες... ξαφνικά. Ποτέ δεν έμαθα γιατί. </div><div></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Μεγάλη παγίδα το κρασί... δεν του αρέσει να το πίνουν μόνοι... φώναξε για παρέα το φάντασμά σου... τελειώσαμε μαζί και το μπουκάλι... για τελευταία φορά παρέα... μου άφησε μια πίκρα...</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">Χρόνια πολλά έρωτά μου... ίσως μια μέρα να σε ξαναβρω.... αλήθεια, τί μορφή θα πάρεις;&nbsp;</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rmWP_YrFqGg?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rmWP_YrFqGg?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="390" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Να μου μιλάς σιγανά στ' αυτί.... γιατί σ' ακούνε την νύχτα αυτή... παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί...&nbsp; <br /><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-2992925150164143428?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-4644822150560155412010-12-16T00:49:00.003+02:002010-12-16T19:06:08.677+02:00<div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Αγαπητέ μου αναγνώστη καλησπέρα. Επειδή ως αντελήφθην εδώ και καιρό ελάχιστοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται την κλίση του ονόματος της Ηούς, πόσο μάλλον τον συμβολισμό της, αποφάσισα να παραθέσω εν τάχει την ιστορία μου και τί ακριβώς συμβολίζω. Κατ' αρχάς, για να μπορείτε να μου απευθύνεστε ορθά θα παραθέσω την κλίση του ονόματος μου. Το κύριο όνομα Ηώς ανήκει γραμματικά στα σιγμόληκτα ουσιαστικά της Γ' κλίσης (όπως το αιδώς) και κλίνεται ως εξής:</div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">&nbsp;Η&nbsp;&nbsp; ἠώς<br />Της ἠοῦς <br />Τη&nbsp; ἠοῖ<br />Την ἠῶ<br />Ω&nbsp;&nbsp; ἠώς</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Εντάξει;;;;;; ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ;;;;; Μην πει κανείς ξανά το blog της Ηώς, θα σκοτωθούμε!!!!! Και ο σωστός χαιρετισμός είναι γειά σου (ω) Ηώς.<br /><br /><u><b><i>update</i></b></u>. Μετά την ξεφτίλα που υπέστην από τις ορθότατες παρατηρήσεις των Κωνσταντίνου Καντακουζηνού και Κούλας το έψαξα το θεματάκι και συνειδητοποίησα ότι δεν ήξερα να κλίνω ούτε το ίδιο μου το όνομα η αμόρφωτη! Ευχαριστώ θερμά και τους 2!</div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Και πάμε παρακάτω... Γεννήθηκα την αυγή της 11/12/2009- πέρασαν τα γενέθλια μου, πείτε χρόνια πολλά, μέρα που η γράφουσα είχε ΠΟΛΛΑ νεύρα με έναν κόπανο εργοδότη. Έχω μια μεγαλύτερη αδελφή, την Σελήνη και έναν μικρότερο αδελφό, τον Ήλιο και στέκομαι πάντα ανάμεσά τους στις οικογενειακές φωτογραφίες κι ας είμαι η πιο κοντή και σύντομη και από τους δύο. Η μαμά Θεία και ο μπαμπάς Υπερίωνας είναι λίγο αυστηροί σε αυτά τα πράγματα, ξέρεις τώρα πώς κάνουν αυτοί οι Τιτάνες με το <span lang="en-US">savoir vivre, </span>μια ελαφρά υστερία την έχουν είναι η αλήθεια. Άμα σκάσουν μύτη και οι υπόλοιπες Τιτανίδες του σογιού, που δεν κοιτάνε τα χάλια τους που έχουν μπλέξει τις άνοιές τους και με λένε κόρη του αδελφού Ήλιου και της ξαδέλφης Ευφροσύνης- Νύκτας (κατά κόσμον Φρόσω) ή της Ευρυφάεσσας και ένα σωρό άλλα γελοία, η υστερία γενικεύεται. Το <span lang="en-US">savoir vivre </span>τις μάρανε τις καρακαηδόνες, που μπέρδεψαν τα μπούτια τους όλες ομαδικά και δεν ξέρουν ποιά γέννησε ποιά, θέλουν να εικάσουν και τον πατέρα ανάθεμα το σόι μου! Της Τιτάνας γίνεται κι εμείς κρυφό καμάρι...&nbsp;</div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TQlFrPK9pEI/AAAAAAAAAI0/2pxWiiLqMik/s1600/William-Adolphe_Bouguereau_%25281825-1905%2529_-_Dawn_%25281881%2529.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TQlFrPK9pEI/AAAAAAAAAI0/2pxWiiLqMik/s320/William-Adolphe_Bouguereau_%25281825-1905%2529_-_Dawn_%25281881%2529.jpg" width="160" /></a></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Είμαι η πιό όμορφη και καρακουκλάρα από τις μικρές θεότητες, γι' αυτό με ζουλεύουνε και με κουτσομπολεύουν απίστευτα οι κατσίκες, που για να σταυρώσουν γκόμενο Ήρα μου σταυρώνονται στο σοβάτισμα της μούρης τους όλη μέρα! Εγώ ξέρω ότι όλοι οι πίνακες και τα αγγεία που αραδιάζουν αφειδώς αυτοί οι φεγγαροπαρμένοι οι καλλιτέχνες με απεικονίζουν στο πλήρες κάλλος μου, άλλοτε με φτερά κι άλλοτε στο άρμα της δουλειάς. Το πιο γνωστό φυσικά πορτρέτο μου είναι αυτό που με πήρε μάτι ο ζωγράφος όταν βγήκα από το μπάνιο στην πηγή και έτρεχα παίζοντας με τις θεραπαινίδες μου. Λύσσαξε να το απεικονίσει, οπότε είπα να μην του χαλάσω το χατίρι αφού έτσι θα έσκαζα τις γκιόσσες, τόσο ΘΕΑ βγήκα αγάπη μου!&nbsp;</div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Εγώ δεν είμαι καμιά αργόσχολη σαν τις άλλες. Η μάνα μου από μικρή μου πιπίλιζε τον εγκέφαλο να μπω στο Δημόσιο, να έχω το μεροκάματο το πλούσιο, το σίγουρο, το εξασφαλισμένο χωρίς να δουλεύω. Και στα αδέλφια μου το ίδιο έλεγε και το πιάσαμε όλοι καλά το νόημα. Βάλαμε μέσον και έναν Θεό που του κάλυψε κάτι λαμογιές ο μπαμπάς και του έκανα κάτι χαριτωμενιές εγώ, μπήκαμε όλοι στην ίδια υπηρεσία με μια γιαλαντζί προκήρυξη. Σιγά μην περίμενα τον ΑΣΕΠ δηλαδή. Δεν είναι καμιά κουραστική δουλειά, απλά μετράμε τις ώρες. Πάει πρώτα η Σελήνη, μετά πιάνω βάρδια εγώ και ανεβαίνω στο χρυσό μου άρμα που το σέρνουν κάτι κάτασπρα ψωράλογα. Από το φάε φάε Αμβροσία με απευθείας αναλήψεις δημοσίων έργων δεν περισσεύει και κανα φράγκο ούτε για να μου δώσουν καινούριο πέπλο, πόσο μάλλον άλογο της προκοπής οι καρμίρηδες. Ευτυχώς περιδιαβαίνω τον ουρανό από ψηλά και δεν βλέπουν τα χάλια μου. Πότε πότε ραίνω και από μια υδρία την γη να πέσει λίγη πάχνη να τελειώνουμε. Έρχεται μετά ο b<span lang="en-US">aby bro </span>ο Ήλιος και με αλλάζει και πάω σπίτι να ρίξω καναν ύπνο της προκοπής μέχρι την άλλη μέρα. Έτσι σε ξυπνάω ευχάριστα και όμορφα κάθε πρωί, να βλέπεις κι εσύ κάτι καλό όταν ανοίγεις το μάτι σου.&nbsp;</div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Θα μου πεις εγώ ηθοποιός ήθελα να γίνω, αλλά δεν βαριέσαι, καλά είναι κι εδώ, με 2 ώρες δουλειά την μέρα και μετά αραλίκι. Άσε τα επιδόματα που παίρνω. Τί επίδομα έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία θες, τί για την υδρία που κάθε τόσο την πετάω από το άρμα να γνωρίσω κανα καλό τεκνό που κόβω να περνάει από κάτω, μέχρι και για τα ψωράλογα μου δίνουν, αλλά τα ταίζω μισό σανό και τσεπώνω την διαφορά. Σιγά σιγά μάζεψα και την προίκα μου, έφτιαξα το παλατάκι μου στις όχθες του Ωκεανού κι όλα καλά. Άμα μου λείψει τόσο η υποκριτική πάω και σε καναν ερασιτεχνικό σύλλογο βρε αδελφέ, να μου φύγει η κάψα και να το παίζω και κουλτουριάρα, το πήρα απόφαση, από εδώ θα πάρω σύνταξη.&nbsp;</div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; font-style: normal; text-align: justify;">Τέτοιος κορίτσαρος που είμαι, με τέτοια ομορφιά και προίκα και που φροντίζω και το παίζω και χαζή, όλα τα αρσενικά με βλέπουν και τους τρέχουνε τα σάλια. Η κολλητή μου η Ηβη μου έδωσε και το αγέραστο νερό και κάτι καλλυντικά που της περίσσευαν και μέρα δεν περνάει από πάνω μου τόσα χρόνια. Τί δεν ακούω όταν περπατάω σεινάμενη κουνάμενη στα μονοπάτια του Ολύμπου... <span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">φάενναν με φωνάζουν, βοώπιν, ευπλόκαμον, κροκόπεπλον, λευκόπτερον, ροδοστεφή, ροδόσφυρον, ροδοδάκτυλον, χρυσήνιον, χρυσόθρονον, χρυσοπέδιλον, ό,τι βάλει ο νους σου λέμε.&nbsp;</span></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; font-style: normal; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">&nbsp;</span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Στα μικράτα μου ήμουν χαμηλοβλεπούσα μυξοπαρθένα, αλλά μετά γνώρισα τον Άρη, τον θεό του πολέμου. </span></span><span lang="en-US"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Mon dieu</span></span></span><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">, τί μανάρι ήταν αυτό;; Με έβαλε από κάτω και είπα τον Δεσπότη Παναγιώτη. Με έκανε γυναίκα και πολύ το ευχαριστηθήκαμε και οι δύο. Αλλά μας πήρε πρέφα η καρακάξα η Αφροδίτη. Η Αφροδίτη ήταν παντρεμένη με τον Ήφαιστο, αλλά το στεφάνι της το τιμούσε με τον Άρη. Μεταξύ μας ο Ήφαιστος δεν βλεπόταν, αλλά κι αυτή η άτιμη χάλια τον είχε επίτηδες, για να φαίνεται πιο όμορφη και να την βγάλουν αυτή Θεά της ομορφιάς. Μου την έφαγε την κορδέλα της σταρ Ελλάς, αλλά κι εγώ της έφαγα τον γκόμενο, να μάθει αυτή. Μόλις το πήρε πρέφα σκύλιασε από το κακό της η καρακάξα και με καταράστηκε να μην ικανοποιηθώ ποτέ ξανά. Δηλαδή οργασμός γιοκ! Το πήρα σερί κορδόνι κι εγώ μετά, είδα και το </span></span><span lang="en-US"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Beverly Hills </span></span></span><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">καμιά 200αριά φορές από το σημείο που ξεπαρθενιάστηκε η </span></span><span lang="en-US"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Donna </span></span></span><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">μέχρι το τέλος και άρχισα να το λέω καλά το παραμύθι.&nbsp;</span></span></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">&nbsp;</span></span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Ο μπαμπάς όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο με τον Άρη φρόντισε να με κουκουλώσει στα γρήγορα με τον Αστραίο. Αυτός βρωμούσε βαρβατίλα, φαντάσου ότι με έβαζε στους σομιέδες και έβγαζα οκτάδυμα. Κάναμε κάμποσα παιδιά, που τα βόλεψα κι αυτά όλα στο Δημόσιο ως αστέρες, τον Εωσφόρο (Αυγερινό) και τους τέσσερις κύριους ανέμους Αργέστη, Βορέα, Ζέφυρο και Νότο (προσωποποιήσεις κυρίων διευθύνσεων), και μία μοναχοκόρη την Δίκη, που της έχω αδυναμία. Μου πέθανε νωρίς όμως ο σύζυγος και έγινα (πολύ) εύθυμη χήρα.&nbsp;</span></span></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">&nbsp;</span></span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Μετά γνώρισα σε ένα πάρτι τον Τιθωνό, το δεύτερο σύζυγό μου. Τον ξέρανα με κάμποσο νέκταρ παραπάνω και τον πήρα στο παλάτι μου γιατί ήταν κι αυτός κουκλί ζωγραφιστό και με ένα φούσκωμα κάτω από τον χιτώνα άλλο πράγμα... Αυτός δεν είχε μάνα, μόνο πατέρα είχε, τον Λαομέδοντα, που μετά τον έπνιξε η Ήρα στην Τροία με τα φίδια και ξεμπλέξαμε από πεθερικά. Ήθελε να πνίξει και το μωρό μου, αλλά τους ξέφυγε γιατί ήταν μεγάλος τσάκαλος, για να ομορφαίνει την ζωή μου. Αυτόν τον αγάπησα πολύ και τον φρόντισα όσο δεν φρόντισα ούτε τα παιδιά μου. Ήταν αθάνατος, αλλά δεν ήταν και αγέραστος και με το πέρασμα του χρόνου μου χάλασε και δεν μπορούσα να τον βλέπω. Γι' αυτό ζήτησα από τον Δία, που δεν ήταν και ασυγκίνητος στην γυναικεία ομορφιά μου, να μου τον κάνει τζιτζίκι για να τον ακούω πάντα το χρυσούλι μου. Διέδωσα και ότι την κοπάνησε στην Αιθιοπία και όλα καλά, μπορούσα να αναζητήσω άλλον σύντροφο.&nbsp;</span></span></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">&nbsp;</span></span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Τότε γνώρισα τον Ωρίωνα. Έχω κόλλημα με τους ωραίους άντρες, τί να κάνω; Φημισμένος παντού για την ομορφιά του και για το ταλέντο του στο κυνήγι, εκπλήρωνε όλες τις προϋποθέσεις. Ήταν καλός κουβαλητής και ακούραστος εραστής. Τον στεφανώθηκα κι αυτόν, γιατί είχε πολλά λεφτά, αλλά μου τον φάγανε μπαμπέσικα για κάτι σαχλαμάρες. Μετά δεν ξαναπαντρεύτηκα γιατί είχα μπουχτίσει να πλένω τις κάλτσες τους και τρις χήρα ίσον μαύρη χήρα. Βέβαια καλοπέρασα. Όποιο τεκνάκι μου γυάλιζε δεν το σκεφτόμουν και πολύ, το απήγαγα και στο παλάτι! Έκανα ένα κάρο δεσμούς και επίδεσμους, με όποιον περνούσε από μπροστά μου. Κάθε βδομάδα ανάκλιντρο άλλαζα, αφού με τον ξυλουργό γίναμε κώλος και βρακί κάποια στιγμή. Πάντως κανέναν δεν ξαναπήρα στον λαιμό μου, γιατί φαρμακοτέτοια βγήκα τελικά.&nbsp;</span></span></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">&nbsp;</span></span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div lang="el-GR" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-style: normal;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent;">Αυτή είμαι λοιπόν, ένα πάντα νέο και δροσερό κορίτσι του χθες, του σήμερα και του αύριο. Είμαι εδώ κάθε πρωί και φροντίζω να σου κάνω όμορφη την μέρα. Βλέπω τα πάντα από ψηλά και σχολιάζω ό,τι συμβαίνει. Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε....</span></span> </div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-464482215056015541?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-36767552774611828702010-11-25T00:05:00.009+02:002010-12-15T16:41:47.359+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div align="JUSTIFY" lang="el-GR" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-bottom: 0cm;">Αγαπητέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. Σου έλειψα; Και βέβαια σου έλειψα, αφού έχω να ρίξω αξιόλογη δόση κακίας- γκρίνιας- κατινιάς πάααααρα πολύ καιρό. Η αλήθεια είναι ότι έχω πάνω από μήνα να ασχοληθώ με τα βρακιά της καθεμιάς και έχω πάθει ένα στερητικό σύνδρομο. Οπότε, σήμερα θα μιλήσουμε για σχέσεις...<br /><br /></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-bottom: 0cm;">Σήμερα είναι Τετάρτη και όπως ξέρεις τακτικέ μου αναγνώστη κάθε Τετάρτη έχουμε <span lang="en-US">girls only night. </span><span lang="el-GR">Την ιστορία όμως αυτού του θεσμού θα την πούμε μια άλλη φορά. Σήμερα το καυτό θέμα που συζητούσε η γυναικοπαρέα ήταν το </span><span lang="en-US">internet dating. </span><span lang="el-GR">Έλα τώρα που ξίνησες την μούρη σαν σταφύλι αφημένο 6 μέρες στον ήλιο τον καύσωνα του Σεπτέμβρη... Το έχεις κάνει κι εσύ! Είναι τόσο της μόδας τα τελευταία χρόνια που απλά δεν υπάρχει περίπτωση να μην το έχεις κάνει. Κι αν δεν το έκανες ήταν επειδή μένεις στου διαόλου την μάνα και του Βελζεβούλ τον πατέρα ή φοβήθηκες την παντόφλα της γυναίκας σου κι όχι λόγω ηθικών αρχών και λοιπών κουζινικών.</span><br /><br /><span lang="el-GR"> Γι' αυτό, σους! Μας έλεγε το πρόβλημά της η Άντζελα, μπας και καταφέρουμε να βρούμε λύση στο πρόβλημά του ιντερνετικού της έρωτα... Η Άντζελα είναι γύρω στα 30, όμορφη κοπέλα, δικηγόρος, έξυπνη, δυναμική, με λαμπρό μέλλον μπροστά της και σαν άνθρωπος είναι τρομερά βολικός και ευχάριστος. Για να δημιουργήσει όμως αυτό το λαμπρό μέλλον το κορίτσι έχει ρίξει όλη της την ενέργεια στην δουλειά. Αποτέλεσμα; Η πιο σταθερή ερωτική σχέση της είναι με το μαξιλάρι του καναπέ που αράζει το ταλαιπωρημένο της κορμάκι όταν γυρίζει από το γραφείο. Για ραντεβού δεν το συζητάμε, τα έχει περιορίσει στις μη εργάσιμες, άσε που είναι τόσο κουδούνι συνήθως το βράδυ που κατάφερε να δημιουργήσει την φήμη απρόσιτης κυριλέ γκόμενας. Καμία σχέση με την πραγματικότητα, αλλά αντρικά μυαλά είναι αυτά- αν μπορούσαν να βγάλουν σωστά συμπεράσματα θα ήταν γυναικεία. Τί να κάνει λοιπόν, το έριξε στο ίντερνετ για να δει χαρά στην ζωή της. Κι εκεί γνώρισε τον Σταύρο.&nbsp;</span><br /><span lang="el-GR">&nbsp;</span> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TO2LWXitzyI/AAAAAAAAAIw/yJ17_rPKi20/s1600/skitso_mpatsos_psuxanalhths.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="246" src="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TO2LWXitzyI/AAAAAAAAAIw/yJ17_rPKi20/s320/skitso_mpatsos_psuxanalhths.jpg" width="320" /></a></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-bottom: 0cm;"><br /><span lang="el-GR">Ο Σταύρος είναι μπατσάκι, 35 ετών και ελεύθερος, ή τουλάχιστον έτσι λέει, εγώ πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης δεν είδα, τον λαιμό μου δεν τον κόβω. Ναι, το ξέρω, επαγγέλεται ένα από τα απεχθέστερα λειτουργήματα σε αυτή την χώρα, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος, τί να κάνουμε! Άσε που δικηγόρος με μπάτσο δημιουργούν τον χειρότερο συνδυασμό στον πλανήτη! Η Άντζελα τον γνώρισε σε μια ιστοσελίδα ένα βράδυ αργά, που δεν έβρεχε μονότονα, αλλά είχε πήξει το μυαλό της από την μονότονη ατέρμονη βλακεία των υπολοίπων. Την εντυπωσίασαν τα λίγα λόγια που αντάλλαξαν γιατί ξεχώριζε ανάμεσα στις σάχλες του τύπου “χιχιχιχι” και “χοχοχοχο” που αντάλασσαν όλοι οι άλλοι μέσα στο </span><span lang="en-US">chat </span><span lang="el-GR">(πού ακούστηκε Θεέ μου, 2 μέτρα άντρας να σου γράφει “χιχιχιχι”, :Ρ &amp; :</span><span lang="en-US">D </span><span lang="el-GR">και να περιμένει ότι θα του φέξει κιόλας!) και άρχισε να του μιλάει.&nbsp;</span><br /><br /><span lang="el-GR">&nbsp;</span> </div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">Στην αρχή της άρεσε η αυτοπεποίθησή του που αγγίζει τα όρια του ψώνιου, σκεπτόμενη ότι αυτός ο άντρας δύσκολα θα πτοηθεί από αντιξοότητες. Μετά άρχισε να παίρνει ανάποδες στροφές όταν άρχισε να της λέει ότι του αρέσουν μόνο όσες θα μπορούσαν επάξια να κερδίσουν τον τίτλο της </span><span lang="en-US">miss young </span><span lang="el-GR">και κάτι τέτοια τραγελαφικά. Στην ερώτηση αν αυτός θα κέρδιζε τίποτα παραπάνω από κανα 2 κλοτσιές σε καλλιστεία, απάντησε διφορούμενα και αρνήθηκε συνάντηση. Χεχεχε.... Κρατάει κανα δίμηνο τώρα αυτή η κολώνια και ο τύπος κάθε κουβέντα για ραντεβού την αναβάλει για αργότερα, οπότε η Άντζελα άρχισε να αφρίζει σαν επιληπτικός σε κρίση, ένεκα που είναι μαθημένη σε εξωφρενικές εκδηλώσεις με αποδέκτη την αφεντομουτσουνάρα της. Είπαμε δεν είναι συχνά τα ραντεβού της, αλλά εκτός του ότι ποιοτικά είναι 300% πάνω από τον μέσο όρο των χάπατων που κυκλοφορεί, οι άντρες που έχουν την επιμονή να της την πέσουν την γουστάρουν τόσο πολύ, που θα έκαναν τα πάντα σχεδόν για χάρη της. Το μπατσάκι φέρθηκε έξυπνα, και άρχισε να το τραβάει σε μάκρος, μπας και κάνει την δουλειά της η αυθυποβολή και τον ερωτευτεί εξ αποστάσεως. Η επίσης έξυπνη κοπελιά όμως το κατάλαβε, και πέραν του ότι έπαψε να αυθυποβάλλεται, το έριξε στο τραπέζι της σατανικής γυναικοπαρέας προς παγίδευση με τις ίδιες του τις χειροπέδες του Βεελζεβούλ που της έκατσε στο μυαλό....</span><br /><br /></div><div align="JUSTIFY" style="font-family: Verdana,sans-serif; margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">Εμείς βέβαια λύση βρήκαμε, αλλά αφού τα πολλά μυαλά συνεργάζονται καλύτερα από τα λίγα, ρίχτε καμιά ιδέα μπας και το σώσουμε το κοριτσάκι. </span></div><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><span style="font-family: Bookman Old Style,serif;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KJpPkAhIbT8?fs=1&amp;hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/KJpPkAhIbT8?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="300" width="385"></embed></object></span><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-3676755277461182870?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-73113653667916661532010-11-11T02:13:00.000+02:002010-11-11T02:13:41.196+02:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Επιτέλους η επίσκεψη στο κομμωτήριο έλαβε χώρα χθες το απόγευμα. Μετά από άπειρα τηλεφωνήματα, παρακάλια, συγκαλυμμένες απειλές και ανοιχτές προτάσεις δωροδοκίας, <a href="http://oneiroplano-geoaman.blogspot.com/">ο geoaman </a>, μόνιμος πλέον από εδώ και πέρα κομμωτής μου, αποφάσισε να διαθέσει λίγο από τον υπερπολύτιμο χρόνο του για να στρώσει το χάλι του μαλλιού μου. Με πήρε τηλέφωνο να τσακιστώ να πάω. </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Φορτώθηκα το λοιπόν η βλάχα ένα καλάθι αυγά και κεφτέδες, πήρα από το πόδι 2 κότες πήρα και το ΚΤΕΛ και πήγα στον διπλανό νομό που βρίσκεται το παλικάρι το καλό. Φυσικά άργησα πάνω από μισάωρο. Όχι επειδή άργησε το ΚΤΕΛ, αλλά επειδή οι κρετίνοι οι κάτοικοι της ωραίας του πόλης δεν ήξεραν να μου πουν πού βρίσκεται η οδός που έψαχνα (σημειωτέον, είναι από τις κεντρικές). Φαντάσου ότι 2 τετράγωνα παρακάτω, και ενώ βρισκόμουν επί της συγκεκριμένης οδού, μια κυρία που διατηρεί κατάστημα ψιλικών δεν γνώριζε να μου πει πού βρίσκεται η οδός! Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα</div><div style="text-align: justify;">Τέλος πάντων, καλώς κακώς έφτασα, έστω και με καθυστέρηση. Παράπονο δεν έχω, καφεδάκι με περίμενε, και ένα χρωματολόγιο ΝΑ με το συμπάθειο για να διαλέξω χρώμα για το μαλλί μου. Διαλέγω ένα, του ξίνισε του geo.</div><div style="text-align: justify;">- «Όχι» λέει «αυτό δεν στο κάνω, σε χλωμιάζει.»</div><div style="text-align: justify;">Διαλέγω άλλο, του ξίνισε κι αυτό. </div><div style="text-align: justify;">- «Όχι» μου ξαναλέει «αυτό θα σε κάνει ψυχρή.»</div><div style="text-align: justify;">- «Ε τι κάνεις ρε geo» ρωτάω</div><div style="text-align: justify;">- «Ό,τι θες» μου απαντάει</div><div style="text-align: justify;">Γκρρρρρ, κάνε βρε πουλάκι μου μια ρημαδοβαφή να φύγω, όχι αυτός, εκεί, πες μου τι θες. Τελικά βρήκα ποιο χρώμα του άρεσε και το λύσαμε το θέμα. </div><div style="text-align: justify;">Πάει να κάνει την βαφή, άρχισε να ξύνεται και για κούρεμα… </div><div style="text-align: justify;">- «Όχι geo, ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΚΟΥΡΕΨΕΙΣ.» </div><div style="text-align: justify;">Ναι καλά, εσύ είσαι που το λες; Με έβαλε από κάτω και κιχ δεν έβγαλα. Αλλά είναι και άτιμο πλάσμα. Όλα τα πρωτοποριακά πάνω μου τα έβγαλε. Κατ΄αρχάς μου έβαψε το μαλλάκι. Πριν το δω καν στον καθρέφτη κάνει ένα ακροβατικό και πάνω από την ποδιά βάζει μια ζώνη σερίφη. Μόνο που αντί για πιστόλια είχε ένα σετ ψαλίδια!!!!! Πολλά όμως! What the fuck?????? Πάνω που ξεραίνομαι στα γέλια και δεν μπορώ να αντιδράσω, με τραβάει μία, με σηκώνει όρθια. </div><div style="text-align: justify;">-«Θα κοιτάς χαμηλά» με πρόσταξε</div><div style="text-align: justify;">-«Βρε geo, Ηώς και χαμηλοβλεπούσα δεν γίνεται» απαντώ εγώ. </div><div style="text-align: justify;">-«Τα μάτια στο πάτωμα και κιχ!!!» </div><div style="text-align: justify;">Ε, τι να κάνω, γυάλιζε το μάτι του. Σκασμός και τα μάτια χαμηλά. Κρατούσε και ψαλίδι! Όρθια και χαμηλοβλεπούσα η Ηώς…. Μου ρίχνει όλο το μαλλί μπροστά να μην βλέπω τι κάνει και αρχίζει… Κάποια στιγμή παραμερίζω κρυφά το μαλλί από τα μάτια μου και τι να δω… Ο ΨΑΛΙΔΟΧΕΡΗΣ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΕΝΑ ΨΑΛΙΔΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΕΚΟΒΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!! Και κάτω στο πάτωμα ήταν σκορπισμένες οι μπουκλίτσες μου…. Κλαψ κλαψ κλαψ…. Γίδι θα με κάνειιιιιιιι!!!!!!! Τι κατάρα είναι αυτή να μην μπορώ να βρω ένα κομμωτήριο της προκοπής; Ξαφνικά σιωπή! Απόλυτη όμως… και μου ρίχνει πίσω το μαλλί και κοιτάζομαι στον καθρέφτη… ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ. Βρήκα το νέο μου look. Δεν θα πω τίποτα παραπάνω… στα σχόλια ας απαντήσει ο geo! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VV1XWJN3nJo?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/VV1XWJN3nJo?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-7311365366791666153?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-26543050067782228102010-11-02T01:23:00.001+02:002010-11-02T23:53:10.058+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TM9LUYsVz5I/AAAAAAAAAIo/2VxtzIh5_Ns/s1600/%CE%B2%CE%B1%CF%86%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B92.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="275" nx="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TM9LUYsVz5I/AAAAAAAAAIo/2VxtzIh5_Ns/s400/%CE%B2%CE%B1%CF%86%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B92.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Και σιγά μην αρχίσω να γράφω για τέλη φθινοπώρου, αρχές χειμώνα και λοιπές αηδίες. Πολύ στα γρήγορα έχω ρίξει τόοοοοοσο τρέξιμο για τις εκλογές των ΟΤΑ που αν δεν σιχαινόμουν την αποχή δεν θα πήγαινα να ψηφίσω, ειλικρινά! Επίσης μου χάλασε η θέρμανση και&nbsp;είχα γίνει κασάτη στα καλά καθούμενα. Και μόλις ήρθε ο τεχνικός έσκασε στα γέλια με το κρεμμύδι (εμένα) και γύρισε ένα κουμπάκι και όλα καλά! Στα διάλα δηλαδή, καταραμένα μηχανήματα, τελικά χρειάζεται ένας άντρας στο σπίτι (άσχετο). Στάνταρ άχρηστος θα είναι βέβαια, άντε, ας μην είμαι απόλυτη, κατά 99% άχρηστος θα είναι, αλλά έχεις κάποιον να βρίζεις σε παρόμοιες περιπτώσεις και να ζεσταίνεσαι. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό..... Αύριο (δηλαδή σήμερα, μιας και άλλαξε η μέρα) το μεσημέρι πάω να βάψω μαλλί!!!!! Χε χε χε.... Να δούμε τί θα ακούσουμε κι αυτή τη φορά.... Ρίχτε καμιά ιδέα για το χρώμα βρε, μεγάλο το έβαλα το χρωματολόγιο. Διαλιέχτεεεεε.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia;">Καλό μήνααααααααααααααα</span><br /><br /><span style="font-family: Georgia;">Update: άμα δεν σε θέλει, δεν σε θέλει. 9 το πρωί με πήρε ο κομμωτής με την τσίμπλα στο μάτι να αναβάλει (επ αόριστον) το ραντεβού!!!!! Στον ύπνο του με έβλεπε ο χριστιανός, ήθελα να 'ξερα... Βέβαια μετά από τέτοιο εφιάλτη πού να έχει όρεξη για δουλεια; Με βλέπω να&nbsp;ξανακαταλήγω&nbsp;γίδι από την προηγούμενη κλώσσα.... &nbsp;</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-2654305006778222810?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-85699486572281981182010-10-20T19:21:00.000+03:002010-10-20T19:21:55.753+03:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Επειδή οι περισσότεροι με θεωρείτε ένα κακιασμένο πλάσμα που λέει μόνο όλα τα στραβά και τα ανάποδα, κι επειδή τώρα τελευταία η ζωή μου κυλά σε ανησυχητικά ομαλό ρυθμό και δεν μου έρχεται τίποτα για να κράξω κατά την προσφιλή μου συνήθεια, αποφάσισα να διαφημίσω τα δύο καλύτερα πράγματα που είδα και άκουσα τον τελευταίο καιρό. Αλλά ως γνήσια ανάποδη (δεν μπορεί, με τον κώλο πρέπει να γεννήθηκα, ούτε καν με τα πόδια- να θυμηθώ να ρωτήσω τον γιατρό που με ξεγέννησε) θα ξεκινήσω αντίστροφα από τον φυσιολογικό κόσμο. Δηλαδή θα πω πρώτα αυτό που άκουσα και μετά αυτό που είδα :))</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8WIrrrIQI/AAAAAAAAAIE/09RcdE-3emo/s1600/DSC00070.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ex="true" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8WIrrrIQI/AAAAAAAAAIE/09RcdE-3emo/s200/DSC00070.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">ΑΚΟΥΣΑ την Δευτέρα σε ένα καφεδάκι που πήγα με το σύνηθες γυναικομάνι (ευτυχώς είμασταν εμείς κι εμείς χωρίς τις άσχετες) τις φίλες Ελίνα και Φανή των οποίων την άποψη σέβομαι αρκετά να εκθειάζουν ένα μικρό αρχοντικό λίγο έξω από την πανέμορφη πόλη της Καστοριάς. Τα κορίτσια πιέστηκαν λίγο τον τελευταίο καιρό με τους δεσμούς τους (λόγω ρουτίνας κατά την γνώμη μου) και αποφάσισαν να δράσουν όπως τις συμβούλευα, τουτέστιν να πάρουν τα έτερα ημίσεα από το χεράκι και να αποδράσουν για ένα Σαββατοκύριακο. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8WgBC2lSI/AAAAAAAAAIU/bjExQWAtyZY/s1600/DSC00073.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ex="true" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8WgBC2lSI/AAAAAAAAAIU/bjExQWAtyZY/s200/DSC00073.JPG" width="150" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Με τούτα και με εκείνα κατέληξαν στην Καστοριά. Πολύ καλή επιλογή, έβαλα κι εγώ το χεράκι μου μπορώ να πω, όσοι δεν έχετε πάει να το κανονίσετε πάραυτα. Αν και έχω χρόνια να επισκεφθώ την συγκεκριμένη πόλη και πήγαινα κυρίως καλοκαίρι στο πασίγνωστο river party του Νεστορίου (σιγά που θα έλειπα ο Μάρτης από την Σαρακοστή), η μαγεία της έχει εντυπωθεί για πάντα στο μυαλό μου σε μια χειμωνιάτικη εικόνα, όπου η ομίχλη αργοσάλευε πάνω στην λίμνη. I love χειμερινή Καστοριά, με τα πλακόστρωτα στενάκια της να γυαλίζουν από την υγρασία και τον περίπατο στη λίμνη πριν αράξεις δίπλα σε κανα τζάκι για να ζεσταθείς με καυτή σοκολάτα και καλή παρέα.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όποτε κανονίζουμε όμως αποδράσεις με τα κορίτσια έχουμε ένα πρόβλημα. Τον Παύλο, δεσμό της Φανής, που το μουλωχτό σεξ δεν το γνωρίζει ούτε ως λήμμα. Καλό παιδί ο Παυλάκης αλλά όταν συνευρίσκεται με την Φανούλα το μαθαίνει όλο το οικοδομικό τετράγωνο. Οπότε ψάχνουμε για πιο... απομονωμένα καταλύμματα, διότι καλά εμείς, φίλος μας είναι, ο υπόλοιπος κόσμος όμως δεν χρωστάει τίποτα να ακούει τις αγριοφωνάρες του. Έτσι ανακαλύψαμε ένα μικρό αρχοντικό που βρίσκεται μόλις 20 λεπτά από το κέντρο της Καστοριάς και ενοικιάζεται σε ενδιαφερόμενους. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8Wr1HlEMI/AAAAAAAAAIc/mRgX_C4Ftq8/s1600/DSC00084.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ex="true" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8Wr1HlEMI/AAAAAAAAAIc/mRgX_C4Ftq8/s200/DSC00084.JPG" width="150" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ο συγκεκριμένος ξενώνας μπορεί να φιλοξενήσει έως 3 ζευγάρια (+ κανα 2 μπακούρια σαν εμένα στους καναπέδες). Και είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟΣ. Τουλάχιστον έτσι παραληρούσαν οι φιλενάδες επί μία ώρα προχθες. Επίσης είναι πάμφθηνος. Τα παιδιά πλήρωσαν 300€ για 2 διανυκτερεύσεις όλοι μαζί (πήγαν Παρασκευή απόγευμα μετά την δουλειά κι επέστρεψαν απόγευμα Κυριακής- φουλ τριήμερο!). Τουτέστιν αναλογεί 37,5€ το κεφάλι την μέρα!!!!!!!!! Κόντεψε να μου φύγει το φλιτζάνι όταν το άκουσα πριν λίγο καιρό. Ούτε 40€ το άτομο και μάλιστα σε αρχοντικό όπου μπορεί μια παρέα να κάνει το ατελείωτο χαβαλέ, όταν στα επαρχιακά απρόσωπα ξενοδοχεία της πλάκας σκας κανα 50άρικο και το βλέπεις και σε πιάνει αηδία, όπως το πρόσφατο παράδειγμα στην Κοζάνη που πήγα αρχές του μήνα; Ε, ούτε στον παπά δεν τα λένε αυτά, μην τυχόν και πάρει την παπαδιά και γίνει του ρασοτραβήγματος για το ποιό Σ/Κ βολεύει τον καθένα.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8W3XdmUkI/AAAAAAAAAIg/nHNOLAwF5lE/s1600/DSC00081.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ex="true" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TL8W3XdmUkI/AAAAAAAAAIg/nHNOLAwF5lE/s200/DSC00081.JPG" width="150" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όλα όσα άκουσα από τις εκστασιασμένες φιλενάδες ήταν θετικά, δεν μπορώ να πω ούτε μια κακή κουβέντα και κοντέυω να σκάσω. Πρώτον γιατί είμαι κακιασμένη και δεύτερον που δεν πήγα κι εγώ την μοίρα μου την ντροπαλή! Και άντε, πες η Φανή πέρασε καλά, είναι και άνθρωπος με καλή διάθεση. H Ελίνα θα μου έλεγε αν έβλεπε κάτι άσχημο, κι αυτή είναι πιο βάρβαρη και ιδιότροπη κι από εμένα στο κράξιμο. Τίποτα, τίποτα, απλά το μέρος είναι ιδανικό. Για του λόγου το αληθές έχω παραθέσει και φωτό που μου δώσανε οι κλώσσες. Πάντως στοιχεία επικοινωνίας κράτησα στην ατζέντα μου, όποιος ενδιαφέρεται ας μου στείλει ένα e- mail και θα του τα δώσω, μην μας λένε και οι κακοί ότι κάνουμε διαφήμιση.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Που κάνω. Γιατί μπορεί να στηλιτεύω ό,τι θεωρώ απαράδεκτο αλλά και το καλό πρέπει να λέγεται και μάλιστα να επαινείται. Κι ένα από τα πολύ καλά που είδα τελευταία είναι το blog του <a href="http://aougaros.blogspot.com/">aougarou</a>. Δεν υπάρχει. Αυτός ο τύπος απλώς δεν υπάρχει. Τον παρακολουθώ εδώ και λίγο καιρό και αξίζει να του ρίξετε μια ματιά. ΠΡΟΣΟΧΗ! Αντεδείκνυται η είσοδος σε άτομα που δεν διαθέτουν χιούμορ. Απλά δεν θα το καταλάβουν το παλικάρι. Την πρώτη φορά που μπήκα πέθανα στα γέλια. Την δεύτερη μου έφυγε το τσάι από την μύτη, την τρίτη σχεδόν κατουρήθηκα πάνω μου. Μετά κόλλησα φανατικά. Μόνο αυτό λέω. Στην αρχή σκέφτηκα να κάνω μια αναδημοσίευση εκείνου του υπέροχου<span style="color: magenta;"> "41 πράγματα που μπορείς να κάνεις όταν βουλιάζει το πλοίο",</span> αλλά μετά το μετάνοιωσα και είπα να σας στείλω απευθείας στην πηγή, όσους έχετε τον χρόνο και την διάθεση. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αυτάααααα τα ολίγα....... Θα υποσχόμουν ότι δεν θα εξαφανιστώ πάλι, αλλά μάλλον δεν θα κρατήσω την υπόσχεση, οπότε δεν την δίνω. Άσε που είπαμε, δεν συμβαίνει και τίποτα συνταρακτικό τελευταία... Χμμμ, την άλλη βδομάδα πρέπει να βάψω μαλλί, λές να πετύχει αυτή τη φορά;;; :-))</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-8569948657228198118?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-25851091584571035812010-10-03T21:00:00.000+03:002010-10-03T21:00:36.347+03:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Χθες το βράδυ είπα να την δω λίγο κουλτούρα και να αφήσω τα καταγώγια που πηγαίνω συνήθως για να πάω σε κανένα πολιτισμένο μέρος. Έβαλα λοιπόν τα καλά μου, πήρα παραμάσχαλα την μαμά μου (γιατί όλοι οι άλλοι αρνήθηκαν) και πήγα Μέγαρο. Πώς έλεγε η Ρίτα <a href="http://www.youtube.com/watch?v=US9apC9JAOw">εγώ δεν πάω, δεν πάω μέγαρο, θα μείνω με τον παίδαρο;</a> Ε, το ανάποδο. Έψαχνα μια πρόχειρη γουνίτσα να βάλω, να κάνω το εφέ μου βρε αδελφέ (κι αν βαρεθώ πολύ να έχω κι ένα πρόχειρο σκέπασμα), αλλά τελικά ήταν όλες οι βιζόν στο πατάρι και την έβγαλα με ένα απλό σακάκι. Κι έτσι έμεινα ξύπνια από το κρύο για να παρακολουθήσω το Metekhi Georgian National Ballet, καλεσμένο της επιτροπής που οργανώνει τα <a href="http://www.kulturosupa.gr/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=1860:dimitriadimeit&amp;catid=90:festival&amp;Itemid=141">Δημήτρια 2010.</a></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το πρώτο σοκ το έπαθα με το που έφτασα στο πιο αντιαισθητικό ίσως κτίριο της παραλίας της Θεσσαλονίκης, τουτέστιν το Μέγαρο Μουσικής. Μπλιαχ είναι. Αλλά ήταν δυο φορές μπλιαχ, γιατί από έξω είχε μαζευτεί ένα πλήθος κάφρων, υπέθεσα θεατών, που έκανε τα παρτέρια τασάκια και το πλακόστρωτο κάδο για τους χυμένους καφέδες/αναψυκτικά/ποτά τους. Ήταν που ήταν χάλια το μέγαρο, το αποτελείωσαν!!! </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Μου έκοψαν την διάθεση για κάπνισμα οι κάφροι, και μπήκα μέσα να βρω την θέση μου σαν καλό παιδί και να καθήσω. Μπαίνω, πάω στον όροφο που ήμουν (ήξερα από προηγούμενες επισκέψεις) και βρίσκω μια ταξιθέτρια να μου δείξει τις θέσεις μας. Μόλις γύρισε και με κοίταξε, έπαθα το δεύτερο σοκ! Καλέ, τί κακάσχημη και αγενέστατη κλώσσα ήταν αυτή; Μόνο που την είδα τρόμαξα, πριν καν μου πει αχαρακτήριστα “μάτια δεν έχετε δεσποινίς; Γράφει τις σειρές στο πλάι!” Κι εσένα μωρή κότα τί σε πληρώνουν εδώ;;;; Επειδή έβαλες τον μπάρμπα σου μέσον και έκατσες και σε πέντε έξι βουλευτές/δημάρχους/κλητήρες/ όποιον σου έταξε διορισμό, μπας και βρεις καναν μισθουλάκο, θα μας την πεις και από πάνω; Ο πληθυντικός σε μάρανε βούρλο, που τρομάζεις τον κόσμο με την παρουσία σου!</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αντιλαμβάνεται η μάμι τί γίνεται και με έβγαλε από τον κόπο να την βάλω στη θέση της, τραβώντας με απαλά από το μπράτσο “έλα” λέει “εκεί είμαστε”. Είχα πάρει εξαιρετικές θέσεις. Δεύτερη σειρά κέντρο στον εξώστη, έβλεπα όλη τη σκηνή πανοραμικά. Καθόμαστε τώρα και αρχίζουμε να μελετάμε το πρόγραμμα μέχρι να αρχίσει η παράσταση (πήγαμε και 30' νωρίτερα τρομάρα μας, μην χάσουμε το θέαμα).</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το λοιπόν, αντιγράφω τις πληροφορίες που πήραμε εν συντομία.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em><span style="color: orange;">Το θέατρο “Metekhi” του Κρατικού μπαλέτου της Γεωργίας πήρε το όνομά του από την εκκλησία του 6ου αιώνα που βρίσκεται στην κορυφή ενός απόκρημνου βράχου στην καρδιά της Τιφλίδας</span></em> (σσ είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Γεωργίας) – χεστήκαμε φίλε γιατί το ονόμασαν έτσι ηλιθιωδώς, να χορεύουν καλά θέλουμε.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: orange;"><em>Το θέατρο σήμερα συλλέγει, μελετά και καθοδηγεί παραδοσιακούς χορούς προς την σύγχρονη εποχή και και μόδα</em> </span>(μόδα;; Με μπαλέτο;;; What the fuck???) <em><span style="color: orange;">ενώ δημιουργεί νέες χορογραφικές σκηνές </span>(καλά, αυτά θα τα πω μετάαααα), <span style="color: orange;">μικρογραφίες και εμφανίσεις κονσέρτων που παρουσιάζουν το παρελθόν και το μέλλον του λαού της Γεωργίας</span></em> (του ποιού ρε μάστορα; Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ δεν δημιουργήθηκε η Γεωργία;)</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: orange;"><em>Από το 1990 έως σήμερα το θέατρο “Metekhi” έκανε περιοδείες ........ μπλα μπλα μπλα...... έχει κερδίσει βραβείο στα κρατικά και διεθνή φεστιβάλ</em> (σε ποιό ντε;) <em>και μπορεί να αξιώσει εξαιρετικές κριτικές για προηγούμενες εμφανίσεις και περιοδείες</em> (καλά, γι' αυτήν μας ενδιαφέρει, όχι τί έκανε πριν 20 χρόνια)</span></span></div><span style="color: orange; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: orange; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">......................................................................................................................</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κάπου εδώ σβήνουν τα φώτα και αρχίζει το θέαμα πριν προλάβω να τελειώσω το πρόγραμμα.... Και τί βλέπω η καψερή (πρώην μπαλαρίνα παρεμπιπτόντως στην παιδική μου ηλικία και νυν ερασιτέχνιδα χορεύτρια)!!! Ένα μπουλούκι, γιατί αλλιώς δεν μπορώ να το πω, από καμιά 15αριά νοματαίους που όρμησε στην σκηνή και με το ταλέντο ενός ανήλικου και τις πρόβες ενός ερασιτέχνη προσπαθούσε να μας πείσει ότι χορεύει μπαλέτο! Αμ δεν είναι έτσι το μπαλέτο ρε παιδιάααααααα. Άμα δεν σας το είπε κανείς, παρακολουθήστε καναν συνάδελφό σας από αλλού! Τί ήταν τούτο; Εφιαλτικό! Μια ομολογουμένως εμπνευσμένη σε αρκετά σημεία χορογραφία που χαντακώθηκε εντελώς από το πιο άθλια προετοιμασμένο μπαλέτο ίσως του πλανήτη. Χάλια, χάλια και ξανα χάλια. Η μουσική; Ό,τι να 'ναι! Αυτοί να μην ξέρουν πώς να σταθούν πάνω στην σκηνή, κάτι στραβοπατήματα- παραπατήματα απαράδεκτα όταν τελείωνε η φιγούρα, να μπαίνουν ο ένας στον δρόμο του άλλου, να βγαίνουν άλλοι αντί για άλλους και να χαλάνε την σκηνή, τί να πω, εγώ θα ντρεπόμουν πάντως αν ήμουν πάνω στην σκηνή. Και υποτίθεται ότι έχουν <em><span style="color: orange;">πάνω από 30 χορευτές, που όλοι ξεκίνησαν να εκπαιδεύονται σε αυτό σε νεαρή ηλικία</span></em>!!! Κατούρα να φύγουμε μέγα χοροδιδάσκαλε, συγγνώμη αλλά είσαι ντιπ άχρηστος! </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Καλά που έχεις καλό χορογράφο και το σώζεις λίγο. Αμ τα κοστούμια; Ω λα λα, τί καρακιτσαριό ήταν αυτό;;;; Η Άρτα και τα Γιάννενα πάνω τους, ό,τι βρήκαν να γυαλίζει το κοπάνησαν πάνω! </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Μέχρι το διάλειμμα, μια ώρα αργότερα είχα ξενερώσει όπως φαντάζεσαι τελείως και έψαχνα τρόπους δραπέτευσης, αλλά δεν προσφερόταν ουδεμία οδός διαφυγής διότι η κακάσχημη κότα στεκόταν στην πόρτα σαν μπάτσος σε γήπεδο και φοβόμουν μην μου βγάλει καναν παγοκόφτη άπαξ και πήγαινα να φύγω. Οπότε έμεινα να δω και το δεύτερο μέρος του δράματος, όπου βελτιώθηκαν λίγο τα πράγματα με την κάτωθι χορογραφία. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/o2Qm-DhJZ-0?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/o2Qm-DhJZ-0?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Χμμμ, καλή ήταν, αλλά η επόμενη καζάκα σε συνδυασμό με την ασπίδα της Τροίας αποτελείωσε το ήδη ξενερωμένο γούστο μου. Σημειωτέον ότι χθες δεν ήταν καν συντονισμένοι μεταξύ τους τα παιδιά, αλλά σιγά μην τραβούσα βιντεάκι. </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oXPkfM0LdDg?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/oXPkfM0LdDg?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Οι λοιποί θεατές νομίζω ότι δεν συμμερίστηκαν την αποστροφή μου, διότι άρχισαν σε κάθε χορογραφία να χτυπάνε ρυθμικά παλαμάκια στο ρυθμό της μουσικής για να ενθαρρύνουν τους χορευτές. Ρε Κάφροι, στο μέγαρο είστε, όχι στο κουτούκι του κυρ Θανάση, έβραζα εγώ, αλλά πούυυυυ..... Προσπάθησα να εντοπίσω την πηγή των παλαμακίων και κατέληξα σε μια γιαγιά μεταξύ 80 και τάφου, πιθανότατα ρωσοαποτέτοια λόγω μύτης (Ρωσοπόντια δεν θα πω, οι Πόντιοι μια χαρά παιδιά είναι- για Γεωργιανή την έκοψα) που προφανώς της έλειπε η μαμά πατρίδα και αντί να ξεκουμπιστεί να επιστρέψει εκεί ήρθε εδώ να αναπολεί και να ενθουσιάζεται. Μια ώρα μετά τελείωσε επιτέλους το μαρτύριο, άνοιξε η σαύρα την πόρτα και μπόρεσα να την κοπανήσω. Και αρχίζει να ξεχύνεται έξω ένα πλήθος που ανάθεμά με αν μπορούσε να πει παιδί και όχι “παιντί”¨. Πώς κατάντησε έτσι το Μέγαρο ρε παιδί μου... Τέλος, τραβάω γραμμή. Καταγώγια και ξανά καταγώγια. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-2585109158457103581?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-67137633227940158262010-09-27T01:06:00.000+03:002010-09-27T01:06:17.650+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TJ_CdbiqKII/AAAAAAAAAH4/P9aSgaUD1kA/s1600/Jessica+Rabbit.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TJ_CdbiqKII/AAAAAAAAAH4/P9aSgaUD1kA/s1600/Jessica+Rabbit.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Hi guys, sorry που χάθηκα, αλλά κάτι που έπεσε πολλή δουλειά, κάτι που είχα παραστάσεις με τα καλλιτεχνικά μου δρώμενα, έμπλεξα και με κάτι γκομενικά, πολύ θέλει ο άνθρωπος νομίζεις;;; Τέλος πάντων, επειδή γενικότερα είχα χαθεί από προσώπου γης και από καφετέριας σκαμπό, με πήραν μια μέρα οι φιλενάδες τηλέφωνο να βγούμε. Αλλά μιας και το οργάνωσαν, είπαν να κάνουν το καλό και να μαζευτούμε μεγάλη γυναικοπαρέα για ποτάκι, κι όχι οι τέσσερίς μας όπως πρότεινα εγώ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Η αλήθεια είναι ότι προβληματίστηκα λίγο, διότι κάτι κοριτσάκια από την εν λόγω γυναικοπαρέα ούτε να τα φτύσω δεν θέλω, αλλά μετά το κοφινάτο βιδωτό αποφάσισα ότι έχω μείνει πολύ πίσω και χρειάζομαι ιδιαίτερα. Εγώ κάτι κλασσικά πράγματα ήξερα, κάτι από πάνω, από κάτω, δεξιά, αριστερά, πάνω στο πατάρι, κάτω από το κρεβάτι και πολυέλαιους όλα κι όλα. Είδα όμως ότι κυκλοφορούν καινούρια κόλπα στην πιάτσα κι αν δεν θέλω να με ξεπεράσει η εποχή οφείλω αν μη τί άλλο να ενημερωθώ. Έψαξα και στο ίντερνετ, δεν είδα τίποτα ενδιαφέρον, μάλλον σκέφτηκα από στόμα σε στόμα θα κυκλοφορούν.... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Οπότε, πήγα! Έβαλα το καλό μου το φουστάνι, την ψηλή την γόβα και έσκασα μύτη στο ραντεβού με τις άλλες ξεμαλλιασμένες που παίρνουν ελευθέρας από τον γκόμενο κάθε που έχει champions league και κοιτάνε να βγάλουν το άχτι τους.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Είπα άχτι και θυμήθηκα την Αλίκη. Αυτή είναι μια βλαμμένη που την φορτωνόμαστε υποχρεωτικά ένεκα του ότι ο σύζυγός της ο Γιωργάκης είναι κολλητός του γκόμενου της φίλης Αναστασίας, και κάθε φορά που θέλουν τα αφηρημένα να την ξεφορτωθούν μας την φορτώνουν εμάς. Τί να κάνει και η Αναστασία, πληρώνει το τίμημα του ελευθέρας για να διατηρήσει τις ισορροπίες το κορίτσι και μας την προσκολλά την λυσσασμένη. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το Αλικάκι με έχει τρελό άχτι, δεν ξέρω γιατί. Πιθανότατα γιατί της την λέω για κάθε μαλακία που κάνει όποτε την συναντάω, πράγμα που ομολογώ ότι δεν βοηθά στο να την κάνω φίλη. Αλλά δεν θέλω κιόλας, οπότε δεν με νοιάζει. Επίσης παίζει να ζηλεύει τρελά, διότι την αρραβώνιασαν οι γονείς με τον χαλβά της από τα 19 για να μην έχουν να την ταίζουν την άχρηστη, είναι και πολύ μαντάμ για να βρει καμιά δουλειά, άσε που από προσόντα μηδέν, και τώρα περίπου 15 χρόνια μετά έχει την εντύπωση ότι οι singles όλη μέρα γκομενίζουν, τριγυρνάνε από το μεσημέρι και μετά από πάρτι σε πάρτι, με λαμπερά φορέματα και ακόμη πιο λαμπερά χαμόγελα και μαμιούνται κάθε βράδυ με άλλον. Πολλή Τόλμη και Γοητεία έβλεπε στα νιάτα της αυτό το κορίτσι, ή πολλές φαντασιώσεις δεν της ικανοποιεί ο Γιωργάκης και της έμειναν απωθημένα, δεν εξηγείται αλλιώς.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Γυναικοπαρέα λοιπόν, και βεβαίως η συζήτηση κινούνταν γύρω από την αιώνια διαμάχη μεταξύ των δύο φύλων, οπότε η αχώνευτη κολλιτσίδα αποφάσισε να μας κάνει επίδειξη δύναμης επί του συζύγου. Άρχισε να μας λέει πώς χρησιμοποιεί το σεξ ως όπλο για να να καταφέρει τον σύζυγο να κάνει αυτά που θέλει. Το ενδιαφέρον όμως της υπόθεσης δεν ήταν αυτό, διότι είναι γνωστή κλώσσα. Ήταν ότι ΟΛΕΣ οι άλλες συμφωνούσαν μαζί της!!!! Και μόλις διαφώνησα πέσαν να με φάνε! Για ελάτε στα συγκαλά σας ρε κορίτσια! Μαζευτείτε λίγο, που έχετε βάλει τα.... γεννητικά σας όργανα πάνω από τον ουρανό και τα άστρα! Δεν προσφέρετε με αυτόν τον τρόπο τίποτα παραπάνω από την πρώτη επαγγελματία που θα βρεθεί στον δρόμο του, και μάλιστα αυτή του κοστίζει και λιγότερο (πόσο πάει η ταρίφα ρε ναυτάκια ζουμπουρλούδικα; δεν ξέρω κιόλας!). Πάντως όσο και να πάει, από την Αλίκη σίγουρα λιγότερο του βγαίνει για να πάει με άλλη στην χώρα των θαυμάτων. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TJ_ClICrbZI/AAAAAAAAAH8/bNCAGYFXnrU/s1600/%CE%B3%CF%8C%CE%B2%CE%B1+%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%BF2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TJ_ClICrbZI/AAAAAAAAAH8/bNCAGYFXnrU/s200/%CE%B3%CF%8C%CE%B2%CE%B1+%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%BF2.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όχι, να επιμένουν τα κορίτσια... Αν δεν του τάξεις πώς θα πάρεις;;;; <strong>Κι αν το γάλα είναι τσάμπα, γιατί να πάρει αγελάδα;</strong> Ρε κορασίδες, γιατί να πρέπει να του τάξεις, δεν μπορείτε να απολαμβάνετε την συντροφικότητά σας και να επικοινωνείτε; Ξέρεις, να μιλάτε και λοιπά; Εκεί ήταν που σκάσανε όλες στα γέλια και αισθάνθηκα τελείως απροσάρμοστο. Και ξανάρχισαν τα ιδιαίτερα.... Τό κοφινάτο θες, εδώ αγνοείς τα βασικά κορίτσι μου, σεξ και αξιοπρέπεια δεν πάνε μαζί! Κι έλεγα τί κάνω λάθος μέχρι τώρα, τί κάνω λάθος....</span></div><br /><br /><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">AAAAAA</span><br /><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κι ένα <a href="http://www.youtube.com/watch?v=bCDIt50hRDs">τραγουδάκι </a>από τον φίλο μας το youtube. Άσχετο, όπως συνηθίζω, αλλά τα θυμάμαι σε άσχετες στιγμές. </span><br /><br /><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bCDIt50hRDs?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bCDIt50hRDs?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-6713763322794015826?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-42306306978779453542010-09-14T23:32:00.000+03:002010-09-14T23:32:49.138+03:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Μα βρε παιδί μου, είναι μέρες που θέλεις να αγιάσεις, αλλά στ' αλήθεια δεν μπορείς! Ειλικρινά, ο κόσμος έχει παραφρονήσει και ο Paulo Coelho την έχει κάνει με ελαφρά πηδηματάκια για εξωτικές παραλίες χωρίς να αφήσει διεύθυνση επικοινωνίας, μην του ζητήσει κανείς κι αυτουνού του κομπλεξικού να μεσολαβήσει για να συνωμοτήσει το σύμπαν. Και καλά έκανε δηλαδή, γιατί αν ήξερα που είναι να είσαι σίγουρος ότι θα είχα πάει κι εγώ σούμπιτη και θα τον είχα δωροδοκήσει με ό,τι έχω και δεν έχω για να μπει μέσον! Λοιπόν, θα διηγηθώ άλλη μια μέρα από την ζωή μου, προς τέρψιν υμών..... </div><div style="text-align: justify;">Όλα άρχισαν από χθες, που με έπιασαν τα κέφια μου στις 11 το βράδυ να κάνω παστίτσιο. Πεινούσα και βρήκα κι εγώ κάτι πρόχειρο να μαγειρέψω. Αμ έπος, αμ έργον. Καθόμουνα βραδιάτικα και κοπανούσα τις κατσαρόλες για να μην μου σβολιάσει η μπεσαμέλ. Δεν κοπανούσα καλύτερα 2 πιτόγυρα να τελειώνω; Αλλλά όοοοοοχι, εγώ ήθελα παστίτσιο! Ενδιαμέσως έπλενα και 200 ώρες κάτι χόρτα, γιατί φεύγοντας από το γραφείο πέρασα από μια λαϊκή και λιμπίστικα τα αντίδια. Έτσι είμαι εγώ, απροσάρμοστη. Αντίδια είδα, αντίδια πήρα! Λες και χάθηκαν τα λάχανα και τα μαρούλια. Τέλος πάντων, μέχρι να ψηθεί το ρημαδοπαστίτσιο μου είχε γίνει η μέση κουνουπίδι και επιπλέον δεν πεινούσα πια!</div><div style="text-align: justify;">Εκεί πάνω αρχίζω να σκέφτομαι ότι δεν πρέπει να χαλάσω το κέφι μου, άντε να πάω για ύπνο και το παστίτσιο τρώγεται καλύτερα κρύο την άλλη μέρα. Και την πέφτω περιμένοντας να ξημερώσει ο Θεός την μέρα του. Και τί μέρα.... από το πρωί φάνηκε!!! Κατ' αρχάς, άργησα να ξυπνήσω και πήγα για δουλειά καλές 10. Θα μου πεις τώρα και τί έγινε; Ποιός βαρεμένος θα έρθει από τις 8 το πρωί για να κάνει μήνυση στον συνάνθρωπο; Αμ έλα που έχει και τέτοιους. Κι εμένα με περίμεναν του χειρίστου είδους οι βαρεμένες. Δυο συμπεθέρες που μαλλιοτραβιούνται καθημερινώς και αδιαλείπτως καθότι τα βλαστάρια τους αποφάσισαν να βγάλουν διαζύγιο και τσακώνονται για το ποιός θα πάρει την φοντανιέρα και ποιός την ξηροκαρπιέρα! Μην γελάς καθόλου, δεν είναι τόσο αστείο όταν είσαι με την τσίμπλα στο μάτι και θες 2 κούπες καφεΐνη μόνο για να αρθρώσεις καλημέρα. Κι αυτές σε ρωτάνε αν το “άει μωρή από δω” συνιστά ή όχι εξύβριση. Άει εσείς από δω, βαρεμένες! Μόνο κατά τη 1 το μεσημέρι κατάφερα να τις ξεφορτωθώ και στρώθηκα να κάνω τίποτα σοβαρό. Αμ δε! Δεν είχα όρεξη να δουλέψω μετά τις τρελές ξεμαλλιασμένες. Οπότε άρχισε το κωλοβάρεμα. Δηλαδή είδα τα μέιλ μου, κανα 2-3-5-10 αστεία βιντεάκια στον γιουτιούμπι, έστειλα κάτι λινκ σε έναν επίσης απροσάρμοστο φίλο και λοιπά και λοιπά.. </div><div style="text-align: justify;">Κατά τις 2 σταμάτησα να προσποιούμαι ότι είμαι σοβαρός άνθρωπος και αποφάσισα να γίνω μοιραία γυναίκα. Πήγα κομμωτήριο, διότι η ρίζα είχε φτάσει σε απροχώρητο σημείο και το καθυστερούσα 15 μέρες. Κι εκεί έπεσε το γέλιο της αρκούδας. Διότι όχι μόνο η βλαμμένη μου έκανε την ρίζα πιο ανοιχτόχρωμη από το υπόλοιπο μαλλί και τώρα είμαι σαν μπεζοσαντρέ άλιεν, με ρίζα πιο ξανθιά από την άκρη, αλλά με χτένισε και άθλια! Και πάνω που πάω να στείλω μήνυμα σε έναν φίλο κομμωτή να τον χέσω που δεν μου έκανε αυτός το μαλλί, κρασάρει και όλο το σύστημα της Cosmote! Γαμώ τα υπουργεία μου και τις ΔΕΚΟ μου μαζί, ούτε να γκρινιάξω δεν μπορώ πια σε αυτή τη ζωή, έλεος! Άσε που απαγορεύεται και το κάπνισμα την καταδίκη μου μέσα, με τους φασίστες τους αντικαπνιστές και τον άχρηστο τον Γιωργάκη που εκεί βρήκε να μας κάνει Ευρώπη, δεν κοιτάει τα μούτρα του στον καθρέφτη να δεί έναν Ευρω-πέος, δεν είχα τί να κάνω το καψερό όσο περίμενα. Κάτι περιοδικά που κυκλοφορούσαν μέσα στο μαγαζί ήταν χειρότερα κι από εκπομπή της Τατιάνας και τα βαριέμαι, δεν μπορώ.</div><div style="text-align: justify;">Οπότε έστρεψα το ενδιαφέρον μου προς την διπλανή καρέκλα. Κι εκεί κόντεψα να λιποθυμήσω από τα γέλια, διότι της είχε κάνει κατάληψη μια 40άρα κακογερασμένη μουλαρομπεμπέκα καμιά 247 κιλά με παπαγαλί σκιά και πράσινο eyeliner (mon dieu, φοβερός ο συνδυασμός) που την είχε δει και καλά γκόμενα και επέμενε να μας διηγηθεί πώς τσιρτσιρίζει τον γκόμενο (μα καλά, ποιός βλαμμένος τα έχει μαζί της;) και όοοοοοολες τις στάσεις που έκανε την τελευταία εβδομάδα. Με τον γκόμενο. Γιατί όταν την ρώτησε η κομμώτρια τί κάνει ο άντρας της και τα παιδιά της, ίσα που θυμόταν τα ονόματα. Εννοείται ότι μπήκα στην κουβέντα με παραινετικές παρατηρήσεις του τύπου “μπράβο χρυσή μου, όλοι γουρούνια είναι, καλά του κάνεις”, γιατί είπε για μια στάση κοφινάτο βιδωτό και πολύ ήθελα να μάθω λεπτομέρειες αλλά δεν μου είπε η γκιόσσα. Γαμώ το, με την απορία έμεινα!</div><div style="text-align: justify;">Τέλος πάντων, έφυγα με ανανεωμένο κέφι μετά απο κανα 2ωρο και κίνησα για το σπίτι. Μπαίνω μέσα, πετάω την μία γόβα κάτω από τον καναπέ, την άλλη πίσω από την κουρτίνα και πάω να φάω καθότι πεινούσα σαν λύκος. Και τί να δω; Πέρασε η μάνα μου κάποια στιγμή που εγώ ήμουν με τις ξαμαλλιασμένες (με πήρε και τηλέφωνο, αλλά δεν μπορούσα ούτε να της μιλήσω, πόσο μάλλον να πάω) και πήρε το παστίτσιο!!!! Μαζί με το ταψί, για να το παίξει και νοικοκυρά στον μπαμπά. Ούτε μια μερίδα δεν άφησε, έτσι, της ντροπής! Έμεινα με τα αντίδια στο ψυγείο. Στην κυριολεξία. Ε, τηγάνισα 2 αυγά και έκανα τον σταυρό μου μετά. Κι άλλο κακό να μην μας βρει!!!!! </div><div style="text-align: justify;">Α, να βάλω <a href="http://www.youtube.com/watch?v=eFwkv14u3b4">κι ένα τραγουδάκι από τον γιουτιούμπι</a>. Άσχετο, αλλά το θυμήθηκα σήμερα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eFwkv14u3b4?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/eFwkv14u3b4?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-4230630697877945354?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com65tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-51458400606006218982010-09-09T12:47:00.001+03:002010-09-11T23:43:38.412+03:00<div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TIisU8G-YpI/AAAAAAAAAHw/ktDM1X0U2_g/s1600/tetris.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ox="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TIisU8G-YpI/AAAAAAAAAHw/ktDM1X0U2_g/s320/tetris.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Γέμισε η bloggoσφαιρα παιχνίδια. Πολύ παιχνιδιάρης ο Σεπτέμβρης, δεν μπορώ να πω, φαίνεται όλοι περάσατε καλά στις διακοπές και γυρίσατε ανανεωμένοι και κεφάτοι. Εκτός από κανα δυο τύπισσες που έχω υπόψιν που γύρισαν πιο ξινισμένες, αλλά αυτό δεν οφείλεται απαραίτητα στο ότι δεν πέρασαν καλά. Μάλλον στο ότι έχουν να σκεφτούν κάτι καλό από τότε που πήγαιναν κατηχητικό κάθε Σάββατο πρωί στα σκαλιά της εκκλησίας του χωριού τους θα έλεγα, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν με ενδιαφέρει και τόσο πολύ ώστε να το ψάξω.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Τα Bloggoπαίχνιδα τώρα το θέμα μας, πριν ρετάρω με την γυναικεία κατινιά. Αυτές τις μέρες βλέπω παντού στην bloggoσφαιρα ερωτήσεις. Τι σου αρέσει πιο πολύ, τι θέλεις από τη ζωή σου και άλλα τινά που μου θυμίζουν πολύ τα παιδικά λευκώματα που γράφαμε στο δημοτικό, αλλά με την καλή έννοια. Την νοσταλγική. Αυτή που με έκανε και χαμογελούσα 2 μέρες όταν ανακάλυψα ένα τέτοιο δικό μου λεύκωμα στο πατρικό μου. Εμένα όμως δεν με κάλεσε κανείς να παίξω και τσαντίστηκα. Γι’ αυτό έκλεψα το ανοιχτό παιχνίδι της <a href="http://coulakaicoula.blogspot.com/2010/09/blog-post.html%3C/P%3E%3CP%20style=" justify?="" text-align:="">"&gt; Coulas </a>και θα το παίξω με αρκετό χιούμορ και τρέλα για να σκάσει λίγο το χειλάκι μας. Και για να μην λέει η σεβαστή bloggopersona alter ego (η Coula ντε!!- όσοι δεν την διαβάσατε ακόμα σπεύσατε. Θα με ευχαριστείτε μετά) ότι μας ζόρισε. Αμ πώς! Όποιος θέλει μπορεί να το κλέψει επίσης. Θα είναι ενδιαφέρον να συνεχιστεί. </div><div style="text-align: justify;">Επί το προκείμενον τώρα και επί των ερωτήσεων: </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">1. Όρισε το δικό σου τρίπτυχο της επιτυχίας μιας σχέσης.</span></div><div style="text-align: justify;">Καλό κρεβάτι, πολλά λεφτά, αντίθετα εργασιακά ωράρια. Οκ, πλάκα κάνω. Καλό σεξ, επικοινωνία, σεβασμός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">2. Ο άνθρωπος αλλάζει; Κι αν ναι προς ποια κατεύθυνση και από ποια ερεθίσματα;</span></div><div style="text-align: justify;">Αλλάζει. Ως γνωστόν ο άνθρωπος είναι φίδι, οπότε αλλάζει πουκάμισο κατά καιρούς. Αλλάζει μορφή και απόψεις. Αλοίμονο αν δεν το έκανε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">3.Το πάντα και το ποτέ: ποια είναι η κοσμοθεωρία σου για τις δυο έννοιες;</span></div><div style="text-align: justify;">Δεν υπάρχουν. Το για πάντα είναι πολύς καιρός. Το ίδιο και το ποτέ. Κι όταν έρθουν τα ζόρια πολλά κάνεις που δεν τα είχες καν φανταστεί. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">4. Τι συμβολίζουν για σένα οι λέξεις: ψυχή, έρωτας, φιλία, δύναμη, υπομονή, εγωισμός, φθορά, θάνατος, ζωή;</span></div><div style="text-align: justify;">Ψυχή= Το κέντρο της ύπαρξής μας. Μόνο που σε πολλούς είναι χαμένο στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Θέλει ψάξιμο κι αυτή…</div><div style="text-align: justify;">Έρωτας= Ενέργεια. Καθαρή ενέργεια.</div><div style="text-align: justify;">Φιλία= Απαραίτητη. Όποιος την έχει βιώσει ξέρει. Μόνο ένας φίλος μπορεί να σε βγάλει από τον Καιάδα που αυτοεξορίζεσαι κατά καιρούς. </div><div style="text-align: justify;">Δύναμη= Αυτό που χρειάζεσαι για να επιβιώσεις στον μάταιο τούτο κόσμο. Και να περνάς και καλά. </div><div style="text-align: justify;">Υπομονή= Μια ανοησία και μισή. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θεωρείται αρετή</div><div style="text-align: justify;">Εγωισμός= το να πιστεύεις στ’ αλήθεια ότι ο κόσμος κινείται γύρω σου και όλοι οφείλουν να υποτάσσονται. </div><div style="text-align: justify;">Φθορά= αναγκαίο κακό. Προτείνεται εναλλακτικά η αντικατάσταση των φθαρμένων.</div><div style="text-align: justify;">Θάνατος= ΠΕΛΑΤΑΚΙΑ του <a href="http://www.baboulas.gr/">Μπαμπούλα </a>χαχαχαχαχα. Οκ, ένα πέρασμα στην αντίπερα όχθη. Δεν προϋποθέτει απαραίτητα την διακοπή της αναπνευστικής και καρδιακής λειτουργίας.</div><div style="text-align: justify;">Ζωή= Κάτι που μας χρέωσαν και προσπαθούμε να το φέρουμε σε πέρας αξιοπρεπώς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">5. Η κοινωνία οδεύει προς το βούρκο! Ποια μία και μοναδική αξία πιστεύεις πως μπορεί να την σώσει και γιατί;</span></div><div style="text-align: justify;">Η Παιδεία. Αλλά τι λέω τώρα…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">6. Ναρκωτικά : Δώσε μου μια δραστική λύση για να μην πεθαίνουν νέοι άνθρωποι!</span></div><div style="text-align: justify;">Ό,τι κι αν κάνουμε δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τις περίεργες χημικές αντιδράσεις που δημιουργεί η απελπισία. Ας τα μειώσουμε με προσεκτικό έλεγχο και σωστή παιδεία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">7. Ποια πιστεύεις πως είναι η θέση σου μέσα στο σύμπαν; Ποιον σκοπό επιτελεί η παρουσία σου σε αυτό;</span></div><div style="text-align: justify;">Ήρθα στον κόσμο για να τον κάνω λίγο καλύτερο. Η νεκροψία θα δείξει… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">8. Για ποιον ένα και μοναδικό λόγο θα διέγραφες το blog σου;</span></div><div style="text-align: justify;">Τον εθισμό. Αν ποτέ γίνει πιο πραγματικό από την πραγματική μου ζωή θα το διαγράψω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">9. Γνωστοποίησε 3 άθλια ελαττώματα σου, 3 μέτρια ελαττώματα σου και 3 μικρά ελαττώματα σου!</span></div><div style="text-align: justify;">Άθλια= η εκνευριστική εμμονή μου με κάποια πράγματα, η εξουθενωτική κριτική στους γύρω, η αυτοσυγκράτησή μου εκεί που δεν πρέπει. </div><div style="text-align: justify;">Μέτρια= η τελειομανία μου, η τάση να ρίχνω κάτι χαστούκια όταν τα παίρνω στο κρανίο, το ότι δεν δίνω δεύτερες ευκαιρίες.</div><div style="text-align: justify;">Μικρά= οι ξανθιές απορίες μου, οι απότομες εξαφανίσεις μου, οι καυστικές και σαρκαστικές απαντήσεις μου </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;">10. Συμβούλεψε ένα νέο παιδί προτείνοντας 3 αρετές που θα πρέπει να αποκτήσει και 3 αντι-αρετές που θα πρέπει να αποφύγει για να μπορεί να λέγεται άνθρωπος. </span></div><div style="text-align: justify;">Αρετές= Χιούμορ, Παιδεία, Αυτογνωσία</div><div style="text-align: justify;">Αντι-αρετές= Φθόνος, μιζέρια, ανειλικρίνεια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=9rVZbBu4i0A">έλα να παίξουμε</a></div><div style="text-align: justify;"><object height="185" width="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9rVZbBu4i0A?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9rVZbBu4i0A?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-5145840060600621898?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-530896054978987686.post-35122837395701609912010-09-04T12:31:00.000+03:002010-09-04T12:31:24.873+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TIIR0ULBjII/AAAAAAAAAHo/9ELn022OPso/s1600/face+orgasm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ox="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_3zNo7A2wheY/TIIR0ULBjII/AAAAAAAAAHo/9ELn022OPso/s320/face+orgasm.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Πόσο καιρό είχαμε να κάνουμε λίστα; έεεεεε;;;;;; Πολύ! Είμαι οργανωμένο παιδί εγώ, χωρίς λίστες δεν μπορώ, κάτι παθαίνω. Δεν τις ακολουθώ ποτέ βέβαια, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα, που θα μας απασχολήσει εν ευθέτω χρόνω. <a href="http://hws2.blogspot.com/2010/07/mojito.html?showComment=1279659050803#c7676575750797273438">Και μιας και την έταξα στον Λάκωνα, </a>οφείλω να κρατήσω τον λόγο μου.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Λίστα λοιπόν, με τις 5 κυριότερες μαλακίες που κάνουν οι άντρες και μας στερούν τον οργασμό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: magenta;">Μαλακία νο1: Βουρ στον πατσά</span></div><div style="text-align: justify;">Τα ρούχα μωρό μου δεν είναι σαν το περιτύλιγμα στο σοκολατάκι, όσο πιο γρήγορα το βγάλεις, τόσο πιο γρήγορα θα φας! Η γυναίκα χρειάζεται στοργή, περιποίηση και χάδια. Γδύσε την αργά αργά και δώσε βάση στα προκαταρκτικά. Χρονική διάρκεια. ΠΟΛΛΗ ΩΡΑ ΛΕΜΕ. Αν δεν μπορείς, κράτα ρολόι. Ο άντρας πρέπει να τα κάνει όλα γρήγορα και τάκα τάκα εκτός από το σεξ. Διότι η γυναίκα είναι μάγισσα και πρέπει να σιγοβράσει τα υλικά της πολλή ώρα στο τσουκάλι της. Το κατάλαβες ή να κάνω και κακά; Δες το και από καθαρά πρακτική άποψη. Ποιά γυναίκα θα ερεθιζόταν από μια αρκούδα που πέφτει πάνω της γρυλίζοντας; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: magenta;">Μαλακία νο2: Αυτή την στάση ξέρω, αυτήν εμπιστεύομαι</span></div><div style="text-align: justify;">Οκ, αυτή την στάση σου έμαθε ο μπαμπάς σου και η επαγγελματίας που σε ξεπαρθένιασε. Από τότε ρε φίλε δεν έχεις αλλάξει; Ενα ρημάδι playboy δεν άνοιξες να ξεστραβωθείς; Μια τσοντα σε torrent δεν κατέβασες; Έλα τώρα που δεν είδες.... Και ποιός τα αγόρασε τα DVD της Τζούλιας; Όλα ο γείτονας;;; Αφού λοιπόν έχεις επιμορφωθεί δεόντως, γιατί δεν βάζεις την φαντασία σου να δουλέψει; Κάνε κάτι διαφορετικό, όλο τα ίδια και τα ίδια βαριέται η γυναίκα!!!! Εξάλλου το πολύ το Κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: magenta;">Μαλακία νο3: Τελείωσα εγώ, τελείωσε ο τζερτζελές</span></div><div style="text-align: justify;">Κανονικά αυτή θα έπρεπε να είναι η μαλακία νο1, αλλά δεν τηρώ αξιολογική σειρά. Ρε εγωίσταρε παρτάκια, εσύ έχεις την υπομονή ενός μονοκύτταρου οργανισμού και μπορεί να έρχεσαι σε οργασμό σε τέσσερα δευτερόλεπτα, την άλλη την ρώτησες; Και δεν φτάνει που την ανάβεις (όσο μπορεί να ανάψει σε 4'') γυρνάς και την πλάτη και ροχαλίζεις μετά; Αμ τότε γιατί να σε κρατήσει για να έχει τις κάλτσες σου να πλένει; Και δεν παίρνει εναν δονητή καλύτερα; Εμ δεν γκρινιάζει, εμ δεν έχει απαιτήσεις, εμ την ικανοποιεί!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: magenta;">Μαλακία νο4: Μάθε πού βρίσκεται τί στο γυναικείο σώμα</span></div><div style="text-align: justify;">Έφτασες σε μια αξιοσέβαστη ηλικία πια. Το πουλάκι σου ξέρεις ανα πάσα ώρα και στιγμή σε ποιό ύψος και σε τί διάθεση βρίσκεται. Γιατι δεν γνωρίζεις έτσι και το σώμα της γυναίκας σου; Στην ανάγκη άνοιξε καμια ανατομία, κανα Cama Sutra, ψάξε λίγο στον Google βρε αδελφέ! Μην την κοιτάς σαν χάννος χωρίς να ξέρεις τί να κάνεις, της έχεις χαλάσει εγγυημένα τη διάθεση σε χρόνο dt. ΑΑΑΑΑΑ!!!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΔΑΓΚΩΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΕ!!! Πονάει. Δεν ερεθίζεται η άλλη, γονατιά στην “οικογένεια” θέλει να σου δώσει εκείνη τη στιγμή! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: magenta;">Μαλακία νο5: Η ελεύθερη</span></div><div style="text-align: justify;">Προσωπικά σκέφτηκα πολλές ακόμη που μας στερούν τον οργασμό, όπως το ότι από την πρώτη μέχρι τη δεύτερη φορά ιδρώνεις γιατί μεσολαβεί το καλοκαίρι, ότι η τρίχα κάγκελο της βαρεμάρας σου να ξυριστείς νομίζεις ότι δεν την πειράζει την άλλη, ότι νομίζεις ότι όλη αυτή η βαρβατίλα που βγάζεις όταν γυρίζεις από το γυμναστήριο είναι ερεθιστική και την στριμώχνεις πριν κάνεις ένα ντουζάκι και άλλα πολλά. Αλλά θα ήθελα να γράψεις ΕΣΥ ποιές νομίζεις ότι είναι οι μαλακίες που κάνεις και ξενερώνεις την σύντροφό σου. Ή ποιες σου κάνουν αντίστοιχα....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γι' αυτό τώρα που ξέρεις γιατί οι γυναίκες προσποιούνται στο κρεβάτι.... διορθώσου!!! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/530896054978987686-3512283739570160991?l=hws2.blogspot.com' alt='' /></div>ΗΩΣhttp://www.blogger.com/profile/16528673235950251392noreply@blogger.com66